I OZ 946/10

Dnia 15 grudnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 roku sygn. akt I SA/Wa 2095/09 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2095/09 odmówił B.J. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 2095/09. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wyrok oddalający skargę został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 2 sierpnia 2010 r., od którego skargę kasacyjną złożył w dniu 3 września 2010 r., którą z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia Wojewódzki Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2095/09. W dniu 27 września 2010 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, podnosząc, że z postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się, że wyrok z dnia 1 czerwca 2010 r. odebrał w dniu 2 sierpnia 2010 r., a nie w dniu 4 sierpnia 2010 r., która to data wynikała z jego adnotacji w kalendarzu służbowym (w związku z okresem urlopowym przesyłka nie została doręczona bezpośrednio do kancelarii - awizowaną przesyłkę odebrał osobiście na poczcie). Sąd I instancji uznał, że przytoczone we wniosku przez stronę skarżącą okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, tym bardziej, że była ona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który powinien dopilnować, aby czynność procesowa została dokonana w terminie. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie reprezentujący stronę adwokat B.P. nie dopełnił obowiązku dołożenia szczególnej staranności polegającej na złożeniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 1 czerwca 2010 r., bowiem we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wskazał, że okoliczność doręczenia wyroku w dniu 4 sierpnia 2010 r. wynikała z jego adnotacji w kalendarzu służbowym. Do zawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się m. in. nieprzebywanie pod stałym adresem, który podano, jako adres, pod który miały być kierowane pisma, przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki, dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie. Zarzucono błędne ustalenia faktyczne polegające na przyjęciu, że przyczyną uchybienia terminu była wyłącznie błędna adnotacja w kalendarzu pełnomocnika skarżącej. W ocenie zażalenia, Sąd nie uwzględnił innych okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, które stanowiły obiektywną przyczynę niemożności weryfikacji błędnego zapisu w kalendarzu służbowym. Jedną z nich był fakt, że na kopercie, w której znajdował się wyrok z dnia 1 czerwca 2010 r. znajduje się urzędowa adnotacja Urzędu Pocztowego Warszawa nr 1, że przedmiotowa przesyłka została powtórnie awizowana dnia 3 sierpnia 2010 r., a tym samym w świetle posiadanej w aktach sprawy (kancelaryjnych) dokumentacji tj. koperty ze stemplem oraz podpisem pracownika poczty, nie pozwalały na powzięcie jakichkolwiek wątpliwości co do zgodności ze stanem faktycznym adnotacji w kalendarzu służbowym, z których wynikało, że przesyłkę odebrał w dniu 4 sierpnia 2010 r. Natomiast po poczynionych ustaleniach na poczcie faktycznie okazało się, że przesyłkę z wyrokiem odebrał w dniu 2 sierpnia 2010 r., zaś Urząd Pocztowy oznaczył przedmiotową przesyłkę jako awizowaną powtórnie w dniu 3 sierpnia 2010 r. Koperta z urzędowymi adnotacjami jest jedynym "dokumentem" urzędowym pozwalającym na weryfikację ewentualnego błędu własnego bądź pracowników kancelarii w oznaczeniu daty doręczenia danej przesyłki. Dodatkowo wskazano, że w dniu 27 września 2010 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z § 2 cytowanego artykuły wynika, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania określonej czynności. Natomiast zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności, odnosząc się do kwestii złożonego w dniu 27 września 2010 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny, wydając zaskarżone postanowienie wniosek pełnomocnika z dnia 27 września 2010 r. potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a nie jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Po pierwsze, postanowienie z dnia 14 września 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej odebrał pracownik kancelarii w dniu 20 września 2010 r. (k. 82 akt), zaś wniosek został sporządzony i wysłany w dniu 27 września 2010 r., a zatem 7-dniowy termin został zachowany. Po drugie, uzasadnienie wniosku dotyka wyłącznie okoliczności odnoszących się do uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a nie uchybienia 7 – dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W kwestii oceny przyczyn uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uznał, iż pełnomocnik nie wykazał braku winy, a okoliczności podnoszone przez pełnomocnika zarówno we wniosku jak w zażaleniu nie mogą zostać uwzględnione. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, tak jak przyjął to Sąd I instancji, okoliczności usprawiedliwiającej brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może stanowić zapis w kalendarzu służbowym pełnomocnika, który jest wynikiem przyjęcia przez pełnomocnika, że na kopercie, w której znajdował się wyrok znajduje się urzędowa adnotacja Urzędu Pocztowego Warszawa nr 1, że przedmiotowa przesyłka została powtórnie awizowana dnia 3 sierpnia 2010 r. Stosownie do treści § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5 poz. 34 ze zm.), potwierdzenie odbioru polega na doręczeniu nadawcy formularza z pokwitowaniem adresata odbioru przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego. Formularz zwrotnego potwierdzenia odbioru wypełniany jest w momencie doręczania przesyłki, zarówno przez doręczyciela, jak i adresata, po czym formularz ten odłączany jest od wydanej adresatowi przesyłki i doręczany nadawcy formularza (w niniejszej sprawie – Sądowi, który wydał wyrok). W świetle powyższego, wiążącą dla Sądu I instancji przy sprawdzeniu zachowania terminu do wniesienia środka odwoławczego jest wyłącznie treść wypełnionego formularza zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, na którym widnieje wpisana data 2 sierpnia 2010 r. i podpis pełnomocnika. Tym samym nie można uznać za skuteczny argument, że koperta z urzędowymi adnotacjami Urzędu Pocztowego jest jedynym "dokumentem" urzędowym pozwalającym na weryfikację błędu własnego lub pracowników kancelarii w oznaczeniu daty doręczenia przesyłki. Ustanowiony pełnomocnik odpowiada za błędy i zaniechania pracownika kancelarii. Jeżeli pracownik kancelarii odpowiedzialny za korespondencję dopuści się zaniedbania to jest ono traktowane jako wina pełnomocnika profesjonalnego, który jako jego przełożony zlecił mu wykonanie takiego zadania. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy kancelarii jest bowiem traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu. Z tych wszystkich względów, uznając, że zażalenie nie jest zasadne Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.