III SA/Wr 504/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Protokolant aplikant radcowski Adam Małycha po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi C. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Decyzją ostateczną S. P. w S. S. z dnia [...] r. wydano C. D. prawo jazdy kategorii B, a następnie dnia [...] r. prawo jazdy kategorii A. Według organu I instancji, C. D. spełniał wówczas wymogi określone przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji, po wznowieniu postępowania (w związku z pismem z U. R. D. w [...] we F. w N. informującego, że C. D. posiadał [...] prawo jazdy, które zostało mu zatrzymane), działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. zwanej dalej k.p.a.), uchylił własne decyzje ostateczne z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r., a następnie odmówił wydania polskiego prawa jazdy C. D. W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że C. D. odebrano na terenie [...] [...] prawo jazdy oraz wywiódł, że W. S. O. U. M. w S. S. potwierdził fakt zameldowania Skarżącego pod adresem wskazanym we wniosku o wydanie prawa jazdy przez okres krótszy niż [...] dni w roku. Decyzję I instancji z dnia [...] r. przesłano na adres w Polsce, J. G., będącemu zdaniem organu I instancji pełnomocnikiem strony na podstawie pełnomocnictwa z dnia [...] r. upoważniającego go do odbioru prawa jazdy oraz do reprezentowania go we wszystkich czynnościach prawnych. Dnia [...] r., działając przez pełnomocnika - radcę prawnego B. B., strona złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. pismo zatytułowane "Wniosek o przywrócenie terminu odwołania". W piśmie tym zarzucono, że C. D. nie został powiadomiony o decyzji z dnia [...] r., gdyż decyzja ta, uchylająca decyzję o wydaniu polskiego prawa jazdy, nie została doręczona C. D.. W dniu [...] r. B. B. wezwano pismem SKO we W. ([...]) do przedstawienia właściwego pełnomocnictwa do reprezentowania C. D., gdyż złożone przez niego pełnomocnictwo (udzielone mu w D. w dniu [...] r.), przesłane faksem - zdaniem SKO nie wskazywało osoby mocodawcy poprzez wymienienie jego imienia, nazwiska i adresu zamieszkania, niemożności ustalenia mocodawcy na podstawie nieczytelnego podpisu pod pełnomocnictwem. Strona nie uzupełniła przedmiotowego pełnomocnictwa w terminie. W związku z tym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiadomieniem datowanym na dzień [...] r., poinformowało skarżącego o pozostawieniu bez rozpoznaniu pisma z dnia [...] r., mającego stanowić odwołanie od decyzji z dnia [...] r., ([...]), uchylającej decyzję nr [...] o wydaniu C. D. polskiego prawa jazdy kat. A i B. W dniu [...] r. (data wpływu do organu I instancji dnia [...] r.) strona, działając przez pełnomocnika - radcę prawnego B. B., złożyła do SKO we W. odwołanie od decyzji z dnia [...] r. W odwołaniu pełnomocnik strony na podstawie art. 127 k.p.a. wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji z dnia [...] r,. o utrzymanie w mocy decyzji o wydaniu polskiego prawa jazdy oraz umorzenie sprawy. Odwołujący się podniósł, że pierwotną decyzję o wydaniu polskiego prawa jazdy wydano zgodnie z art. 90 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, jak też z Dyrektywą Rady Wspólnot Europejskich z dnia 29 lipca 1993 r. (Dz.U.EU.L.91.237.1, Dz.U.UE-sp.07-317). Wskazał, że wymóg pobytu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej przez okres 185 dni został spełniony w [...] r. Na potwierdzenie tego przedstawił kartę pobytu Obywatela Unii Europejskiej, oraz wskazał, że uzyskane uprawnienia w Polsce nastąpiły po dacie zakazującej C. D. prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] r., na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że dane widniejące na potwierdzeniu odbioru decyzji z dnia [...] r. wskazują, że doręczono ją skutecznie dnia [...] r., gdy odebrał ją ówczesny pełnomocnik strony. Od tego postanowienie C. D., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającej go decyzji organu I instancji, ewentualnie o uchylenie w całości postanowienia oraz poprzedzającej go decyzji organu I instancji w części dotyczącej uchylenia decyzji o wydaniu stronie prawa jazdy kategorii B. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa formalnego, a to ustawy kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności poprzez niewłaściwą interpretację przepisu art. 58 i 34, a w konsekwencji poprzez nietrafne uznanie, że strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania oraz naruszenie zasad ogólnych procedury administracyjnej, w szczególności naruszenie art. 6,7,10 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez sądową kontrolę zaskarżonego postanowienia pod względem jego zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny w istocie nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy załatwianej zaskarżanym postanowieniem. Usunięcie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego może nastąpić m. in., w przypadku gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia organ naruszył prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 lit a, b lub c p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że Sąd obowiązany jest uchylić zaskarżone postanowienie w przypadku stwierdzenia: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.). Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 19 października 1993 r. (V SA 250/93, ONSA 1994/84), prawo do rzetelnej i sprawiedliwej procedury, z uwagi na jej istotne znaczenie w procesie urzeczywistniania prawa i wolności obywatelskich, mieści się w treści demokratycznego państwa prawnego, wynikającej z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Konsekwencją tej zasady jest obowiązek organów orzekających przestrzegania przepisów k.p.a. Prawidłowe stosowanie przepisów proceduralnych jest zatem jednym z podstawowych środków gwarantujących sprawiedliwy rezultat prowadzonego postępowania. W państwie prawnym wymagane jest nie tylko zrozumiałe i precyzyjne unormowanie procedury, ale też prawidłowe i ścisłe jej stosowanie. Wszelkie uchybienia w tym względzie powodują z reguły istotną wadliwość postępowania i pociągającą za sobą konieczność zastosowania procedur umożliwiających ich usunięcie. W rozpoznawanej sprawie należy podkreślić, że przedmiotem skargi jest wyłącznie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzające uchybienie terminu do złożenia odwołania. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie wydano, ponieważ dane znajdujące się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji z [...] r., w prawie uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji o wydaniu C. D. polskiego prawa jazdy kategorii A, B oraz o odmowie wydania polskiego prawa jazdy wskazują, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono dnia [...] r. ówczesnemu pełnomocnikowi strony - J. G. Uprawniało go do tego udzielone pełnomocnictwo. W niniejszej sprawie Sąd nie podziela zatem stanowiska strony skarżącej, że to pełnomocnictwo upoważniało pełnomocnika jedynie do odbioru prawa jazdy. Sąd podzielił natomiast pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że mocodawca jednoznacznie umocował J. G. do reprezentowania go we wszystkich czynnościach prawnych i do odbioru prawa jazdy. Sąd podziela zatem stanowisko Kolegium, że brak jest podstaw do twierdzenia, że udzielone pełnomocnictwo miało charakter ograniczony (w tym przypadku wyłącznie do odbioru prawa jazdy). Wskazuje na to wyraźnie treść tego pełnomocnictwa, udzielonego w języku polskim. W okolicznościach niniejszej sprawy istotny jest fakt, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] r. Odwołanie natomiast złożono dopiero [...] r.. Nastąpiło zatem ewidentne naruszenie terminu do wniesienia odwołania w przedmiotowej sprawie. Sąd podziela pogląd organu II instancji, że dla rozpoznania niniejszej skargi nieistotne są kwestie doręczenia postanowienia o wznowieniu postępowania czy pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Istotny w ocenie Sądu jest natomiast fakt, ze przedmiotem skargi jest wyłącznie postanowienie kolegium stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sąd po przeprowadzonej kontroli niniejszego postanowienia nie stwierdził w nim naruszenia ani prawa materialnego, ani procesowego, ani też ani też naruszenia innego przepisu postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uznając, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, z przyczyn wyżej wskazanych, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę oddalić. Sąd orzekł zatem jak w sentencji wyroku.