IV SA/Wa 1714/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej J. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. orzekło, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesić postępowanie administracyjne w sprawie z odwołania J. P. od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z garażem podziemnym na dz. ew. nr [...] w obr. [...] przy ul. [...] w W., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie złożonej przez M. Sp. z o.o. skargi na uchwałę Rady Miasta [...] W. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rejonie ul. [...] – część II. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne sprawy. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] Prezydent W. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z garażem podziemnym na dz. ew. nr [...] w obr. [...] przy ul. [...] w W. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła J. P. wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Pismem z dnia [...] maja 2008 r. pełnomocnik M. Sp. z o.o. wniósł o zawieszenie postępowania w ww. sprawie z uwagi na zaskarżenie przez ww. Spółkę uchwały Rady Miasta [...] W. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rejonie ul. [...] – część II. Rozstrzygając przedmiotową sprawę organ podniósł, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy bowiem od rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie złożonej przez M. Sp. z o.o. skargi na uchwałę Rady Miasta [...] W. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rejonie ul. [...] – część II. Konkretne rozstrzygnięcie Sądu będzie miało niewątpliwy wpływ na rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Inne bowiem będzie rozstrzygnięcie w sytuacji skutecznego zakwestionowania planu miejscowego inne, gdy ów plan pozostanie w mocy. Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż w niniejszej sprawie nie ma zastosowania przywołana przez organ podstawa prawna zawieszenia postępowania, gdyż rozstrzygnięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. na uchwałę Rady Miasta [...] W. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rejonie ul. [...] – część II nie stanowi zagadnienia prawnego w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno rzetelnie rozpatrzyć jej odwołanie, z uwagi na to, że odnosi się ono do naruszenia obowiązujących zasad dla ustalenia warunków zabudowy w warunkach braku planu miejscowego, a tym samym nawet wzruszenie obowiązującego planu miejscowego nie zwolni organu od jego rozparzenia i wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie. Skarżąca podniosła również, że decyzja z dnia [...] marca 2009 r. została wydana już po ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] uchwały Rady Miasta [...] W. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla omawianego obszaru, którego warunki urzędnik wydający decyzję znał dobrze, a pomimo to zignorował je w wydanej decyzji, wykorzystując fakt, że data obowiązywania tego planu przypadła dopiero w dniu [...] kwietnia 2009 r. Informację o sprzeczności wydanej przez siebie decyzji z obowiązującym planem miejscowym urzędnik potwierdził w stanowisku zajętym wobec odwołania, przesłanym Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu [...] maja 2009 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej: "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi uznał, że zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu kwalifikującym je do wyeliminowania z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie z odwołania J. P. od decyzji Prezydenta [...] W. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z garażem podziemnym na dz. ew. nr [...] w obr. [...] przy ul. [...] w W., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie złożonej przez M. Sp. z o.o. skargi na uchwałę Rady Miasta [...] W. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rejonie ul. [...] – część II. Podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zgodnie z którym organ zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla rozpatrzenia sprawy przesłanki decyzji, albo wprost z przepisów prawa materialnego wynika konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Powyższe nakazuje organowi administracji prowadzącemu postępowanie obowiązek ustalenia istnienia związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej będącej przedmiotem prowadzonego postępowania a zagadnieniem wstępnym. Innymi słowy, związek zagadnienia wstępnego ze sprawą merytoryczną wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd jawi się jako bezwzględna przeszkoda dla wydania decyzji w prowadzonej przez organ I instancji sprawie. W razie, gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Dla rozpoznania niniejszej sprawy istotne znaczenie ma zatem kwestia, czy pomiędzy postępowaniem w sprawie ze skargi na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a postępowaniem dotyczącym ustalenia warunków zabudowy zachodzi związek tego rodzaju, że od rozstrzygnięcia o zgodności z prawem uchwały o planie zagospodarowania przestrzennego zależy rozstrzygnięcie w sprawie o ustalenie warunków zabudowy. W tym miejscu podkreślić należy również, że obowiązkiem organów administracji publicznej jest podejmowanie rozstrzygnięć na podstawie stanu faktycznego istniejącego w dniu orzekania oraz stanu prawnego obowiązującego w tym dniu. Zatem kontrolowane przez Sąd postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. musi być oceniane w świetle stanu faktycznego i prawnego z dnia [...] sierpnia 2009 r. W ocenie Sądu za błędne należy uznać stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Postępowanie sądowoadministracyjne, w którym to M. Sp. z o.o. domaga się stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta [...] W. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rejonie ul. [...] – część II, które aktualnie toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1016/09, stwierdzającego nieważność ww. uchwały, nie ma żądnego wpływu na toczące się postępowanie w sprawie administracyjnej z wniosku Spółki M. Sp. z o.o. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji zlokalizowanej na terenie objętym przedmiotowym planem zagospodarowania przestrzennego. Przede wszystkim zauważyć należy, że zależność między miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i postępowaniem dotyczącym warunków zabudowy została uregulowana w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z póżn. zm.). Z art. 62 tej ustawy wynika, że dla rozstrzygnięcia sprawy o ustalenie warunków zabudowy może mieć znaczenie postępowanie w sprawie uchwalenia planu. W niniejszej sprawie bezspornym jest natomiast, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia o zawieszeniu postępowania dla terenu objętego wnioskiem inwestora o ustalenie warunków zabudowy obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem Sądu brak było zatem w niniejszej sprawie podstaw do zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia skargi na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest bowiem aktem prawa miejscowego a więc aktem prawa powszechnie obowiązującego, w związku z tym nie znajduje uzasadnienia pogląd jakoby koniecznym było w przedmiotowej sprawie oczekiwanie przez organ na prawomocne zakończenie postępowania, mającego na celu ocenę zgodności z prawem uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dopóki uchwała ta nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, dopóty zawieszenie postępowania nie tylko narusza art. 97 § 1 pkt 4, ale narusza też nakaz wynikający z art. 12 § 1 kpa, dotyczący szybkości postępowania organu administracji publicznej. Orzekający w niniejszej sprawie organ administracji publicznej uwzględniając aktualny stan faktyczny i prawny, a przede wszystkim mając na uwadze, że na skutek wejścia w życie w dniu [...] kwietnia 2009 r. uchwały Rady Miasta [...] W. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rejonie ul. [...] – część II uchwalenia planu postępowanie o ustalenie warunków zabudowy stało się bezprzedmiotowe, winien na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylić decyzję organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżone postanowienie narusza powyżej wskazane przepisy postępowania a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, w związku z czym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.