I SA/Gd 754/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik,, Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Ł. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia 26 lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pan Ł. M. wystąpił w dniu 26 kwietnia 2007 r. do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów rolnych za rok 2007. We wniosku rolnik zadeklarował sześć działek rolnych o łącznej powierzchni 32,59 ha. W dniu 28.08.2007 r. w gospodarstwie pana Ł. M. przeprowadzono czynności kontrolne, w wyniku których stwierdzono, iż łączna powierzchnia działek rolnych jest różna od deklarowanej we wniosku. Decyzją z dnia 18.04.2008 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał stronie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w łącznej wysokości 11967,20 zł, w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Od powyższej decyzji pan Ł. M. wniósł w dniu 30.04.2008 r. odwołanie, w którym zakwestionował zasadność odmowy przyznania mu uzupełniającej płatności obszarowej. Decyzją z dnia 23.09.2008 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazując, że organ I instancji nie spełnił wymogów art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia 5.12.2008 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał stronie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w łącznej wysokości 11967,20 zł, w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Od powyższej decyzji pan Ł. M. wniósł w dniu 17.12.2008 r. odwołanie, w którym zaskarżył odmowę przyznania mu płatności zwierzęcych. Rolnik odniósł się do powołanego w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARIMR § 4 ust. 1 i rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.). Decyzją z dnia 26 lutego 2009 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2008 r. Nr 44, poz. 262) oraz art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2008 r. Nr 20, poz. 150), do postępowań w sprawach przyznania płatności lub płatności cukrowej, o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666), wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Wobec powyższego do postępowania w sprawie odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa z dnia 5.12.2008 r. mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666) wraz z przepisami wykonawczymi. W sprawie bezspornym jest, że Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał wnioskodawcy płatności do gruntów rolnych na 2007 rok zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej. Stosownie do art. 7 ust. 1 powołanej ustawy rolnikowi przysługuje płatność bezpośrednia na będące w jego posiadaniu grunty rolne, jeżeli: posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczpospolitej Polskiej w załączniku XX do rozporządzenia Komisji WE Nr 1973/2004 z dnia 29.10.2004 r. (Dz. Urz. L 345 z dnia 20.11.2004 r. ze zm.), utrzymuje wszystkie grunty rolne zgodnie z normami oraz został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z art. 2 pkt 4 ww. ustawy płatnością bezpośrednią jest m.in. jednolita płatność obszarowa. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, o której mowa w art. 143b ust. 1 rozporządzenia nr 1782/2003, zwanej dalej "jednolitą płatnością obszarową", przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw chmielu, roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych oraz innych roślin. W złożonym w dniu 26.04.2007 r. wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 pan Ł. M. ubiegał się o przyznanie płatności do działek rolnych o łącznej powierzchni 32, 59 ha, w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej do powierzchni 32, 59 ha, uzupełniającej płatności obszarowej do grupy upraw podstawowych do powierzchni 8,89 ha oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni upraw przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, tj. tzw. płatności zwierzęcej, do powierzchni 23, 70 ha. W wyniku złożonej korekty ostatecznie żądanie strony dotyczyło przyznania płatności do działek rolnych o powierzchni 31,99 ha, w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej do powierzchni 31,99 ha, uzupełniającej płatności obszarowej do grupy upraw podstawowych do powierzchni 8,89 ha oraz z tytułu płatności zwierzęcej do powierzchni 23,10 ha. Zgodnie z art. 50 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r. ze zm.) w przypadku wniosków o pomoc w ramach systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaków i nasion zgodnie z przepisami odpowiednio rozdziałów 6 i 9 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeśli obszar zatwierdzonej grupy upraw jest większy niż zadeklarowany we wniosku pomocowym, do obliczania pomocy zostanie zastosowany obszar zadeklarowany. Wobec powyższego, do obliczania wysokości jednolitej płatności obszarowej przyjęto obszar ostatecznie zadeklarowany w korekcie wniosku tj. 31,99 ha. do obliczania wysokości i uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych przyjęto obszar stwierdzony w kontroli na miejscu tj. 8,55 ha, a do obliczania wysokości uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych przyjęto obszar ostatecznie zadeklarowany w korekcie wniosku tj. 23,10 ha. Szczegółowe warunki i tryb przyznawania płatności uzupełniających, w tym uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, zwanej płatnością zwierzęcą, reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.). Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia stanowi: 1. Płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli: 1) rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; 2) na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. 2. Płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność określona w ust. 1 pkt 2. Na podstawie informacji zawartych w rejestrze zwierząt oznakowanych (zintegrowany system zarządzania i kontroli ARiMR) wyliczona liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wynosi 63,80 DJP. Jednakże powierzchnia trwałych użytków zielonych oraz powierzchnia traw przeznaczonych na paszę, uprawianych na gruntach ornych, do której rolnik otrzymał płatność w roku 2006 wyniosła 0.00 ha. Odnosząc się do stwierdzenia rolnika, iż mieszanka roślin motylkowatych drobnonasiennych jest trwałym użytkiem zielonym organ II instancji informuje, iż art. 2 pkt 8 Ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej definiuje trwałe użytki zielone w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE.L.08.95.63), jako grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielnych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączony do płodozmianu w gospodarstwie przez pięć lat lub dłużej, z wyłączeniem gruntu objętego systemami ugorowania zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999, gruntu objętego systemami ugorowania zgodnie z art. 54 ust. 2 i art. 107 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, obszarów ugorowanych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2078/92 oraz obszarów ugorowanych zgodnie z art. 22-24 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999. Brak jest także podstaw do uznania zgłoszonej przez rolnika mieszanki za trawy przeznaczone na paszę, uprawiane na gruntach ornych. Skarżący błędnie interpretuje treść w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że zakwestionowane zostały grunty orne z mieszankami roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami. Nie są to trwałe użytki zielone, które jak już wcześniej wspomniano zdefiniowano w art. 2 pkt 8 ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej. Takiej uprawy nie można również zakwalifikować jako powierzchni upraw traw przeznaczonych na pasze uprawianych na gruntach ornych, jest to bowiem kategoria odrębna w stosunku do mieszanki roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami. Odnosząc się do zarzutu nieprzyjęcia do wiadomości i nieuwzględnienia przez organ I instancji oświadczenia, że na deklarowanych przez rolnika działkach od 2002 roku zasiane były trawy z motylkowatymi drobnonasiennymi, przez co zdaniem strony naruszono art. 75 § l i § 2 K.p.a. oraz 77 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, należy stwierdzić, że organ odniósł się do faktu zadeklarowania przez stronę mieszanki roślin motylkowatych drobnonasiennych i w rezultacie brak jest podstaw do stwierdzenia, że naruszył przywołane przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W odniesieniu do zarzutu, że skarżona decyzja została wydana w imieniu urzędnika organ II instancji wyjaśnił, iż Kierownik Biura Powiatowego ARIMR jest organem właściwym do rozpatrzenia sprawy przyznania przedmiotowych płatności i wydania decyzji w sprawie. Ustawodawca uprawniając organy ARiMR do podejmowania decyzji, tj. Kierownika Biura Powiatowego, a następnie, w trybie odwoławczym, Dyrektora Oddziału Regionalnego dał im możliwość swobodnej oceny dowodów i faktów. Zatem Kierownik Biura Powiatowego i Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wydając decyzję o przyznaniu płatności, bądź decyzję o odmowie przyznania płatności w imieniu ARiMR (urzędu a nie państwa) musi ją wydać w oparciu o znajomość prawa, samodzielną ocenę dowodów i faktów oraz własne opinie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan Ł. M. podkreślił, że podczas całego postępowania administracyjnego nie wzięto pod uwagę przedłożonych przez niego kluczowych dla sprawy dowodów i argumentów wnoszonych podczas postępowania. W zaskarżonej decyzji Dyrektor cytuje definicję trwałych użytków zielonych, wskazując, iż art. 2 pkt 8 ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej definiuje trwałe użytki zielone w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE.L.08.95.63), jako grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączonych do płodozmianu w gospodarstwie przez pięć lat lub dłużej. Skarżący podkreślił, iż załączył do akt sprawy dowody w postaci faktur na zakup nasion traw i roślin motylkowych oraz własnoręczne oświadczenie, że na przedmiotowych działkach od 2002 roku uprawiał mieszankę traw z roślinami motylkowymi drobnonasiennymi, jednakże dowody nie zostały uwzględnione przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, który w przypadku uznania ich za wiarygodne, musiałby uznać roszczenia strony w całości. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. W niniejszej sprawie spór dotyczy interpretacji przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 303 ze zm.). W ocenie Sądu organy zasadnie wskazują, że płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli spełnione są kumulatywnie przesłanki określone w § 4 rozporządzenia. W niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, że rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem zwierząt wskazanych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Wbrew twierdzeniom organu uzupełniony materiał dowodowy przedłożony w trakcie postępowania administracyjnego nie potwierdza, że w 2006 r. panu Ł. M. nie została przyznana płatność uzupełniająca do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Złożony przez wnioskodawcę w 2006 r. wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych oraz wydane orzeczenie o płatnościach uzupełniających potwierdza, że na zadeklarowanych działkach w 2006 r. uprawiana była mieszanka traw z roślinami motylkowatymi drobnonasiennymi. W świetle § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia istotne jest przyznanie na podstawie wniosku złożonego w 2006 r. płatności do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Należy podkreślić, że w odniesieniu do upraw prowadzonych na gruntach ornych nie spełniających wymogów, którym muszą odpowiadać trwałe użytki zielone, warunkiem przyznania w 2007 r. było przyznanie w 2006 r. płatności uzupełniającej w związku z uprawą traw przeznaczonych na paszę. Z powołanego przepisu wynika natomiast, że warunek uzyskania płatności zwierzęcej w 2007 r. jest spełniony, o ile na podstawie wniosku złożonego w 2006 r. przyznano rolnikowi płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych. Z zapisu tego nie wynika ograniczenie uprawnienia wyłącznie do uprawy traw. W § 1 ust. 2 rozporządzenia zapisano, ze płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na użytkach zielonych są objęte wszystkie rodzaje takich roślin wymienionych w § 1 ust. 1 z wyłączeniem traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy. Z powołanego przepisu wynika zatem, że uprawa mieszanki roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami na trwałych użytkach zielonych może być objęta płatnością zwierzęcą. W niniejszej sprawie pan Ł. M. złożył oświadczenie, że na zadeklarowanych działkach od 2002 r. uprawiane były trawy z motylkowatymi drobnonasiennymi, co od roku 2004 wynika ze składanych przez niego wniosków o przyznanie płatności do gruntów rolnych. W dniu 10 grudnia 2009 r. do akt sprawy zostały nadesłane żądane przez Sąd dokumenty dotyczące wniosku złożonego przez pana Ł. M. za rok 2006 oraz orzeczenie o przyznaniu płatności bezpośrednich i uzupełniających. Istotna w sprawie okoliczność – kwestia przyznania płatności uzupełniającej do powierzchni użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych na podstawie wniosku złożonego w 2006 r. została w różny sposób zinterpretowana przez strony. W złożonej skardze pan Ł. M. podkreśla, że w 2006 r. deklarował prowadzenie uprawy mieszanki traw z motylkowatymi, albowiem w nagłówku kolumny 3. wymagane było podanie rośliny uprawianej. W ocenie skarżącego, definiując uprawy w 2006 r., nie mógł posiłkować się określeniem "trwały użytek zielony", gdyż w podziale bonitacyjnym taka roślina nie istnieje. Organ II instancji na str. 9 uzasadnienia kategorycznie stwierdził, że powierzchnia trwałych użytków zielonych oraz powierzchnia traw przeznaczonych na paszę, uprawianych na gruntach ornych, do której rolnik otrzymał płatność w roku 2006 wynosiła 0,00 ha. Organ zasadnie stwierdził, że brak podstaw do uznania zgłoszonej przez rolnika mieszanki za trawy przeznaczone na paszę, uprawiane na gruntach rolnych. Organ wywiódł, że terenem zielonym jest grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączony do płodozmianu w gospodarstwie przez 5 lat lub dłużej, z wyłączeniem gruntu objętego systemami ugorowania. W ocenie Sądu przytoczenie definicji bez analizy treści wniosku podatnika złożonego w roku 2006 i rozstrzygnięcia wniosku, brak oceny oświadczenia w przedmiocie sposobu upraw w okresie co najmniej 5 lat poprzedzających rok 2007, i oświadczenia o wyłączeniu z płodozmianu i prowadzeniu wyłącznie uprawy mieszanki traw z motylkowatymi drobnonasiennymi, nie spełnia wymogów dowodowych pozwalających na uznanie zaskarżonej decyzji za niewadliwą. Podzielając pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w sprawie I SA/OL 111/08, należy podkreślić, że stan faktyczny sprawy rozpoznawanej nie jest tożsamy. Skarżący konsekwentnie dowodzi, że w 2006 r. uzyskał płatność z tytułu trwałych użytków zielonych, gdyż na wskazanym obszarze przez okres dłuższy niż 5 lat prowadził uprawę roślin paszowych. Pomimo danych przedstawionych w treści odwołania dotyczących wniosków za lata poprzedzające rok 2007 organ II instancji nie dokonał analizy spełnienia przesłanek w świetle cytowanej ustawowej definicji terenów zielonych. Z tych względów, uznając skargę za zasadną, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej ustawy z 30 sierpnia 2002 r. orzekł jak w punkcie I wyroku. Na podstawie art. 152 tej ustawy orzeczono jak w punkcie II wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 209 powołanej ustawy.