VI SA/Wa 1907/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2009 nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P., cofającą zezwolenie nr [...] na sprzedaż napojów zwierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczo - przemysłowym przy ul. M. w P. udzielone A. M. Do jej wydania doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. A. M. posiadał zezwolenie z dnia [...] lipca 2008 r. pozwalające mu na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych do 4,5% oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczo-przemysłowym przy ul. M. w P.. W sierpniu 2008 r. do Prezydenta Miasta P. wpłynęły pisma od Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej z ul. D. w P. oraz od S., do której należy budynek przy ul. D. i która zrzesza właścicieli domków jednorodzinnych przy ul. M. w P.. Pisma zawierały skargi na uciążliwości związane z całodobową sprzedażą alkoholu w sklepie spożywczo-przemysłowym przy ul. M. róg D., zarzucały zakłócanie przez klientów sklepu porządku i ciszy nocnej, liczne burdy, niszczenia mienia i ciągłe libacje alkoholowe i zawierały wnioski o cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu w tym sklepie. Urząd Miasta P. zwrócił się do Policji, Straży Miejskiej i Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów alkoholowych o dokonanie kontroli w sklepie skarżącego i obserwacji terenu do niego przyległego. Komenda Miejska Policji w P. pismem z dnia [...] września 2008 r. poinformowała, iż w okresie od stycznia 2008 r. do września 2008 r. odnotowano 18 interwencji w związku z funkcjonowaniem sklepu przy ul. M. W rejonie tego sklepu zdarzają się przypadki związane z niszczeniem mienia, a także zakłócania spokoju i ciszy nocnej. Straż Miejska w okresie od [...] sierpnia do [...] września 2008 r. przeprowadziła szereg kontroli, w wyniku których nie stwierdzono zakłócania ładu i porządku publicznego, spożywania alkoholi i zanieczyszczania terenu wokół sklepu. Przeprowadzono również rozmowy z pobliskimi mieszkańcami, którzy potwierdzili zakłócanie ładu i porządku oraz zanieczyszczanie terenu, wyjaśniając, iż po zintensyfikowaniu kontroli sytuacja uległa nieznacznej poprawie. Jednocześnie Straż Miejska poinformowała, że w okresie od [...] stycznia do [...] września 2008 r. wpłynęła jedna interwencja dotycząca spożywania alkoholu i zakłócania porządku publicznego, ale po przeprowadzeniu kontroli nie odnotowano takiego faktu. A. M. przesłuchany w charakterze strony oświadczył, iż zrezygnuje z działalności w tym punkcie z dniem [...] grudnia 2008 r. oraz poinformował, że zaprzestanie sprzedaży alkoholu w nocy z okienka. Poprosił jednocześnie, aby wstrzymać się z podjęciem decyzji o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu do końca roku. Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych po przeprowadzeniu kontroli w sklepie skarżącego nie stwierdziła łamania ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi. W styczniu 2009 r. do organu wpłynęło pismo mieszkańców informujące, że w sklepie A. M., niezgodnie z zezwoleniem, sprzedawany jest także mocny alkohol, na dowód czego dołączono paragon fiskalny z dnia [...] stycznia 2009 r. dokumentujący sprzedaż spirytusu w tym sklepie. Prezydent P. powiadomił o tym fakcie Prokuraturę zawiadamiając o popełnieniu przestępstwa z art. 43 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi. Do organu wpływały nadal pisma zawierające skargi mieszkańców i Wspólnoty Mieszkaniowej oraz informacje potwierdzające całodobową sprzedaż alkoholu w sklepie. Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. poinformowano skarżącego o wszczęciu wobec niego postępowania na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.) w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa przeznaczonym do spożycia poza miejscem sprzedaży. Jako powód wszczęcia postępowania wskazano powtarzające się przypadki zakłócania porządku publicznego w miejscu sprzedaży oraz najbliższej okolicy. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] Prezydent Miasta P. cofnął wydaną skarżącemu decyzję zezwalającą na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % alkoholu oraz piwa wskazując jako podstawę prawną decyzji art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Skarżący wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Podkreślił, że przestrzega wszystkich przepisów dotyczących sprzedaży alkoholu oraz, że nie może ponosić odpowiedzialności za czyny osób, które u niego zaopatrują się w alkohol. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji zalecając przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego w postaci przesłuchania świadków z Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej na okoliczność zdarzeń wskazanych w skardze mieszkańców a także uzyskanie informacji o postępowaniu Prokuratury Rejonowej w [...] w związku z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa przez A. M. i zebranie informacji o zakłócaniu porządku po [...] września 2008 r. Organ I instancji ponownie przeprowadzi postępowanie dowodowe. Wezwano jako świadków członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej ul. D. oraz zwrócono się do Komendy Miejskiej Policji w [...] o udzielenie informacji w sprawie przeprowadzonych interwencji. Przesłuchany w charakterze świadka pełnomocnik zarządu Wspólnoty mieszkaniowej przy ul. D. potwierdził liczne własne nocne interwencje związane ze spożywaniem napojów alkoholowych i załatwienia potrzeb fizjologicznych w obrębie posesji przy ul. D.. Komenda Policji podała, że w okresie od [...] września 2008 r. do [...] maja 2009 r. były cztery interwencje, z których dwie potwierdziły się. Komenda Miejska Policji w P. poinformowała także, że zakończyła dochodzenie w sprawie sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % w sklepie skarżącego i skierowała w dniu [...] kwietnia 2009 r. akt oskarżenia przeciwko niemu. Mieszkańcy bloków przy ul. D., D. oraz domków jednorodzinnych przy ul. M. pismem z dnia [...] maja 2009 r. skierowanym do Prezydenta Miasta P. wyrazili swoje oburzenie z wydania zgody na sprzedaż alkoholu w sklepie skarżącego. W dniu [...] czerwca 2009 r. skarżący zapoznał się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Straż Miejska w okresie od września 2008 r. do czerwca 2009 r. odnotowała jedną interwencję. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P. na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz art. 104 k.p.a. cofnięto skarżącemu pozwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zostało udowodnione naruszenie przez skarżącego przepisów art. 18 ust. 10 pkt. 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, który to przepis stanowi, że zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych cofa się w przypadku powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego. Organ wskazał także na skierowany przeciwko A. M. akt oskarżenia z powodu sprzedawania alkoholu powyżej 18% bez zezwolenia. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł A. M. W uzasadnieniu podniósł, że decyzja cofająca zezwolenie jest dla niego bardzo krzywdząca ponieważ zakaz sprzedaży jakiegokolwiek alkoholu skazuje jego sklep na likwidację. Do odwołania skarżący dołączył listę ponad stu osób, które nie mają nic przeciwko funkcjonowaniu jego sklepu i sprzedaży w nim alkoholu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przed wydaniem decyzji przesłuchało jako świadka W. K. – pełnomocnika zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. D., który potwierdził zakłócanie spokoju i porządku publicznego w budynku sąsiadującym ze sklepem oraz dewastacje budynku. Organ zwrócił się również do Sądu Rejonowego w [...] o przesłanie wyroku wydanego w sprawie dot. A. M. Do akt sprawy został dołączony prawomocny wyrok z dnia [...] maja 2009 r. Sądu Rejonowego w P. Wydział Karny sygn. akt [...], który uznaje skarżącego A. M. za winnego popełnienia czynu z art. 43 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Z informacji uzyskanych od Komendy Miejskiej Policji wynika, iż w 2009 r. odnotowano zawiadomienie o uszkodzeniu drzwi oraz trzy interwencje w związku z działalnością sklepu skarżącego. Jedna interwencja zgłoszona była przez A. M. i zakończyła się pouczeniem, zaś jedna nie potwierdziła się. Decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 2 i pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...]. W uzasadnieniu organ powołał się na prawomocny wyrok skazujący A. M. za sprzedaż alkoholu powyżej 18% bez zezwolenia, która to okoliczność uzasadnia cofnięcie zezwolenia na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Organ powołał się też na art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i wskazał na udowodnione, powtarzające się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy ([...] listopada 2008 r. i [...] lutego 2009 r.), interwencje dotyczące zakłócania porządku w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych, o których A. M. nie powiadomił organów ścigania. Organ wskazał także na ogromną uciążliwość sklepu dla okolicznych mieszkańców. Skargę na tę decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. M.. Podniósł, że sklep, którego jest właścicielem w obecnym czasie nie ma nic wspólnego z incydentami zakłócania porządku publicznego w godzinach nocnych, gdyż godziny jego otwarcia od dnia [...] września 2009 r. skrócone zostały do godz. 22. Od [...] stycznia 2009 r. skarżący prowadzi sprzedaż tylko piwa, natomiast sklepy sąsiednie prowadzą sprzedaż alkoholu w całym asortymencie. Jedynym przewinieniem skarżącego było to, że podczas trwania spisu alkoholu nie dopilnował sprzedaży i sprzedawczyni sprzedała butelką 0,2 l spirytusu sąsiadowi, za co został ukarany grzywną. Większość mieszkańców osiedla chce, żeby sklep funkcjonował nadal z całym asortymentem alkoholowym, o czym świadczy lista z podpisami mieszkańców. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie wywodząc jak dotychczas. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę m.in. decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności prawem materialnym i przepisami procesowymi. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1270/ dalej zwanej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Kontrolując w ten sposób zaskarżone decyzje Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona. Zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi organ cofa zezwolenie na sprzedaż alkoholu w przypadku powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego. W sprawie niniejszej organ z dużą starannością ustalił stan faktyczny. Z ustaleń tych wynika, że wokół sklepu skarżącego miały miejsce bardzo liczne interwencje Policji (od września 2008 r. ponad 20 razy), a także mniej liczne interwencje Straży Miejskiej. Dla rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej znaczenie prawne ma ustalenie, czy w okresie 6 miesięcy miały miejsce co najmniej 2 interwencje, które nie były wywołane powiadomieniem ze strony posiadającego zezwolenie A. M. Z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy (k. 44 i k. 74) wynika, że interwencje Policji, brane pod uwagę przy wydawaniu decyzji (w dniu [...] listopada 2008 r. i w dniu [...] lutego 2009 r.), miały miejsce w późnych godzinach wieczornych i nocnych. A. M. słuchany jako strona wyjaśniał, że wieczorem opuszcza sklep, w którym nadal prowadzona jest sprzedaż. W licznych pismach okoliczni mieszkańcy wskazywali na konieczność wzywania na pomoc Policji. Policja potwierdziła, że A. M. zgłosił jedną awanturę przed sklepem w dniu [...] lipca 2009 r. Organ ustalił, że wskazane wyżej interwencje w dniu [...] listopada 2008 r. i w dniu [...] lutego 2009 r. nie były wywołane zgłoszeniem A. M. i fakt ten nie był sporny między stronami. Już ustalenie tego faktu jest wystarczające do obligatoryjnego cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. W uzupełnieniu dodać można, że z całości materiałów sprawy wynika, iż sąsiedztwo sklepu prowadzącego nocną sprzedaż alkoholu było niezwykle uciążliwe dla mieszkańców znajdujących się obok budynków i osiedla domków jednorodzinnych, a problem uciążliwości był przedmiotem licznych skarg i interwencji zarówno Policji jak i zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej i Spółdzielni Mieszkaniowej. Taki stan rzeczy dodatkowo potwierdza zasadność podjętej decyzji. Zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi organ cofa zezwolenie na sprzedaż alkoholu w wypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży alkoholu. Skarżący posiadał zezwolenie na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu do 4,5% oraz piwa. W toku postępowania ustalono, iż w sklepie skarżącego miał miejsce niesporny między stronami, fakt sprzedaży spirytusu bez zezwolenia. Fakt ten został ostatecznie udokumentowany dołączonym do akt prawomocnym wyrokiem skazującym skarżącego na podstawie art. 43 ust. 2 omawianej ustawy. W tym stanie rzeczy organ zasadnie uznał, że doszło do nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży alkoholu tj. sprzedaży alkoholu niezgodnie z zezwoleniem. Ta okoliczność samodzielnie wystarczy do obligatoryjnego cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu. W tym stanie rzeczy organ zasadnie ustalił, że zaistniały ustawowe przyczyny cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu i zasadnie utrzymał w mocy decyzję o cofnięciu zezwolenia. Stanowisko skarżącego przedstawione w skardze, iż jego sklep nie ma żadnego związku z incydentami i interwencjami Policji nie zostało potwierdzone w toku postępowania, a przeciwnie z akt wynika, że interwencje i zakłócenia porządku miały związek z handlem alkoholem w sklepie. Informacja, iż sprzedaż alkoholu została ograniczona do godziny 22 także nie została potwierdzona, a wobec stwierdzonych wyżej faktów nie ma ona w istocie znaczenia dla oceny prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu organ prawidłowo ocenił, że w sprawie niniejszej wypełnione zostały przesłanki z art. 18 ust. 10 pkt 2 i 3 ustawy i prawidłowo podjął decyzję o cofnięciu zezwolenia. Zważywszy powyższe Sąd uznał zarzuty skargi na niezasadne i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji i oddalił skargę.