I SAB/Wa 308/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 listopada 2009 r. H. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w sprawie dotyczącej rozpoznania jej wniosku z dnia 17 września 2009 r., w którym miała się ona domagać m.in. stwierdzenia nieważności orzeczenia z dnia [...] maja 2003 r. W wykonaniu zarządzenia sędziego, pismem z dnia 23 grudnia 2009 r. skarżąca została wezwana przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia- poprzez wskazanie numeru decyzji z dnia [...]maja 2003 r. oraz organu, który tą decyzje wydał. Jednocześnie Sąd poinformował stronę, że zarówno jej wniosek z dnia 17 września 2009 r., jak również skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury, poza wskazaniem daty orzeczenia, nie zawierają informacji pozwalających na zidentyfikowanie ww. aktu oraz organu, który ten akt wydał. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 4 stycznia 2010 r. – co wynika z daty umieszczonej na zwrotnym odbiorze pisma (k.27). Do chwili obecnej skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, tj. nie wskazała w sprawie unieważnienia jakiego aktu i przez kogo wydanego, Minister Infrastruktury nie podejmuje czynności, do których jest prawnie zobowiązany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Na wstępie podnieść należy, iż nie każdy rodzaj braku działania organów administracji publicznej podlega kognicji sądów administracyjnych. Stosownie bowiem do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, a więc w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Z bezczynnością organu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie – ale mimo istnienia obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji , postanowienia lub innego aktu. Aby zatem skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której to sprawie ten organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. W tym stanie rzeczy skarga na bezczynność organu musi jednoznacznie wskazywać w jakiej sprawie, rozstrzyganej w ww. formie, pozostaje on w zwłoce. Skarga bowiem stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działanie lub bezczynności skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W niniejszej sprawie zaś skarga H. W. z 6 listopada 2009 r. poza przywołaniem daty orzeczenia ([...] maja 2003 r.) nie wskazuje ani formy tego orzeczenia (decyzja, postanowienie inny akt), ani jego numeru, ani nazwy organu który ten akt wydał. Zważyć przy tym należy, iż wniosek strony, z dnia 17 września 2009 r., który miał jej zdaniem inicjować przed Ministrem Infrastruktury postępowanie nadzorcze, w ogóle nie zawiera żądania dotyczącego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności jakiegokolwiek orzeczenia wydanego w dniu [...] maja 2003 r. Nie wskazuje więc ona sprawy, w której Minister jest bezczynny. Braki skargi polegające na niejednoznacznym określeniu sprawy, w której organ pozostaje w zwłoce (brak oznaczeń pozwalających zidentyfikować decyzję, której unieważnienia od Ministra miała domagać się strona skarżąca, jak również nie wskazanie organu, który tą decyzję wydał) są brakami formalnymi, uniemożliwiającymi nadanie skardze dalszego biegu. Z tak sformułowanej skargi nie wynika bowiem czy sprawa, w której organ ma pozostawać w zwłoce jest sprawą o charakterze administeracyjnoprawnym, podlegającą rozpoznaniu i rozstrzyganiu przez organ w formie postanowienia, decyzji czy innego aktu , o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a więc czy ewentualna bezczynność w tym przedmiocie Ministra Infrastruktury podlega kognicji sądu administracyjnego. Braki te podlegają zatem uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy. W myśl tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie wezwanie H. W. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru decyzji z dnia [...] maja 2003 r. oraz organu, który tą decyzję wydał, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach niewykonania wezwania, zostało jej doręczone w dniu 4 stycznia 2010 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia przez stronę braków formalnych skargi upłynął w dniu 11 stycznia 2010 r. Nie ulega wątpliwości, że w wyznaczonym terminie skarżąca nie wskazała numeru decyzji, której unieważnienia miała się domagać od Ministra Infrastruktury, ani nie wskazała organu, który ten akt wydał. Zatem stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.