I OZ 98/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rektora Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 567/09 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Rektora Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 567/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Rektora Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów, w sprawie ze skargi M. W. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że "oceniając złożony wniosek na tle okoliczności sprawy, w tym – rysującą się w przyszłości możliwość uzyskania zezwolenia na ponowne podjęcie studiów w Uczelni, zgodnie z przepisami regulaminu studiów, niezależnie od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki", o których mowa w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Rektor Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku, zaskarżając to postanowienie w całości i zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z uznaniem, iż: 1. w przedmiotowej sprawie zachodzi określona w tym przepisie przesłanka warunkująca zawieszenie zaskarżonej decyzji, a mianowicie niemożliwy do odwrócenia skutek w postaci powstania u skarżącej dalszych zaległości w nauce, które będą możliwe do nadrobienia, mimo, iż Sąd nie dokonał konkretyzacji okoliczności stanu faktycznego, z których wywiódł prawdopodobieństwo wystąpienia wspomnianych skutków, a w konsekwencji nie wskazał czy i w jaki sposób przeprowadził badanie zasadności argumentów, które skarżąca przytoczyła w celu uprawdopodobnienia zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a powstaniem niemożliwych do odwrócenia negatywnych następstw w postaci zamknięcia możliwości kształcenia, przyjmując a priori zasadność powyższego wniosku, 2. skarżąca dostatecznie wykazała prawdopodobieństwo wystąpienia niemożliwych do odwrócenia skutków w razie nie wstrzymania zaskarżonej decyzji, mimo, że przytoczona przez skarżącą argumentacja nie uwzględniała okoliczności, iż po stronie M.W. już w momencie wydania decyzji istniały tak znaczne zaległości w toku odbywania studiów, że ich nadrobienie było trudne do realizacji, co stanowiło zresztą podstawę do skreślenia skarżącej z listy studentów Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w związku ze stwierdzonym brakiem postępów w nauce. W uzasadnieniu zażalenia organ wskazał, że wstrzymanie decyzji nastąpiło mimo niedostatecznego w jego ocenie wykazania przesłanki pozytywnej do wydania takiego rozstrzygnięcia, która to kwestia nie została przez Sąd poddana szczegółowej ocenie, w szczególności pod kątem celowości wstrzymania zaskarżonej decyzji. W konkluzji zażalenia organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Pełnomocnik skarżącej M. W. w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu tejże odpowiedzi na zażalenie podkreślono, że decyzja o skreśleniu z listy studentów jest decyzją wywołującą bardzo poważne konsekwencje dla skarżącej, zamyka bowiem drogę do dalszego kształcenia. Z chwilą jej wykonania skarżąca straciłaby status studenta, co powoduje brak możliwości pełnego uczestniczenia w życiu uczelni, uniemożliwia aktywne uczestnictwo w zajęciach oraz powoduje brak możliwości zaliczenia kolejnych egzaminów. Podniesiono również, że uniemożliwienie skarżącej uczestniczenia w zajęciach w czasie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego znacznie opóźni czas ukończenia przez nią nauki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie spoczywa na skarżącym, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli spełniona została ustawowa przesłanka określona jako możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt zostanie wykonany. Istotnym jest przy tym, że powołany przepis ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że sąd może - w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. - dokonując oceny podniesionych przez wnioskodawcę okoliczności przyjąć, że zachodzą w sprawie przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej. Nie można zatem uznać, aby Sąd pierwszej instancji, dopuścił się naruszenia przepisów prawa przez przyjęcie, że wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumenty przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej. Strona bowiem wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Rektora Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku wydanej w przedmiocie skreślenia z listy studentów wskazywała, że "natychmiastowe skreślenie z listy studentów i pozbawienie skarżącej możliwości dalszego kształcenia zamknie jej drogę do zdobywania wiedzy, spowoduje zaległości, których nie będzie ona w stanie nadrobić", a w konsekwencji sprawi, że prowadzenie postępowania stanie się bezprzedmiotowe. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przerwanie nauki i będąca następstwem tego konieczność rozpoczęcia ponownie studiów, w przypadku odmowy wstrzymania wykonania decyzji o skreśleniu z listy studentów, nawet przy wzięciu pod uwagę możliwości wznowienia studiów wynikającej z § 28 ust. 4 pkt 1 Regulaminu Studiów Akademii Medycznej w Gdańsku, mogą być uznane, w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., za powodujące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.