II GSK 479/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Kazimierz Brzeziński po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1433/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. –B. z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie wydania opinii w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1433/09, odrzucił skargę K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.–B. z dnia [...] września 2009 r., nr [...], w przedmiocie wydania opinii w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że w dniu 3 grudnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wpłynęła skarga K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. –B. z dnia [...] września 2009 r. Pismem z dnia 17 grudnia 2009 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie odpisu skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji poczynionej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że wezwanie Sądu odebrał dorosły domownik w dniu 21 grudnia 2009 r. W zakreślonym terminie odpis skargi nie został doręczony, w związku z czym Sąd odrzucił skargę jako dotkniętą brakiem formalnym, którego nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. K. B. zaskarżył powyższe postanowienie skargą kasacyjną wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G., zaskarżonemu postanowieniu zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy – art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., to jest naruszenie art. 72 p.p.s.a., który wymaga doręczania pism sądowych dorosłemu domownikowi, a wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi nie zostało doręczone skarżącemu, ani dorosłemu domownikowi, a więc brak było podstaw do odrzucenia skargi. W uzasadnieniu skarżący podał, że mieszka sam w W. przy ulicy R. [...], a wezwanie Sądu zostało doręczone przez listonosza w sklepie znajdującym się w budynku położonym w W. przy ulicy R. [...]. Wezwanie odebrała ekspedientka J. K. i nie przekazała go skarżącemu, który dopiero z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi dowiedział się, że było do niego wysłane pismo wzywające do usunięcia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą jest, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie do skargi K. B. nie został dołączony jej odpis, w związku z czym został on wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego. W aktach sprawy (karta 13) znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru tego wezwania, a w rubryce "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym otrzymałem przesyłkę pod adresem wyżej wymienionym" widnieje data 21 grudnia 2009 r. i podpis J. K.. Na odwrocie znajduje się adnotacja pracownika Poczty Polskiej, z której wynika, że przesyłka została doręczona dorosłemu domownikowi, a w rubryce "imię i nazwisko innego odbiorcy niż adresat" wpisano imię i nazwisko J. K.. W myśl art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Powołany przepis wskazuje na jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, iż takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem. Wobec powyższych, precyzyjnych adnotacji znajdujących się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, nie ulega wątpliwości, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone dorosłemu domownikowi. Nie ma żadnych podstaw, aby twierdzić, że informacje zawarte na zwrotnym potwierdzeniu odbioru są niezgodne z prawdą. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.