II FSK 400/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej N. sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Op 505/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 15 września 2009r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005r. oraz odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie odsetek postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wskazanym w sentencji postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę N. sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 15 września 2009r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005r. oraz odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie odsetek. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z 13 listopada 2009 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki w postaci aktualnego wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono spółce w dniu 17 listopada 2009 r. Mimo wezwania, strona nie uzupełniła wskazanego wyżej braku formalnego skargi. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie sąd I instancji wskazał, że brak aktualnego wypisu z KRS, nie pozwalał na ustalenie, czy pełnomocnik skarżącej spółki był upoważniony do podpisania skargi. Umocowanie do działania w charakterze przedstawiciela osoby prawnej składającego skargę powinno być, przez podejmującego czynność w tym charakterze, wykazane przy pierwszej czynności procesowej. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1, w odniesieniu do osób prawnych, polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z KRS. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a W skardze kasacyjnej zaskarżono powyższe orzeczenie w całości. Wniesiono o jego uchylenie oraz orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego. Skarga kasacyjna została oparta na naruszeniu przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji gdy cyt. "doradca podatkowy J. S. przedłożył pełnomocnictwo, które jest kontynuacją sporu z Izbą Skarbową w O.." Rozwijając ten zarzut wskazano, że w aktach sprawy od samego początku trwania sporu między skarżącym a organami podatkowymi przewijają się tylko dwa nazwiska – jedynych członków zarządu spółki, którzy są wymienieni w Krajowym Rejestrze Sądowym jako członkowie zarządu spółki i taki wypis z KRS cały czas znajduje się w aktach sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organy te lub osoby, o których mowa w tym przepisie, na podstawie art. 29 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Treść przywołanej regulacji wskazuje, że jedynym środkiem dowodowym mogącym posłużyć do wykazania umocowania jest dowód z dokumentu urzędowego. Równocześnie, żaden z obowiązujących przepisów nie obliguje sądu do poszukiwania z urzędu dokumentów, które, zgodnie z przepisami normującymi postępowanie sądowoadministracyjne, to strona winna przedłożyć. W sprawie, za spółkę skargę złożył doradca podatkowy J. S., któremu pełnomocnictwa udzielili P.S. oraz A.W. Zarówno z akt sądowych jak i administracyjnych (wbrew twierdzeniu pełnomocnika w aktach zgromadzonych przez organy podatkowe brak stosownego dokumentu) nie wynikało czy osoby te są umocowane do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu N. sp. z o.o. z siedzibą w O. Sąd był więc uprawniony do wezwania o przedstawienie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, który potwierdzałby fakt umocowania ww. osób do podejmowania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu spółki. Wobec powyższego skoro osoba wnosząca skargę nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, to słusznie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę spółki odrzucił. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji