I FSK 385/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. S.A. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 846/09 w sprawie ze skargi R. S.A. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z 5 stycznia 2010r., sygn. akt I SA/Gd 846/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. S.A. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 24 września 2009r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 26 listopada 2009 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 3 grudnia 2009 r. (dowód: potwierdzenie odbioru). Powołując się na treść art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a.") Sąd stwierdził, że skoro termin zakreślony do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 10 grudnia 2009 r., skargę należało odrzucić. Spółka reprezentowana przez doradcę podatkowego Z. M., zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. przez bezpodstawne odrzucenie skargi, mimo braku doręczenia pełnomocnikowi strony wezwania do uiszczenia wpisu. Ponadto wskazano na uchybienie art. 67 § 5 P.p.s.a. przez niewłaściwe dokonywanie doręczeń pism procesowych pełnomocnikowi skarżącej, tj. nie bezpośrednio temuż pełnomocnikowi. Autor skargi kasacyjnej podnosił, że nie zostało mu doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Wyjaśniał, że Sąd wysyła pisma pełnomocnikowi spółki za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres: dor. pod. Z. M., M. sp. z o.o., ul. K. 4 lok. 32, [...] W. Pod tym samym adresem działalność prowadzą również inne przedsiębiorstwa, w szczególności P. sp. z o.o. – główny najemca lokalu. Firma ta prowadzi sekretariat, gdzie listonosz pozostawia całą korespondencję. Wśród tej korespondencji znajdują się m.in. przesyłki adresowane do Z. M., czy M. sp. z o.o., mimo że pracownik sekretariatu nie jest formalnie umocowany do ich odbioru. Przesyłki te są co do zasady przekazywane adresatom, jednakże nie można – zdaniem pełnomocnika spółki – wykluczyć sytuacji, że któraś z tych przesyłek ostatecznie nie trafi do właściwej osoby. Przy tak sformułowanych zarzutach wniesiono o uchylenie skarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Strona zarzutami sformułowanymi w skardze kasacyjnej próbuje dowieść, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie została jej doręczona, dlatego też strona nie miała możliwości z tego wezwania się wywiązać. Odnosząc się do argumentacji skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza jednak, że na tle okoliczności faktycznych wynikających z akt sprawy, będących podstawą odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, argumentacja ta jest całkowicie chybiona. Z akt sądowych wynika bowiem, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 26 listopada 2009r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wysłane na adres pełnomocnika skarżącej spółki w przesyłce zawierającej także wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w zakresie pełnomocnictwa, odpis odpowiedzi na skargę oraz stosowne pouczenie. Powyższe wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej (karta nr 30 akt sądowych) oraz adnotacji pracownika sądu (karty 19 – 22 akt sądowych). Na skuteczne doręczenie ww. przesyłki wskazuje również fakt, że strona wywiązała się z wezwania Sądu w zakresie braków formalnych skargi, tj. nadesłała dokument pełnomocnictwa oraz odpis KRS w odpowiednim terminie i nigdy nie kwestionowała prawidłowości doręczenia przedmiotowej przesyłki. Skoro zaś z dokumentów sądowych wynika, że sporne wezwanie znajdowało się w tej przesyłce, należy przyjąć, że w ramach tejże przesyłki strona otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, jednakże nie wywiązała się z niego w zakreślonym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego należy stwierdzić, że argumentacja strony w zakresie podnoszonego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 67 § 5 P.p.s.a., dotycząca wadliwego doręczania jej pełnomocnikowi pism procesowych przez Pocztę Polską, jest chybiona, skoro z akt sprawy jasno wynika, że przesyłka zawierająca m.in. wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została pełnomocnikowi spółki faktycznie doręczona. W związku z tym za nietrafny należy uznać także zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 220 § 3 P.p.s.a. Słusznie bowiem ten Sąd odrzucił skargę wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu od tej skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.