II SA/Wr 560/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Julia Szczygielska – spr. Protokolant Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lutego 2010r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji paliw oddala skargę. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych i Autostrad Oddział we W. od decyzji Starosty T. z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółce A pozwolenia na budowę stacji paliw wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i przebudową układu komunikacyjnego na działkach nr ewid.:332/3, 335/2, 335/3, 336/2, 336/3, 339/2, 339/3, 340/2, 340/3, 405/1, 456/1, 456/2, 490/1, 490/2 AM-1 obr. L.P. i działce nr ewid. 153 obr. K. w zakresie budowy zamierzenia poza pasem drogowym drogi krajowej nr [...], a w szczególności na działkach nr ewid.: 332/3, 335/2, 335/3, 336/2, 336/3, 339/2, 339/3, 340/2, 340/3, 490/2 AM-1 obr. L.P., Wojewoda uchylił w/w decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślono, że organ I instancji rozstrzygnięcie swoje uzasadnił zgodnością zamierzonej inwestycji z decyzją Wójta Gminy W.M. z dnia 28 lutego 2007r., Nr [...] o warunkach zabudowy, a także zgodność z decyzją z dnia 17 maja 2007r., znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także stwierdził kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Ponadto organ I instancji wskazał, że opracowanie projektowe zostało sporządzone i sprawdzone przez osoby posiadające stosowne uprawnienia i legitymującymi się aktualnymi na dzień sporządzenia projektu zaświadczeniami o wpisach na listy członków właściwych izb samorządu zawodowego. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział we W. jako zarządca drogi krajowej nr [...], przy której omawiana stacja ma podlegać rozbudowie, wnosząc o jej uchylenie. Odwołująca się wskazała, że wprawdzie na podstawie Studium Techniczno-Ekonomicznego przebiegu drogi [...], GDDKiA w 2007r. pozytywnie uzgodniła projekt przebudowy stacji paliw S. wraz z infrastrukturą techniczną i przebudową układu komunikacyjnego, jednakże powyższe Studium nie zakończyło się zatwierdzeniem ostatecznego wariantu przebiegu drogi. W 2008r. aktualizując i uzupełniając Studium Techniczno-Ekonomiczno-Środowiskowe przeprowadzono inwentaryzację przyrodniczą wzdłuż całego przebiegu planowanej drogi ekspresowej na odcinku K.-W., w wyniku której wystąpiła konieczność korekty trasy celem ominięcia obszarów cennych przyrodniczo. Odwołujący podkreślił, że realizacja drogi ekspresowej [...] współfinansowana będzie ze środków unijnych, dlatego też GDDKiA musi opracować dokumentację w taki sposób, aby uzyskała ona akceptację Komisji Europejskiej. Natomiast aktualnie rekomendowany wariant przebiegu [...] koliduje ze stacją paliw projektowaną przez Koncern [...] przy DK nr [...] w rejonie K.-L.P.. W dniu 25 maja 2009r. wpłynął wniosek Spółki A o stwierdzenie niedopuszczalności odwołania. Inwestor wskazał, że udział GDDKiA w przeprowadzonym postępowaniu jest "zbliżony do współdziałania organu, w rozumieniu art. 106 k.p.a.", zatem przeszkoda o charakterze podmiotowym czyni odwołanie niedopuszczalnym. Organ odwoławczy mając na uwadze powyższe, stwierdził, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, w myśl art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane / Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm./ właściwy organ dokonuje sprawdzeń w zakresie wskazanym w punktach 1-4 tegoż. W przypadku stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym art. 35 ust. 1, a także wymagań wskazanych w art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego /złożenie wniosku w danej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz złożenie oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane/, w myśl art. 35 ust. 3 omawianej ustawy, właściwy organ nakłada na inwestora, w drodze postanowienia, obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, w wyznaczonym terminie, a po jego bezskutecznym upływie - odmawia zatwierdzenia projektu i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Dla budowy przedmiotowej stacji paliw wraz z obiektami towarzyszącymi i infrastrukturą techniczną oraz przebudową układu komunikacyjnego inwestycji, z uwagi na brak planu miejscowego, Wójt Gminy W.M. decyzją z dnia 28 lutego 2007r., Nr [...] ustalił warunki zabudowy, zaś decyzją z dnia 17 maja 2007r., znak [...] - określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Inwestor złożył prawidłowo sporządzone oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane w odniesieniu do nieruchomości objętych planowaną inwestycją. Dokonując dalszej oceny sprawdzeń wynikających z przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, Wojewoda za zachowane uznał warunki określone w obowiązującym na dzień wydania decyzji rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany po usunięciu występujących w nim nieprawidłowości dostosowano także do wymagań rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r., w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz. U. Nr 120, poz. 1133/. Do projektu dołączono uzgodnienia i pozytywne opinie, w tym m. innymi uzgodnienie projektu przebudowy drogi krajowej nr [...] w związku z przebudową dojazdu do stacji paliw S., stanowiącego podstawę do ubiegania się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i jednocześnie jako równoznaczne z udzieleniem zgody na inwestowanie w pasie drogowym, /pismo GDDKiA z dnia 2 lipca 2007 r. znak [...]/. Przedmiotowe wielobranżowe opracowanie projektowe zostało opracowane i sprawdzone przez osoby posiadające stosowne uprawnienia oraz legitymujące się przynależnością do właściwych izb samorządu zawodowego. W dalszej części uzasadnienia organ II instancji podkreślił, że zatwierdzony kwestionowaną decyzją projekt budowlany został sporządzony na podstawie decyzji Wójta Gminy W.M. z dnia 28 lutego 2007r., Nr [...] o warunkach zabudowy, a którą to decyzją nałożono na inwestora m.in. warunek uzgodnienia projektu budowlanego przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad - Oddział we W.. Z akt sprawy wynika natomiast, że inwestor zaniechał wykonania powyższego warunku. Uzyskane przez inwestora od GDDKiA - Oddział we W. uzgodnienia i pozytywne opinie dotyczące omawianego zamierzenia, w tym: wspomniane wyżej pismo z dnia 2 lipca 2007r., znak: [...], a także dołączone przez inwestora postanowienie GDDKiA - Oddział we W. z dnia 20 lutego 2007r., znak: [...], którym uzgodniono pozytywnie projekt decyzji o warunkach zabudowy przedmiotowej stacji paliw wraz z niezbędną infrastrukturą i przebudową układu komunikacyjnego, oraz pismo GDDKiA - Oddział we W. z dnia 5 lutego 2007r., znak: [...], opiniujące pozytywnie koncepcję ruchu docelowego, zostały wydane przed podjęciem decyzji Wójta Gminy W.M. z dnia 28 lutego 2007r., Nr [...] o warunkach zabudowy, a tym samym - nie odnoszą się do projektu budowlanego, który mógł powstać dopiero w oparciu o wskazania decyzji o warunkach zabudowy. Wobec niespełnienia przez inwestora określonego w decyzji o warunkach zabudowy expressis verbis wymogu uzyskania uzgodnienia projektu budowlanego przez GDDKiA - Oddział we W., organ pierwszej instancji zobowiązany był – zdaniem Wojewody - do nałożenia na inwestora, w trybie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, obowiązku usunięcia, w wyznaczonym terminie, powyższej nieprawidłowości. Starosta T. uchylił się od powyższej czynności, co skutkuje w ocenie organu odwoławczego - wadliwością wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę jako niezgodnej z wydaną uprzednio decyzją o warunkach zabudowy oraz wydanej z naruszeniem art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Odnosząc się zaś do poruszonej przez inwestora w toku postępowania odwoławczego kwestii prawidłowości ustalenia kręgu podmiotów posiadających prawa strony tego postępowania, organ odwoławczy powołując się na treść art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, stwierdził, że GDDKiA - Oddział we W., jako zarządca nieruchomości położonej w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu, niewątpliwie jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę tego obiektu i posiada legitymację procesową. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższą decyzję wniósł Spółka A, domagając się stwierdzenia jej nieważności oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo w sposób wskazany w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyż organ II instancji rozpatrzył odwołanie wniesione przez podmiot, któremu nie przysługuje przymiot strony postępowania. Obowiązkiem zaś organu II instancji było umorzenie postępowania odwoławczego z tej racji, że jednostka, która wniosła odwołanie, nie ma przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę stacji paliw w L.P. dla Spółki. Dyrektor GDDKiA wyłącznie w formie władczej uczestniczy w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji przylegające do drogi. Interes publiczny związany z budownictwem przy drogach publicznych jest chroniony na mocy przyznanych zarządcy drogi kompetencji władczych, wynikających z następujących przepisów ustawy o drogach publicznych: – art. 35 ust. 3, art. 38 ust. 2, z których wynika obowiązek uzgadniania projektu budowlanego z zarządcą drogi jako warunku uzyskania pozwolenia na budowę, – czy też art. 29 ust. 1 lub art. 40 ust 1 tej samej ustawy, które na inwestora nakładają obowiązek uzyskania zezwolenia zarządcy drogi. Taka, tj. władcza forma udziału zarządcy drogi w postępowaniu zmierzającym do uzyskania pozwolenia na budowę inwestycji przylegającej do drogi, wyklucza możliwość uznania, że zarządca drogi ma jeszcze przy tym własny interes prawny. Tezę tę potwierdza orzecznictwo sądu administracyjnego wydane na tle udziału zarządcy drogi w postępowaniu zmierzającym do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W takim postępowaniu procesowa rola zarządcy drogi jest analogiczna do roli jaką pełni w związku z postępowaniem w sprawie pozwolenia na budowę Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad, jako organowi współdziałającemu, nie przysługuje status strony postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Niezależnie od wyżej wskazanej wady zaskarżonej decyzji – zdaniem strony skarżącej - powód, który uzasadniał uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę, nie istnieje. W swej decyzji Wojewoda wskazał, że inwestor nie uzyskał wymaganego uzgodnienia z zarządcą drogi, GDDKiA. Twierdzenie to nie odpowiada prawdzie, bowiem pismem z dnia 2 lipca 2007r. zarządca drogi - GDDKiA - uzgodnił projekt przebudowy drogi krajowej nr [...] w związku z przebudową dojazdu do stacji paliw. Jest niezrozumiałe przyporządkowywanie - którego dokonuje organ II instancji - tego uzgodnienia do postępowania w sprawie decyzji o warunkach zabudowy, która została wydana 28 lutego 2007r.. Niezrozumiała jest też odmowa akceptacji dla pozytywnego uzgodnienia koncepcji ruchu drogowego dokonanej przez zarządcę drogi stosownym pismem, na które powołuje się organ drugoinstancyjny. Koncepcja ruchu drogowego nie jest w ogóle przedmiotem uzgadniania na etapie postępowania w sprawie decyzji o warunkach zabudowy, zatem uzgodnienie w tym zakresie jest niezbędne wyłącznie na użytek postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. l data uzyskania tego uzgodnienia nie ma wpływu jego prawidłowość, o ile uzgodniona koncepcja jest elementem zatwierdzonego projektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji/postanowienia, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zaś w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 w/w ustawy. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stosownie do zapisu art. 134 w/w ustawy nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu odwoławczego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu była wydana przez Wojewodę na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm./, zwaną dalej k.p.a., decyzja z dnia [...] sierpnia 2009r., Nr [....], którą uchylono w całości opisaną wyżej decyzję Starosty T. z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca Spółce A pozwolenia na budowę stacji paliw wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i przebudową układu komunikacyjnego i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uznać należy - wbrew zarzutom skargi - że zapadłe rozstrzygnięcie Wojewody jest w pełni zasadne. Z akt administracyjnych niewątpliwie wynika, że organ I instancji w niniejszej sprawie wszczął - zawiadomieniem z dnia 9 listopada 2007r. - na wniosek Spółki A postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia na budowę w/w inwestycji. Niesporne jest również w sprawie, że w wyniku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i uzupełnieniu przez inwestora wniosku Starosta T. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przedmiotową budowę. Zgodzić się w pełni należy z organem odwoławczym, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę – zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm./, zwanej dalej "Prawem budowlanym", właściwy organ dokonuje sprawdzeń w zakresie wskazanym w punktach 1-4 wymienionego przepisu tj.: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, tj. złożenie wniosku w danej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę /art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego/. W razie zaś stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę /art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego/. Istotne jest przy tym, że zgodnie z art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W niniejszej sprawie, ponieważ brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, została wydana przez Wójta Gminy W.M. decyzja z dnia 28 lutego 2007r., Nr [...], którą ustalono warunki zabudowy dla budowy przedmiotowej stacji paliw. W decyzji tej, w punkcie 8 /str. 3/ ustalono, że, cyt.: "Dokumentację projektową na zamierzenie należy przedłożyć do uzgodnienia w Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział we W. oraz z Gminie W.M.". Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się pismo GDDKiA Oddział we W. z dnia 2 lipca 2007r., znak: [...], które wprawdzie niewątpliwie wystawione zostało po wydaniu opisanej wyżej decyzji o warunkach zabudowy, jednakże dotyczy ono jedynie uzgodnienia przebudowy drogi krajowej nr 5 w związku z przebudową dojazdu do stacji paliw "S.". W aktach sprawy znajduje się także postanowienie GDDKiA - Oddział we W. z dnia 20 lutego 2007r., znak: [...], którym uzgodniono pozytywnie projekt decyzji o warunkach zabudowy przedmiotowej stacji paliw, oraz pismo GDDKiA - Oddział we W. z dnia 5 lutego 2007r., znak: [...], opiniujące pozytywnie koncepcję ruchu docelowego, które to zaś zostały jednak wydane przed podjęciem decyzji Wójta Gminy W.M. z dnia 28 lutego 2007r., Nr [...] o warunkach zabudowy. Oznacza to, że nie odnoszą się do przedłożonego przez inwestora w dniu 20 września 2007r. projektu budowlanego, który mógł powstać po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy. Oznacza to zatem, że inwestor nie spełnił nałożonego, a zacytowanego wyżej w pkt.8 wymogu w/w decyzji o warunkach zabudowy, jako, że niewątpliwie dokumentacja projektowa przedmiotowej inwestycji nie została uzgodniona z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział we W.. Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić – jak trafnie zauważył organ odwoławczy – że koniecznym było w trybie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane nałożenie na inwestora obowiązku usunięcia, w wyznaczonym terminie, powyższej nieprawidłowości, tj. spełnienie określonego w decyzji o warunkach zabudowy wymogu uzyskania uzgodnienia projektu budowlanego zamierzonej inwestycji z Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad - Oddział we W.. Tym samym podjęcie przez Wojewodę decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Sąd uznał za prawidłowe. Zgodnie bowiem z treścią art. 138 k.p.a. organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie, co oznacza, że ma on obowiązek rozpatrzeć wszystkie okoliczności sprawy i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu postanowienia. W sytuacji zaś, gdy organ II instancji stwierdzi, że decyzja organu I instancji /jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie/ jest wadliwa, obowiązany jest wydać decyzję uchylająca taką decyzję, zgodnie z dyspozycją art. 138 § 2 k.p.a.. Odnosząc się zaś do podniesionego zarzutu, tj. braku przymiotu strony przez GDDKiA Oddział we W., stwierdzić należy, że z lektury akt sprawy, a to z wykazu właścicieli i władających niewątpliwie wynika, że GDDKiA jest trwałym zarządcą nieruchomości oznaczonej nr. 153, tj. drogi nr 5, gdy planowana inwestycja ma być realizowana m.in. na tej działce . Przywołać w tym miejscu należy przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są: właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Niesporne jest w sprawie, że w/w działka nr 153 znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu. Mając na uwadze powyższe, w pełni należy zgodzić się z organem odwoławczym, że GDDKiA Oddział we W. posiada przymiot strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę opisanej wyżej inwestycji, zwłaszcza, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w toku postępowania przed organem I instancji, GDDKiA Oddział we W. traktowana była jako strona tegoż postępowania. Podkreślenia przy tym wymaga, że występowanie GDDKiA Oddział we W. w tym postępowaniu administracyjnym również jako organ współdziałający /uzgadniający/ w myśl postanowienia pkt. 8 w/w decyzji o warunkach zabudowy /str.3/, nie pozbawia GDDKiA Oddział we W. przymiotu strony postępowania. Uwzględniając powyższe, żądanie strony skarżącej, że organ odwoławczy winien stwierdzić niedopuszczalność odwołania z uwagi na brak przymiotu strony GDDKiA w toczącym się postępowaniu, należało uznać za niezasadne. W konsekwencji stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a do czego ograniczają się kompetencje sądu administracyjnego, nie wykazała, by decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów, o którym stanowi art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z braku zatem uzasadnionych podstaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie mógł uwzględnić skargi Spółki A i wobec tego oddalił ją w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd orzeczono jak w sentencji.