II SA/Wr 690/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A. we W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 15 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki silosu na cement posadowionego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 700 (siedemset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skargą nadaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 25 listopada 2009 r. skarżąca spółka - Przedsiębiorstwo A. S.A. we W., w imieniu której skargę podpisał wiceprezes zarządu J. S. zaskarżyła decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 15 października 2009 r. Nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia 4 sierpnia 2009 r. nr [...]nakazującą spółce B. Sp. z o.o. z siedzibą w O. rozbiórkę silosu na cement posadowionego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Powyższe potwierdzają daty stempla pocztowego oraz adresat umieszczony na kopercie w której nadesłano skargę (k. 23 akt sądowych). Zaskarżona do tut. Sąd decyzja została doręczona skarżącej spółce w dniu 26 października 2009 r., co wprost wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 4 akt administracyjnych). Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych I instancji pełnomocnictwa skarżąca spółka umocowała radcę prawnego E. S. do jej reprezentowania przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego dla miasta W. we wszystkich prowadzonych przed tym organem sprawach i postępowaniach, w których uczestnikiem jest spółka. Wniesioną bezpośrednio do Sądu skargę zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II doręczono D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. w dniu 27 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - k. 26 akt sądowych). W dniu 26 listopada 2009 r. skarga na wskazaną wyżej decyzję, którą sporządził w imieniu spółki pełnomocnik – radca prawny E. S. została złożona osobiście w kancelarii ogólnej Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego we W.. Potwierdza to pieczęć na pierwszej stronie skargi (k. 28 akt sądowych). W treści skargi pełnomocnik spółki zaznaczył, że składa skargę: ,,po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu 26 listopada 2009 r. wobec omyłkowo nie doręczonej pełnomocnikowi skarżącej decyzji, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nr [...] z dnia 4 sierpnia 2009 r., prawidłowo doręczoną pełnomocnikowi a nakazującej Spółce B. Sp. z o.o. rozbiórkę silosu na cement i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję trybu i terminu do wniesienia skargi regulują przepisy art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a. Stosownie do tychże przepisów skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Analiza przywołanych norm prowadzi do wniosku, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, zaś uchybienie terminu do wniesienia skargi zachodzi wówczas, gdy skarga nie została złożona w siedzibie organu w ciągu trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zauważyć nadto należy, że skutkiem upływu terminu procesowego, następującym z mocy samego prawa, jest bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Uchybienie wskazanemu terminowi, oprócz bezskuteczności czynności podjętej przez stronę, rodzi jeszcze inny skutek procesowy, którym - w odniesieniu do uchybienia terminu do wniesienia skargi - jest jej odrzucenie. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej spółce w dniu 26 października 2009 r. Bezsprzecznie też, skarga na tę decyzję wniesiona w dniu 25 listopada 2009 r. bezpośrednio do Sądu została przekazana przez Sąd D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu 27 listopada 2009 r., i tego samego dnia złożona w siedzibie tego organu a zatem, z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Termin do wniesienia skargi dla skarżącej spółki rozpoczął bowiem swój bieg w dniu 27 października 2009 r., a zakończył w dniu 25 listopada 2009 r. Wprawdzie przedmiotowa skarga została nadana w dniu 25 listopada 2009 r. na poczcie, jako adresata wskazano jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (co potwierdza koperta w której ją nadesłano). Wniesienie tej skargi bezpośrednio do Sądu (tj. z pominięciem organu administracji publicznej), w świetle powołanych wyżej przepisów, nie wywołało więc procesowego skutku w postaci wniesienia jej z zachowaniem ustawowego terminu gdyż - jak wskazano wyżej - skargę tą należało wnieść za pośrednictwem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zatem data przekazania tej skargi przez Sąd organowi - w niniejszej sprawie 27 listopada 2009 r.- może być traktowana jako data wniesienia skargi do Sądu, a zarazem datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Przechodząc natomiast do oceny podejmowanych przez pełnomocnika skarżącej spółki działań, który to w dniu 26 listopada 2009 r. złożył w kancelarii ogólnej Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego we W. skargę na wskazaną wyżej decyzję, powołując się przy tym na fakt, że decyzja organu II instancji nie została mu doręczona, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 40 § 2 kpa, przede wszystkim należy zauważyć, na co wskazuje także organ II instancji w piśmie z dnia 21 grudnia 2009 r. (k. 7 akt administracyjnych), że radca prawny E. S. została ustanowiona pełnomocnikiem spółki jedynie w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego (pełnomocnictwo z dnia 3 lipca 2009 r.) w związku z czym brak było podstaw aby organ II instancji doręczył decyzję temu pełnomocnikowi. Wobec tego nie można się zgodzić się z pełnomocnikiem spółki, że w przypadku sporządzonej przez niego skargi termin do jej wniesienia został zachowany. Sam pełnomocnik nie podaje przy tym daty początkowej liczenia przez niego biegu tego terminu. Z tych też powodów w rozpoznawanej sprawie przyjąć należało, że decyzja organu II instancji została prawidłowo doręczona skarżącej spółce w dniu 26 października 2009 r. Tylko więc z tą datą wiązać należało początek biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez skarżącą spółkę. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi dla skarżącej spółki rozpoczął swój bieg w dniu 27 października 2009 r., a zakończył się w dniu 25 listopada 2009 r. Tym samym również egzemplarz skargi podpisany przez pełnomocnika złożony osobiście w dniu 26 listopada 2009 r. - wniesiony został po terminie. W konsekwencji więc naruszenie przez skarżącą spółkę wskazanych wcześniej przepisów o trybie i terminie wnoszenia skargi doprowadziło do wniesienia przedmiotowej skargi z uchybieniem terminu. Nie bez znaczenia dla oceny zachowania przez skarżącą spółkę terminu do wniesienia niniejszej skargi ma też okoliczność, że w zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył strony o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na co wskazuje zdanie zawarte w ostatnim akapicie na stronie 4: "Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należy złożyć za pośrednictwem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszej decyzji". Skarżące nie stosując się do pouczenia musiały zatem liczyć się z ewentualnymi negatywnymi konsekwencjami takiego działania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a wskazanej ustawy .