II SA/Rz 868/09

WyrokWSA w Rzeszowie2010-01-15

Skład orzekający: Krystyna Józefczyk, Robert Sawuła, Joanna Zdrzałka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków jest uprawniony do samodzielnego ustalania przebiegu granic nieruchomości i korygowania ich powierzchni w sytuacji istnienia sporu o własność między właścicielami sąsiadujących działek?
Ratio decidendi
Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie jest uprawniony do samodzielnego ustalania przebiegu granic nieruchomości i korygowania ich powierzchni w sytuacji istnienia sporu o własność między właścicielami sąsiadujących działek. Ewidencja gruntów ma charakter techniczno-deklaratoryjny i rejestruje stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy. Rozstrzyganie sporów o własność i ustalanie granic należy do kompetencji sądów powszechnych.
Stan faktyczny
Skarżący domagali się wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczącej powierzchni działki nr 2101/2. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję Starosty o wprowadzeniu zmian i odmówił wprowadzenia żądanej przez skarżących zmiany, wskazując na istnienie sporów granicznych i brak możliwości samodzielnego ustalania granic przez organ ewidencyjny. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa i brak bezstronności organu.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Robert Sawuła WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 15 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi I. M. i R. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia [...].10.2009 r.) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] orzekającą o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi B. zmian i odmówił wprowadzenia w tymże operacie żądanej przez I. M. i R. M. zmiany. W podstawie prawnej organ wskazał art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 20 ust. 1 i ust. 2, art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17.05.1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005r., Nr 240 poz. 2027 z późn. zm.). Z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia decyzji wynika, iż wnioskiem z dnia 19.11.2007 r. I. M. i R. M. – reprezentowani przez adwokat B. N. zwrócili się do Starosty [...] o wprowadzenie w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi B. zmiany dotyczącej oznaczenia powierzchni działki nr 2101/2 własności M. W. powstałej z podziału działki nr 2101. We wniosku podali, iż w dniu 22.01.2004 r. aktem notarialnym nr rep. [...] nabyli od Skarbu Państwa działkę nr 2101/1 położoną w B. gm. B. o pow. 1,09 ha, która powstała z podziału działki nr 2101. Do części przedmiotowego gruntu prawo rości sobie M. W. – właścicielka sąsiedniej działki o nr 2101/2, której powierzchnia została wykazana w operacie ewidencji gruntów na 0,80 ha. W rejestrach gruntów założonych po odnowieniu ewidencji gruntów wsi B. w 1987 r. poprzedniczka prawna M. W. – H. J. figurowała jako właścicielka działki 2101/2 o pow. 0,44 ha. Przed Sądem Rejonowym w Ł. toczyło się postępowanie o uzgodnienie treści księgi wieczystej nr [...] dot. działki wnioskodawców nr 2101/1, które zostało zakończone wyrokiem z dnia 18.10.2007r., sygn. akt [...] oddalającym powództwo główne i powództwo wzajemne z uwagi na to, że żądanie pozwu nie dotyczyło niezgodności stanu prawnego nieruchomości lecz niezgodności opisu nieruchomości. Wnioskodawcy podnieśli, iż treść aktualnego wypisu z rejestru gruntów dotycząca powierzchni nieruchomości działki 2101/2 jest zgodna z treścią wpisu w dziale I/6 kw [...] dotyczącym oznaczenia nieruchomości. Koniecznym jest dokonanie zmian w ewidencji gruntów określającym powierzchnię tej działki jako 0,44 ha (zgodnie z rejestrem gruntów po odnowieniu ewidencji gruntów w 1987 r. i odpowiadającą graficznie działce z mapy ewidencyjnej obr. B. w skali 1:2000 zalegającej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej). Decyzją z dnia [...].01.2008 r., nr [...] Starosta [...] orzekł o odmowie wprowadzenia zmiany w zakresie powierzchni działki nr 2101/2, a po uchyleniu tego rozstrzygnięcia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...].03.2008 r., nr [...], Starosta decyzją z dnia [...].11.2008r. nr [...] orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi B. zmiany wykazanego na mapie ewidencyjnej przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 2101/1 i 2101/2 z równoczesną zmianą oznaczenia i powierzchni działki nr 2101/1 o pow. 1,09 ha na działkę nr 2101/3 o pow. 0,73 ha oraz zmianą oznaczenia działki nr 2101/2 o pow. 0,80 ha na działkę nr 2101/4 o pow. 0,80 ha. Również i ta decyzja na skutek odwołania I. M. i R. M. została decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...].02.2009 r., nr [...] uchylona w całości a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy uznał, iż organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę pomimo zalecenia organu odwoławczego w żaden sposób nie ustalił stanu faktycznego na gruncie. Nie jest też wiadome w oparciu o jakie dokumenty na mapie ewidencyjnej w skali 1:2000 została wykazana granica pomiędzy działkami nr 2101/1 i 2101/2 oraz czy w 1987 r. podczas odnowienia ewidencji gruntów i budynków wsi B. dokonane były pomiary na gruncie, a także w oparciu o jakie dokumenty geodezyjne została obliczona powierzchnia działki 2101/2. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Starosta wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi B. zmiany wykazanego na mapie ewidencyjnej przebiegu granicy pomiędzy działką nr 2101/3 a działką nr 2101/2 z równoczesną zmianą oznaczenia i powierzchni działki nr 2101/3 o pow. 1,07 ha na działkę nr 2101/5 o pow. 0,71 ha oraz zmianą oznaczenia działki nr 2101/2 o pow. 0,80 ha na działkę nr 2101/6 o pow. 0,80 ha W uzasadnieniu podał, że działka nr 2101 o pow. 1,44 ha decyzją Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 1978 r. została przejęta na rzecz Skarbu Państwa, zaś jej właścicielce A. P. przydzielono do bezpłatnego dożywotniego użytkowania grunt o pow. 0,30 ha i oznaczono go jako działka nr 2101/2. Nie dokonano jednak wówczas fizycznego podziału działki nr 2101. Następnie aktem notarialnym z 17.03.1983 r. Rep. [...] H. J. nabyła od Skarbu Państwa działkę nr 2101/2 o pow. 0,80 ha. W 1987 r. w trakcie odnowienia ewidencji gruntów i budynków dotychczasową mapę ewidencyjną w skali 1:2880 zastąpiono mapą w skali 1:2000 i po raz pierwszy wykazano granicę pomiędzy działkami nr 2101/1 i 2101/2 a w części opisowej operatu ewidencji gruntów wykazano ich powierzchnie - działki nr 2101/1 - 1,09 ha i działki nr 2101/2 - 0,44 ha (łączna powierzchnia działek 1,53 ha). Organ I instancji podniósł, iż w materiałach z odnowienia ewidencji gruntów znajduje się jedynie szkic z pomiaru zewnętrznych granic pierwotnej działki nr 2101, brak jest jakiegokolwiek dokumentu pomiarowego określającego położenie punktów granicznych granicy pomiędzy działkami nr 2101/1 i 2101/2. Obecnie działka nr 2101/2 o pow. 0,80 ha wpisana jest w KW [...] na rzecz M. W. na podstawie aktu notarialnego – umowy darowizny od matki H. J. z dnia 19.09.1997 r. Nr Rep. [...], natomiast działka nr 2101/1 o pow. 1,09 ha wpisana jest w KW [...] na rzecz I. M. w ½ części i R. M. w ½ części na podstawie aktu notarialnego z dnia 23.07.2004 r. Nr Rep. [...]. Organ I instancji wskazał, iż w celu wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy ewidencyjną sumą powierzchni działek – 1,53 ha a łączną powierzchnią działek wynikającą z aktów notarialnych – 1,89 ha w dniu 30.05.2008 r. przeprowadzona została rozprawa graniczna z udziałem zainteresowanych stron. W jej trakcie ustalono, iż wschodnia część dawnej działki nr 2101 obsiana jest zbożem (zgodnie z oświadczeniem H. J. uprawiana jako grunt orny) a zachodnia część porośnięta trawą. W dniu 9.06.2009 r. dokonany został na gruncie pomiar bezpośredni granic zewnętrznych, który wykazał, że łączna powierzchnia działek powstałych z pierwotnej działki nr 2101 wynosi 1,53 ha a nie jak wykazano w ewidencji gruntów i budynków 1,89 ha. Ustalono także, iż powierzchnia gruntu obsianego zbożem wynosi ponad 0,80 ha. Jednakże organ zaznaczył, iż w celu ustalenia prawnego przebiegu granicy pomiędzy działkami niezbędne jest dokonanie rozgraniczenia na wniosek jednej ze stron. Organ wskazał także, iż w związku z poszerzeniem drogi powiatowej nr [...] K. – B. decyzją Starosty z dnia [...].01.2009r. nr 1/09, dokonano podziału działki nr 2101/1 o pow. 1,09 ha na działki nr 2101/3 o pow. 1,07 ha (własności I. M. i R. M.) oraz nr 2101/4 o pow. 0,0230 ha (przeznaczonej do nabycia przez Powiat). Działka nr 2101/3 o pow. 1,07 ha zmienia oznaczenie na działkę nr 2101/5 o pow. 0,71 ha. Od tej decyzji I. M. i R. M. – zastępowani przez pełnomocnika adw. B. N. złożyli odwołanie i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wprowadzenie w operacie ewidencji gruntów i budynków zmiany powierzchni działki nr 2101/2 z 0,80 ha na 0,44 ha ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy innemu organowi I instancji do ponownego rozpoznania albowiem obecny Geodeta Powiatu [...] jako były pracownik Urzędu Gminy w B. brał udział przy przygotowywaniu dokumentacji geodezyjnej do sprzedaży działki nr 2101/2 a zatem nie jest bezstronny przy rozpatrywaniu sprawy. W uzasadnieniu wskazali również, iż w 1982 r. nieprawidłowo został sporządzony akt notarialny o nabyciu przez H. J. działki nr 2101/2 o pow. 0,80 ha choć powierzchnia działki wynosiła 0,43 ha dlatego w celu usunięcia błędu w sztuce geodezyjnej zasadnym jest zmiana oznaczenia powierzchni działki nr 2101/2 na 0,44 ha, inne zaś zmiany nie są konieczne. Wskazali także, iż rozgraniczenie miedzy działkami nr 2101/1 i 2101/2 organ powinien przeprowadzić z urzędu. Wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] i odmówił wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi B. żądanej przez I. M. i R. M. zmiany. W jej motywach powołał się na przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie dowodowe, z którego wynika, że wykazane w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi B. dane ewidencyjne działek obecnie nr 2101/2 i 2101/3 obarczone są błędami związanymi ze sztuką geodezyjną popełnianymi od 1982 r. Jednakże z uwagi na brak materiałów źródłowych określających przebieg granicy pomiędzy ww. działkami (w szczególności z okresu wyodrębnienia z działki nr 2101 działki nr 2101/2 i sprzedaży jej H. J., jak również z czasu odnowienia ewidencji gruntów w 1987 r., kiedy po raz pierwszy wykazano na mapie granice pomiędzy dz. 2101/1 i 2101/2) oraz ze względu na spór o zasięg własności nieruchomości nie jest możliwe wprowadzenie w operacie ewidencji gruntów i budynków zmiany danych i wyeliminowanie błędów. Zmiana granic działek, a tym samym ich powierzchni dotyczy stanów własnościowych, a te rozstrzygane są przez sady powszechne. Ewidencja gruntów i budynków jest publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach i budynkach, podczas prowadzenia operatu mogą zostać popełnione błędy (pomiarowe, kreślarskie), ale ich eliminacja może nastąpić tylko w przypadku ich oczywistości, gdy wynikają z ewidentnych uchybień związanych ze sztuką geodezyjną i następuje to w oparciu o dokumentację geodezyjną opracowaną w wyniku pomiaru granic bezspornie wskazanych przez strony. Eliminując błędy nie można jednak decydować o tym dokąd sięga prawo własności, zwłaszcza gdy jest to sporna kwestia. Organ podniósł także, iż mapa uzupełniająca włączona w dniu 4.11.2008 r. pod nr [...] do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej nie może stanowić podstawy do dokonania zmiany w danych ewidencyjnych działek nr 2101/2 i 2101/3 bowiem wykazany na niej nowy przebieg granicy pomiędzy tymi działkami został wykazany graficznie tak by powierzchnia działki nr 2101/2 wynosiła 0,80 ha, a to nie pokrywa się ze stanem faktycznego zagospodarowania na gruncie. Dlatego też eliminacja błędu danych ewidencyjnych działek, w tym ich powierzchni, będzie możliwa dopiero po uprzednim ustaleniu w odrębnym postępowaniu prawnej granicy pomiędzy działkami nr 2101/2 i 2101/3. Skargę na tę decyzję złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie I. M. i R. M., wnosząc o jej uchylenie w części odmawiającej dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków oraz o zasądzenie kosztów postępowania przed sądem administracyjnym. Skarżący wskazali, że decyzja została wydana bez podstawy prawnej, albowiem "art. 138 § 2 pkt 1 k.p.a." nie istnieje . Zarzucili naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 poprzez nieorzeczenie co do istoty sprawy oraz art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, polegające na przyjęciu, iż brak jest podstaw do wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków zmiany danych i wyeliminowania błędu mimo, że z postępowania przeprowadzonego przez organ I instancji wynika, że dane dotyczące powierzchni działki nr 2101/2 są błędne. Skarżący wskazali, iż prawidłowe oznaczenie działek jest obowiązkiem organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków. W przedmiotowej sprawie błąd w ich oznaczeniu powstał z winy Urzędu Gminy w B. i to ten organ z urzędu winien dokonać sprostowania. Nie zgadzają się ze stwierdzeniem organu, że eliminacja błędu i uzyskanie informacji co do powierzchni działek nr 2101/2 i 2101/3 możliwe będzie po ustaleniu w odrębnym bliżej nieokreślonym postępowaniu przebiegu granicy, gdy tymczasem sprostowania winien dokonać organ z urzędu. Ponadto skarżący zarzucają, że organ odwoławczy nie rozpatrzył ich wniosku dotyczącego przekazania sprawy do rozpatrzenia innemu organowi I instancji, bowiem działający z upoważnienia Starosty [...] Geodeta Powiatowy L. M., w 1983 r. brał udział jako Inspektor ds. geodezji rolnej Urzędu Gminy w B. w błędnym ustaleniu powierzchni działki nr 2101/2, wykonał i podpisał wyrys z mapy ewidencyjnej dotyczący tej działki i określił jej powierzchnię bez wykonywania operatu geodezyjnego i obecnie jest zainteresowany "uhonorowaniem błędu a nie jego wyeliminowaniem". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutu wydania decyzji bez podstawy prawnej organ wyjaśnił, iż jest on bezpodstawny albowiem postanowieniem z dnia [...].10.2009 r. nr [...] dokonano z urzędu sprostowania oczywistej omyłki. Zarzut nierozpoznania wniosku o wyłączenie Starosty [...] od orzekania nie ma uzasadnienia albowiem organ II instancji orzekając w sprawie nie przekazał sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, a zatem powyższy wniosek stał się bezprzedmiotowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatnio cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy – lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Będąca przedmiotem niniejszego postępowania ewidencja gruntów i budynków, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027) jest zbiorem danych, które stanowią podstawę planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami. Co do gruntów, zawiera ona informacje o ich położeniu, granicach, powierzchni, rodzajach użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczeniu ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, właścicielach i władających (art. 20 cyt. ustawy). Spełnia ona zatem funkcje informacyjno – techniczne, rejestrując stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Ewidencja ta powinna być zachowana w stanie aktualności, co wynika z art. 20 cyt. ustawy w związku z § 44 pkt 2 i § 47 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Aktualizacji danych dokonuje się na podstawie przedłożonych dokumentów: prawomocnych orzeczeń, decyzji, aktów notarialnych, aktów normatywnych ilustrujących stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów (art. 20 w zw. z art. 23 cyt. ustawy i § 46 cyt. rozporządzenia). W praktyce oznacza to, że w toku postępowania organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych zawartych w wymienionych dokumentach, w tym także rozstrzygać sporów dotyczących własności. Wynika to z istoty ewidencji gruntów i budynków, która ma charakter techniczno-deklaratoryjny i znalazło potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego – z dnia 27.10.1998 r., sygn. akt II SA 1094/98, System Orzecznictwa LEX Nr 41305, z dnia 19.04.2001 r., sygn. akt II SA 862/00, LEX Nr 53361, z dnia 6.08.2003 r., sygn. akt SA/Rz 429/03, niepubl.). Kompetencje organów ewidencyjnych sprowadzają się zatem do rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów wsi B. w zakresie działek nr 2101/2 i 2101/3 i jednocześnie orzekł o odmowie wprowadzenia wnioskowanych przez skarżących zmian. Decyzja organu II instancji jest prawidłowa. Skarżący domagali się wprowadzenia zmiany w zakresie powierzchni działki nr 2101/2 będącej własnością M. W., uzasadniając to niezgodnościami w księgach wieczystych, ewidencji gruntów i budynków oraz aktach własności. Odmawiając wprowadzenia zmian organ odwoławczy przyznał, że dane ewidencyjne działek oznaczonych obecnie numerami 2101/2 i 2101/3 obarczone są błędami popełnianymi w przeszłości oraz ich konsekwencjami. Pierwszymi z tych nieprawidłowości było oznaczenie gruntu o pow. 0,30 ha wydzielonego do bezpłatnego użytkowania A. P. jako działka nr 2101/2, bez fizycznego podziału działki 2101. Następnie działkę o takim samym numerze ewid. tj. 2101/2, ale innej powierzchni – 0,80 ha nabyła od Skarbu Państwa H. J., poprzedniczka prawna M. W. Kolejną kwestią było wykazanie na mapie ewidencyjnej po odnowieniu ewidencji gruntów w 1987 r., granicy pomiędzy działkami nr 2101/1 i 2101/2 oraz wskazanie powierzchni tych działek w części opisowej operatu – 1,09 ha dla działki 2101/1 i 0,44 ha dla działki 2101/2. Organ podkreślił, że nastąpiło to przy braku jakiegokolwiek dokumentu pomiarowego, pozwalającego na określenie granic pomiędzy wymienionymi działkami, z uwzględnieniem jedynie szkicu z pomiarów zewnętrznych granic pierwotnej działki nr 2101. Prowadzone przez organy ewidencyjne postępowanie nie doprowadziło do weryfikacji istniejącego stanu rzeczy, a w jego toku, na podstawie dokonanego w 2008 r. pomiaru geodezyjnego ustalono jedynie, że łączna powierzchnia działek powstałych z podziału pierwotnej działki nr 2101 wynosi 1,5238 ha. W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie istnieje spór graniczny, a w tej sytuacji, wobec braku zgodnego wskazania granic słusznie przyjął organ, że nie jest możliwe dokonanie pomiaru działek 2101/2 i 2101/3, obliczenie ich powierzchni i wpisanie wyników tych obliczeń do ewidencji gruntów. Taki pomiar i ewentualna korekta powierzchni gruntów należących do skarżących i M. W. mogą zostać dokonane dopiero po rozstrzygnięciu sporu o własność, kiedy w sposób ostateczny ustalona zostanie granica pomiędzy przedmiotowymi działkami. Organy ewidencyjne, co jeszcze raz należy podkreślić nie są uprawnione do rozstrzygania sporów o prawa do gruntów, ani tych praw nie nadają, a rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy. W rozpatrywanej sprawie, skoro skarżący nie przedstawili nowych dokumentów wymienionych w § 46 ust. 2 rozporządzenia, wskazujących na zmiany w zakresie danych podlegających ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków, brak było podstaw do uwzględnienia ich żądania W tej sytuacji Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja, podjęta na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., nie narusza prawa w stopniu wskazanym w art. 145 § 1 P.p.s.a., co skutkuje brakiem możliwości uwzględnienia skargi. Nie są też zasadne argumenty dotyczące wyłączenia pracownika organu, czyli geodety powiatowego L. M., który wydawał decyzje organu I instancji z upoważnienia Starosty [...], z tej przyczyny, że brał on udział w błędnym ustaleniu powierzchni działek w latach 80-tych XX w. Podstawy wyłączenia pracownika organu określone zostały w art. 24 i 25 k.p.a., a wskazywane w skardze przyczyny nie wyczerpują żadnego przypadków w nich wymienionych. Naruszenie przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu stanowi przesłankę wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a., a Sąd ma obowiązek uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. ). W rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. Z wszystkich tych przyczyn, Sąd w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło