II OSK 116/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Łuczaj Sędziowie sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) sędzia del. NSA Zdzisław Kostka Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2011r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej B. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 października 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 348/09 w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz B.B. kwotę 800 (osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 348/09, po rozpoznaniu skargi B.B. , na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia skargę oddalił. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że Wójt Gminy Kościerzyna decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...], działając na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2004 r., Nr 257, poz. 2573), odmówił B.B. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia budowy wiaty hangarowej, zbiornika na paliwa oraz rozbudowie sieci wodociągowej na działce nr [...] w K. Ustalono, że w dniu 4 grudnia 2008 r. do Urzędu Gminy Kościerzyna wpłynął wniosek Gospodarstwa Agroturystycznego [...] z siedzibą w K. przy ul. [...], reprezentowanego przez B.B. , dotyczący wydania decyzji co do środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia budowy wiaty hangarowej, zbiornika na paliwa oraz rozbudowie sieci wodociągowej na działce nr [...] w K. Inwestycja będzie realizowana na obszarze NATURA 2000. Pismem z dnia 8 grudnia 2008 r. organ zawiadomił wnioskodawcę, właściwe organy i strony postępowania o wszczętym postępowaniu administracyjnym. Nadto w dniu 9 grudnia 2008 r. wnioskodawca przedłożył uzupełnienie wniosku. Organ I instancji wskazał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość inwestycji budowy wiaty hangarowej, natomiast nie przewiduje możliwości budowy zbiornika na paliwo. Organ wystąpił dodatkowo o opinię do wydziału budownictwa przy Urzędzie Gminy Kościerzyna o wyrażenie opinii w sprawie możliwości budowy zbiornika na paliwa na działce nr [...]. Z odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] wynika, że na działce nr [...] nie ma możliwości realizacji zbiornika na paliwa ciekłe do tankowania samolotów. Realizacja magazynu paliw ze zbiornikami podziemnymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidziana została na terenie działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym Korne. Złożony wniosek dotyczy wyłącznie budowy zbiornika na paliwa ciekłe na działce nr 256. Odmawiając wydania decyzji organ I instancji powołał się na art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Od powyższej decyzji B.B. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, domagając się jej uchylenia w punkcie dotyczącym budowy zbiornika na paliwa z wyłączeniem wiaty hangarowej i rozbudowy sieci wodociągowej na działce nr ew. [...] K.. W uzasadnieniu wskazał, iż Wójt winien wydać decyzję odmowną tylko co do kwestionowanego obiektu, a odwołanie dotyczy tylko zbiornika V-20m3 na paliwo. Wskazał, iż w sprawie wiaty hangarowej i rozbudowy sieci wodociągowej z hydrantem złożył w dniu 24 grudnia 2008 r. nowy wniosek. Według odwołującego, uchwała Rady Gminy Nr VII/262/02 z dnia 5 października 2002 r. przewiduje lokalizację lotniska m.in. na działkach nr [...] i nr [...] i wielu innych (lotniska dla samolotów i helikopterów), stąd wszelkie obiekty, potrzebne do funkcjonowania lotniska można realizować na całym terenie przeznaczonym na lotnisko, których wspomniana uchwała nie zakazuje. Zbiornik na paliwo do samolotów jest potrzebny na lotnisku, a w przywołanej uchwale nie ma zakazu do ustanowienia przenośnego zbiornika na paliwo w określonym miejscu. Dopuszcza się też budowę obiektów gospodarczych, a taki charakter jego zdaniem ma też zbiornik na paliwo. Nieporozumieniem jest też, jego zdaniem, lokalizacja zbiornika naziemnego V 20m3 przenośnego na paliwo samolotowe z przewidywaną lokalizacją magazynu paliw różnych ze zbiornikami podziemnymi na działce nr ewid. [...]. Podał, iż magazyn paliw może mieć łączną pojemność zbiorników 10.000 m3 albo o kilka razy więcej i nie ma żadnych ograniczeń wielkości. Wyjaśnił, iż zbiornika naziemnego przenośnego na paliwo nie buduje się, gdyż jest on w całości przywożony i ustawiany bezpośrednio na gruncie, posiada na wyposażeniu dystrybutor oraz może funkcjonować po podłączeniu do prądu. Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy opisaną wyżej decyzję Wójta Gminy. W uzasadnieniu Kolegium podało, że podstawą odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego wyżej przedsięwzięcia jest art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, który stanowi, iż właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr VII/262/02 Rady Gminy Kościerzyna z dnia 5 października 2002 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działek nr 255, 256, 269, 270, 271 na terenie wsi Korne gmina Kościerzyna (zmiana miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy Kościerzyna) wynika, iż teren wymienionych działek oznaczono symbolem KZ. Obszar KZ stanowi teren lotniska śmigłowców, szybowców i samolotów sportowych z zapleczem sportowo - turystyczno - rekreacyjnym i funkcjami towarzyszącymi wraz z siedliskiem mieszkalnym związanym z działalnością rolniczą na terenie lotniska. Dla terenu działki nr [...] dopuszcza się realizację: obiektów kubaturowych gastronomiczno-handlowych, ekspozycji zabytkowych samolotów, obiektów gospodarczych dla obsługi; pola campingowego z pawilonami mieszkalnymi i polem namiotowym i obiektami towarzyszącymi; hangarów z zapleczem i warsztatami; jednego siedliska zabudowy mieszkaniowej z obiektami gospodarczymi, drogi serwisowej z parkingami; nawierzchnie pasów i dróg startowych niewydzielone, trawiaste. W ocenie organu, planowana przez wnioskodawcę na terenie działki nr [...] realizacja przedsięwzięcia, w całym zakresie wskazanym we wniosku strony z dnia 4 grudnia 2008 r., nie jest możliwa z uwagi na to, iż miejscowy plan nie przewiduje na przedmiotowym terenie realizacji zbiornika na paliwa ciekłe do samolotów. Realizację magazynu paliw w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidziano w obrębie K. na działce nr [...]. Przedsięwzięcie określone we wniosku podlega rozpatrzeniu i ocenie pod względem zgodności z miejscowym planem jako realizowane w całości. Natomiast skarżący nie wskazał we wniosku ewentualnej wariantowości, która pozwoliłaby na wybranie wariantu możliwego do zrealizowania, z tych przyczyn wniosek strony podlegał rozpatrzeniu jako całość. Przytoczone postanowienia miejscowego planu nie dopuszczają na przedmiotowym terenie realizacji zbiornika na paliwa płynne. W związku z niezgodnością przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wydanie wnioskowanej decyzji nie jest możliwe, bez względu na przywołane w odwołaniu okoliczności. W skardze do Sądu B.B. domaga się uchylenia obu opisanych wyżej decyzji. Zarzucił organom niewłaściwą interpretację zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wskazał, że w miejscowym planie brak jest zakazu lokalizacji zbiornika naziemnego V-20 m3, przenośnego, na lotnisku w miejscowości K.. Na działce nr [...] miejscowy plan dopuszcza lokalizację "obiektów gospodarczych do obsługi", oznacza to "do obsługi lotniska jak i samolotów". Skarżący powołał się na treść art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, zgodnie z którym przez obiekt budowlany należy rozumieć budowlę stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz na art. 29 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Zdaniem skarżącego, zbiornik naziemny na paliwo V-20 m3 z dystrybutorem i zasilaniem elektromagnetycznym jest obiektem budowlanym i tym samym jest zgodny z przywołanym powyżej art. 3 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego. Jest w ocenie skarżącego również obiektem gospodarczym, z uwagi na to, iż jest związany z funkcjonowaniem lotniska i stanowi element bezpieczeństwa wykonywanych lotów przez to, że pozwala na uzupełnienie braków paliwa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia 20 lipca 2009 r. skarżący podtrzymał zarzuty skargi, polemizując ze stanowiskiem SKO. Twierdził, że zapis planu w odniesieniu do działki nr [...] dopuszcza budowę wszelkich obiektów gospodarczych, potrzebnych dla prawidłowego funkcjonowania lotniska, a to uzasadnia konieczność usytuowania na tej działce zbiornika V-20 m3. Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę oddalił. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że z prawidłowo ustalonych i niespornych okoliczności sprawy wynika, iż planowane przez inwestora przedsięwzięcie polegające na budowie wiaty hangarowej, zbiornika na paliwa V-20 m3 oraz rozbudowie sieci wodociągowej na działce nr [...] w miejscowości K. (teren lotniska) należy do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W dalszej kolejności Sąd podniósł, że zgodnie z treścią wniosku skarżącego z dnia 4 grudnia 2008 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, planowana inwestycja obejmująca budowę wiaty hangarowej, zbiornik na paliwo V-20 m3, przenośny oraz rozbudowę sieci wodociągowej z hydrantem przeciwpożarowym, na działce nr [...], stanowiła kompletną całość. Wniosek, jak trafnie oceniło SKO, nie przewidywał wariantowości, ani poprzez możliwość rozdzielenia objętych nim przedsięwzięć, ani co do ich usytuowania, zawierał jedynie rozwiązanie alternatywne w odniesieniu do konstrukcji wiaty hangarowej. Tym samym, jak prawidłowo uczyniły to organy, przedmiotowy wniosek podlegał rozpatrzeniu jako całość planowanego przedsięwzięcia, na działce nr [...], to zaś oznaczało, że niezgodność lokalizacji z zapisem miejscowego planu któregokolwiek z wymienionych wyżej jego elementów uzasadniało negatywną decyzję w odniesieniu do całego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał także, iż istotą rozpoznawanej sprawy jest ocena zgodności przedsięwzięcia z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Korne, terenu lotniska, co wypełnia obowiązek określony w przytoczonym wyżej przepisie art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. W ocenie Sądu trafna jest interpretacja treści tego planu dokonana przez SKO przyjmująca, że na działce nr 256 usytuowanie zbiornika na paliwo nie zostało dopuszczone, teren dla zbiorników na paliwo wyznaczony został na działce nr [...]. Wbrew argumentom zawartym w skardze i dalszym piśmie procesowym, postanowienia planu dotyczące terenu lotniska (symbol KZ) obejmującego pięć działek, w tym nr [...] i nr [...], rozważać należy w całości, porównując również sformułowania zawarte w opisie poszczególnych terenów działek. Wynika z nich, że lokalizacja zbiorników na paliwo przewidziana została jedynie na działce nr [...], przeznaczonej na magazyn paliw. Na działce nr [...], a więc na terenie planowanego przedsięwzięcia, nie przewidziano w planie ani zbiornika na paliwo, ani dystrybutora paliw. Wymienione wśród zamkniętego katalogu dopuszczalnych przedsięwzięć "obiekty gospodarcze dla obsługi" nie mogą być tożsame ze zbiornikami na paliwo, skoro pojęcie "zbiornika" wyrażone zostało wprost w innym postanowieniu tego planu (dla działki nr [...]). Innymi słowy, gdyby uchwałodawca przewidział lokalizację zbiornika na paliwo na innych działkach obejmujących teren lotniska, wyraziłby to wprost. Dowolna jest, w ocenie Sądu taka interpretacja zapisu "obiekty gospodarcze dla obsługi", która według skarżącego obejmuje zbiornik na paliwo, naziemny wraz z dystrybutorem i zasilaniem elektroenergetycznym jako "obiekt gospodarczy związany z funkcjonowaniem lotniska". Wykładnia językowa wskazanego zapisu przemawia za oceną, że chodzi w nim o obiekty gospodarcze przeznaczone dla obsługi lotniska w rozumieniu - przeznaczone dla obsługi ludzkiej, naziemnej, w przeciwnym razie uchwałodawca użyłby sformułowania "obiekty gospodarcze do obsługi". Sąd wskazał również, że dla prawidłowej wykładni planu podstawowe znaczenie mają zapisy szczegółowe i to one stanowią o zgodności bądź niezgodności planowanego przedsięwzięcia z treścią planu i kontroli prawidłowości decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Sąd ocenił zaskarżoną decyzję jako zgodną z prawem, ponieważ wykładnia postanowień szczegółowych obowiązującego planu dokonana została przez rozstrzygające sprawę organy administracji prawidłowo. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli B.B. i E.B. zaskarżając tenże wyrok w całości i zarzucili: 1. naruszenie prawa materialnego polegające na: a) błędnej wykładni § 1 uchwały nr VII/262/02 Rady Gminy Kościerzyna z dnia 5 października 2002 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działek nr 225, 256, 269, 270, 271 na terenie wsi Korne gmina Kościerzyna; b) niewłaściwym zastosowaniu art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko w powiązaniu z niezastosowaniem przez organy obu instancji przepisu art. 81 ust. 1 ww. ustawy powodujące w konsekwencji, w połączeniu z podstawą prawną rozstrzygnięcia wskazaną w decyzji organu I instancji oraz niezastosowaniem przez ten organ przepisu art. 84 i art. 85 ww. ustawy ziszczenie się bezwzględnej przesłanki nieważności decyzji pierwszoinstancyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. c) naruszeniu zasady demokratycznego państwa prawnego skodyfikowanej w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez naruszenie wynikających z niej zasad: określoności przepisów oraz bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa; 2. naruszeniu przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania tj. art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) polegających na: – dokonaniu błędnych ustaleń faktycznych w zakresie: a) ustalenia na stronie 2 w linijce 6 uzasadnienia, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczą "obiektów gospodarczych dla gospodarki"; b) ustalenia na stronie 2 w linijce 21 uzasadnienia, iż odmawiając wydania decyzji organ I instancji powołał się na art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, podczas gdy powołanie to obejmuje wyłącznie element uzasadnienia prawnego, a nie podstawy prawnej wynikającej z art. 107 § 1 k.p.a.; c) ustalenia na stronie 5 w akapicie 4, że rozstrzygnięcia organów obu instancji zapadły na podstawie art. 80 ust. 2 ww. ustawy mimo, iż nie ma jej w postawie prawnej rozstrzygnięcia organu I instancji; d) nieuwzględnienia okoliczności, iż zbiornik na paliwo V-20m3 objęty planowanym przedsięwzięciem jest obiektem budowlanym w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane; e) nieuzasadnione przyjęcie, że zbiornik na paliwo nie jest obiektem lotniczym i nie służy do obsługi lotniska zgodnie z przyjęta organizacją lotniska; – nie zastosowaniu przepisów art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w kontekście podstawy prawnej wskazanej w obu zaskarżonych decyzjach w procesie kontroli legalności zaskarżonych decyzji. Wskazując na powyższe skarżący kasacyjnie wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w celu wydania orzeczenia uwzględniającego wcześniejszą skargę z uwzględnieniem wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga fakt, że jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji istotą rozpoznawanej sprawy jest ocena zgodności przedsięwzięcia z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Korne, terenu lotniska. Zgodnie bowiem z treścią art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W celu zatem wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia koniecznym było zbadanie czy inwestycja której wniosek dotyczy jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działek nr 255, 256, 269, 270, 271 na terenie wsi Korne gmina Kościerzyna, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy Kościerzyna z dnia 5 października 2002 r., nr VII/262/02. Teren tych działek oznaczono w planie symbolem KZ, co stanowi teren lotniska śmigłowców, szybowców i samolotów sportowych z zapleczem sportowo - turystyczno - rekreacyjnym i funkcjami towarzyszącymi wraz z siedliskiem mieszkalnym związanym z działalnością rolniczą na terenie lotniska. Dla terenu działki nr [...], objętej przedmiotem postępowania o środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, dopuszcza się realizację: obiektów kubaturowych gastronomiczno - handlowych, ekspozycji zabytkowych samolotów, obiektów gospodarczych dla obsługi; pola campingowego z pawilonami mieszkalnymi i polem namiotowym i obiektami towarzyszącymi; hangarów z zapleczem i warsztatami; jednego siedliska zabudowy mieszkaniowej z obiektami gospodarczymi, drogi serwisowej z parkingami; nawierzchnie pasów i dróg startowych niewydzielone, trawiaste. Nietrafna zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wykładnia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki objętej wnioskiem, poczyniona przez Sąd pierwszej instancji jak również organy administracji państwowej zgodnie z którym, na działce nr [...] usytuowanie zbiornika na paliwo jest niedopuszczalnym. Wskazać należy, że dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wykładnia językowa zapisu planu "obiekt gospodarczy związany z funkcjonowaniem lotniska" a w szczególności dotycząca rozpoznania wartości językowej zwrotów "dla" oraz "do" o ile sama w sobie nie jest wadliwa, nie odnosi się do zasadniczej kwestii jaką jest funkcja główna jaką przewidziano w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości oznaczonych symbolem KZ. Na obszarze tym przewidziano bowiem lotnisko śmigłowców, szybowców i samolotów sportowych z zapleczem sportowo – turystyczno – rekreacyjnym i funkcjami towarzyszącymi. Nie ulega wątpliwości, że dla prawidłowego funkcjonowania lotniska koniecznym jest wyposażenie go w szereg urządzeń oraz obiektów gospodarczych. Wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku za urządzenie takie uznać należy zbiornik na paliwo. Zbyt daleko idącym ograniczeniem byłaby taka wykładnia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która zmierzałaby do przyjęcia, iż jakakolwiek inwestycja, nawet ściśle związana z szeroko rozumianą obsługą lotniska, jest zgodna z tym planem tylko wówczas, gdy jest ona wskazana w sposób konkretny i indywidualny w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Nieuprawnionym jest również pogląd, że przez zapis miejscowego planu dotyczący realizacji magazynu paliw ze zbiornikami podziemnym na terenie działki nr [...], organ uchwałodawczy gminy przesądził, iż na pozostałych działkach objętych tym planem nie jest dopuszczalne usytuowanie jakiegokolwiek magazynu paliw. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż zapis dotyczący działki nr [...] odnosi się do magazynu paliw ze zbiornikami podziemnymi, podczas gdy planowana przez skarżącego inwestycja dotyczy zbiornika naziemnego. Co więcej przedmiotowy plan zagospodarowania przestrzennego nie zawiera zakazu usytuowania przenośnego zbiornika na paliwo w określonym miejscu, a także zastrzeżenia co do możliwości usytuowania podziemnych magazynów na paliwa na innej działce niż działka nr [...]. Podkreślenia wymaga ponadto fakt, iż wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, jak również Sądu pierwszej instancji, co do braku wskazania przez wnioskodawcę innego wariantu dla zbiornika naziemnego V-20m3 na paliwo lotnicze, wnioskodawcy w piśmie z dnia 9 grudnia 2008 r. podali, iż alternatywnie można wykonać zbiornik podziemny o podobnej wielkości z podobnym wyposażeniem. Kwestia możliwości usytuowania zbiornika podziemnego na nieruchomości nr [...], w sytuacji gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje lokalizację magazynów podziemnych na paliwo na innej nieruchomości winno zostać poddane odrębnej ocenie. Kwestia możliwości usytuowania kolejnych zbiorników – magazynów na paliwo, poza określonymi w planie na działce nr [...] ma znaczenie o tyle, iż w przeciwnym razie jedyną możliwością zaopatrywania lotniska w paliwo będzie jego transport przez drogę gminną, co może budzić wątpliwości co do racjonalności uchwałodawcy, przygotowującego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2a w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.