II OSK 28/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki /spr./ Sędzia NSA Leszek Leszczyński Sędzia del. WSA Jerzy Siegień Protokolant asystent sędziego Łukasz Pilip po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1692/09 na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 16 marca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1692/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością. Jak wynika z akt sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., na podstawie art. 65 §1 k.p.a. przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Nowym Sączu do załatwienia zgodnie z właściwością wniosek M. J. z dnia 15 grudnia 2008 r. w części dotyczącej wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego – rozbudowy sieci zasilającej SN 15 KV budowy stacji transformatorowej oraz sieci zasilającej niskiego napięcia zlokalizowanej na działkach ew. [...] położonych w K. przy ul. [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wystąpił M. J. o wstrzymanie wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego – opisanej powyżej. Skarżący domaga się wznowienia postępowania w ww. sprawie z uwagi na brak jego udziału w postępowaniu. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie decyzją wydaną w ostatniej instancji była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] października 2008 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Krynicy Zdroju z [...] sierpnia 2008 r. ustalająca lokalizację inwestycji celu publicznego budowy sieci zasilającej SN 15 KV, budowy stacji transformatorowej oraz sieci zasilającej niskiego napięcia zlokalizowanej na działkach ew. [...] położonych w K. przy ul. [...]. W tej sytuacji właściwym do rozpatrzeniu wniosku M. J. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M. J. – Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] maja 2009 r. podnosząc takie same argumenty jak w postanowieniu wcześniej wydanym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł M. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa169209, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż z akt postępowania wynika, że do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął wniosek M. J. o wstrzymanie wykonania decyzji lokalizacyjnej oraz o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie z uzasadnienia tego wniosku, załączonych do niego pism oraz uzupełnienia tego wniosku (pisma z dnia 31 marca 2009 r. i z dnia 6 kwietnia 2009 r.) wynika, że wnioskodawca złożył do Marszałka Województwa Małopolskiego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Krynica-Zdrój, który został przekazany Burmistrzowi Miasta i Gminy Krynica-Zdrój do rozpoznawania wg właściwości postanowieniem z dnia [...] października 2008r. Zarówno z treści wniosku, który jest przedmiotem rozstrzygnięcia organu w przedmiotowej sprawie jak i z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynika, że skarżący żąda wstrzymania wykonania decyzji lokalizacyjnej "do czasu zakończenia sprawy wniesionej wnioskiem M. J. z dnia 20.05.2009 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu o wznowienie postępowania(...)". Powyższe wynika również w treści skargi do Sądu i wyjaśnień skarżącego złożonych do protokołu rozprawy z dnia 16 marca 2010 r. Dlatego też zdaniem Sądu prawidłowo organ podniósł, iż pismo skarżącego należało potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania. Art. 152 k.p.a. wskazuje, że organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma (...) wykonanie decyzji jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie organ, do którego wpłynął wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej lokalizacje inwestycji celu publicznego – Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - obowiązany był zatem do ustalenia jaki organ jest właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Zgodnie z treścią art. 150 k.p.a. organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzje w ostatniej instancji. Skoro – co nie jest kwestionowane w niniejszej sprawie – organem, który orzekał jako organ ostatniej instancji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu to ten organ, jak prawidłowo wskazano w zaskarżonym postanowieniu jest właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania a w konsekwencji również o wstrzymanie wykonania decyzji objętej takim wnioskiem. W ocenie Sądu bez znaczenia pozostaje zarzut, że SKO nie powinno rozstrzygać niniejszego wniosku, skoro rozstrzygało już w niniejszej sprawie a zatem "stwarza to warunki naruszania prawa". Sąd jako przedwczesne uznał także zarzuty odnoszące się do decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego. Zarzuty te będą miały znaczenie dopiero przy ewentualnej ocenie decyzji wydanej w oparciu o art. 151 k.p.a. po uprzednim wznowieniu postępowania, to jest na dalszym etapie postępowania. Podobnie należy ocenić argumenty zawarte w skardze, które mają wskazywać na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2010 r. wniósł M. J., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie: 1. art. 145 § 1 lit. c/ p.p.s.a w zw. z art. 9 k.p.a. poprzez jego nie zastosowanie i nieuchylenie wadliwej decyzji, chociaż w ramach postępowania administracyjnego doszło do naruszenia przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie, nie została prawidłowo ustalona treść żądania M. J.; 2. art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy i błędne uznanie, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny sprawy oraz treść żądania M. J.; 3. art. 141 § 4 w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie z jakiego powodu uznano, iż żądanie M. J. zostało ocenione jako wniosek o wznowienie postępowania; 4. art. 3 ust. 1 p.p.s.a. w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 84 ust. 1 pkt 1-2, art. 84b ust. 1 i 3 oraz art. 88a ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego i uznanie za prawidłowe ustaleń i czynności kontrolnych odnośnie przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego oraz kontroli działania organów administracji architektoniczno-budowlanej. Autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2010 r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, pomimo bardzo obszernego jej uzasadnienia. Zarzuty skargi kasacyjnej jakkolwiek nietrafne w tej konkretnej sprawie, w której zapadł zaskarżony wyrok, nie są jednak pozbawione całkowicie racji. Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące w większości przepisów postępowania, zostały oparte na przyjęciu tezy, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydający zaskarżony wyrok, nie ustaliły prawidłowo treści żądania M. J. Z tym poglądem nie można się zgodzić, gdyż pismo skarżącego z dnia 15 grudnia 2008 r., a właściwie dwa pisma z tego samego dnia skierowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawierają szereg wniosków i poruszają wiele problemów, natomiast przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie, jest tylko jeden ściśle określony i wyodrębniony wniosek. Bezspornym jest, że w obu ww. pismach w ich pkt 2 M. J. wnosił: "o wstrzymanie wykonania decyzji lokalizacyjnej oraz o pozwoleniu na budowę wydanej przez Starostwo Powiatowe w Nowym Sączu w okresie wniesienia zażalenia z dnia 13 listopada 2008 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie przekazania Burmistrzowi Krynicy Zdrój wniosku skarżącego z dnia 24 września 2008 r., do czasu wznowienia postępowania administracyjnoprawnego inwestycji, z wniosku skarżącego do Wojewody Małopolskiego z dnia 28 września 2008 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z całości pisma wyodrębnił tylko ten jeden wniosek i przekazał go zgodnie z właściwości do SKO w Nowym Sączu, co uczynił z pozostałymi wnioskami nie wiadomo, ale to nie jest przedmiotem tego postępowania. Niewykluczone, że miały tu zastosowane w odniesieniu do pozostałych zagadnień opisanych przez skarżącego w ww. pismach, przepisy art. 66 k.p.a. Niewykluczone, że istotą wniosku M. J. było przeprowadzenie przez GINB postępowania kontrolnego, tak jak twierdzi się w skardze kasacyjnej (s. 11). Z poglądem tym można się zgodzić jednak z zastrzeżeniem, że był to jeden z wielu, a nie jedyny wniosek zawarty w pismach skarżącego z dnia 15 grudnia 2008 r. Poza tym należy zauważyć, że nie wszystkie sprawy poruszone w ww. piśmie, zasługiwały na rozpatrzenie w trybie jurysdykcyjnym k.p.a., część z nich mogła podlegać załatwieniu w postępowaniu skargowo-wnioskowym (dział VIII k.p.a.), na co nie służy skarga do sądu administracyjnego. Analizując zarzuty skargi kasacyjnej należy zauważyć, że nie są one wymierzone w to co zostało rozstrzygnięte zaskarżonym wyrokiem, dotyczą one innych problemów, które były zawarte w piśmie skarżącego. Sąd pierwszej instancji kontrolując konkretne postanowienie GINB, przekazujące SKO w Nowym Sączu do załatwienia konkretny wniosek, zgodnie z właściwością, nie mógł zakwestionować tego aktu z uwagi na inne wnioski skarżącego zawarte w piśmie z 15 grudnia 2008 r. Obszernie cytowane w skardze kasacyjnej fragmenty przepisów Prawa budowlanego, jakkolwiek mogą stanowić uzasadnienie tezy pełnomocnika, że M. J. wnioskował o przeprowadzenie postępowania kontrolnego przez GINB, to jednak nie świadczą o wadliwości zaskarżonego wyroku, ani też o zasadności podniesionych zarzutów w skardze kasacyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 109 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne do Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Stosownie do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy pranej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) pełnomocnik skarżącego powinien złożyć w wojewódzkim sądzie administracyjnym stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.