I SA/Lu 538/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Wojciech Kręcisz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi A. spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz A. spółki z o.o. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] określającą A sp. z o.o. zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Nissan Murano w kwocie 10 255 zł. W uzasadnieniu ww. decyzji organ wskazał, że postanowieniem z dnia 15 stycznia 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wszczął postępowanie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym dotyczącego nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu Nissan Murano. W trakcie postępowania ustalono, że w dniu 25 listopada 2008 r. A sp. z o.o. złożyła w Urzędzie Celnym w [...] deklarację uproszczoną nabycia ww. samochodu osobowego rok produkcji 2005, deklarując podstawę opodatkowania w wysokości 36 182 zł, stawkę podatku 13,6 % oraz kwotę do zapłaty 4 921 zł. Do deklaracji dołączono szereg dokumentów m.in. zaświadczenie o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu wraz z dokumentami identyfikacyjnymi pojazdu z dnia 24 listopada 2008 r., certyfikat tytułu własności pojazdu, rachunek zakupu z dnia 19 czerwca 2008 r., dokument niemieckiej odprawy celnej, (odpis rejestru przedsiębiorców, potwierdzenie zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT UE, zaświadczenie o nr identyfikacji REGON) oraz wniosek o wydanie zaświadczenia z dnia 20 listopada 2008 r. wraz z dowodem wpłaty i zaświadczeniem o uiszczeniu opłaty za wydanie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy. W wyniku weryfikacji wysokości podstawy opodatkowania ustalono, iż odbiega ona znacznie od wartości rynkowej w/w pojazdu. W konsekwencji, na podstawie art. 82 a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym, organ I instancji dnia 25 listopada 2009 r., wezwał stronę do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej pojazdu. Strona nie zastosowała się do wezwania. Mając na względzie powyższe organ I instancji decyzją z dnia [...] określił zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 10.255 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Nissan Murano. W odwołaniu od powyższej decyzji strona zakwestionowała zasadność zastosowania w rozpatrywanej sprawie art. 82a ustawy o podatku akcyzowym i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i określenie wysokości zobowiązania podatkowego w zadeklarowanej kwocie 5 660 zł. Rozpatrując odwołanie Dyrektor Izby Celnej w [...] , powołując się na treść art. 82 a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, podkreślił, że ustalając średnią wartość rynkową samochodu zarejestrowanego na terytorium kraju tej samej marki co nabyty wewnątrzwspólnotowo przez stronę, organ I instancji skorzystał z katalogu INFO-EKSPERT, Pojazdy Samochodowe, Wartości Rynkowe czerwiec 2008 r. Ustalona w ten sposób cena porównywalnego samochodu wynosiła 104.500 zł. Wartość tę pomniejszono o stawkę podatku VAT oraz właściwą stawkę podatku akcyzowego i w rezultacie otrzymano kwotę 75.401 zł. Organ odwoławczy wskazał, że przeprowadzając te ustalenia Naczelnik Urzędu Celnego w [...] nie kwestionował ani ceny wynikającej z faktury zakupu przedmiotowego pojazdu, ani jej wiarygodności. Dokonał jedynie porównania wysokości podstawy opodatkowania wskazanej w deklaracji przez stronę ze średnią wartością rynkową tego samochodu. W związku z tym, że wartość pojazdu odbiegała znacznie od średniej wartości rynkowej, w myśl art. 82 a ust 1 ustawy o podatku akcyzowym, w dniu 25 listopada 2008r. wezwał podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, jednakże odpowiedź strony na powyższe wezwanie nie wskazała przyczyn uzasadniających znaczną rozbieżności pomiędzy wartością pojazdu wskazaną w deklaracji AKC-U, a średnią wartością rynkową ustaloną przez organ podatkowy. Organ odwoławczy dodał, że z wyjaśnień złożonych przez stronę w trakcie postępowania wynika, że: nie posiadała ona wyceny rzeczoznawcy dotyczącej nabytego pojazdu, a w chwili nabycia (tj. 18 listopada 2008r.) samochód był sprawny technicznie, co zostało potwierdzone w zaświadczeniu o badaniu technicznym, a także, że przyczyną rozbieżności pomiędzy wskazaną podstawą opodatkowania, a średnią wartością rynkową pojazdu był niski kurs USD w chwili zakupu samochodu. Organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji mając na względzie art. 4 ust. 1 pkt 5 i art. 2 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym prawidłowo przyjął, że po stronie A sp. z o.o. powstał obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego. Odnosząc się natomiast do sposobu ustalenia podstawy opodatkowania organ II instancji wskazał, że art. 82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego stanowi, że podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić. Przepis ten znajduje swoje źródło w zasadach ogólnych sformułowanych w art. 10 ww. ustawy. Przy czym podstawę opodatkowania z zasady ustala się w oparciu o kwotę jaką nabywca jest obowiązany zapłacić z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 10 ust. 1 pkt 2), natomiast w przypadku gdy nie można jej określić stosuje się metodę zastępczą (art. 10 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym). Organ odwoławczy podkreślił jednocześnie, że kwota o której mowa wyżej musi dotyczyć transakcji nabycia wewnątrzwspólnotowego, gdyż to dla tej czynności przewidziano taki sposób ustalania podstawy opodatkowania, tym samym dowody, które dokumentują kwoty związane co prawda z samochodem lecz poniesione w innym zamiarze niż dokonanie nabycia wewnątrzwspólnotowego nie mogą być elementem podstawy opodatkowania. Odnosząc się do zarzutów strony organ odwoławczy zauważył, iż z dniem 1 maja 2004r., Polska stała się członkiem Unii Europejskiej i podlega normom prawa wspólnotowego. Uwzględniając, zatem przepisy prawa wspólnotowego, w szczególności artykuł 90 TWE i wykładnię tego przepisu zawartą w wyroku ETS z dnia 18 stycznia 2007r. w sprawie C-313/05 organ stwierdził, że przepis ten sprzeciwia się jedynie podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwuletnie nabyte w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zarejestrowane zostały wcześniej w Polsce, a nie w kwocie jaką nabywca uiścił dokonując nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego. Na zakończenie organ odwoławczy podkreślił, że stronie zapewniono możliwość czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. Na powyższą decyzję pełnomocnik A sp. z o. o. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnosząc o uchylenie zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: -art. 82 a ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym, przez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w ustalonym przez organy stanie faktycznym nie było przesłanek do jego zastosowania; - art. 10 ust. 1 pkt 4 i art. 80 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym przez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy niewątpliwie wskazywał na konieczność ich zastosowania, - art. 80 ust. 3 pkt 3 przez przyjęcie, na skutek błędnej interpretacji, że w niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał 18 listopada 2008 roku; 2) naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał na naruszenie szeregu norm prawa procesowego. Podkreślił, że wbrew twierdzeniu organu podatkowego strona na żadnym etapie nie została wezwana w trybie art. 82a ustawy o podatku akcyzowym (w brzmieniu na dzień 18 listopada 2008 roku) do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Organ I instancji wezwał jedynie stronę w trybie art. 155 w zw. z art. 272 pkt 3 Ordynacji podatkowej do osobistego stawiennictwa celem złożenia wyjaśnień, co do okoliczności nabycia przedmiotowego samochodu. Strona złożyła stosowne wyjaśnienia, z której to czynności w 9 stycznia 2009 roku został sporządzony protokół, podczas gdy nie ulega wątpliwości, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte z urzędu dopiero 19 stycznia 2009 roku. Pełnomocnik podkreślił, że żaden z przepisów prawa nie upoważnia organu do zastępowania wyjaśnień, które organ ma obowiązek odebrać na podstawie art. 82 a ustawy o podatku akcyzowym, wyjaśnieniami złożonymi w innym trybie. W dalszej części pełnomocnik strony wywodził, że elementem odróżniającym import od nabycia wewnątrzwspólnotowego, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jest miejsce, w którym rozpoczyna się czynność faktyczna przemieszczenia towaru akcyzowego i że o ile początek takiej czynności ma miejsce na terytorium państwa członkowskiego UE, o tyle mamy do czynienia z nabyciem wewnątrzwspólnotowym, natomiast jeśli czynność przywozu towaru akcyzowego rozpoczęła się na terytorium państwa trzeciego, a kończy w kraju mamy do czynienia z importem niezależnie od tego, w jakim urzędzie celnym na terenie UE towar został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu. Wobec powyższego w sprawie niniejszej nie ma podstaw do zastosowania art. 82 a ustawy o podatku akcyzowym. Jednocześnie wskazał, że zgodnie z art. 80 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym obowiązek podatkowy w przypadku importu powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego. Art. 201 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego stanowi, że dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, które w niniejszej sprawie nastąpiło 15 października 2008 roku. W przypadku importu towarów akcyzowych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawa o podatku akcyzowym, podstawę opodatkowania stanowi wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło. Niezastosowanie wskazanych przepisów stanowiło naruszenie przepisów prawa materialnego, które bez wątpienia miało wpływ na wynik sprawy. Dodatkowo pełnomocnik skarżącej podkreślił, że nawet gdyby podzielić stanowisko wyrażone przez organy obu instancji, że w niniejszej sprawie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia, to zgodnie z art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym moment powstania obowiązku jest skorelowany z nabyciem prawa, albo rejestracją samochodu, w żadnym razie nie z chwilą wprowadzenia pojazdu na terytorium kraju. Ponadto zwrócił uwagę na dwie, w jego ocenie, istotne kwestie tj. po pierwsze wątpliwości związane ze zgodnością art. 82a ustawy o podatku akcyzowym z art. 217 Konstytucji RP w zakresie, w jakim poprzez odwołanie się do pojęć niedookreślonych, kreuje uprawnienie dla organu podatkowego do stwierdzenia, w ramach swobodnego uznania administracyjnego, nieprawidłowości zadeklarowanej wysokości podstawy opodatkowania i ustalenia jej w drodze decyzji administracyjnej, po drugie kierunek zmian wprowadzonych przez ustawodawcę w obowiązującej od dnia 1 marca 2009 roku ustawie o podatku akcyzowym. Argumentując zarzuty dotyczące naruszenia przepisów o postępowaniu podatkowym tj. art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, pełnomocnik skarżącej wskazał, że organ nie zakwestionował wartości samochodu wskazanej w umowie sprzedaży, ani w dokumentach importowych, nie wykazał również nieprawidłowości w sposobie obliczenia akcyzy wynikającej ze złożonej deklaracji. Wskazał również na naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, gdyż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwala na ocenę przeprowadzonego przez organ postępowania zwłaszcza w odniesieniu do oceny całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zarzuty w tym zakresie koncentrują się na ustaleniu przez organy podatkowe średniej wartości rynkowej pojazdu wyłącznie w oparciu o nieaktualny na dzień wydania decyzji, katalog INFO - EKSPERT (czerwiec 2008r.), bez uwzględnienia faktu, że samochód pochodzi z rynku amerykańskiego, a w związku z tym, ma inną specyfikację techniczną, co wiąże się z utrudnionym dostępem do części zamiennych, koniecznością dokonania szeregu przeróbek technicznych oraz wyższym zużycie paliwa, co ma wpływ na obniżenie wartości pojazdu w stosunku do modelu produkowanego na rynek europejski. Ponadto brak jest możliwości weryfikacji ustaleń organu w tym zakresie, ze względu na wskazanie jedynie marki i roku produkcji pojazdu przyjętego do porównania. Na zakończenie pełnomocnik skarżącej dodał, iż postanowienie organu I instancji o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie zostało wydane z naruszeniem prawa, gdyż organ nie wskazał żadnego konkretnego przepisu prawa, który mógłby stanowić materialnoprawną podstawę wszczęcia postępowania w rozpatrywanej sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Z niebudzących zastrzeżeń ustaleń organów podatkowych poczynionych w sprawie wynika, że skarżąca w dniu 19 czerwca 2008 r. zakupiła w USA samochód osobowy marki Nissan Murano, rok produkcji 2005, za kwotę 16 650 USD. Ww. samochód został sprowadzony do Niemiec, gdzie w dniu 15 października 2008 r. w Urzędzie Celnym w [...] został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu. Następnie w dniu 18 listopada 2008 r. samochód został przemieszczony na terytorium kraju. W dniu 24 listopada 2008 r. do Urzędu Celnego w [...] wpłynęła deklaracja uproszczona nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U dotycząca przedmiotowego samochodu, w której wskazano podstawę obliczenia podatku 36 182 zł, stawkę podatku 13,6 % i kwotę podatku 4 921 zł. Tego samego dnia zostało przeprowadzone badanie techniczne pojazdu, w którym stwierdzono, że pojazd spełnia wymagania techniczne określone w art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Dokonując oceny prawnej ustalonego w sprawie stanu faktycznego należy wskazać, że na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, ze zm.), opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega zarówno import wyrobów akcyzowych, jak i ich wewnątrzwspólnotowe nabycie (art. 4 ust. 1 pkt 4 i 5). Importem w rozumieniu tej ustawy jest przywóz na terytorium kraju, a więc na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wyrobów akcyzowych z terytorium państw trzecich, a więc z terytorium państwa innego niż terytorium kraju lub terytorium państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej (art. 2 pkt 9), natomiast nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest przemieszczenie towarów akcyzowych na terytorium kraju z terytorium państwa członkowskiego (art. 2 pkt 11). Z zestawienia powołanych wyżej definicji wynika, że w sprawie niniejszej mamy do czynienia nie z importem - na co wskazuje skarżąca - ale z wewnątrzwspólnotowym nabyciem pojazdu, jak trafnie wywiódł organ podatkowy. Stosownie do regulacji zawartej w art. 80 ustawy o podatku akcyzowym, akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowy (ust.1), podatnikami tego podatku są /.../ podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (ust. 2 pkt 2), obowiązek podatkowy w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (ust. 3 pkt 3). Podkreślić należy, że dla prawidłowego ustalenia "chwili" powstania obowiązku podatkowego w oparciu o powołany wyżej przepis, niezbędne jest dokonanie jego wykładni z uwzględnieniem art. 2 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym definiującego pojęcie "nabycia wewnątrzwspólnotowego". Taka interpretacja prowadzi do wniosku, że o powstaniu obowiązku podatkowego możemy mówić dopiero od momentu przemieszczenie nabytego samochodu na terytorium kraju, a nie jak przyjęły organy podatkowe w sprawie niniejszej nabycia samochodu na terenie państwa trzeciego. Wobec powyższego, nie można uznać za prawidłowe stanowiska organu podatkowego, który przyjął, że momentem powstania obowiązku podatkowego jest moment nabycia samochodu na terenie państwa trzeciego (USA) tj. dzień 19 czerwca 2008 r., a nie dzień przemieszczenia tego samochodu z terenu wspólnoty na teren kraju tj. dzień 18 listopada 2008 r., co skutkowało przyjęciem za punkt wyjścia dla ustalenia średniej wartości rynkowej samochodu podobnego do nabytego przez skarżącą, wartość takiego samochodu z miesiąca czerwca 2008 r., nie zaś z miesiąca listopada 2008 r. Konsekwencją powyższego ustalenia jest przyjęcie sposobu ustalania podstawy opodatkowania sprowadzonego pojazdu. Wskazać należy, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego podstawę opodatkowania stanowi kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić (art. 82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym). Niemniej jednak nie budzi wątpliwości, że organy podatkowe, w okolicznościach wskazanych w art. 82a powołanej ustawy, mogą określić wysokość podstawy opodatkowania w wysokości innej niż wskazana przez stronę. Z art. 82 a ustawy o podatku akcyzowym wynika, że jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku /.../ nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego (ust. 1). W razie zaś nieudzielenia odpowiedzi, nie dokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania (ust. 2). Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co /.../ nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy (ust. 4). O ile, w ocenie Sądu, nie budzi zastrzeżeń uprawnienie organu do zastosowania powyższej regulacji w sprawie niniejszej, o tyle sposób jej zastosowania należy ocenić jako naruszający nie tylko reguły w niej zawarte, ale także ogólne zasady postępowania podatkowego. Za zasadny należy uznać zarzut skargi dotyczący ograniczenia prowadzonego przez organ podatkowy postępowania w tym zakresie, jedynie do danych wynikających z Katalogu INFO-EKSPERT, podczas gdy, zgodnie z zawartą w art. 82 a ust. 2 i 4 ustawy o podatku akcyzowym dyrektywą postępowania, organ podatkowy powinien, jeśli w sprawie istnieje konieczność ustalenia wysokości podstawy opodatkowania, mieć na względzie średnią cenę zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego z uwzględnieniem, jeżeli jest to możliwe do ustalenia, z tym samym wyposażeniem i w przybliżonym stanie technicznym. Tymczasem na podstawie znajdującego się w aktach sprawy wydruku z ww. katalogu (k. 25 akt administracyjnych), nie sposób ustalić, jakie wyposażenie zostało uwzględnione przy ustaleniu "średniej wartości rynkowej" przyjętego do porównania pojazdu, co de facto uniemożliwia Sądowi ocenę postępowania organu w tym zakresie. W związku z powyższym stwierdzić należy, że ustalenia stanowiące podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia nie mogą być uznane za wyczerpujące, spójne, jasne, wnikliwie rozpatrzone, a tym samym za takie, które można byłoby uznać za prawidłowe i zgodne z zasadą prawdy obiektywnej. Na zakończenie wskazać należy, że za bezzasadne sąd uznał podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania podatkowego poprzez nie wezwanie skarżącej do złożenia wyjaśnień w trybie art. 83 a ustawy o podatku akcyzowym, gdyż w aktach sprawy znajduje się stosowne wezwanie skierowane do strony (k. 14 akt podatkowych), dodać przy tym należy, że przepisy prawa nie przesądzają o tym czy ww. wezwanie ma być do podatnika skierowane w trakcie postępowania podatkowego, czy też w ramach weryfikacji złożonej deklaracji podatkowej, czyli w ramach podejmowanych przez organy czynności sprawdzających. Nie znajduje także oparcia w przepisach prawa podnoszony przez skarżącą zarzut naruszenia art. 165 Ordynacji podatkowej, poprzez nie wskazanie konkretnego przepisu prawa materialnego uzasadniającego wszczęcia postępowania podatkowego podczas, gdy w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2009 r. (k. 37 akt podatkowych) organ wyraźnie wskazał, że wszczęte postępowanie dotyczy "określenia wysokości zobowiązania w zakresie podatku akcyzowego dotyczącego nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Nissan Murano (...)". W ocenie sądu takie określenie podstawy prawnej czyni zadość prawu strony do uzyskania informacji o zakresie wszczętego przez organ postępowania. Ponownie orzekając w sprawie, organ podatkowy uwzględni normatywną treść przywołanych przepisów ustawy o podatku akcyzowym, wskazany kierunek ich wykładni oraz konsekwencje ich obowiązywania dla prawidłowego stosowania mechanizmu ustalenia podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu w prawidłowej wysokości. Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 134 w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 205 § 1 w zw. z art. 200 tej ustawy.