II SA/Rz 942/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 27 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi W. R. i Cz. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego -skargę oddala- II SA/Rz 942/09 U Z A S A D N I E N I E W. i C. R. pismem z dnia 1 września 2008 r. wnieśli o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty Powiatu [...] z [...].10.2007 r. znak [...], w której został zatwierdzony projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku cl handlowo - usługowego pod nazwą "[...] w M. przy ul. W. na rzecz A. Spółka Akcyjna z siedzibą w M. Opisana wyżej decyzja Starosty z [...].10.2007 r., została przeniesiona na rzecz T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. W podstawie wniosku o wznowienie postępowania W. i C. R., zarzucili organom naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie ich o wszczęciu a następnie o zakończeniu postępowania w sprawie. Według wnioskodawców naruszono art. 28 ust. 2 ustawy z 7.07.1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.; zwana dalej Pr.bud.), albowiem inwestycja sąsiaduje z ich nieruchomością tj. działką nr 2118. Starosta [...] po rozpatrzeniu wniosku o wznowienie postępowania i wydaniu postanowienia, decyzją z [...].07.2009 r. znak [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej z [...].10.2007 r., znak [...]. W treści tego rozstrzygnięcia poddano analizie obszar oddziaływania inwestycji, której dotyczy kwestionowana decyzja. Stwierdzono, że oznaczony treścią decyzji Starosty obiekt budowlany zachowuje odległości przewidziane w przepisach Pr.bud. oraz przepisach wykonawczych do tej ustawy. Dlatego też nie może być mowy o oddziaływaniu obiektu na sąsiednie nieruchomości. Od strony nieruchomości wnioskodawców nie zostały zaprojektowane żadne miejsca parkingowe, drogi wewnętrzne, a także pomieszczenia na odpady stałe. Ponieważ powierzchnia projektowanego obiektu handlowo - usługowego wynosi łącznie 0,9982 ha, to nie miały zastosowania przepisy ustawy z 27.04.2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 ze zm.; zwana dalej P.o.ś.), w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach mógłby wymagać tylko budynek handlowo - usługowy o pow. nie mniejszej niż 1 ha. Organ w zakończeniu decyzji podsumował, iż obiekt handlowo - usługowy pod nazwą "[...]" w żaden sposób nie narusza przepisów Pr.bud. oraz uzasadnionych interesów osób trzecich. Ponadto, realizowana funkcja budynku jest przewidziana w treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzję Starosty z [...].07.2009 r. znak [...], zaskarżyli do Wojewody [...] C. i W. R. Decyzji zarzucono naruszenie art. 89 § 2 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy, a w szczególności nie przeprowadzenie rozprawy i dokonanie oględzin przedmiotu postępowania. Odwołujący się podnieśli, iż na skutek przeprowadzonych prac budowlanych popękały mury oraz filary domu. Wskazano ponadto że naruszono przepis art. 28 ust. 2 Pr.bud. oraz art. 28 K.p.a. poprzez uznanie, że wnioskodawcom nie przysługuje przymiot strony postępowania. Status strony postępowania przysługuje odwołującym się, skoro ich prawa zostały uznane przez Wojewodę w poprzednio prowadzonym postępowaniu odwoławczym. Wojewoda decyzją z [...].09.2009 r. nr [...], utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty w mocy. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w decyzji Starosty z [...].10.2007 r. znak [...] został określony obszar oddziaływania obiektu inwestora i obejmuje on działki 2125, 2126/1, 2126/2, 2127/2, 2128/2, 2129/1, 3150 w M. i nie są to działki odwołujących się. Z obiektem nie są związane ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Nie jest to w szczególności inwestycja znacząco oddziaływująca na środowisko. Słusznie Starosta odmówił okolicznościom przedstawionym przez strony odwołujące się waloru przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i prawidłowo wydał decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej. Nie podzielono także zarzutu naruszenia art. 89 § 2 K.p.a. przez nie przeprowadzenie rozprawy i oględzin, a także nie zapoznanie się z ekspertyzą biegłych. Decyzję organu odwoławczego zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. W. i C. R. Decyzji Wojewody zarzucono naruszenie art. 28 ust. 2 Pr.bud. przez przyjęcie, iż skarżącym nie przysługuje status strony, art. 77 § 1 i art. 89 § 2 K.p.a. przez niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy wobec konieczności skorzystania z oględzin i rozprawy, a także art. 107 § 1 K.p.a. poprzez niepodanie w treści decyzji podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Skarżący powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wywodzą, że zasięg oddziaływania obiektu jest szerszy niż przyjął to Wojewoda. Nie ogranicza się bowiem tylko do warunków formalnych ale dotyczy każdego ujemnego oddziaływania na nieruchomość. Skarżący podnosili w postępowaniu administracyjnym, że budowa obiektu spowodowała pękanie ścian w ich domu. Pomimo tego organy nie przeprowadziły w wymaganym zakresie postępowania wyjaśniającego. Skarżący stoją na stanowisku, iż uprawnienie do bycia stroną w postępowaniu w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę pojawia się u każdego właściciela nieruchomości, jeżeli wznoszony obiekt miałby szkodliwy wpływ na jego własność. Poza tym, zaskarżona decyzja została wydana bez podania podstawy prawnej, czym uchybiono art. 107 § 1 K.p.a. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi W. i C. R. odsyłając do argumentacji zawartej w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola zaś sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm./. Sąd uwzględnia skargę jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./. Rozpoznając skargę sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 cyt. ustawy. Wznowienie postępowania administracyjnego w rozumieniu ustawy Kodeks postępowania administracyjnego jest ponownym rozpoznaniem sprawy zakończonej decyzją ostateczną celem zbadania czy któraś z wad, o których mowa w art. 145 §1 lub art. 145a k.p.a. nie miały miejsca w sprawie objętej wnioskiem. W. i C. R. składając wniosek o wznowienie postępowania podali, iż jako właściciela działki 2118 sąsiadującej bezpośrednio z działką objętą inwestycją 2125 nie brali udziału w sprawie o zatwierdzenie projektu i wydanie pozwolenia na budowę centrum handlowo-usługowego "[...]" co stanowi naruszenie art. 28 ust. 2 prawa budowlanego. Cytowany przepis art. 28 ust. 2 prawa budowlanego ogranicza zakres stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę do inwestora, oraz właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu. Tak więc postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę dotyczy interesu prawnego właściciela sąsiedniej nieruchomości, jeżeli jego nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, który ma być wybudowany przez inwestora. Definicję obszaru oddziaływania obiektu precyzuje art. 3 pkt 20 prawa budowlanego jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym projektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Zgodnie z art. 3 pkt 1 prawa budowlanego przez obiekt budowlany rozumieć należy budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury. Obszar oddziaływania obiektu określony jest przepisami odrębnymi, którymi w przypadku obiektów budowlanych są warunki techniczne zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz. U. Nr 75, poz. 690, ze zm./. Obszar oddziaływania tego obiektu w sprawie o pozwolenie na budowę, wyznaczony został między innymi odległościami pomiędzy obiektem budowlanym objętym wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, a granicami działek sąsiednich i obiektów znajdujących się na nich. Odnoszą się one do odległości od obiektów budowlanych do zbiorników nieczystości stałych - § 23 i ciekłych - § 36, parkingów, garaży - §, § 18-21, odległości między budynkami ze względu na zacienienie - §, § 57-60, odległości przeciwpożarowe - §, § 226-235, oraz usytuowanie budynków w stosunku do granic działki budowlanej - §, § 10-13 rozporządzenia. Zgodnie z projektem w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania odległości te od działki skarżących wynoszą, a to od północy: 10 - 12,5 m od granicy działki, odległość od najbliższej istniejącej zabudowy, 17 m do budynku mieszkalnego, zaś 23,5 m do budynku gospodarczego, od wschodu – 13,20 odległość centrum handlowego od granicy działki, 26 od najbliższej zabudowy. Maksymalna wysokość budynku wynosi 9m. od strony północnej i wschodniej, czyli od strony graniczącej z działką skarżących nie zostały zaprojektowane miejsca parkingowe ani drogi wewnętrzne, jak również żadne pomieszczenia na odpady. Od strony północnej i wschodniej zaprojektowano pas zieleni wysokiej o szerokości 10 m. Zatem jeżeli inwestor buduje zachowując odległości przewidziane przepisami odrębnymi nie może być mowy o oddziaływaniu obiektu na działkę sąsiednią. Następnie odnosząc się do przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia 21 kwietnia 2001 r. dotyczących oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięć związanych z realizacją zespołu zabudowy, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 52 ppkt b rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowy uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko zespół zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej jak 2 ha, centra handlowe i usługowe o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha lub o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 1 ha wraz z towarzyszącą infrastrukturą kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko jest fakultatywne. W sytuacji, gdy powierzchnia zaprojektowanego budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą łącznie wynosi 0,9982 ha przepisy ustawy nie mają zastosowania. Zatem budowa budynku handlowo-usługowego w żaden sposób nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy prawo budowlane. Brak naruszenia również przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych uzasadnia stanowisko organu, że skarżący W. i C. R. będący właścicielami działki sąsiedniej nie mają przymiotu strony w sprawie o zatwierdzenie projektu i udzielenie pozwolenia na budowę "[...]". Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 31 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ Sąd skargę oddalił.