II OZ 432/10

Dnia 14 maja 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2010 roku, sygn. akt II SA/Gl 1095/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] września 2009 roku Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącej E.S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Sąd I instancji wskazał, że w skardze skarżąca wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej wniosek uzasadnia waga i ilość naruszeń prawa oraz fakt, że realizacja decyzji może wywołać po stronie skarżącej znaczne szkody, których skalę trudno jednoznacznie określić. Nadto niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować trwałe ograniczenia możliwości zagospodarowania, zwłaszcza zabudowanych działek sąsiednich i pogorszenie warunków korzystania ze stanowiącej wspólną własność kilku osób drogi wewnętrznej. Na koniec dodała, że wykonanie decyzji uczyni też nieodwracalnymi jej skutki prawne i materialne. Oddalając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyjaśnił, że skarżąca nie uprawdopodobniła by prawidłowe wykonanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu H.B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, mogło wywołać po stronie skarżącej znaczną szkodę. Szkoda taka w razie ewentualnego uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji istotnie mogłaby bowiem powstać jednak co do zasady nie po stronie skarżącej lecz samego inwestora. On też ponosić będzie odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim. Strona nie uprawdopodobniła także, że prawidłowe wykonanie decyzji może wywołać trudne do odwrócenia skutki. W razie bowiem ewentualnego uchylenia w postępowaniu sądowym zaskarżonej decyzji, potencjalnie możliwa jest rozbiórka wybudowanego obiektu i przywrócenie terenu do stanu poprzedniego. W ocenie Sądu I instancji, podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogły stanowić również sformułowane w skardze zarzuty odnośnie wydania tej decyzji z naruszeniem powołanych tam przepisów prawa. Na tym etapie postępowania Sąd nie jest bowiem upoważniony do rozstrzygania tej kwestii i z tego też względu nie może ona stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wyjaśniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji wpływa na sposób zagospodarowania jej działki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie strona skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Argumenty wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania mają charakter bardzo ogólny. To, że cytowany przepis nakłada na stronę jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przesłanek tam wskazanych, nie oznacza, że strona może poprzestać na ogólnych stwierdzeniach. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Jednocześnie podkreślić należy, że na tym etapie postępowania Sąd I instancji nie był upoważniony do badania uchybień postępowania, w ramach którego doszło do wydania zaskarżonej decyzji, a większość argumentów strony opiera się w istocie na wadliwości zaskarżonego do Sądu aktu. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.