II SAB/Ol 69/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora (spr.) Sędzia WSA Beata Jezielska Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi A.Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w wydaniu uwierzytelnionych kopii całości akt osobowych oddala skargę. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku A. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B., zarzucając temu organowi, iż nie załatwił kolejnego wniosku skarżącego o wydanie uwierzytelnionej kopii całej zawartości akt osobowych, dokumentacji skarżącego, która znajduje się w tych aktach. Skarżący wnosił o zobowiązanie organu pozostającego w bezczynności do podjęcia czynności administracyjnej, to jest do wydania żądanych uwierzytelnionych kopii oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, obejmujących koszty wykazane w załączonym spisie. W uzasadnieniu skargi A. Z. wskazał, że pismem z dnia 18 maja 2007 r. zwrócił się do Dyrektora Aresztu Śledczego w B. o wydanie uwierzytelnionej kopii całej zawartości akt osobowych, dokumentacji skarżącego, która znajduje się w tych aktach, a o którą wcześniej wielokrotnie się zwracał. Organ do dnia wniesienia skargi nie podjął wnioskowanych czynności ani nie wydał żadnego aktu w przedmiocie odmowy wykonania wnioskowanych czynności. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego w B. wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż A. Z. pismami z dnia 14 maja 2007 r. i z 18 maja 2007 r. zwracał się o udostępnienie mu uwierzytelnionej kserokopii spisu zawartości jego akt osobowych. Funkcjonariusz został poinformowany, iż udostępnienie wymienionej kserokopii nie jest możliwe z uwagi na to, że akta personalne znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Po odesłaniu akt w dniu 21 lutego 2008 r., z akt tych zostały sporządzone kserokopie, które kilkukrotnie udostępniano skarżącemu. Organ wskazał, że twierdzenia A. Z. o nieudostępnieniu mu akt osobowych są bezpodstawne, bowiem zapoznawał się on z tymi aktami w obecności, wymienionych imiennie funkcjonariuszy, oraz sporządzał z nich obszerne notatki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności należało zbadać jej dopuszczalność. Skarżący zarzucał organowi naruszenie art. 241 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami, dalej powoływanej jako k.p.a.). Przepis ten został zamieszczony w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, regulującym skargi i wnioski 1 Sygn. akt II SAB/OI 69/09 i stanowi, że przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Przedmiotem wniosku, w rozumieniu cytowanego przepisu, nie jest jakiś zarzut, lecz chęć ulepszenia istniejącego stanu rzeczy. (Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel komentarz LEX 2009 Komentarz do art. 241 kodeksu postępowania administracyjnego LEX, 2009, wyd. III). Osoba niezadowolona ze sposobu załatwienia takiego wniosku może wnieść skargę przewidzianą wart. 246 k.p.a., nie służy zaś w takiej sprawie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sprawy rozpatrywania wniosków w trybie k.p.a nie podlegają bowiem kognicji sądów administracyjnych (art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zmianami, dalej powoływanej jako p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał jednak, że skarga w niniejszej sprawie jest dopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 4 p.p.s.a., jako skarga na bezczynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy mieć na uwadze, iż stosunek służbowy funkcjonariusza Służby Więziennej ma charakter administracyjnoprawny. Skoro tak, to akta personalne, stanowiące dokumentację przebiegu służby, stanowią akta administracyjne, w rozumieniu art. 73 § 1 k.p.a., które strona może przeglądać, sporządzać z nich notatki i odpisy oraz, stosownie do art. 73 § 2 k.p.a., żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony. Zgodnie z przepisem art. 74 § 2 k.p.a. odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów, uwierzytelnienia takich odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Oznacza to, że pisemne poinformowanie strony stosunku służbowego o przeszkodach wydania uwierzytelnionych kopii żądanych przez funkcjonariusza dokumentów, stanowi naruszenie obowiązku ustanowionego wskazanym przepisem. Nie mniej jednak w rozpoznawanej sprawie nie było podstaw do stwierdzenia, iż Dyrektor Aresztu Śledczego w B. pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego o wydanie uwierzytelnionej kopii całej zawartości akt osobowych, dokumentacji skarżącego, która znajduje się w tych aktach. Jak wynika z przedstawionych Sądowi akt sprawy, 2 Sygn. akt II SAB/OI 69/09 A. Z. w dniu 14 maja 2007 r. zwrócił się do przełożonego służbowego o udostępnienie uwierzytelnionej kopii spisu zawartości jego akt osobowych uzasadniając wniosek tym, że jest mu to potrzebne dla celów osobistych związanych ze sprawą toczącą się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie. Podobnie wniosek z dnia 18 maja 2007 r. dotyczył wydania uwierzytelnionej kopii spisu zawartości akt osobowych. Z treści obydwu tych pism jednoznacznie wynika, iż funkcjonariusz domagał się wyłącznie wydania uwierzytelnionej kopii spisu zawartości akt personalnych a nie całej zawartości tych akt. Nie można więc stwierdzić zarzucanej w skardze bezczynności organu, polegającej na niewydaniu uwierzytelnionych kopii całej zawartości akt osobowych, dokumentacji skarżącego, która znajduje się w tych aktach, ponieważ - jak wynika z treści wymienionych pism skarżącego - w ogóle się o to do organu nie zwracał. Przedmiot skargi dotyczy czynności, które nie były objęte żądaniem strony, zawartym w pismach z dnia 14 maja 2007 r. i 18 maja 2007 r. Skoro tak, to nie można mówić o tym , że Dyrektor Aresztu Śledczego w B. jest bezczynny w dokonaniu czynności wymienionych w skardze. Bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia, aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się bezczynności organu w wydaniu uwierzytelnionej kopii całej zawartości akt osobowych, dokumentacji skarżącego, która znajduje się w tych aktach, ponieważ A. Z. wniosku takiego w ogóle nie składał. Nie można w żaden sposób przyjąć, iż spis zawartości akt personalnych oznacza to samo co cała zawartości tych akt. Kwestię prowadzenia akt osobowych funkcjonariuszy Służby Więziennej reguluje zarządzenie nr 5/07 z dnia 4 czerwca 2007 r. w sprawie prowadzenia akt osobowych funkcjonariuszy Służby Więziennej ( Dz. Urz. SW Nr 1, poz. 3). Zarządzenie to nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego w rozumieniu art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej lecz aktem wewnętrznym zawierającym normy techniczne, obowiązujące Dyrektora Aresztu Śledczego w zakresie spraw personalnych. Z treści § 2 ust. 2 i § 3 tego zarządzenia wynika, że akta osobowe składają się z części A, B i C a każda część powinna zawierać wykaz znajdujących się w niej dokumentów. Niewątpliwie potwierdza to tezę, iż dokumenty zgromadzone w aktach personalnych, to nie to samo co ich wykaz (spis). Skoro skarżący nie zwracał się do organu o wydanie uwierzytelnionych kserokopii Sygn. akt II SAB/OI 69/09 dokumentów znajdujących się w jego aktach osobowych, to nie może skutecznie zarzucać przełożonemu służbowemu bezczynności w tym zakresie. Biorąc zatem pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako bezzasadną oddalił .