V SAB/Wa 28/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta D na bezczynność Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie wypłaty rekompensaty; Zobowiązuje Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych do podjęcia w terminie 14 dni od doręczenia mu odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, czynności zmierzających do załatwienia wniosku Gminy Miasta D z dnia [..] .03.2006 r. o przekazanie kwoty rekompensującej utracone dochody z tytułu zwolnień określonych w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Przedmiotem skargi Gminy Miasta D jest bezczynność Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: Prezes PFRON) w zakresie zaniechania wypłaty kwoty [...] zł tytułem rekompensaty dochodów utraconych przez gminę z tytułu zwolnień zakładów pracy chronionej z podatków określonych w art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (obecnie t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.; poprzednio Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776 ze zm.), dalej ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy Prezes PFRON w 2005 r. przekazał Gminie Miastu D (dalej: Gmina) kwotę [...] zł rekompensującą utratę wskazanych wyżej dochodów, na podstawie jej wniosku z dnia 26 lipca 2005 r. złożonego w trybie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad obliczania i trybu przekazywania dotacji celowej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 166, poz. 1616), dalej rozporządzenie MGPiPS z dnia 29 sierpnia 2003 r. Wniosek zaś Gminy dotyczący 2005 r., o jakim mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 wymienionego wyżej rozporządzenia złożony został w dniu [...] marca 2006 r. Prezes PFRON dostrzegając jego złożenie z uchybieniem terminu wskazanego w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MGPiPS (przepis ten jako datę końcową określał dzień [..] marca roku następującego po roku podatkowym), wezwał Gminę (pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r.), w powołaniu na regulacje zawarte w § 5 ust. 1 omawianego rozporządzenia do zwrotu przekazanej dotychczas kwoty (tj. [...] zł). Gmina w reakcji na to wezwanie wystąpiła z wnioskiem o odstąpienie żądania zwrotu przekazanej dotychczas kwoty rekompensaty. Akcentowała przy tym, iż potraktowany za spóźniony wniosek został nadany drogą pocztową w dniu 27 marca 2006 r., ale termin o jakim mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MGPiPS przypadał w sobotę, co należało uwzględnić w myśl art. 57 § 4 k.p.a. Wobec negatywnego stanowiska PFRON zawartego w piśmie z dnia [...] lipca 2006 r. Gmina wystąpiła z wnioskiem (z dnia [...] sierpnia 2006 r.) o odstąpienie od zwrotu dotacji do Ministra Pracy i Polityki Społecznej, który pismem z dnia [...] września 2006 r. przekazał ten wniosek do załatwienia Prezesowi PFRON. Decyzją z dnia [...] września 2006 r. Prezes PFRON, powołując się na "art. 105 k.p.a." w związku z art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. i § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MGPiPS, "umorzył postępowanie w sprawie odstąpienia od żądania zwrotu zadłużenia Gminy z tytułu nieterminowego złożenia wniosku o przekazanie kwoty rekompensującej utracone dochody ze względu na jego bezprzedmiotowość w tym zakresie". W ocenie Prezesa PFRON i jak wynika z uzasadnienia wydanej decyzji, należało uznać, iż k.p.a. nie reguluje "instytucji odstąpienia od zwrotu należności". Rozpatrując odwołanie Gminy, w dniu [...] lutego 2007 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej, powołując się na "art. 138 § 2" k.p.a. w związku z art. 45 ust. 3a oraz art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r., utrzymał w mocy decyzję Prezesa PFRON. W uzasadnieniu Minister Pracy i Polityki Społecznej wskazał też na art. 66 tej ustawy, stwierdzając, iż do spraw związanych z obliczaniem i trybem przekazywania gminom dotacji celowej ze środków PFRON stosuje się k.p.a. W omawianej decyzji orzekający Minister zaznaczył ponadto, że termin do złożenia konkretnego wniosku ma charakter prekluzyjny i nie ma do niego zastosowania instytucja przywrócenia terminu, o jakiej mowa w art. 58 § 1 k.p.a. Zajął również stanowisko, iż sobota nie jest dniem wolnym od pracy i z tego względu nie mógł mieć zastosowania - wbrew poglądowi Gminy - art. 57 § 4 k.p.a. Pismem z dnia [...] maja 2007 r. PFRON po raz kolejny wezwał Gminę do zwrotu otrzymanej dotychczas rekompensaty. Gmina pismem z dnia [...] listopada 2007 r., powołując się na art. 52 § 4 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., wezwała PFRON do usunięcia naruszenia prawa i wypłaty kwoty [...] zł, jako koniecznej - jej zdaniem jeszcze do przekazania (po uwzględnieniu pierwotnie wypłaconej kwoty, tj. [...] zł) wobec tego, iż faktyczne (dotyczące jej) skutki konkretnych zwolnień podatkowych w 2005 r. wyniosły [...] złotych (zgodnie z wnioskiem z dnia [...] marca 2006 r.). W odpowiedzi PFRON stwierdził, że zastosowanie trybu przewidzianego w art. 52 § 4 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie z uwagi na to, że została ona ostatecznie rozstrzygnięta decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2007 r., a strona nie skorzystała z możliwości jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Orzekając w związku z przedmiotową skargą postanowieniem z dnia [...] lipca 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z jednej strony zajął stanowisko, iż jest ona niedopuszczalna, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z drugiej jednak strony w uzasadnieniu wydanego postanowienia stwierdził, iż wbrew poglądowi Gminy nie można się zgodzić, iż Prezes PFRON pozostaje w bezczynności w związku z zaniechaniem wypłaty Gminie kwoty [...] złotych, w myśl § 4 pkt 2 rozporządzenia MGPiPS z dnia 29 sierpnia 2003 r. Orzekając wskutek skargi kasacyjnej wniesionej przez Gminę Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2009r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał na brak spójności w orzeczeniu objętym skargą kasacyjną, między rozstrzygnięciem o odrzuceniu skargi a oceną merytoryczną dokonaną przez sąd pierwszej instancji, wskazującą na niezasadność skargi. Podkreślił, iż lapidarne i ogólnikowe stwierdzenie o niewyczerpaniu przez skarżącego przed wniesieniem skargi na bezczynność organu środka przewidzianego w art. 37 k.p.a.( w zw. z art. 45 ust. 3a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.), tzn. konieczność wniesienia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, nie zostało poprzedzone wyczerpującą analizą stanu prawnego, bez której sugestię Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznać należy co najmniej za przedwczesną. Podkreślił, iż rodzaj zachowań strony, których wyczerpanie winno poprzedzać wniesienie skargi na bezczynność zależy od tego, w jakiej formie winien podjąć działanie organ, któremu zarzuca się bezczynność. Wskazał, iż przyjmuje się, że przed złożeniem skargi wymóg wniesienia zażalenia, o jakim mowa w art. 37 k.p.a. będzie wchodził w rachubę tylko wtedy, gdy organ zobowiązany jest do wydania w określonej kwestii decyzji lub postanowienia, od którego służy zażalenie, a więc gdy inaczej mówiąc prawodawca przewidział instancyjność w rozpatrywaniu określonych zagadnień. Wobec tego, kluczowym w sprawie, zdaniem sądu odwoławczego, jest dokonanie przed powzięciem stanowczych wniosków analizy ukierunkowanej na badanie w jakiej to formie winien działać Prezes PFRON w obszarze przekazywania gminie przewidzianej w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. przedmiotowej rekompensaty (dotacji celowej), w zakresie której szczegółowe zasady obliczania i tryb przekazywania zostały uregulowane w rozporządzeniu MPiPS z dnia 29 sierpnia 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia, Sąd I instancji związany jest na mocy art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. W pierwszej kolejności sąd wyższej instancji zwrócił uwagę, iż w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (obecnie t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.; poprzednio Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776 ze zm.) ustawodawca wprost wskazał przypadki stosowania decyzji administracyjnej np. w art. 30 ust. 1, 2, 2a, 3, a także art. 49 ust. 4, 5a oraz art. 49c ust. 1, a takiego zabiegu nie zastosował w przypadku regulacji dotyczącej przekazywania gminom przez Prezesa PFRON dotacji na zrekompensowanie gminom dochodów utraconych na skutek zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1, zarówno na gruncie samej ustawy, jak i w ramach wydanego z jej upoważnienia rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ustawodawca posłużył się zwrotem "przekazuje", który nie jest tożsamy ze zwrotami "przydziela", "potwierdza", "wyraża zgodę" (wymienionymi w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 12 października 1998 r., sygn. akt OPS 6/98 - ONSA 1999, z. 1, poz. 3 i w uchwale 5 sędziów NSA z dnia 15 listopada 1999 r. sygn. akt OPK 24/99 - ONSA 2000, z. 2, poz. 54), świadczącymi w sposób pośredni o tym, że prawodawca zdecydował o działaniu w formie decyzji administracyjnej. W tym miejscu należy przypomnieć, iż regulacja ustawowa kwestii rekompensowania gminom dochodów utraconych na skutek zastosowania ustawowych zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy z 27 sierpnia 1997 r. znajduje się w art. 47 ust. 2 tej ustawy oraz przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad obliczania i trybu przekazywania gminom dotacji celowej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 47 ust. 7 cyt. ustawy. Artykuł 47 ust 2 ustawy stanowi, że środki Funduszu przeznacza się na również na zrekompensowanie gminom utraconych dochodów, natomiast ustęp 7 wskazuje, iż minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady obliczania i tryb przekazywania gminom dotacji celowej, o której mowa w ust. 2 (..). Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia przekazywanie gminom kwoty rekompensującej dochody utracone z tytułu zwolnień następuje na podstawie ich wniosków składanych do Prezesa Zarządu Funduszu za pośrednictwem właściwych miejscowo oddziałów Funduszu, w określonych terminach. Następnie, po przeprowadzeniu stosownej weryfikacji formalnej i rachunkowej ww. wniosków ( § 3 ust. 2 i 3 ), Prezes Zarządu Funduszu przekazuje gminom kwoty rekompensujące dochody utracone z tytułu zwolnień w terminach określonych w § 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia. Należy stwierdzić, iż z uregulowań tych wynika, że wypłacenie - "przekazanie " gminie dotacji następuje na podstawie jej wniosku, i w wysokości wskazanej we wniosku (równej wysokości utraconych dochodów, na skutek zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1 ), zweryfikowanego przez Prezesa Funduszu tylko pod względem formalnym i rachunkowym, brak jest zatem w działaniu organu elementu autorytatywnej konkretyzacji normy materialnego prawa administracyjnego, który to element, jak przyjmuje się w doktrynie prawa administracyjnego, odróżnia działanie w formie decyzji od innych aktów administracyjnych czy czynności (por. Barbara Adamiak "Z problematyki właściwości sądów administracyjnych [art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.] opubl. Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego. Nr 2/2006). Przyjąć zatem należy, że czynność przekazania gminie dotacji należy do kategorii czynności, o których mowa w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga na bezczynność organu w takiej sytuacji może być wniesiona w każdym czasie, jeżeli strona uważa, iż organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w wyznaczonym przez prawo terminie (por. J. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2005 r., s.88,89 Nb 79, cytowany w uzasadnieniu postanowienia NSA wydanego w sprawie). Zdaniem skarżącej organ pozostaje w bezczynności odnośnie załatwienia jej wniosku z dnia 23 marca 2006r.( który nadano w polskim urzędzie pocztowym 27 marca 2006r.), o przekazanie kwoty rekompensującej utracone dochody z tytułu zwolnień określonych w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Dodatkowo, w dniu 20 listopada 2007r. Gmina wezwała PFRON do usunięcia naruszenia prawa poprzez wypłacenie pozostałej części dotacji celowej rekompensującej dochody utracone z tytułu zwolnień za 2005r. Niesporne jest, że zgodnie z ww. rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 sierpnia 2003 r. Prezes Funduszu PFRON obowiązany jest przekazać pozostałą część dotacji do dnia 31 maja roku następującego po roku podatkowym, zatem w tym przypadku - do 31 maja 2006r., i że do chwili obecnej wypłata żądanej przez Gminę kwoty [...] zł nie nastąpiła. Zdaniem sądu nie ma zatem przeszkód do merytorycznego rozpoznania sprawy, wobec treści art. 3 § 2 pkt. 8 p.p.s.a. Trzeba podkreślić, iż rozpoznając sprawę na bezczynność sąd rozstrzyga według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili orzekania. Zastrzeżenie to jest istotne, albowiem w dniu 30 kwietnia 2009r. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego ( w sprawie sygn. akt U2/08) regulacja zawarta w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 sierpnia 2003 r. została uznana za niezgodną z art. 47 ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r., a przez to niezgodną z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 sierpnia 1997 r. Należy przypomnieć, że podstawową przyczyną, dla której organ uznał, iż nie jest zobowiązany do przekazania Gminie kwoty [...] zł (oraz, że Gmina obowiązana jest do zwrotu pierwszej części rekompensaty z tytułu utraconych dochodów za rok 2005 - co nie jest przedmiotem niniejszej sprawy), było przyjęcie, że jej wniosek z dnia [...] marca 2006r. został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt. 2 ww. rozporządzenia; a że terminy przewidziane w tym paragrafie mają charakter terminów prekluzyjnych to nie podlegają przywróceniu, zaś niezłożenie wniosku w terminie skutkuje wygaśnięciem prawa do rekompensaty (pisma PFRON z [...].06.2006r.,[...] .11.2006r., uzasadnienie decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] .02.2007r. w aktach administracyjnych). Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia przez Skarżącą wniosku z [...] marca 2006 r., przekazywanie gminom kwoty rekompensującej dochody utracone z tytułu zwolnień następuje na podstawie ich wniosków składanych do Prezesa Zarządu Funduszu za pośrednictwem właściwych miejscowo oddziałów Funduszu, w terminach: 1) do dnia 31 lipca roku podatkowego - wykazując przewidywane roczne skutki zwolnień, wynikające z decyzji, dokonanych czynności cywilnoprawnych w formie aktów notarialnych oraz deklaracji i informacji podatkowych na dany rok podatkowy, według stanu na dzień 30 czerwca roku podatkowego, za który sporządzany jest wniosek; 2) do dnia 25 marca roku następującego po roku podatkowym - wykazując faktyczne roczne skutki zwolnień, wynikające z decyzji, dokonanych czynności cywilnoprawnych w formie aktów notarialnych oraz deklaracji i informacji podatkowych na dany rok podatkowy, według stanu na dzień 31 grudnia roku podatkowego, za który sporządzany jest wniosek. Jednocześnie § 5 ust. 1 rozporządzenia stanowił, że Gmina, która złoży wniosek w terminie określonym w § 3 ust. 1 pkt 1, a nie złoży wniosku w terminie określonym w § 3 ust. 1 pkt 2, zwraca otrzymaną kwotę rekompensującą dochody utracone z tytułu zwolnień wraz z odsetkami w wysokości ustalonej jak dla zaległości podatkowych na rachunek Funduszu w terminie do dnia 31 maja roku następującego po roku podatkowym. W przypadku niedokonania zwrotu otrzymanej przez gminę kwoty rekompensującej dochody utracone z tytułu zwolnień, Prezes Zarządu Funduszu wezwie do zwrotu tej kwoty. Z tej regulacji wynikało również, że skoro gmina zwraca pierwszą, wypłaconą jej już ratę rekompensaty, to tym bardziej nie może otrzymać drugiej części. Ten stan prawny uległ jednak zmianie na dzień orzekania w przedmiocie bezczynności; w wyżej wspomnianym wyroku Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że regulacja § 5 ust. 1, sprowadzająca się do ustanowienia terminu materialnoprawnego, nieprzewidzianego ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r., którego dochowanie – czyli złożenie przed jego upływem wniosku "rozliczeniowego"- jest nieprzewidzianym przez ustawodawcę warunkiem uzyskania rekompensaty i jest niezgodna z art. 47 ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Trybunał podkreślił, że ani art. 47, ani inne przepisy ustawy nie określają żadnych szczególnych czy też dodatkowych przesłanek, których spełnienie byłoby warunkiem otrzymania przez gminę dotacji celowej. Z ustawy jasno wynika, że jedynym takim warunkiem jest sam fakt utraty przez gminę dochodów, wykazany przez nią w stosownym wniosku. Trybunał podsumował swoje stanowisko i stwierdził, iż wprowadzenie w akcie wykonawczym nieprzewidzianego ustawą terminu składania wniosków o przyznanie przysługującego z mocy ustawy świadczenia, wraz z postanowieniem, że złożenie ich po terminie wiąże się z negatywnymi skutkami dla podmiotu uprawnionego, stanowi wykroczenie poza materię przekazaną do uregulowania w akcie wykonawczym. Wprowadzenie zawitego terminu materialnoprawnego oznacza bowiem ustanowienie w rozporządzeniu nowego – nieznanego ustawie – warunku, od którego spełnienia uzależnione jest skorzystanie z dobrodziejstwa ustawy. Jednocześnie Trybunał umorzył częściowo postępowanie uznając, że orzekanie o niezgodności § 5 ust. 1 z art. 47 ust.7 ustawy i art. 92 ust. 1 Konstytucji " w zw. z § 3 ust. 1 pkt.2 rozporządzenia" jest zbędne, w tym zakresie wskazał, że z ww. wzorcami kontroli (przepis ustawy i Konstytucji oraz warunki wydawania aktów wykonawczych) sprzeczne jest nie tyle wyznaczanie gminom pewnych "porządkowych" terminów składania wniosków, ile nadanie jednemu z nich materialnoprawnego charakteru i powiązanie z jego niedotrzymaniem dotkliwych konsekwencji, co mieści się w dyspozycji § 5 ust. 1 rozporządzenia. Wobec tego, że Trybunał nie odroczył utraty mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu, orzeczenie Trybunału weszło w życie zgodnie z treścią art. 190 ust. 3 Konstytucji, w chwili jego ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, tzn. 12 maja 2009r. Orzekając w sprawie niniejszej sąd ma zatem obowiązek uwzględnić stan prawny ukształtowany ww. wyrokiem Trybunału. To oznacza, iż mimo uchybienia terminowi złożenia wniosku, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt.2 rozporządzenia i złożenia go dwa dni po terminie, nie można uznać, aby skarżąca utraciła uprawnienie do otrzymania drugiej raty rekompensaty z tytułu utraconych dochodów. Jak wskazał Trybunał jedynym warunkiem przewidzianym ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r. dla otrzymania przez gminę dotacji jest sam fakt utraty określonych dochodów, wykazany przez nią we wniosku. Jednocześnie terminy z § 3 ust. 1 Trybunał określił jako "terminy porządkowe", ich przekroczenie nie może zatem powodować dla strony negatywnych skutków. Skarżąca sporządziła wniosek, wykazujący faktyczne, roczne skutki zwolnień, według stanu na dzień [...] grudnia roku podatkowego ( 2005), za który sporządzany jest wniosek i wniosła do organu. Niepodjęcie zatem czynności zmierzających do sprawdzenia wniosku pod względem rachunkowym i formalnym, o których mowa w § 3 ust. 2 i 3 rozporządzenia, a następnie wypłaty rekompensaty, stanowi bezczynność organu. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 149 p.p.s.a. sąd orzekł jak w wyroku.