III SA/Wa 1476/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Urszula Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi G.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę Z akt egzekucyjnych spawy wynika, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. prowadzi postępowanie egzekucyjne z wniosku Burmistrza B. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 27 września 2006 r. wystawionych na Zobowiązanych: J. C. i G. C., obejmujących należności z tytułu podatku od nieruchomości za lata: 2000, 2001-2005, 2006, którym w dniu 5 października 2006 r. została nadana klauzura wykonalności. Organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 27 grudnia 2006 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego Zobowiązanych w Banku P. S.A. w B. na poczet należności objętej m.in. tytułami wykonawczymi z dnia 27 września 2006 r. Zawiadomienie doręczono za potwierdzeniem odbioru Bankowi oraz Zobowiązanym wraz z odpisami tytułów wykonawczych w dniu 8 stycznia 2007 r. Na podstawie zawiadomienia z dnia 6 lutego 2009 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego Zobowiązanych (doręczonego za potwierdzeniem odbioru Bankowi w dniu 11 lutego 2009 r., a Zobowiązanym w dniu 10 lutego 2009 r.) Bank K. S.A. w W. dokonał częściowej realizacji zajęcia, wpłacając na rachunek bankowy organu egzekucyjnego kwoty 6.307,64 zł i 25.208,52 zł. G. C. pismem z dnia 23 lutego 2009 r. zwróciła się z prośbą do organu egzekucyjnego o cofnięcie zajęcia powyższego rachunku bankowego i zwrot pobranych kwot. W odpowiedzi na wezwanie organu egzekucyjnego z dnia 27 lutego 2009 r., do sprecyzowania treści żądania Skarżąca wskazała, że przedmiotem jej żądania jest zwolnienie z egzekucji środków pieniężnych na rachunku bankowym w Banku E. S.A. Skarżąca przesłała też kserokopię wyroku z dnia 8 listopada 2002 r. (prawomocnym z dniem 30 listopada 2002 r.), którym Sąd Okręgowy w S. rozwiązał przez rozwód małżeństwo zawarte przez J. C. z G. C.. Następnie pełnomocnik Skarżącej, wniósł na podstawie art. 33 pkt 1, 4, 6 i 10 u.p.e.a. zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego. Powołał się na doręczenie Skarżącej w dniu 3 kwietnia 2009 r. - poprzez wydanie z akt sprawy - odpisów tytułów wystawionych przez Burmistrza B.. Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. pozostawił bez rozpatrzenia zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 27 września 2006 r. wystawionych przez Burmistrza B. na zobowiązanych J. C. i G. C.. W uzasadnieniu powołał się na zgodne z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego doręczenie tytułów wykonawczych w dniu 8 stycznia 2007 r. i w związku z tym uznał, że zarzuty zostały zgłoszone po upływie terminu wyznaczonego w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Pełnomocnik Skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego, w którym zarzucił naruszenie art. 40 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 u.p.e.a. oraz art. 15 i 26 § 5 u.p.e.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu prawidłowo wniesionym zarzutom. W uzasadnieniu stwierdził, że w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia G. C. odpisów tytułów wykonawczych przy piśmie nr 1426/US11/721/4843/06. Zdaniem pełnomocnika skoro małżonkowie C. nie są małżeństwem od 2002 r., o czym Urząd Skarbowy w S. był poinformowany, to pisma należało doręczać każdemu z małżonków osobno. Pełnomocnik podniósł, iż w aktach sprawy nie ma żadnego tytułu wykonawczego adresowanego na G. C., ani też kopii upomnień. Jego zdaniem zarzuty wniesiono z zachowaniem terminu, tj. 6 kwietnia 2009 r., po wydaniu Skarżącej kserokopii tytułów w dniu 3 czerwca 2009 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. wynika, że zobowiązanemu przysługuje prawo zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego. Z kolei stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, mającym odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym po myśli art. 18 u.p.e.a., w razie uchybienia terminu należny przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednak w przepisach cytowanego wyżej Kodeksu ustanowione zostały cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie. Należy do nich: uprawdopodobnienie przez stronę braku swojej winy w uchybieniu terminu; wniesienie przez stronę wniosku (prośby) o przywrócenie terminu; dochowanie terminu 7-dniowego (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, liczonego od dnia ustania przeszkody; oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. Z akt sprawy wynika, że doręczenie pisma z dnia 27 grudnia 2006 r. zawiadamiające o zajęciu rachunku bankowego Zobowiązanych w Banku P. S.A. w B. na poczet należności objętej m.in. tytułami wykonawczymi z dnia 27 września 2006 r. wystawionymi przez Burmistrza B. oraz odpisy tytułów wykonawczych nastąpiło zgodnie z art. 39, art. 42 § 1 i art. 43 K.p.a. - przesyłka została wysłana za pokwitowaniem przez pocztę na adres zamieszkania Zobowiązanych i odebrana przez M. C., syna Zobowiązanej, o czym świadczy data i podpis odbiorcy przesyłki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Zatem w ocenie organu odpisy tytułów wykonawczych zostały skutecznie doręczone G. C., w tym wystawione przez Burmistrza B.. Zatem stanowisko pełnomocnika, odnoszące się do tej kwestii, nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Organ nadmienił, iż odpisy tytułów wykonawczych w/w wierzyciela zawierały prawidłowe pouczenie o prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Termin na wniesienie zarzutów, liczony zgodnie z zasadami określonymi w art. 57 § 1 K.p.a., upłynął z dniem 15 stycznia 2007 r. Pismo, zawierające zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, zostało złożone w dniu 8 kwietnia 2009 r. w Urzędzie Skarbowym w S., o czym świadczy pieczęć kancelaryjna. Zarzuty zatem zostały zgłoszone po upływie wyznaczonego terminu. Pełnomocnik Skarżącej nie wystąpił z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Uchybienie terminowi zawitemu, jakim jest termin określony w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., powoduje bezskuteczność środka zaskarżenia wniesionego w tym trybie. Z tych to względów organ I instancji zasadnie pozostawił bez rozpatrzenia zarzuty wniesione w dniu 8 kwietnia 2009 r. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik G. C. wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. i zasądzenie kosztów procesowych. Postanowieniu zarzucił zastosowanie do doręczeń pism w postępowaniu egzekucyjnym przepisów o doręczeniach z Ordynacji podatkowej, oraz naruszenie: art. 40 § 1 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a.; art. 26 § 5 u.p.e.a. oraz art. 29 ust. 1 u.p.e.a. poprzez wszczęcie postępowania egzekucyjnego; naruszenie art. 15 u.p.e.a. W uzasadnieniu wskazał, iż organ egzekucyjny miał obowiązek zbadania, czy Skarżącej doręczono upomnienie przed wszczęciem egzekucji, zaś w aktach brak jest dowodu doręczenia upomnień. Zatem w ocenie pełnomocnika zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego zostało doręczone G. C. dopiero 3 kwietnia 2009 r. czyli zarzuty zostały wniesione w terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Stosownie do dyspozycji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie - art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Badając legalność zaskarżonego aktu sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego aktu. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z treścią art. 27 § 1 pkt. 9 wymienionej ustawy, tytuł wykonawczy zawiera pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W myśl art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7,9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. Zgodnie z treścią art. 34 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. Z wymienionych przepisów wynika, iż zarzuty wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zarzutów. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Burmistrza B. na: J. C. i G. C., po doręczeniu odpisów tych tytułów i zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego z dnia 27 grudnia 2007 r. Zobowiązanym, jak tego wymagają przepisy art. 26 § 5 pkt 1 oraz art. 80 § 3 u.p.e.a. Nazwiska i imiona adresatów przesyłki pocztowej, zawierającej m.in. powyższe dokumenty oraz adres zamieszkania odbiorców, zostały wpisane na podstawie danych umieszczonych przez wierzyciela w tytułach wykonawczych. Nadmienić należy, iż art. 27 c u.p.e.a. daje prawo wystawiania tytułów wykonawczych na małżonków. W ocenie Sądu niezasadne jest stanowisko Skarżącej, iż istnieje bezwzględny obowiązek doręczenia: takiego tytułu wykonawczego każdemu z małżonków odrębnie. W przypadku kiedy małżonkowie mieszkają pod jednym adresem, wynikający z treści art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a. obowiązek doręczenia tytułów wykonawczych Zobowiązanym, jest spełniony, jeśli tytuły te zostaną doręczone w miejscu zamieszkania małżonków. Ponadto z akt egzekucyjnych i wyjaśnień organu wynika, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. nie dysponował w dniu 5 października 2006 r., (w dniu kiedy nadał tytułom wykonawczym z dnia 27 września 2006 r., klauzulę o skierowaniu ich do egzekucji). Informacją o rozwodzie Skarżącej. Organ egzekucyjny został powiadomiony o rozwodzie Skarżącej w momencie złożenia przez nią pisma z dnia 23 lutego 2009 r., do którego została dołączona kserokopia wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 8 listopada 2002 r. orzekającego rozwiązanie przez rozwód małżeństwa zawartego przez J. C. i G. C.. Niezasadne jest zatem stanowisko Skarżącej, iż organ egzekucyjny naruszył art. 29 § 1 u.p.e.a., przyjmując do realizacji otrzymane od wierzyciela tytuły wykonawcze. Doręczenie przesyłki zawierającej tytuły wykonawcze oraz zawiadomienie o dokonaniu czynności egzekucyjnej nastąpiło w sposób przewidziany w art. 39, art. 42 § 1 i art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego, mających zgodnie z art. 18 u.p.e.a. zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym. Wprawdzie na druku potwierdzenia odbioru powołane są przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, jednak ze względu na to, że obie ustawy określają taki sam sposób doręczeń pism, zdaniem Sądu powyższa okoliczność nie powinna mieć wpływu na uznanie skuteczności doręczenia pism. Zarówno bowiem przepisy art. 39, art. 42 § 1 i art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i art. 144, art. 148 § 1 i art. 149 Ordynacji podatkowej stanowią, iż pisma doręcza się stronie/podatnikowi za pokwitowaniem przez pocztę, miejscu zamieszkania lub miejscu pracy, a w przypadku nieobecności adresata mieszkaniu - pełnoletniemu domownikowi, gdy osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. Z treści potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłkę odebrał dorosły domownik - syn adresatów, w dniu 8 stycznia 2007 r. Skarżąca nie przestawiła żadnych dowodów, iż odbiorcą przesyłki była osoba nieuprawniona. Zasadnym zatem było przyjęcie przez organ egzekucyjny, iż odpisy spornych tytułów wykonawczych doręczone zostały skutecznie w dniu 8 stycznia 2007 r., a w związku z tym uznanie, iż zarzuty sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej złożone w dniu 8 kwietnia 2009 r. zostały wniesione z uchybieniem 7-dniowego terminu, określonego w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Powyższe ustalenia pozwalają na uznanie podniesionych w skardze zarzutów naruszenia art. 40 K.p.a. w związku z art. 18 oraz art. 26 § 5 u.p.e.a. za niezasadne. Ponadto wbrew twierdzeniom Skarżącej również prawidłowo zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego. Na potwierdzeniu odbioru zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego z dnia 27 grudnia 2006 r. nr [...] jest bowiem podpis odbiorcy przesyłki złożony w dniu 8 stycznia 2007 r. przez pracownika Banku P. S.A. w B. Centrum Rachunków Skonsolidowanych. Nie zasługuje również na uwzględnienie stanowisko Skarżącej, iż od dnia doręczenia jej zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia prawa majątkowego, tj. 3 kwietnia 2009 r. biegnie termin do złożenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji, bowiem zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. jedynie doręczenie tytułu wykonawczego daje zobowiązanemu prawo do skorzystania z tego środka zaskarżenia. W związku z powyższym, zdaniem Sądu słusznie organ egzekucyjny pozostawił bez rozpatrzenia zarzuty wniesione po terminie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.