II OZ 431/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1706/09 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1706/09 na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) odmówił M. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1706/09, oddalającego jego skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że we wniosku o przywrócenie terminu z dnia 10 lutego 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżący nie wykazał okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. Sąd I instancji podkreślił, że skarżący był prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Zawiadomienie to bowiem odebrał w jego imieniu W. D., dysponujący pełnomocnictwem pocztowym udzielonym przez skarżącego. W dniu 29 grudnia 2009 r., wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy skarżący otrzymał więc pouczenie, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (k-36 akt sądowych). W związku z powyższym Sąd I instancji podkreślił, iż nie może przyjąć za okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu, powołany przez skarżącego fakt pobytu za granicą, skoro wcześniej otrzymał on pisemne pouczenie o regułach sporządzania uzasadnienia wyroku. Sam fakt nieobecności w kraju nie wskazuje automatycznie, że nie istniała możliwość powzięcia informacji o treści orzeczenia i złożenia w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył M. S. W uzasadnieniu zażalenia zarzucił, że nie został powiadomiony przez pracownika – W. D. o terminie rozprawy i dopiero po powrocie z zagranicy dowiedział się o niekorzystnym dla niego rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Odpowiedź na zażalenie złożył Komendant Główny Policji wnosząc o oddalenie zażalenia oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. We wniosku tym, w myśl art. 87 § 2 P.p.s.a., strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślenia wymaga, że kryterium braku winy, wynikające z powyższych przepisów, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Podzielić należy więc, stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie wykazał w sposób dostateczny braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który upłynął w dniu 26 stycznia 2010 r. Przedstawione przez niego argumenty, zasadnie nie zostały uznane przez Sąd pierwszej instancji za okoliczności uniemożliwiające skarżącemu dokonanie czynności procesowej w okresie od dnia 19 stycznia do dnia 26 stycznia 2010 r. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.