I OZ 226/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] – Spółka Jawna w P. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2010 r. sygn. akt I SAB/Wa 335/09 w przedmiocie zwrotu wpisu w sprawie ze skargi [...] – Spółka Jawna w P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 335/09 umorzył postępowanie w sprawie ze skargi [...] – Spółka Jawna w P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania oraz zasądził zwrot kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż postępowanie w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć, z uwagi na ustanie skarżonej bezczynności organu, bowiem w odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wyjaśnił, iż w dniu [...] grudnia 2009 r., w wyniku rozpoznania odwołania skarżącej Spółki, wydał decyzję [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. Również wobec stanowiska samej skarżącej, która w odpowiedzi na wezwanie Sądu, z uwagi na wydanie w/w decyzji - ustanie bezczynności, wniosła o umorzenie postępowania sądowego Sąd I instancji postępowanie umorzył zaś o kosztach orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. Punkt drugi przedmiotowego postanowienia zaskarżyła spółka wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania w kwocie 340 zł a także kosztów postępowania zażaleniowego, wskazując, iż wobec ustania bezczynności spółka wnosiła o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów postępowania, co też Sąd uczynił, jednakże o kosztach orzekł jak w przypadku cofnięcia skargi, co nie miało miejsca, bowiem skarżąca nie cofnęła skargi ale wnosiła o umorzenie postępowania. Dlatego też, Sąd powinien orzec o kosztach ma podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. Dodatkowo za obciążeniem organu kosztami przemawia fakt, iż nawet po ustaniu bezczynności organ wniósł o oddalenie skargi a nie o umorzenie postępowania, mimo, iż oddalenie skargi może nastąpić jedynie wtedy, gdy w chwili jej wniesienia skarga była nieuzasadniona, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym organ może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż Minister Infrastruktury skargę na bezczynność uwzględnił w całości, bowiem w dniu [...] grudnia 2009 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r., na która czekała skarżąca spółka. W tym stanie rzeczy, Sąd I instancji prawidłowo doszedł do przekonania, że dalsze prowadzenie postępowania co do bezczynności jest bezprzedmiotowe i umorzył postępowanie w sprawie. Dokonanie przez organ samokontroli i uwzględnienie skargi stanowi "inną przyczynę" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który był podstawą umorzenia postępowania. Natomiast w ramach takiego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd zasądził również zwrot kosztów postępowania obejmujący jedynie kwotę wpisu w wysokości 100 zł, opierając się przy tym na konstrukcji zwrotu kosztów jak przy piśmie cofniętym z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji w tym zakresie jest nieprawidłowe, bowiem nie miało miejsca cofnięcie pisma lecz umorzenie postępowania z powodu ustania bezczynności organu, co słusznie podniosła skarżąca w zażaleniu. Zatem biorąc pod uwagę powyższe, skarżącej należy się zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. a nie na mocy art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. O kosztach postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Art. 203 i 204 P.p.s.a. przyznają stronie prawo do zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym wszczętym skargą kasacyjną od orzeczenia sądu I instancji oddalającego lub uwzględniającego skargę. Tylko w tych przypadkach Sąd II instancji jest obowiązany do zamieszczenia w orzeczeniu rozstrzygnięcia o kosztach z urzędu (art. 209 ustawy). Nie oznacza to, że skarżąca nie może uzyskać zwrotu kosztów, jakie poniosła w związku z wniesieniem zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zwrot tych kosztów może wchodzić w rachubę jednakże tylko wówczas, gdy w wyniku rozpoznania sprawy, Sąd uwzględni skargę, a więc skarżącej będzie przysługiwał od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, na podstawie art. 200 P.p.s.a. oraz w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, na podstawie art. 201 P.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania poniesionych przez skarżącą, których zwrot przysługuje skarżącej od organu w tych przypadkach należy zaliczyć także koszty poniesione a związane z wniesieniem zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie umorzenia postępowania, które zostało uwzględnione. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.