IV SA/Wa 2095/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. prowadzącej działalność pod nazwą I. na czynności Starosty P. w przedmiocie obciążenia opłatami za czynności geodezyjne postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia 2 lipca 2009 r. L. P. prowadząca działalność pod nazwą I. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na czynność Starosty P. polegającą na obciążeniu jej opłatami za czynności geodezyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest czynność Starosty P. polegająca na obciążeniu skarżącej opłatami za czynności geodezyjne, która w ocenie Sądu jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 §2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa. Starosta P. zażądał bowiem opłaty za wydane dokumenty mając do tego uprawnienie w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37 poz. 333). Skoro więc wykonał przewidziane prawem uprawnienie, skutkujące obowiązkiem strony uiszczenia stosownej należności, a przepisy obowiązującego prawa dla realizacji tego uprawnienia nie przewidują formy decyzji lub postanowienia, to z tego względu należy uznać za czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu powołanego art. 3 §2 pkt 4 ppsa. Przepisy prawa nie przewidują jednak możliwości zaskarżenia tej czynności w toku postępowania administracyjnego. Wobec tego, zgodnie z art. 52 §3 ppsa skargę na tą czynność można wnieść do Sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca wezwała Starostę P. do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 28 września 2009 r., ale z naruszeniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w w/w przepisie. Należy bowiem przyjąć, że skarżąca dowiedziała się o podjęciu przez Starostę czynności polegającej na obciążeniu jej opłatami za czynności geodezyjne w listopadzie 2008 r., kiedy to skarżąca, jak sama wskazała w skardze, otrzymała odpis wezwania do zapłaty z dnia 27 listopada 2008 r. Na powyższe wskazuje również pismo skarżącej z dnia 24 listopada 2008 r., przy którym zwrócono do Starostwa Powiatowego w P. fakturę z dnia 20 października 2008 r. za czynności geodezyjne i odmówiono jej zapłaty. Termin do wezwania Starosty P. do usunięcia naruszenia prawa upłynął więc dla skarżącej w grudniu 2008 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że 14 dniowy termin, o którym mowa w art. 52 §3 ppsa jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu, a jego upływ wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 §2 pkt 4 ppsa. W tej sytuacji wniesienie skargi należy uznać za niedopuszczalne z powodu nie wezwania Starosty P. w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o podjęciu przez niego spornej czynności, do usunięcia naruszenia prawa, dlatego orzeczono o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w zw. z art. 52 §1 i §3 ppsa.