I SA/Bd 879/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 06 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej oddala skargę Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2009r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lutego 2001r. Nr [...] ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na 2001r. W uzasadnieniu wskazano na dotychczasowy przebieg postępowania. Pismem z dnia [...] lipca 2009r. pan M. K. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lutego 2001r. Złożenie wniosku motywowano tym, że wystąpiły przesłanki określone w art. 156 § 1pkt 3 ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Wnioskodawca wskazywał, iż w dniu [...] marca 2000r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wydał decyzję w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2000r., którą ustalono w kwocie 279 zł dla miejscowości o liczbie mieszkańców od 5000 do 50000. Natomiast w dniu [...] lutego 2001r. ten sam organ wydał decyzję w sprawie ustalenia /zmiany wysokości stawki karty podatkowej na 2001r. , którą ustalono w kwocie 336 zł dla miejscowości powyżej 50.000 mieszkańców. Strona podkreśliła, iż w 2001r. prowadziła działalność usługową w miejscowości [...] o liczbie mieszkańców 14.000. Ponadto we wniosku podkreślono, iż decyzja ostateczna w sprawie ustalenia /zmiany wysokości stawki kart podatkowej na 2001r. dotyczy sprawy, która już poprzednio została rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną w sprawie ustalenia wysokości stawki kart podatkowej na 2000r. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...]a 2009r. Nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z dnia [...] lutego 2001r opierając się na przepisie art. 249 § 1 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2003r. W odwołaniu strona wniosła o zmianę decyzji i ponowne rozpatrzenie wniosku z dnia [...] lipca 2009r. W uzasadnieniu podatnik powołał się na część I tabeli miesięcznych stawek karty podatkowej stanowiącej zał. Nr 3 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz stwierdził, iż dla miejscowości [...] stawka karty podatkowej na 2001r. wynosi 308 a nie jak przyjęto w decyzji 336 zł. Podniesiono również, że 14 grudnia 2007r. doręczono stronie wniosek o nakazanie wyjawienia majątku natomiast na rozprawie w dniu 11 marca 2008r. Sąd Rejonowy w [...] orzekł o oddaleniu powyższego wniosku. W odwołaniu zawarto także wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 . Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności została doręczona odwołującemu w dniu 07 lutego 2001 r. Ten zaś wnosząc o stwierdzenie jej nieważności [...] lipca 2009 r., uchybił ustawowemu rocznemu terminowi przewidzianemu w art.249 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Podkreślono, iż w sprawie mają zastosowanie uregulowania zawarte w rozdziale 18 ustawy Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002r. Zgodnie bowiem z dyspozycją zawartą w art. 24 § 1 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych ustaw, żądania uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji, która stała się decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają rozpatrzeniu w trybie, na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. przed dniem 01 stycznia 2003 r. Z taką sytuacją organ podatkowy miał do czynienia w niniejszym postępowaniu. Skoro kwestionowana decyzja została wydana w dniu [...] lutego 2001 r., to postępowanie w przedmiocie stwierdzenia jej nieważności toczyć się musi w oparciu przepis art.249 § 1 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2003 r. Odnosząc się natomiast do argumentacji dotyczącej postępowania egzekucyjnego Dyrektor wyjaśnił, że czynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w Żninie nie wpływają na kontrolowaną decyzję, a w kwestia umorzenia podlega rozpoznaniu przez organ egzekucyjny. Wnosząc do Sądu o uchylenie zaskarżonej decyzji podatnik zarzucił , że art.249 § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Zwracając uwagę na 10-letni termin, o którym mowa w art.156 1 pkt 1-7 k.p.a. skarżący przekonywał o prawidłowości tej regulacji w kwestii stwierdzenia nieważności decyzji w postępowaniu egzekucyjnym. Ponadto zainteresowany dopatrzył się naruszenia zakazu dyskryminacji poprzez naruszenie art.14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa materialnego jak i procesowego w stopniu , który nakazywałby wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. . W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie podjęte przez organ podatkowy miało charakter czysto procesowy. Zasadnie wskazał Dyrektor Izby Skarbowej, iż zgodnie z treścią art. 24 § 1 ustawy z dnia 12 września 2002r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz. 1387) żądanie uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji , która stała się ostateczna przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy , podlegają rozpatrzeniu w trybie na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2003r. Decyzja , której dotyczył wniosek skarżącego stała się ostateczna w 2001r. Mając na uwadze powołany powyżej przepis art. 24 § 1 wniosek z dnia 09 lipca 2009r. podlegał rozpatrzeniu w oparciu o przepisy rozdziału 18 ustawy Ordynacja podatkowa ale w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2003r. Trafnie organ podatkowy wskazał, iż zgodnie z art., 249 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2003r.) organ podatkowy odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej jeżeli żądanie zostało wniesione po upływie roku od jej doręczenia. Z akt sprawy wynika że decyzja Urzędu Skarbowego w [...] została doręczona skarżącemu w dniu 07 lutego 2001r.(k-6 akt administracyjnych). Zasadnie zatem Dyrektor Izby podniósł, iż wniosek o stwierdzenie nieważności mógł być złożony najpóźniej do dnia 07 lutego 2002r. Skarżący złożył swoje żądanie w dniu [...] lipca 2009r. (data stempla pocztowego) tj. ponad 7 lat po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Wobec powyższego w świetle obowiązujących przepisów ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy nie mógł w inny sposób rozstrzygnąć wniesionego przez stronę żądania. Skarżący podniósł również zarzut naruszenia art. 14 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności . Strona nie skonkretyzowała jednak w jaki sposób zaskarżona decyzja wskazaną Konwencję narusza a Sąd takiego naruszenia nie dopatrzył się. Odnosząc się natomiast do podniesionych w skardze zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego Sąd wskazuje , iż nie dotyczą tej sprawy. Mając powyższe uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.