I SA/Kr 1622/09
WyrokWSA w Krakowie2010-01-19
Skład orzekający: WSA Grażyna Firek, WSA Ewa Michna, WSA Jarosław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ rozpatrujący protest w ramach procedury odwoławczej konkursu o dofinansowanie powinien odnosić się do zarzutów merytorycznych podniesionych przez wnioskodawcę, czy jedynie do kwestii proceduralnych?Ratio decidendi
Organ rozpatrujący protest w ramach procedury odwoławczej konkursu o dofinansowanie jest zobowiązany do odniesienia się do wszystkich zarzutów podniesionych w proteście, zarówno proceduralnych, jak i merytorycznych. Nierozpatrzenie zarzutów merytorycznych stanowi naruszenie prawa.Stan faktyczny
M. L. – Studio "K" złożyło wniosek o dofinansowanie projektu. Projekt został odrzucony na etapie oceny merytorycznej. Wnioskodawca wniósł protest, kwestionując przyznaną punktację i domagając się wyższej oceny w poszczególnych kategoriach. Urząd Marszałkowski odmówił uwzględnienia protestu, uznając, że rozpatrywanie protestu następuje wyłącznie w zakresie zgodności oceny projektu z przepisami proceduralnymi. Wnioskodawca wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie prawa poprzez nieuwzględnienie zarzutów merytorycznych.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa. Zasądził od Zarządu Województwa na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 1622/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 stycznia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek (spr.), Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2010 r., sprawy ze skargi M. L. – Studio "K" w K., na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego, z dnia 26 października 2009 r. Nr [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, I. stwierdza, że ocena projektu "[...]" – nr wniosku [...] została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa II. zasądza od Zarządu Województwa – na rzecz skarżącego M. L. – Studio "K" w K. 200, 00 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Urząd Marszałkowski (Zarząd Województwa) pismem z 28 września 2009 roku, znak [...] poinformował M. L- Studio [...] w K., że projekt "wyposażenie i uruchomienie klubu sportowo- rekreacyjnego w M" został odrzucony na etapie właściwej oceny merytorycznej. Odrzucenie uzasadniono osiągnięciem 40 punktów, co stanowiło 54,05 % maksymalnej ilości punktów, możliwej do uzyskania. W piśmie wskazano również, w jakich kryteriach wnioskodawca osiągnął poszczególne punkty.
M. L. wniósł protest w niniejszej sprawie, nie zgadzając się z przyznanymi w ramach oceny merytorycznej punktami. Jego zdaniem należało wyżej ocenić potencjał i doświadczenie wnioskodawcy, zakres korzyści, osiągnięty w wyniku realizacji projektu, innowacyjny charakter projektu- w tych kategoriach domagał się przyznania maksymalnej ilości punktów, powołując się na cechy projektu oraz prowadzonej przez siebie firmy. W odniesieniu do kategorii polityk horyzontalnych UE protestujący uznał, że powinien otrzymać co najmniej 3 punktów. M. L. uznał, że wniosek zasługuje na otrzymanie co najmniej 67 punktów i domagał się ponownego rozpatrzenia wyjaśnień.
W odpowiedzi Urząd Marszałkowski (Zarząd Województwa) pismem z 26 października 2009 roku, znak [...] odmówił uwzględnienia protestu. Wskazał przy tym, że rozpatrywanie protestu następuje wyłącznie w zakresie zgodności oceny projektu z przepisami proceduralnymi, a zatem kontroli podlega jedynie prawidłowość oceny wniosku.
Od powyższego rozstrzygnięcia M. L. Studio [...] w K. wniósł w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się skierowania sprawy do ponownego rozpatrzenia w zakresie, jaki wcześniej wskazywał w treści protestu. Zarzucił, że z żadnego dokumentu programowego nie wynika, aby do ponownej oceny można było zwrócić wyłącznie taki wniosek, przy ocenie którego pojawiły się uchybienia formalne. Powołał się na § 15 ust. 18- 22 Regulaminu Konkursu, literalnie przewidującego możliwość powtórnej weryfikacji merytorycznej w zakresie kryteriów oceny.
W odpowiedzi na skargę Urząd Marszałkowski podniósł, że ocena projektu została przeprowadzona rzetelnie i prawidłowo, a instytucja rozpatrująca protest nie może odnosić się do kwestii merytorycznych. Zdaniem strony przeciwnej oznacza to, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- dalej p.p.s.a.), w tym- orzeka w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.) Kompetencja sądu administracyjnego w sprawie oceny zgodności z prawem konkursów dla naboru wniosków o dofinansowanie ze środków Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007- 2013 wynika z przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 roku, Nr 84, poz. 712 ze zm.). Zgodnie z art. 30c ust. 1 tej ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 30c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1), oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2) bądź umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe (art. 30c ust. 3 pkt 3).
Sąd administracyjny jest zatem uprawniony do badania zgodności z prawem zarówno zaskarżonego aktu administracyjnego, jak i poprzedzającej jego wydanie procedury. Kontrola ta obejmuje nie również zgodność przeprowadzonego konkursu z jego regulaminem, ponieważ do przyjęcia tego ostatniego Zarząd Województwa był obowiązany na podstawie art. 25 pkt 1 oraz art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
W niniejszej sprawie spór dotyczył wyłącznie kwestii charakteru procedury odwoławczej- protestu- w rozumieniu załącznika Nr 1 do uchwały nr 123/09 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 10 lutego 2009 roku Regulamin konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie małych przedsiębiorstw ze środków Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007- 2013 w ramach II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw", Schemat A "Bezpośrednie wsparcie inwestycji w MŚP" (dalej: regulamin).
Procedura odwoławcza została uregulowana w § 15 regulaminu. Przepisy tej części regulaminu nie zawierają- zdaniem Sądu- żadnych ograniczeń odnośnie podstaw, na jakich może zostać oparty protest, wypada zatem uznać, że uczestnik konkursu może podnieść zarzuty zarówno odnośnie procedury, jaka poprzedzała rozstrzygnięcie instytucji, organizującej konkurs, jak również co do merytorycznej sfery oceny wniosku, a zatem niezgodności oceny z kryteriami, na co zresztą wprost wskazuje § 15 ust. 7 lit. c oraz ust. 8 regulaminu. Instytucja rozpatrująca protest działa na zasadach organu odwoławczego kasacyjnego, a zatem może wyłącznie uwzględnić protest, co jest jednoznaczne z przekazaniem projektu do ponownej oceny, bądź nie uwzględniając go, podtrzymać rozstrzygnięcie o ocenie negatywnej (§ 15 ust. 17 i ust. 18), nie może natomiast orzec reformatoryjnie, zmieniając ocenę merytoryczną. Nie oznacza to jednak, aby kwestie merytoryczne miały pozostać poza zakresem kognicji instytucji rozpatrującej protest. Zgodnie z § 15 ust. 15 regulaminu, instytucja odwoławcza może zwrócić się do wnioskodawcy o uzupełnienie dokumentacji, a § 15 pkt 16 pozwala jej wezwać instytucję oceniającą o przekazanie informacji na temat przyczyn oceny negatywnej wraz z niezbędną dokumentacją, a także o złożenie wyjaśnień. Z regulacji tych wynika, że instytucja odwoławcza jest obowiązana do rozpatrzenia protestu w zakresie wszystkich, tak proceduralnych, jak i merytorycznych zarzutów w nim podniesionych. W wypadku kwestii merytorycznych oznacza to, że zarzuty ich dotyczące muszą zostać rozpoznane, instytucja rozpatrująca protest ma obowiązek się do nich odnieść, zaś w razie ich uwzględnienia- musi przekazać projekt do ponownej oceny na zasadzie § 15 ust. 18 regulaminu.
Rację ma zatem skarżący, który zarzuca, iż naruszenie prawa w kontrolowanej procedurze konkursowej polegało na nie odniesieniu się przez Zarząd Województwa do zarzutów, podnoszonych w proteście. Sąd podzielił zarzuty skargi i dopatrzył się w takim sposobie prowadzenia postępowania odwoławczego naruszenia prawa, przy czym w myśl art. 30c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju konkluzja taka jest wystarczająca do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, bez konieczności badania, czy uchybienia mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
W toku ponownego rozpatrywania sprawy Zarząd Województwa (Urząd Marszałkowski) winien zatem przeprowadzić procedurę odwoławczą zgodnie z wszystkimi wymogami § 15 regulaminu. W szczególności jako instytucja rozpatrująca protest Zarząd winien się odnieść do wszystkich zarzutów, podniesionych w środku zaskarżenia, korzystając z możliwości, przewidzianych w § 15 ust. 15 i ust. 16 regulaminu. Dopiero uznanie, że zarzuty te – także merytoryczne- nie są zasadne, może stanowić podstawę nie uwzględnienia protestu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie I. wyroku stwierdził, że ocena spornego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, za podstawę przyjmując art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie II., za podstawę biorąc art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło