I OSK 982/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1887/09 odrzucające skargę W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] otrzymało w mocy decyzję Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Z akt sprawy wynika, ze powyższa decyzja została doręczona W. K. w dniu 1 września 2009 r. (karta 11 – akt administracyjnych). W dniu 14 października 2009 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym w B.) W.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę na w/w decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1887/09 skargę W.K. odrzucił. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że została ona wniesiona po upływie 30 dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej; P.p.s.a., a zatem stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, podlegała odrzuceniu. Skargą kasacyjna na powyższe postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W.K. reprezentowany przez radcę prawnego, który zaskarżył je w całości i zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przez odrzucenie skargi złożonej przez W. K. z powodu wniesienia jej po upływie terminu. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podał, że W.K. twierdzi, że skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosi zawsze najpóźniej w dniu następnym po ich otrzymaniu, a zatem skoro decyzję z dnia 24 sierpnia 2009 r., nr KOA/1702/Op/09do otrzymał w dniu 1 września 2009 r., to skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie wniósł nie później niż w dniu 2 września 2009 r. Skarżący wnosząc w/w skargę za pośrednictwem poczty nie zachował jednak potwierdzenia nadania tej przesyłki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach przedmiotowej sprawy bezspornym jest, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] została doręczona W.K. w dniu 1 września 2009 r., a zatem termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 1 października 2009 r. Co więcej analiza akt sprawy jednoznacznie wskazuje, iż skarżący wniósł skargę na w/w decyzja w dniu 14 października 2009 r. W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji tranie wskazał, że została ona wniesiona z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. art. 53 § 1 P.p.s.a i jako spóźniona na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, podlegała odrzuceniu. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.