I OZ 389/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Op 143/10 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi T. Ś. na pismo Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu do ponownego rozpoznania Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Op 143/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu pozostawił bez rozpoznania wniosek T. Ś. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że w dniu 16 lutego 2010 r. przesłano wnioskodawcy za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S., formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, wzywając do jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie, zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 lutego 2010 r. Termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 2 marca 2010 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie złożył wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 10 marca 2010 r., referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek T. Ś. W dniu 22 marca 2010 r. skarżący wniósł do WSA w Opolu sprzeciw w uzasadnieniu podnosząc, iż w dniu 25 bądź 26 lutego 2010 r. przesłał do Sądu trzy wypełnione formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnił również, iż w jednym ze złożonych formularzy, wpisał niewłaściwe dane, o czym również informował w piśmie z dnia 24 lutego 2010 r. W dniu 23 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. o nadesłanie informacji, czy skarżący w dniach 25 bądź 26 lutego 2010 r. kierował do Sądu, do spraw o sygn. akt II SA/Op 141-143/10, korespondencję zawierająca wypełnione formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe pismo Dyrektor Zakładu Karnego poinformował, że skarżący we wskazanych datach nie składał żadnych pism kierowanych do WSA w Opolu, składał natomiast w dniu 22 lutego 2010 r., pismo do WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu pozostawiając wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania stwierdził, że w zakreślonym przez sąd terminie skarżący, nie złożył w sądzie wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dlatego wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania, czyli nie dokonując jego merytorycznej oceny, co do możliwości przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. Zażalenie na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2010 r. wniósł T. Ś. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił pozbawienie jawności procesowej, zdolności procesowej i prawa do obrony swoich interesów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż wskazane w jego uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie zwrócił uwagę na ustawowy wymóg składania wniosków o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu według ustawowego wzoru (art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a."). Prawidłowo również Sąd I instancji ocenił, iż niezłożenie takiego wniosku na urzędowym formularzu skutkuje pozostawieniem go bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że w dniu 23 marca 2010 r. Sąd I instancji zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. o nadesłanie informacji, czy skarżący kierował do spraw o sygn. akt II SA/Op 141-143/10, korespondencję zawierająca wypełnione formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe pismo wskazano, iż Dyrektor Zakładu Karnego poinformował, że skarżących w wskazanych datach nie składał pism kierowanych do WSA w Opolu. Jednakże nadesłane akta sądowe nie zawierają odpisów dokumentów wymienionych w orzeczeniu z dnia 12 kwietnia 2010 r. Tym samym zapoznanie się z dokumentami, o których mowa w postanowieniu będącym przedmiotem zażalenia, mającymi istotne znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku skarżącego oraz ich ocena została uniemożliwiona Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Naczelny Sąd Administracyjny może się z nimi zapoznać jedynie pośrednio, przez opis zawarty w zaskarżonym postanowieniu. Brak dowodów źródłowych w aktach sprawy, zwłaszcza w przypadku, gdy dowody te były brane pod uwagę przez Sąd I instancji przy rozpoznawaniu wniosku, uniemożliwia zbadanie prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.