IV SA/Wa 1889/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2010 r. sprawy ze skargi G. K., J. Z., C. Z. i J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania - oddala skargę - Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia G. i J. K. na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. (nr [...]) o zawieszeniu postępowania w sprawie określenia stopnia uciążliwości dla ludzi powstającej w związku z działalnością gospodarczą firmy P.L. [...] - polegającą naprawach, myciu, tankowaniu, parkowaniu i garażowaniu autobusów i busów na nieruchomości przy ul. [...] w S., utrzymało w mocy to postanowienie. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że w dniu [...] sierpnia 2007 roku Prezydent Miasta [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie uciążliwości spowodowanej działalnością prowadzoną przez P.L. pod nazwą [...] Następnie decyzją z dnia [...] października 2007 roku (nr [...]) organ zobowiązał P.L. do sporządzenia przeglądu ekologicznego w zakresie określenia stopnia uciążliwości dla ludzi i środowiska w związku z emisją zanieczyszczeń i hałasu związanego z działalnością gospodarczą. Decyzją z dnia [...] marca 2008 roku (nr [...]) Prezydent Miasta [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie określenia uciążliwości dla ludzi i środowiska w zakresie emisji zanieczyszczeń i hałasu powodowanego parkowaniem, garażowaniem, wykonywaniem napraw, myciem i tankowaniem autobusów i busów na terenie nieruchomości przy ul. [...] w S.. Decyzję tą zakwestionował organ odwoławczy (Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.), który decyzją z dnia [...] lipca 2008 roku (nr [...]) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzją z dnia [...] października 2008 r. (nr [...]) P.L. ponownie został zobowiązany do sporządzenia przeglądu ekologicznego (w terminie do dnia 30 listopada 2008 roku). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 roku (nr [...]) uchyliło tą decyzję jedynie w zakresie terminu do sporządzenia przeglądu ekologicznego i zobowiązało P.L. do przedłożenia przeglądu ekologicznego Prezydentowi Miasta [...] w terminie do dnia 28 lutego 2009 roku. Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2009 roku P.L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Uzasadniając przyczynę zawieszenia postępowania w sprawie określenia stopnia uciążliwości dla ludzi i środowiska powstającej w związku z emisją zanieczyszczeń i hałasu powodowanych parkowaniem, garażowaniem, wykonywaniem napraw, myciem i tankowaniem autobusów i busów na terenie nieruchomości przy ul. [...] w S., orzekające w sprawie organy podały, że rozstrzygniecie tej sprawy zależy od wyniku postępowania w przedmiocie zobowiązania P.L. do sporządzenia przeglądu ekologicznego, a zatem wystąpiła przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania o której mowa w przepisie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W ocenie organów postępowanie w sprawie zobowiązania podmiotu prowadzącego instalację w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150 ze zm.) do sporządzenia przeglądu ekologicznego, o którym mowa w przepisie art. 237 i nast. tej ustawy, jest częścią postępowania w przedmiocie określenia oddziaływania instalacji na środowisko, a w związku z tym jego uprzednie rozstrzygnięcie (zakończenie) warunkuje rozpoznanie sprawy głównej. Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w ustawowym terminie złożyli G. i J. K. oraz J. i C. Z., zaskarżając postanowienie w całości i domagając się jego zmiany przez nakazanie organowi administracyjnemu I instancji kontynuowania postępowania administracyjnego w sprawie. Skarżący wydanemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów: art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji dnia [...] czerwca 2009 roku, art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez przyjęcie, że w sprawie istnieje zagadnienie wstępne stwarzające konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego, art. 128 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. przez nierozpoznanie istoty sprawy zgodnie ze złożonym zażaleniem oraz naruszenie naczelnych zasad k.p.a wyrażonych w art. 6,7,8,9,10 tej ustawy. W uzasadnieniu zarzutów skargi skarżący podnieśli, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą spornej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zagadnieniem wstępnym nie może być natomiast wyjaśnienie okoliczności faktycznych. Naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w związku art. 144 k.p.a. polegało, zdaniem skarżących, na wydaniu przez organ odwoławczy postanowienia o rozstrzygnięciu tożsamym z rozstrzygnięciem organu I instancji. Skarżący stwierdzili ponadto, że organ I instancji nieprawidłowo pouczył strony o sposobie wniesienia zażalenia od wydanego postanowienia, albowiem podał, że zażalenie wnosi się wprost do organu odwoławczego w terminie 7 dni. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, ponieważ rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. jest prawidłowe. Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] o zawieszeniu postępowania (na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.) w sprawie określenia stopnia uciążliwości dla ludzi powstającej w związku z działalnością gospodarczą firmy [...]" prowadzonej przez P.L. W myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji państwowej zawiesza postępowanie gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym jest w rozumieniu tego przepisu kwestia mająca znaczenie prawne w rozpatrywanej głównej sprawie która nie była jeszcze rozstrzygnięta, a jej rozstrzygnięcie należy do kompetencji innego organu niż organ rozpatrujący główną sprawę. Treścią tego zagadnienia wstępnego może być zarówno wypowiedź co do uprawnienia, obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego, a także co do okoliczności faktycznych, mających znaczenie prawne. Oznacza to że przedmiotem zagadnienia wstępnego nie musi być wyłącznie zagadnienie prawne (por. B. Graczyk, O niektórych zagadnieniach prejudycjalności w orzecznictwie administracyjnym, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego 1965 r., nr 38, s. 91 i 92). W ocenie Sądu organy administracji słusznie przyjęły, że zachodziła przesłanka zawieszenia postępowania określona w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., albowiem sytuacja opisana tym przepisem zachodzi w niniejszej sprawie. W rozpatrywanej sprawie organ działając na podstawie art. 237 ustawy – Prawo ochrony środowiska, w trybie decyzji administracyjnej rozstrzyga o obowiązku podmiotu prowadzącego instalację, korzystającego ze środowiska, sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego. Niewątpliwie przegląd ekologiczny zawiera określenie oddziaływania instalacji na środowisko (art. 238 pkt 2 tej ustawy), ta zaś okoliczność ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy głównej, której przedmiotem jest ustalenie oddziaływania instalacji na środowisko. Przegląd ekologiczny jest bowiem dokumentem na podstawie którego stwierdzić będzie można faktyczny wpływ instalacji środowisko. Wynika z tego jasno, że treść rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 237 ustawy warunkuje więc treść rozstrzygnięcia w sprawie głównej (dotyczącej oddziaływania instalacji na środowisko) i w tym sensie rozstrzygnięcie sprawy na podstawie art. 237 ustawy - Prawo ochrony środowiska jest zagadnieniem wstępnym. Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów skargi, wyjaśnić należy, że organ odwoławczy rozpatrując zażalenie mógł orzekać jedynie w granicach kwestii proceduralnej będącej przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji. Oznacza to, iż badając sprawę mógł on kontrolować i odnieść się tylko do tego, co było przedmiotem postanowienia organu I instancji, na które wniesiono zażalenie. W analizowanej sprawie przedmiotem postanowienia była kwestia zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie określenia stopnia uciążliwości działalności prowadzonej przez P.L.. Zatem tylko ta incydentalna kwestia mogła być poddana ocenie i rozstrzygnięciu organu II instancji. Co do zarzutu błędnego pouczenia, to stwierdzić należy że nie miało ono żadnego znaczenia w sprawie, skoro zażalenie wniesione zostało do właściwego organu i we właściwym terminie. Nie jest zasadny także zarzut dotyczący naruszenia przepisów art. 7, art., 8 art. 9 i art. 10 kpa poprzez niezapewnienie skarżącym czynnego udziału w postępowaniu w sprawie zobowiązania P.L do sporządzenia przeglądu ekologicznego. Należy bowiem wskazać, że przedmiotem rozpoznania była kwestia procesowa - kwestia zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie określenia stopnia uciążliwości działalności gospodarczej prowadzonej przez P.L.. Zatem tylko ta incydentalna kwestia mogła być poddana ocenie organu II instancji (i Sądu), nie zaś merytoryczne postępowanie dotyczące przeglądu ekologicznego. Zatem poza zakresem oceny pozostawała prawidłowość postępowania w tej sprawie Z wyżej wymienionych powodów w ocenie Sądu organy administracji słusznie przyjęły, że zachodziła przesłanka zawieszenia postępowania określona w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.. Ponieważ Sąd nie stwierdził w rozpoznawanej sprawie naruszenia przepisów postępowania ani też prawa materialnego i uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).