VII SA/Wa 2219/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2010 r. sprawy ze skargi H. S. i M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 200 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku H. i M. S., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku klubu sportowo-rekreacyjnego z zapleczem gastronomicznym na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. w Dzielnicy W. W uzasadnieniu organ wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] nałożono na inwestorów obowiązek uzupełnienia złożonej dokumentacji w terminie 7 dni. W dniu 4 lipca inwestorzy złożyli pismo wyjaśniające, dołączając decyzję Starosty Powiatu W. umarzającą postępowanie w sprawie wyłączenia z produkcji rolniczej działki ew. nr [...] w obrębie [...] w W. Następnie inwestorzy złożyli wniosek o zawieszenie postępowania. Wobec powyższego Prezydent W. postanowieniem z dnia [...].07.2007 r. nr [...] zawiesił postępowanie. W dniu 20.03.2009 r. wpłynął wniosek H. i M. S. dotyczący podjęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budynku klubu sportowo-rekreacyjnego. Postanowieniem z dnia [...].03.2009 r. nr [...] organ podjął zawieszone postępowanie. W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono, że załączony projekt budowlany nie jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...], uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...].09.2002 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz.[...]) dla obszaru określonego jako tereny zieleni parkowej [...], w zakresie zapisów : - § 24 pkt 4 - w § 24 pkt 4 d wprowadzono zapis o utrzymaniu niezabudowanej strefy wzdłuż lasu o szer. min. 100m, ze względu na ochronę terenów [...]. Projektowany budynek znajduje się w odległości 55,0 m od podnóża [...], a tym samym inwestycja nie jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego; - § 15 pkt 1 i 2 - zgodnie z którymi w zakresie odprowadzenia ścieków i wód opadowych ustala się skanalizowanie obszaru planu w układzie rozdzielczym do miejskiej sieci kanalizacyjnej ze wskazaniem jako odbiornika ścieków projektowanego kolektora "W" i oczyszczalni "[...]", a jako odbiornika wód opadowych rowu R-1. W okresie przejściowym plan dopuszcza rozwiązanie w postaci stosowania szczelnych szamb dla pojedynczych obiektów lecz dotyczy to tylko zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej. Zgodnie z załączonym do projektu budowlanego pismem Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w W. S.A. (znak [...] z dnia [...].10.2006r.) projektowany obiekt znajduje się poza zasięgiem miejskiej kanalizacji ściekowej i deszczowej. W takiej sytuacji budynek usługowy jakim jest budynek klubu sportowo-rekreacyjnego z zapleczem gastronomicznym nie będąc zabudową jednorodzinną wolnostojącą nie kwalifikuje się do zastosowania w okresie przejściowym szamb szczelnych, a tym bardziej biologicznej oczyszczalni ścieków. Organ stwierdził również, że projekt budowlany sporządzony jest nieczytelnie, nie pozwalając ocenić w sposób prawidłowy projektowanej inwestycji. Złożone egzemplarze projektu różnią się między sobą, w jednych jako odprowadzenie ścieków przewiduje się biologiczną oczyszczalnię ścieków, w innych zbiornik szczelny (szambo). Wszystkie projekty zawierają projekt zbiornika na płynne odchody, zaś do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono prospekt biologicznej oczyszczalni ścieków. Ponadto, w projekcie wykazano powierzchnię utwardzoną, lecz nie wymieniono, jakie elementy zagospodarowania działki zostały do niej zaliczone, tym bardziej, że ma to wpływ na procent powierzchni biologicznie czynnej, jaki należy zachować na danym obszarze. Zdaniem organu, błędne jest także zastosowanie w projekcie tzw. zielonych miejsc parkingowych, które stanowiąc powierzchnię biologicznie czynną mają jednocześnie pełnić rolę miejsc parkingowych. W ocenie organu te dwie funkcje stoją ze sobą w sprzeczności. Ponadto, w opisie projektu budowlanego nie zostały wyliczone powierzchnie, jakie uznano za biologicznie czynne. Organ stwierdził, że inwestor nie usunął wszystkich nieprawidłowości wymienionych w postanowieniu nr [...], dotyczących § 24 pkt 4 oraz § 15 pkt 1 i 2 miejscowego planu. Nadto, projekt obarczony jest innymi wadami i niezastosowaniem się do przepisów obowiązującego planu zagospodarowania, jak i rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, 1133 ze zm.). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania H. i M. S., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ stwierdził, iż decyzja organu I instancji, odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest prawidłowa. W ocenie organu odwoławczego, skorygowana przez inwestorów - zgodnie z postanowieniem z dnia [...].06.2007 r. nr [...] - dokumentacja projektowa nie spełnia wymogów, wynikających z przepisów Prawa budowlanego oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...], tj. § 15 planu w zakresie odprowadzania ścieków i wód opadowych oraz § 24 pkt 4d w zakresie ochrony środowiska przyrodniczego. W odniesieniu do stanowiska inwestorów, iż działka nr ew. [...] zlokalizowana jest na terenie oznaczonym symbolem ZP, na którym nie obowiązują ustalenia ogólne planu, wojewoda wyjaśnił, iż ustalenia ogólne planu odnoszą się do całego terenu, na którym obowiązuje plan miejscowy. Ustalenia szczegółowe dla obszarów funkcjonalnych precyzują wymogi dla poszczególnych terenów, jednakże zabudowa poza spełnianiem wymogów szczególnych musi spełniać wymogi zawarte w ustaleniach ogólnych planu. Ustalenia ogólne i szczegółowe planu są wobec siebie uzupełniające, nie zaś wykluczające. Jednocześnie Wojewoda [...] wskazał, że postępowanie wyjaśniające nie zostało przeprowadzone przez organ I instancji w sposób wyczerpujący, zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zauważył, iż przedłożony projekt budowlany nie jest spójny z określonym we wniosku z dnia [...].05.2009 r. zakresem obiektów i robót budowlanych, gdyż inwestor nie wnioskował o pozwolenia na budowę budynku sportowo-rekreacyjnego z zapleczem gastronomicznym oraz biologiczną oczyszczalnią ścieków. Co więcej, we wniosku nie wyszczególniono również, że przedmiotem inwestycji mają być projektowane przyłącza, a jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, projektowane przyłącza wykraczają poza granice działki objętej wnioskiem. Organ I instancji powinien wezwać inwestora do skorygowania projektu w celu dostosowania go do zakresu zawartego we wniosku z dnia [...] stycznia 2009 r. Wojewoda stwierdził także, iż projekt zagospodarowania terenu nie spełnia wymogu czytelności. Wskazane uchybienia nie mają wpływu na merytoryczną ocenę rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji. Skargę na powyższą decyzję wnieśli H. S. i M. S., zarzucając: - naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, podczas gdy ze względu na naruszenie przy wydaniu tej decyzji przepisów prawa materialnego i procesowego decyzja ta nie jest prawidłowa i winna ulec uchyleniu i przekazaniu do ponownego rozpatrzenia albo zmianie polegającej na udzieleniu pozwolenia na budowę; - naruszenie art. 80 w zw. z art. 77 § 1 i 15 k.p.a. poprzez przeprowadzenie błędnego logicznie rozumowania, prowadzącego do wniosku, że decyzja pierwszoinstancyjną była prawidłowa, pomimo że, jak stwierdzono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, postępowanie wyjaśniające nie zostało przez Prezydenta W. wyczerpująco przeprowadzone; - naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że postanowienie brakowe nr [...] nie zostało prawidłowo przez inwestorów wykonane, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał na wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę; - naruszenie art. 80, 6, 107 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, że skorygowana przez inwestora, w wykonaniu postanowienia nr [...], dokumentacja projektowa nie spełniała wymogów wynikających z przepisów Prawa budowlanego, podczas gdy organ nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji numeracji przepisów Prawa budowlanego; - naruszenie art. 6 i 80 k.p.a. poprzez uznanie, że skorygowana przez inwestora, w wykonaniu postanowienia nr [...], dokumentacja projektowa nie spełniała wymogów wynikających z przepisów planu miejscowego, podczas gdy przepisy te są sprzeczne ze sobą oraz sprzeczne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690); - naruszenie § 15 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...] w zw. z art. 140 k.c. i art. 7 i 8 k.p.a., który to przepis nie przewiduje odprowadzania ścieków do szamba, poprzez jego zastosowanie, podczas gdy w niniejszej sprawie powinien zostać zastosowany art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz § 26 ust. 3 rozporządzenia, przewidujące możliwość odprowadzania ścieków do szamba; - naruszenie § 24 pkt 4 lit. d i § 64 pkt 1 Planu Miejscowego poprzez ich błędną wykładnię prowadzącą do wniosku, że przepisy te uzupełniają się, a przez to stanowią, że na działce nr [...] dopuszczone są obiekty do 7 m towarzyszące przeznaczeniu podstawowemu, których powierzchnia zabudowy nie przekroczy 5% obszaru, o ile zabudowa oddalona będzie o minimum 100 m od [...], - naruszenie art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej, skoro organ oparł decyzję o § 15 i § 24 pkt 4 lit. d Planu Miejscowego, podczas gdy przepisy te nie powinny zostać zastosowane dla oceny stanu faktycznego niniejszej sprawy; - naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że inwestorzy zamierzali przyłączyć inwestycję do biologicznej oczyszczalni ścieków, podczas gdy z projektu budowlanego wynika, że ścieki sanitarne miały być odprowadzane do zbiornika bezodpływowego typu szambo; - naruszenie art. 8, 11, 107 § 3 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania do organów administracji publicznej, poprzez brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do przedstawionych przez skarżących twierdzeń i dowodów i w zakresie ich oceny pozostawienie skarżących w niedopuszczalnym stanie niepewności prawnej, w szczególności poprzez zaniechanie przez organ ustosunkowania się do szeroko przedstawionych twierdzeń inwestorów w zakresie obowiązku zaniechania zastosowania przez organ § 15 i 24 Planu Miejscowego oraz do przekazanej przez inwestorów opinii prawnej dr J. P. z dnia 20 lipca 2009 roku; - naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez lakoniczne, niepełne i niejasne uzasadnienie prawne i faktyczne decyzji, a przez to uniemożliwiające właściwe zaprezentowanie stanowiska skarżących. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Sąd kontrolował decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku klubu sportowo-rekreacyjnego z zapleczem gastronomicznym na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. w Dzielnicy W. Powyższa decyzja w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę dla klubu sportowo-rekreacyjnego z zapleczem gastronomicznym jest prawidłowa. Żaden ze wskazanych w skardze przepisów nie został naruszony, a organy właściwie ustaliły zarówno stan faktyczny, jak i prawny sprawy. Art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. Zgodzić się należy z organami orzekającymi w sprawie, że przedmiotowa inwestycja jest sprzeczna z planem zagospodarowania przestrzennego rejonu ul. [...] Gminy W. Zatwierdzony plan zagospodarowania bezspornie wiąże organ wydający pozwolenie na budowę, nawet gdyby był on wadliwy. Plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i podstawowym narzędziem regulacji zagospodarowania przestrzennego. Zawiera przepisy obowiązujące na jego obszarze w zakresie przeznaczenia terenu zagospodarowania i warunków zabudowy, stanowiące bezpośrednią podstawę do wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zawiera ustalenia powszechnie wiążące na terenie, na którym obowiązuje. Gminom powierzono tzw. władztwo planistyczne, polegające na kształtowaniu oraz prowadzeniu polityki przestrzennej. Plan miejscowy zapewnia ład przestrzenny i wiąże właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości gruntowych, położonych na jego obszarze. Nawet kontrola sądowoadministracyjna decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę nie może dotyczyć celowości czy słuszności rozstrzygnięć podjętych w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz ogranicza się do badania zgodności tej decyzji z planem. Działka inwestora położona jest na terenie określonym w planie miejscowym symbolem [...], stanowiącym teren zieleni parkowej z przeznaczeniem podstawowym dla sportu i rekreacji. Na terenie tym dopuszcza się niewysokie (max. 7 m.) obiekty architektoniczne, towarzyszące przeznaczeniu podstawowemu, których powierzchnia zabudowy nie przekroczy 5 % obszaru. Przepis § 24 pkt 4d wprowadza dodatkowe ograniczenie, dotyczące utrzymania niezabudowanej strefy wzdłuż lasu o szerokości min. 100 m., ze względu na ochronę [...] jako obiektu o cennych walorach krajobrazowych i przyrodniczych. Planowana inwestycja uchybia temu wymogowi, gdyż projektowany budynek klubu sportowo-rekreacyjnego znajduje się w odległości 55,0 m. od podnóża [...]. Ponadto zauważyć należy, iż, przepis § 15 planu - w zakresie odprowadzania ścieków i wód opadowych - ustala skanalizowanie obszaru planu do miejskiej sieci kanalizacyjnej ze wskazaniem jako odbiornika ścieków projektowanego kolektora "W" i oczyszczalni "[...]", a jako odbiornika wód opadowych rowu R-1, natomiast szambo szczelne jest dopuszczalne tylko w okresie przejściowym i dotyczy wyłącznie zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej. A zatem, dla projektowanej inwestycji niedopuszczalne jest inne rozwiązanie, w postaci indywidualnego szamba czy też biologicznej oczyszczalni ścieków, jaką uwzględniono w projekcie budowlanym. Z pisma Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji z dnia [...] października 2006 r. kierowanego do inwestora - załączonego do projektu budowlanego - wynika jednoznacznie, że projektowany budynek znajduje się aktualnie poza zasięgiem miejskiej kanalizacji ściekowej i deszczowej, dlatego projektowany budynek usługowy z zapleczem gastronomicznym, nie będący zabudową jednorodzinną wolnostojącą, nie kwalifikuje się do zastosowania w okresie przejściowym szamb szczelnych. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu ul. [...] nie przewiduje innych rozwiązań w zakresie formy odprowadzania ścieków, w tym zastosowania biologicznej oczyszczalni ścieków. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.