II OZ 352/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. i M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 1062/09 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję K. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki rozbudowy altany postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 16 listopada 2009 r. J. i M. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję K. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...]w przedmiocie rozbiórki rozbudowy altany na działce nr [...][...]Rodzinnego Ogrodu Pracowniczego "I." przy ul. [...] w C. Powyższa skarga zawierała wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, umotywowany przez skarżących niemożnością podjęcia czynności w ustawowym terminie ze względu na zły stan zdrowia. Do skargi załączono zaświadczenie lekarskie z Poradni Zdrowia Psychicznego z dnia 9 listopada 2009 r., Kartę Informacyjną Leczenia Szpitalnego w dniach 1 lipca 1999 r. - 31 sierpnia 1999 r., orzeczenie lekarskie, stanowiące opinię o stanie zdrowia oraz badanie psychologiczne z dnia 19 maja 2000 r. - wystawione na nazwisko M. B., a także kartę informacyjną pobytu szpitalnego J. B. w dniach 9 stycznia 2009 r. - 16 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 28 grudnia 2009 r. na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi, wskazując, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie, a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dokonaniem czynności, która nie została dokonana w terminie (art. 87 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Sąd podał, że decyzja wydana w dniu [...] sierpnia 2009 r. doręczona została skarżącym w dniu 7 września 2009 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w stosunku do nich w dniu 7 października 2009 r., tymczasem jak wynika ze stempla pocztowego na kopercie, skarga nadana została w dniu 17 listopada 2009 r., zatem z ponad miesięcznym przekroczeniem ustawowego terminu. Zdaniem Sądu skarżący w sposób znaczny uchybili terminowi do wniesienia skargi, i mimo, że przyczyną niewniesienia skargi w terminie był zły stan zdrowia obojga skarżących, na okoliczność czego złożyli oni szereg dokumentów, trudno uznać te informacje za dostatecznie uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu przedłożone przez skarżących zaświadczenia nie stanowią okoliczności wyłączającej możliwość sporządzenia i wniesienia skargi, skarżący nie byli w tym czasie hospitalizowani, czy obłożnie chorzy, wobec czego nie dochowanie terminu do dokonania czynności stanowi brak staranności skarżących, której obiektywnie wymagać należy od osób dbających o swoje interesy. Sąd zauważył, że przedłożone karty leczenia szpitalnego nie pochodzą nawet w przybliżeniu z okresu oscylującego wokół terminu przewidzianego do dokonania czynności w niniejszym postępowaniu. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli J. i M. B., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie uchybionego terminu oraz stwierdzając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznając sprawę nie brał pod uwagę m. in. stanu zdrowia, ciężkiej depresji oraz stanów lękowych skarżących, a jedynie zwrócił uwagę na brak hospitalizacji, skarżących. Do zażalenia dołączone zostało pismo M. B. zatytułowane "aneks" oraz dokumentacja medyczna skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 powołanej ustawy, w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast o braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie J. i M. B., wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, powołali się na zły stan zdrowia, przedstawiając dokumenty o stanie zdrowia i karty leczenia szpitalnego. Dokumentacja taka została również dołączona do zażalenia. Jednakże w świetle powołanych wyżej przepisów nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa i uzasadniać uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Z załączonych do skargi i zażalenia dokumentów wynika, że obydwoje skarżący są osobami chorującymi przewlekle. Jednakże nie sposób podważyć prawidłowego w świetle przepisów prawa stanowiska Sądu I instancji, iż okoliczność ta nie uprawdopodabnia w wystarczającym stopniu twierdzenia, że w terminie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obydwoje skarżący nie byli w stanie wnieść tego środka zaskarżenia, przy zachowaniu należytej dbałości o własne interesy, jakiej oczekuje się od strony postępowania. Trafnie zatem Sąd I instancji przyjął, że M. i J. B. nie uprawdopodobnili, aby uchybienie terminu do dokonania wymienionej wyżej czynności procesowej nastąpiło bez ich winy i odmówił jego przywrócenia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.