II SA/Wa 1479/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Bronisław Szydło (spr.), Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Szefa Agencji Wywiadu z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia oddala skargę Szef Agencji Wywiadu decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 132 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 z późn. zm.), odmawiającą K. Z. wypłaty świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 powołanej wyżej ustawy. W uzasadnieniu podał, że K. Z. został zwolniony ze służby stałej w Agencji Wywiadu w maju 2003 r., na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 4 powołanej ustawy o ABW oraz AW (w związku z nabyciem przez niego prawa do emerytury w pełnym wymiarze). Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA decyzją ustalił dla K. Z. prawo do emerytury policyjnej, ten jednak w okresie od 1 czerwca 2003 r. do 31 maja 2004 r. pobierał świadczenie, o którym mowa w art. 132 ustawy o ABW oraz AW, gdyż jako uprawniony do zaopatrzenia emerytalnego, stosownie do postanowień art. 132 ust. 2 tej ustawy, dokonał wyboru tego świadczenia. Po tym okresie, aż do stycznia 2006 r. pobierał świadczenie emerytalne, tj. do daty kiedy ponownie przyjęty został do służby w Agencji Wywiadu. Po przyjęciu do służby w Agencji Wywiadu, wypłata świadczenia emerytalnego została wstrzymana, a prawo do emerytury uległo zawieszeniu. Szef Agencji Wywiadu rozkazem personalnym z dnia [...] września 2008 r., uwzględniając raport tego funkcjonariusza, zwolnił go ze służby, zgodnie z jego żądaniem na dzień 31 marca 2009 r., na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 4 i art. 60 ust. 3 ustawy o Agencji Wywiadu. Pismem z dnia 9 kwietnia 2009 r. K. Z. wystąpił o wypłatę świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 132 ustawy. Odmawiając wypłaty żądanego świadczenia, Szef Agencji Wywiadu, stwierdził, że funkcjonariuszowi, który w związku ze zwolnieniem ze służby w Agencji Wywiadu na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 4 ustawy o ABW oraz AW (w związku z nabyciem prawa do emerytury w pełnym wymiarze) skorzystał już ze świadczenia, o którym mowa w art. 132 tej ustawy, który posiada ustalone prawo do emerytury – okresowo zawieszone, w związku z ponownym zwolnieniem ze służby w Agencji Wywiadu również na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 4, nie przysługuje ponownie prawo do świadczenia z art. 132 ustawy. Uprawnienie do tego świadczenia jest jednorazowe. Skoro więc K. Z. otrzymał to świadczenie – w okresie od 1 czerwca 2003 r. do 31 maja 2004 r. uzasadniona jest więc odmowa wypłaty ponownie tego świadczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. Z. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r., zarzucając naruszenie art. 132 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 z późn. zm.) przez rozstrzygnięcie, że skarżącemu w związku ze zwolnieniem ze służby w Agencji Wywiadu nie przysługuje prawo do świadczenia określonego w art. 132 ust. 2 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Wywiadu, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy, sąd administracyjny jedynie kontroluje, czy przy rozstrzyganiu danej sprawy nie nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego, względnie przepisów prawa procesowego. Rozpatrując skargę K. Z. pod tym kątem, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 132 ust. 1 powołanej ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu. Przepis ten stanowi, że funkcjonariuszowi służby stałej, zwolnionemu ze służby wskutek orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez właściwą dla Agencji Wywiadu komisję lekarską lub wskutek nabycia prawa do emerytury w pełnym wymiarze, wypłaca się co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby świadczenie pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnym na ostatnio zajmowanym stanowisku albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa Agencji Wywiadu. W sprawie jest bezspornym, że K. Z. złożył raport do Szefa Agencji Wywiadu o zwolnieniu go ze służby na dzień 31 marca 2009 r. w związku z nabyciem prawa do emerytury policyjnej. Poza sporem pozostaje również, że Szef Agencji Wywiadu uwzględnił ten raport i rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2008 r., na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 4 oraz art. 60 ust. 3 powołanej ustawy o ABW oraz AW, zwolnił tego funkcjonariusza w zakreślonym przez niego terminie, tj. na dzień 31 marca 2009 r. Zgodnie z art. 60 ust. 3 ustawy o ABW oraz AW funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie 6 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Z powołanego przepisu wynika, że w przypadku złożenia przez funkcjonariusza wniosku o zwolnienie ze służby, obowiązkiem Szefa Agencji Wywiadu jest wydanie decyzji w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza, w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Szefowi Agencji Wywiadu pozostawiono jedynie swobodę w zakresie określenia daty w jakiej nastąpi zwolnienie funkcjonariusza, z tym zastrzeżeniem, że moment zwolnienia musi zamykać się w okresie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Funkcjonariusz, którego żądanie zwolnienia ze służby nie zostanie uwzględnione, ma prawo złożyć skargę na milczenie organu administracyjnego. Z treści powołanego przepisu art. 132 ust. 1 ustawy wynika, że świadczenie, o którym mowa w tym przepisie wypłaca się funkcjonariuszowi, który został zwolniony ze służby na skutek: – orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską Agencji Wywiadu lub – nabycie prawa do emerytury w pełnym wywiadzie. Jak więc z tego wynika, świadczenia, o którym mowa w tym przepisie nie wypłaca się funkcjonariuszowi, który został zwolniony ze służby na skutek złożenia przez niego raportu o zwolnieniu, tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Bez znaczenia dla wyniku rozstrzygnięcia tej sprawy jest fakt, że skarżący w swoim raporcie o zwolnienie ze służby na dzień 31 marca 2009 r., podał jako przyczynę złożenia raportu fakt posiadania uprawnień do emerytury w pełnym wymiarze. Istotnym bowiem dla wyniku rozstrzygnięcia tej sprawy jest fakt, że zwolnienie skarżącego ze służby w Agencji Wywiadu, z dniem 31 marca 2009 r., nastąpiło na skutek pisemnego jego zgłoszenia o wystąpieniu ze służby. Jak to wcześniej Sąd wyjaśniał w treści niniejszego uzasadnienia, po otrzymaniu od skarżącego raportu o zwolnieniu, obowiązkiem Szefa Agencji Wywiadu było wydanie decyzji o jego zwolnieniu ze służby. Zdaniem Sądu bez znaczenia dla wyniku rozstrzygnięcia tej sprawy jest fakt, że jako podstawę zwolnienia skarżącego ze służby z dniem 31 marca 2009 r., w rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] września 2008 r., podał on fakt nabycia prawa do emerytury policyjnej. Niezależnie od tego, Sąd w pełni podziela słuszność stanowiska Szefa Agencji Wywiadu, stanowiącego podstawę odmowy wypłaty skarżącemu świadczenia, o którym mowa w art. 132 ust. 1 ustawy o ABW oraz AW, że jest to świadczenie wypłacane funkcjonariuszowi, który został zwolniony ze służby, bo nabył prawo do emerytury w pełnym wymiarze. W niniejszej sprawie K. Z. nabył prawo do emerytury policyjnej z chwilą zwolnienia ze służby w maju 2003 r., a później na skutek ponownego przyjęcia do służby w Agencji Wywiadu, w styczniu 2006 r., prawo do emerytury uległo zawieszeniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.