I OZ 791/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1873/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1873/09 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy pieniężnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1873/09 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy pieniężnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący nie występował z wnioskiem o doręczenie mu odpisu sentencji wyroku z dnia 5 lutego 2010 r. wraz z uzasadnieniem. Możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę powstaje natomiast tylko wówczas, gdy strona zażądała w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku doręczenia jej orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. K., zarzucając naruszenie przepisów postępowania które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 177 § 1 w zw. z art. 141 § 2 oraz art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że pismo skarżącego z dnia [...] lutego 2010 r. winno podlegać ocenie w świetle art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., i skutkować wezwaniem do uzupełnienia pisma przez wskazanie "czy zawiera ono także wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Jednocześnie z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalna, jak również skarga kasacyjna której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu utrwalił się pogląd, że samodzielne sporządzenie skargi kasacyjnej, wbrew przymusowi radcowsko-adwokackiemu jest brakiem formalnym tego środka odwoławczego, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i uzasadnia jej odrzucenie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 4, teza 7 do art. 178 p.p.s.a., postanowienie NSA z dnia 24 maja 2007 r,, II OZ 464/07, LEX nr 360337, postanowienie NSA z dnia 4 czerwca 2008 r., I OZ 359/08, LEX nr 493883). Jakkolwiek zatem skarga kasacyjna sporządzona przez skarżącego osobiście podlegałaby odrzuceniu, stwierdzić należy, że byłoby to zasadne jedynie wówczas gdyby ponad wszelką wątpliwość pismo strony z dnia [...] lutego 2010 r. (k.28) zatytułowane "Kasacja" było owym środkiem odwoławczym. O charakterze pisma decyduje nie nazwa pisma, ale jego treść. Oznaczenie środka zaskarżenia nie może bowiem decydować o jego dopuszczalności bez zbadania jego zawartości i treści merytorycznej. Każde pismo niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma. Jeżeli zaś Sąd nie może nadać pismu prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie. Z instrumentu tego nie skorzystał Sąd pierwszej instancji pomimo niedookreślonej treści ww. pisma. Zauważyć przy tym należy, że w aktach sprawy znajduje się szereg pism procesowych zatytułowanych "Kasacja", których istoty sąd nie wyjaśnił. Wskazać również należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wbrew treści pisma z dnia [...] lutego 2010 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – 9 lutego 2010r. - k.23) o "doręczenie wyroków z dnia 05.02.2010r. sygn. I SA/Wa 1873/09, sygn. I SA/Wa 1872/09" potraktował ten wniosek jako wniosek o doręczenie sentencji wyroku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie tak sformułowany wniosek winien zostać potraktowany jako wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tym bardziej, że jego autorem nie był profesjonalny pełnomocnik procesowy. W takiej zaś sytuacji, biorąc pod uwagę, że wniosek ten nie wskazywał w sposób jednoznaczny, że skarżący domaga się przesłania jedynie sentencji wyroku, Sąd winien był sporządzić uzasadnienie wyroku i doręczyć go stronie wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Uznając natomiast, że pismo W. K. zawiera jedynie wniosek o przesłanie sentencji wyroku, Sąd pierwszej instancji jednostronnie przyjął niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie, które mogłoby spowodować odebranie stronie prawa do przeprowadzenia kontroli sądowoadministracyjnej. W razie powstania jakichkolwiek wątpliwości, co do treści wniosku Sąd pierwszej instancji, również w tym wypadku, winien był skorzystać z wskazywanej powyżej instytucji uregulowanej art. 49 § 1 p.p.s.a. Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż potraktowanie pisma strony z [...] lutego 2010 r. jako skargi kasacyjnej i jej odrzucenie naruszało przepisy procedury sądowoadministracyjnej, podobnie jak wadliwym było nadanie pismu z dnia [...] lutego 2010 r. znaczenia wniosku o doręczenie uzasadnienia samej sentencji wyroku, podczas gdy zestawienie tego pisma z późniejszymi pismami strony wskazuje w sposób jednoznaczny, że jej zamiarem było zaskarżenie wyroku z 5 lutego 2010 r., a elementem koniecznym do rozpoczęcia biegu terminu do złożenia skargi kasacyjnej było doręczenie uzasadnienia wyroku sporządzonego na wniosek strony. Sąd pierwszej instancji winien zatem sporządzić uzasadnienie wyroku z dnia 5 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1873/09 i doręczyć go skarżącemu (jego pełnomocnikowi). Wobec treści art. 177 § 2 p.p.s.a., dopiero od dnia doręczenia tego uzasadnienia rozpocznie się bowiem bieg terminu do ewentualnego wniesienia skargi kasacyjnej, która winna odpowiadać wymogom formalnym o których mowa w art. 175 oraz 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, wobec naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego przywołanych powyżej a nadto, art. 6 § 1, art. 58 oraz art. 141 § 1 p.p.s.a. na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji