II SAB/Rz 2/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia s SO /del./ Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na bezczynność Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w R. w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę. IISAB/Rz 2/10 U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia 23 grudnia 2009r. A.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w R. W motywach wskazał, że organ ten bezprawnie odmówił wznowienia postępowania zakończonego wydanym orzeczeniem lekarskim nr 688/09 stwierdzającym istnienie przeciwwskazań lekarskich do kierowania pojazdami kat. A i B, oraz uchylenia powyższego orzeczenia z uwagi na to, że badanie przeprowadzono bez należytego skierowania oraz bezprawnie nieprzekazującego wniesionych przez niego odwołań organowi wyższej instancji. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że Komendant Miejski Policji decyzją z dnia [...]r. znak [...] skierował go na badania lekarskie z uwagi na podejrzenie, że kierował on pojazdem będąc pod wpływem alkoholu. Jednakże podejrzenie to nie zostało potwierdzone w przeprowadzonym postępowaniu i decyzją z dnia [...]r. nr [...] Komendant Miejski Policji uchylił decyzję z dnia [...]r. Skarżący wskazał, że orzeczenie lekarskie zapadło na podstawie decyzji, która została następnie uchylona a więc zaistniała podstawa do wznowienia z art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Dodatkowo domagał się uchylenia orzeczenia lekarskiego nr 688/09 jako wydanego bez interesu publicznego bo obecnie nie ma podstawy do skierowania go z art. 122 ust. 1 pkt 3b ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r na badania. Jego zdaniem nie był on zobowiązany do przeprowadzania badań, a te które zostały przeprowadzone nie powinny funkcjonować w obrocie prawnym. Podał, że w odpowiedzi na wniosek otrzymał pismo z dnia 26 listopada 2009r. które nie spełnia podstawowych cech decyzji bo jak wynika z art. 149 § 3 kpa odmowa wznowienia następuje w drodze decyzji. Skarżący wskazał, że Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w R. naruszył kpa poprzez niepodanie podstaw prawnych rozstrzygnięcia, nie zawarł w piśmie rozstrzygnięcia faktycznego i nie poinformował go o możliwości wniesienia środka odwoławczego. Jego zdaniem udzielona przez ten organ odpowiedź świadczy o całkowitej nieznajomości przepisów o wznawianiu postępowania administracyjnego. Dodatkowo wskazał, że Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w R. nie przekazał jego odwołania organowi wyższej instancji ani też nie ma zamiaru tego robić. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w R. podał, że orzeczenia lekarskie nie są orzeczeniami administracyjnymi i nie są też decyzjami administracyjnymi i nie mają do nich zastosowania przepisy o wznowieniu postępowania. Orzeczenia lekarskie są elementem postępowania dowodowego w sprawie zatrzymania prawa jazdy lub cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Zmiana orzeczenia może nastąpić wyłącznie w trybie określonym w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Dodał, że przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P. toczy się sprawa dotycząca zatrzymania prawa jazdy A.K. na podstawie orzeczenia lekarskiego w związku z wniesionym odwołaniem zainteresowanego od decyzji administracyjnej Starosty P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kognicji sądów został określony w art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej skrótem P.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. Z unormowań tych wynika, że skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzucił bezczynność Wojewódzkiemu Ośrodkowi Medycyny Pracy w R. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem orzeczenia lekarskiego nr [...] stwierdzającego istnienie przeciwwskazań lekarskich do kierowania pojazdami kat. A i B. Wyjaśnić należy, że szczegółowe warunki i tryb postępowania w sprawie wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających przeciwwskazania zdrowotne lub ich brak do kierowania pojazdami określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 marca 2005 sygn. akt OSK 1242/04 stwierdził, że "z przepisów nie wynika, ażeby uprawnione do przeprowadzania badań wojewódzkie ośrodki medycyny pracy i jednostki badawczo-rozwojowe były organami administracji publicznej, a wydawane przez nie orzeczenia miały charakter decyzji administracyjnych. To samo odnosi się do orzeczeń wydawanych przez uprawnionych lekarzy. (...) Orzeczenia wydawane w tym postępowaniu stanowią jedynie stwierdzenie stanu zdrowia określonej osoby, a więc mają charakter zaświadczeń o stanie faktycznym. Wydawane są w postępowaniu dwuinstancyjnym, a orzeczenia organu odwoławczego chociaż są ostateczne, to jednak nie kończą postępowania dotyczącego uprawnienia badanej osoby do kierowania pojazdami, bo postępowanie dalej się toczy, z tym, że już przed właściwym organem administracji publicznej. W tym właśnie postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej zainteresowana osoba może zgłaszać wszelkie zarzuty związane z warunkami i trybem przeprowadzania badań lekarskich oraz z wydawaniem orzeczeń lekarskich." Sąd w pełni podziela ten pogląd. Jest on aktualny na gruncie obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. Orzeczenie lekarskie, w którym stwierdzono u skarżącego przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa o jakim mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Orzeczenie to nie jest opinią biegłego z art. 75 § 1 kpa, która podlega kontroli organu administracji. Jest ono środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 76 § 2 kpa- podobnie w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 24 lipca 2008r., sygn. akt IISA/Po 313/08. Orzeczenia lekarskie wydawane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami nie należą do kompetencji judykacyjnej sądów administracyjnych – por. wyrok NSA z dnia 24.03.2005r. sygn. akt I OSK 1242/04, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 29.01.2009r. sygn. akt VI SA/Wa 2356/08. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że będąca przedmiotem skargi bezczynność w sprawie wznowienia postępowania w przedmiocie orzeczenia lekarskiego i nie przekazania odwołania nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a. skargę odrzucił.