II SA/Rz 331/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej w zakresie okresu pobytu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w zakresie ukarania S. B. karą porządkową grzywny. Postanowieniem z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 331/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nałożył na S. B. karę porządkową grzywny w wysokości 100 zł. Na skutek zażalenia ukaranego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1187/09 uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania wskazując, że stan po spożyciu alkoholu, w jakim znajdował się podczas rozprawy S. B. sam przez się nie jest równoznaczny z naruszeniem powagi sądu. Grzywna mogłaby zostać wymierzona, gdyby skarżący wpłynął na przebieg rozprawy, a na to ustalenia sądu pierwszej instancji nie wskazywały. Samo "stwierdzenie z urzędu, że zachowanie skarżącego wskazuje na stan wskazujący na spożycie alkoholu" nie jest wystarczające do wymierzenia kary porządkowej na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm., zwanej dalej p.u.s.p.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 153 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), ocena prawna i wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu tego sądu wiążą w sprawie wojewódzki sąd administracyjny. Ponownie oceniając okoliczności sprawy, a zwłaszcza stwierdzenia zawarte w protokole rozprawy z dnia 29 września 2009 r. stwierdzić należy, że nie zaszła podstawa do nałożenia na skarżącego kary porządkowej określonej w art. 49 § 1 p.u.s.p., gdyż zgromadzony materiał dowodowy wskazuje wyłącznie na spożycie przez skarżącego alkoholu przed stawieniem się na rozprawę. Brak jest natomiast informacji co do nagannego zachowania się S. B., które stanowiłoby zakłócenie przebiegu posiedzenia sądu. Wobec tego prowadzenie postępowania w przedmiocie wymierzenia kary porządkowej stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, art. 161 § 2 p.p.s.a. oraz art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 49 § 1 p.u.s.p. postanowił, jak w sentencji.