II OSK 1449/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. L.-A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 941/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. L.-A. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki osadnika ścieków postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Zaskarżonym postanowieniem z 25 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M. L.-A. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z [...] października 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki osadnika ścieków W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z 16 grudnia 2009 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Do zarządzenia dołączone zostało pouczenie, że jego niewykonanie w terminie 7 dni od doręczenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis wezwania skarżąca odebrała w dniu 21 grudnia 2009 r., niemniej jednak wpis sądowy, jak przyjął Sąd, został uiszczony po terminie w dniu 29 grudnia 2009 r., na co wskazywał wydruk polecenia przelewu (k. 16 akt sądowych). Mając na uwadze powyższą okoliczność, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę. Skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożyła M. L.-A., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez wadliwe zastosowanie tychże przepisów i odrzucenie skargi w sytuacji, gdy wpis od skargi został nadany w Banku Spółdzielczym w B. w dniu 28 grudnia 2009 r., a więc w terminie otwartym do jego uiszczenia. Skarżąca dokonała wpłaty kwoty 500 zł na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, stąd powinno zostać w rozpoznawanej sprawie uznane, że wymóg uiszczenia należnego wpisu w ustawowym terminie został dochowany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest uzasadniona i prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Decydujące znaczenie dla wyniku rozpoznania przedmiotowej skargi kasacyjnej miało podzielenie sformułowanego w niej stanowiska o wadliwości przyjęcia przez Sąd I instancji, że skarżąca nie dopełniła wymogu uiszczenia w terminie wpisu od skargi na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] października 2009 r., do czego została wezwana zarządzeniem z 16 grudnia 2009 r. Wbrew poglądowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wpis od skargi został bowiem uiszczony w dniu 28 grudnia 2008 r., a nie dzień później, co jednoznacznie wynika z dostarczonej przez stronę kserokopii polecenia przelewu kwoty 500 zł na rachunek tego Sądu z zaznaczeniem sygnatury sprawy II SA/Rz 941/09 (k. 39 akt sądowych). Z uwagi na to, że odcisk stempla banku wskazuje datę 28 grudnia 2009 r. brak było podstaw do uznania, że skarżąca nie uiściła wpisu należnego od skargi w terminie przewidzianym prawem i jej skarga z tego względu powinna zostać odrzucona. Należy zauważyć, że możliwość uiszczenia wpisu na rachunek bankowy sądu administracyjnego przewiduje art. 219 § 2 p.p.s.a. W takim wypadku datą uiszczenia opłaty - jak się jednolicie przyjmuje w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - jest data przyjęcia przelewu przez bank, w którym zlecający przelew ma rachunek z kwotą wystarczającą na pokrycie wpisu (por. postanowienie NSA z 12 maja 2005 r. sygn. FSK 1403/04, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 10; postanowienie NSA z 15 września 2009 r. sygn. II OSK 1329/09). Zgłoszony przez wnoszącą skargę kasacyjną zarzut błędnego zastosowania przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. został uznany za nieuprawniony z tego względu, iż objęty zarzutem przepis dotyczy skutków nieuzupełnienia braków formalnych skargi, a nie nieuiszczenia należnego od niej wpisu. Pismo nieopłacone nie jest pismem zawierającym brak formalny, wobec czego odnoszenie się przez skarżącą w złożonej przez nią skardze kasacyjną do regulacji art. 58 § 1 pkt 3, a nie art. 220 § 3 p.p.s.a., który podlegał zastosowaniu w kontrolowanej przez Sąd sprawie, jest w całości chybione. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, należy stwierdzić, że nie znajduje on uzasadnienia. Przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a, które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają bowiem zastosowania do postępowania toczącego się na skutek skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r. sygn. I OPS 4/07 ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42).