III SA/Po 37/10

Dnia 11 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Szymon Widłak ( spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2010r. przy udziale sprawy ze skargi D. M. na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 24 lipca 2009r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego Nr [...] oddala skargę /-/ Sz. Widłak /-/ W. Długaszewska /-/ M. Kosewska WSA/wyr.1 – sentencja wyroku W dniu 19 lutego 2009r. Instytucja Zarządzająca Wielkopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym (WRPO) na lata 2007 – 2013 ogłosiła konkurs nr 05/I/2009 dla Działania 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP". W dniu 27 marca 2009 r. D. M. przystąpił do tego konkursu, składając wniosek wraz z dokumentacją aplikacyjną projektu pt. "Rozwój działalności marketingowej poprzez wprowadzenie innowacyjnej usługi reklamowej z wykorzystaniem technologii [...]". Po przeprowadzeniu merytorycznej weryfikacji dokumentacji konkursowej wnioskodawca został poinformowany pismem Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego z dnia 24 lipca 2009 r. nr [...] o pozytywnym wyniku oceny merytorycznej. Projekt uzyskał łącznie 25 punktów, co stanowi 69,4 % maksymalnej liczby punków możliwej do uzyskania. W uzasadnieniu wskazano, że w ramach kryterium nr 5 ("Wnioskodawca posiada potencjał gwarantujący efektywną i kompleksową realizację projektu") Komisja Oceny Projektów przyznała 2 punkty (na 6 możliwych) z uwagi na to, że firma działa stosunkowo krótko, potencjał obniża m.in. brak patentów i licencji do zastosowania w ramach projektu. Za kryterium nr 9 ("Projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i/lub produktowe i/lub organizacyjne ") projekt otrzymał 10 punktów (na 12 możliwych), gdyż w ocenie Komisji Oceny Projektów projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i produktowe na poziomie kraju (stosowane krócej niż 5 lat) oraz innowacyjne rozwiązania organizacyjne w skali przedsiębiorstwa. Natomiast w ramach kryterium nr 10 ("Realizacja projektu wpłynie na rozwój przedsiębiorstwa oraz wzrost jego konkurencyjności") projekt uzyskał 2 punkty (na 3 możliwe) ze względu na to, że zdaniem Komisji inwestycja wpłynie w umiarkowanym stopniu na rozwój przedsiębiorstwa oraz wzrost jego konkurencyjności. W proteście od wyniku oceny wniosku o dofinansowanie D. M. zakwestionował liczbę punktów przyznanych w ramach kryteriów nr 5, 9 i 10 oraz uzasadnienie punktacji. W odniesieniu do kryterium nr 5 wnioskodawca, domagając się przyznania maksymalnej liczby punktów, podniósł, że wprawdzie jego firma działa od 2 lat, lecz należy wziąć również pod uwagę, że okres ten został poprzedzony długoletnim zdobywaniem wiedzy oraz doświadczenia. O posiadanym potencjale, gwarantującym efektywną i kompleksową realizację projektu, świadczą – zdaniem wnioskodawcy: niezbędna wiedza oraz wieloletnie doświadczenie wnioskodawcy i osoby odpowiedzialnej za sprzedaż w branży marketingowej, posiadane zasoby lokalowe, specjalnie wykreowana na potrzeby projektu atrakcyjna i silnie nawiązująca do specyfiki działalności marka [...], zapewniająca profesjonalny "branding" zarówno przedsiębiorstwa, jak i oferowanych usług reklamowych, posiadane kontakty biznesowe, zapewnienie finansowania projektu ze środków własnych. Natomiast brak patentów i licencji nie ma znaczenia dla przedmiotowego projektu, ponieważ dla jego realizacji nie ma potrzeby ich posiadania. W ramach kryterium nr 9 wnioskodawca wskazał, że zgodnie z załączoną do wniosku opinią o innowacyjności, wystawioną przez [...], projekt wykazuje się innowacyjnością organizacyjną w skali kraju, co – zdaniem wnioskodawcy winno skutkować przyznaniem maksymalnej liczby punktów. Powołał się przy tym na zastosowane rozwiązanie z dziedziny [...]. Natomiast odnośnie kryterium nr 10 wnioskodawca wskazał na znaczny wpływ inwestycji ma rozwój przedsiębiorstwa, powołując się na biznes plan, z którego wynika, że już w pierwszym roku po zakończeniu inwestycji przychody firmy wzrosną 6-krotnie, również zwiększenie zatrudnienia oraz wprowadzenie nowych i udoskonalonych usług wpłynie istotnie na rozwój i wizerunek przedsiębiorstwa, a ponadto dzięki wdrożeniu innowacyjnych rozwiązań technologicznych w ramach projektu zwiększy się znacznie konkurencyjność przedsiębiorstwa. Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO orzeczeniem z dnia 9 grudnia 2009 r. nr [...] oddaliła powyższy protest w całości. Odnosząc się do zarzutów protestu, wskazano, że w ramach kryterium nr 5 ocena merytoryczna dokonana przez Komisję Oceny Projektów odbywała się wyłącznie na podstawie wniosku wraz z załącznikami. Szczegółowe informacje odnoszące się do posiadanego potencjału miały być przedstawione w biznes planie. Komisja stwierdziła, że długość działalności danego podmiotu gospodarczego ma istotny wpływ na ocenę jego potencjału - świadczy o jego możliwości utrzymania się na rynku w warunkach silnej konkurencji, panującej w branży marketingowej. Ponadto wnioskodawca nie wykazał posiadania jakichkolwiek praw własności przemysłowej, które świadczyłoby o umiejętności zarządzania innowacją w przedsiębiorstwie. Natomiast kompetencje i doświadczenie właściciela firmy zostały przez Komisję Oceny Projektów dostrzeżone i pozytywnie ocenione. Jednak Komisja po sprawdzeniu na stronie internetowej stwierdziła, że firma wnioskodawcy nie była laureatem nagród wskazanych w biznes planie, zaś posiadane przez wnioskodawcę certyfikaty nie stanowią nagród ani wyróżnień, nie są też certyfikatami zarządzania jakością czy zarządzania środowiskowego, więc nie miały wpływu na ocenę dokonywaną przez Komisję Oceny Projektów. Z kolei osoba odpowiedzialna za sprzedaż – M. M. (menadżer ds. sprzedaży) wykazana jest jako osoba współpracująca. Nie jest ona pracownikiem firmy i jako taka – zdaniem Komisji nie może być zaliczona do posiadanego przez firmę kapitału ludzkiego. Komisja wskazała też, że D. M. posiada prawo do użytkowania lokalu wyłącznie na podstawie umowy najmu, a nie jest jej właścicielem. Ponadto wnioskodawca posiada wstępną zgodę Miejskiego Zarządu Dróg i Inwestycji na ustawienie tablicy reklamowej w pasie drogowym [...] w L. Jeżeli chodzi o umieszczenie drugiego ekranu, wnioskodawca (na dzień złożenia wniosku) dopiero prowadzi rozmowy z [...] w L. Nadto Komisja podkreśliła, że wnioskodawca stwierdził w biznes planie, iż "obecnie jedynym klientem jest znana i renomowana agencja reklamowa [...]", co zdaniem Komisji świadczy o bardzo ograniczonym rynku odbiorców, a w przypadku rezygnacji jedynego klienta z usług firmy grozi utratą zleceń a tym samym płynności. Przykłady kampanii reklamowych dla znanych marek takich jak [...], [...] czy [...] nie świadczy o tym, że [...] czy [...] są klientami firmy D. M., gdyż są one klientami firmy [...]. Komisja Odwoławcza stwierdziła nadto, że wnioskodawca jest na samym początku długiego procesu budowania marki. Sam fakt podjęcia decyzji o nadaniu produktowi marki nie stanowi jeszcze o posiadaniu potencjału przez przedsiębiorstwo. Wartość marki wyznacza się na podstawie stopnia lojalności klientów, świadomości nazwy, postrzeganej jakości produktu, siły skojarzeń nabywców oraz pozostałych aktywów takich jak patenty, znaki handlowe i relacje z uczestnikami kanałów dystrybucji. Marka [...] nie jest wartością sama w sobie, została dopiero stworzona na potrzeby projektu. Natomiast źródło finansowania inwestycji (środki własne) jest – zdaniem Komisji nieistotne przy ocenie potencjału wnioskodawcy, często inwestycję lepiej finansować za pomocą np. kredytu, wykorzystując efekt dźwigni finansowej. Ponadto na podstawie rachunku przepływów pieniężnych Komisja stwierdziła, że środki te nie pochodzą w całości z zysku wypracowanego przez przedsiębiorstwo. W ramach kryterium nr 9 Komisja Odwoławcza stwierdziła, że powołane przez wnioskodawcę w proteście rozwiązanie ma charakter innowacyjnego rozwiązania w zakresie technologii i jako takie zostało również przedstawione w biznes planie. Ponadto, jak określił sam wnioskodawca rozwiązanie to jest w fazie rozwojowej i nie zostało jeszcze wdrożone na skalę użytkową, dlatego też nie ma gwarancji co do realnego wdrożenia tego rozwiązania w praktyce. Świadczy o tym również ogólnikowy charakter opisu rozwiązania, z którego nie wynika, kto będzie członkiem ogólnopolskiej sieci [...], w jakiej fazie aktualnie znajduje się projekt [...], kto jest odpowiedzialny za wdrożenie sieci, ilu jest chętnych właścicieli [...] w Polsce do przystąpienia do sieci, i w końcu czy sam wnioskodawca będzie członkiem sieci w wyniku realizacji projektu. Odnośnie kryterium nr 10 Komisja Odwoławcza stwierdziła, że planowany rozwój firmy o zasoby ludzkie (zatrudnienie 1 osoby na stanowisku menedżera ds. reklamy) oraz zasoby rzeczowe ( [...] oraz sprzęt komputerowy i oprogramowanie) oraz wprowadzenie na rynek nowych i udoskonalonych produktów zostały przez Komisję Oceny Projektów dostrzeżone i ocenione na 2 punkty, a Komisja Odwoławcza nie znalazła podstaw do podwyższenia tej oceny. Podkreślono przy tym, oceniana w ramach przedmiotowego kryterium konkurencyjność to zdolność firmy do funkcjonowania w branży w warunkach gospodarki rynkowej. W przypadku usług związanych z reklamą zewnętrzną najistotniejszym czynnikiem gwarantującym powodzenie inwestycji jest lokalizacja w miejscu publicznym widocznym dla wielu odbiorców reklamy. Tymczasem wnioskodawca posiada wstępną zgodę na umieszczenie jednego ekranu [...] w widocznym miejscu w mieście L., jednak nie posiada takiej lokalizacji w związku z umieszczeniem drugiego ekranu [...] planowanego do zakupu w ramach realizacji projektu. Ponadto w analizie popytu zawartej w biznes planie wnioskodawca ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, że: "Zgodnie z wynikami badań i analiz inwestycja jest bardzo rentowna i z pewnością spowoduje znaczący wzrost dochodowości firmy" oraz "Prognozy na rok 2009 zapowiadają spowolnienie na rynku reklamy z 10,5% wzrostu w roku 2008 na 5,4% w roku 2009." Wnioskodawca pozostał przy ogólnikowych wyjaśnieniach, które w opinii Komisji Odwoławczej nie są rzetelnie przeprowadzoną i przedstawioną analizą popytu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D. M., reprezentowany przez pełnomocnika – adw. A. P., zarzucił, że ocena merytoryczna wniosku w ramach kryterium nr 5, 9, 10 została dokonana w sposób dowolny, odbiegający od zasad wiedzy z zakresu marketingu i reklamy oraz od rzeczywistych realiów rynkowych, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia Rozdziału III lit. C pkt 3 Regulaminu Konkursu nr 05/1/2009 w kontekście poszanowania zasady równego dostępu do pomocy i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) oraz zasady rzetelnej i bezstronnej oceny projektów (pośrednio wyrażonej w art. 31 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). W oparciu o powyższe zarzuty, skarżący wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pomimo pozytywnej oceny wniosku, nie został on wybrany do dofinansowania (z uwagi na niewystarczającą liczbę punktów - brak jednego). Zdaniem skarżącego kryteria wyboru projektów nie zostały przewidziane w Regulaminie, a Kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący WRPO zostały sformułowane w sposób nieprecyzyjny, dający dużą sferę możliwości interpretacyjnej w zależności od punktu widzenia przyjętego przez dokonującego oceny. W związku z powyższym dokonywana w oparciu o te kryteria ocena winna być przeprowadzona w przez osoby kompetentne w sposób rzetelny, oparty na zasadach wiedzy i nie może być oceną arbitralną. Tymczasem w niniejszej sprawie – jak zarzuca skarżący, ocena jego wniosku została dokonana w sposób dowolny i nierzetelny, zawarte w piśmie z dnia 9 grudnia 2009 r. uzasadnienie stanowiska organu zawiera szereg sprzeczności i nie odpowiada rzeczywistym warunkom panującym w zakresie działalności marketingowo-reklamowej oraz zasadom, jakim ten rynek podlega - w odniesieniu do kryterium nr 5, 9 i 10. Odnośnie kryterium nr 5 skarżący podniósł, że informacje wskazane na s. 3 biznes planu jako mające wpływ na potencjał wnioskodawcy, stanowią jedynie wyliczenie przykładowe, katalog ten jest otwarty i zależy w dużej mierze od oceny danego podmiotu. Ponadto skarżący zakwestionował stwierdzenie organu, że w branży marketingowo-reklamowej "długość działalności danego podmiotu gospodarczego ma istotny wpływ na ocenę jego potencjału", wskazując że branża ta zasadniczo opiera się na kapitale ludzkim, podstawą jej funkcjonowania są kreatywność i umiejętność sprawnego zrealizowania pomysłów, posiadana przez prowadzącego działalność. Pokreślił przy tym, że projekty realizowane z udziałem skarżącego były nagradzane i zarzucił że organ błędnie nie wziął pod uwagę certyfikatów wskazanych przez skarżącego. Ponadto podniósł, że w branży reklamowej nie występuje w żadnej mierze potrzeba ani konieczność posiadania praw własności przemysłowej czy też stworzenia wynalazków bądź wzorów przemysłowych. Natomiast w ramach kapitału ludzkiego należy również uwzględniać osobę współpracującą, a nie tylko osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę. Na ocenę potencjału nie może mieć zdaniem skarżącego wpływu forma posiadanych przez niego zasobów lokalowych, gdyż - z perspektywy realizacji projektu – najemca ma takie same uprawnienia jak właściciel. Skarżący wskazał, że wprawdzie na dzień składania wniosku jego jedynym klientem była agencja [...], jednak dzięki zrealizowaniu inwestycji, tj. [...] wnioskodawca ma zyskać wielu znaczących klientów z różnych branż. Ponadto skarżący podniósł, że nie posiada badań świadomości marki [...], ale przeprowadzony przez niego wywiad pokazał, że jest ona już rozpoznawalna na rynku lokalnym i kojarzona z ekranem. Zakwestionował też stanowisko organu, że posiadanie przez przedsiębiorcę środków na finansowanie inwestycji jest nieistotne przy ocenie potencjału wnioskodawcy, a jednocześnie podniósł, że środki mogą pochodzić z różnych źródeł, dotychczasowa działalność firmy nie musi finansować nowej. W odniesieniu do kryterium nr 9 skarżący zarzucił, że organ błędnie uznał, iż rozwiązanie wskazane przez wnioskodawcę ma charakter innowacyjnego rozwiązania jedynie w zakresie technologii i w ogóle nie uznał organizacyjnej innowacyjności projektu. Ponadto kwestie związane ze stopniem funkcjonowania danego rozwiązania (zaawansowaniem jego rozwoju) w żadnym razie nie świadczą – zdaniem skarżącego o zakresie (zasięgu) jego innowacyjności. Odnośnie zaś kryterium nr 10 skarżący zarzucił, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę wszystkich aspektów związanych ze wzrostem konkurencyjności firmy wnioskodawcy, opisanych we wniosku (pkt 3.6) oraz w biznes planie (pkt 2.6), odniósł się jedynie w sposób wybiórczy do niektórych jego aspektów i na tej podstawie dokonał oceny. Ponadto organ ten nie odniósł się w ogóle do kwestii związanej z rozwojem przedsiębiorstwa, która również stanowi element kryterium nr 10. Fakt, iż wnioskodawca nie przedstawił we wniosku dokumentu dotyczącego lokalizacji drugiego ekranu [...] nie wpływa – zdaniem skarżącego na obniżenie poziomu konkurencyjności, gdyż wysoką konkurencyjność zapewnia już umieszczenie jednego ekranu, a ponadto nie ma problemu ze znalezieniem innej lokalizacji. Skarżący podniósł nadto, że z Regulaminu nie wynika, aby analiza popytu miała mieć formę opinii i była przeprowadzona przez profesjonalny podmiot zajmujący się badaniami rynku. Natomiast uzasadnienie orzeczenia Komisji Odwoławczej podaje treści zawarte w tej analizie w sposób wyrywkowy, wyrwany z kontekstu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Według § 3 powyższego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.). Stosownie do art. 30 c) ust. 3 tejże ustawy w wyniku rozpoznania skargi wniesionej po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1) bądź oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2). Dokonując w niniejszej sprawie kontroli sądowoadministracyjnej oceny projektu, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skutkującego uwzględnieniem skargi. Skarżący ubiegał się o dofinansowanie projektu pt. "Rozwój działalności marketingowej poprzez wprowadzenie innowacyjnej usługi reklamowej z wykorzystaniem technologii [...]" zgłoszonego w ramach konkursu 05/I/2009 dla Działania 1.2 Wsparcie rozwoju MSP ogłoszonego w dniu 19 lutego 2009 r. przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego jako Instytucję Pośredniczącą Wielkopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013. Ocena projektów złożonych przez wnioskodawców jest dokonywana na podstawie Kryteriów Wyboru Projektów zatwierdzanych przez komitet monitorujący powoływany na podstawie art. 63 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE. L. z 31.07.2006 r. z późn. zm.) przez dane państwo członkowskie Unii Europejskiej w porozumieniu z instytucją zarządzającą programem operacyjnym. Ocena merytoryczna wniosków zgłoszonych w konkursie nr 05/I/2009, w tym wniosku skarżącego została dokonana według Kryteriów Wyboru Projektów w ramach Działania 1.2 Wsparcie rozwoju MSP, Schemat I - Projekty inwestycyjne, Etap II - Ocena merytoryczna, przyjętych przez Komitet Monitorujący Wielkopolski Regionalny Program Operacyjny WRPO uchwałą nr 3/2008 z dnia 8 lutego 2008 r. (ze zmianami z dnia 11 grudnia 2008 r.). Kryteria te – jako załącznik nr 1 do regulaminu konkursu 05/I/2009 zostały opublikowane wraz ogłoszeniem o konkursie na stronie internetowej http://www.wrpo.wielkopolskie.pl, w związku z czym były one powszechnie dostępne dla wszystkich uczestników konkursu, którzy mieli także możliwość przeprowadzenia konsultacji w sprawach dotyczących konkursu i kryteriów wyboru projektów w specjalnym punkcie informacyjnym oraz drogą telefoniczną lub mailową, o czym również umieszczono informację na wskazanej stronie internetowej. Chybiony jest przy tym zarzut, że kryteria oceny projektów nie zostały zamieszczone w Regulaminie konkursu, skoro przedmiotowy Regulamin w punkcie III C. "Ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie – Komisje Oceny Projektów" wyraźnie stanowi, że oceny merytorycznej dokonują członkowie Komisji Oceny Projektów w oparciu o kryteria oceny merytorycznej zatwierdzone przez Komitet Monitorujący Wielkopolski Regionalny Program Operacyjny na lata 2007-2013, zamieszczone na stronie www.wrpo.wielkopolskie.pl (ppkt 3). Nie sposób również podzielić stanowisko skarżącego, iż przyjęte kryteria zostały sformułowane w sposób nieprecyzyjny. W ocenie Sądu są one jasne i czytelne dla potencjalnych uczestników konkursu, którzy są podmiotami profesjonalnymi w zakresie prowadzonej przez siebie działalności. Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że dokonywanie oceny w ramach poszczególnych kryteriów, w których zawarte są pojęcia nieostre, rodzi konieczność interpretacji ich brzmienia, a często także analizy stopnia ich spełnienia w przypadku konkretnych projektów. Dokonanie rzetelnej i bezstronnej oceny uwzględniającej istotne okoliczności w ramach poszczególnych kryteriów i wykluczającej dowolność, zapewnia jednak przewidziana skala punktacji umożliwiająca różnicowanie ilości przyznawanych punktów w zależności od stopnia spełnienia danego kryterium, jak również wyjaśnienia w części opisowej biznes planu, które stanowią doprecyzowanie poszczególnych kryteriów. Dla przykładu w odniesieniu do kryterium nr 5 "Wnioskodawca posiada potencjał gwarantujący efektywną i kompleksową realizację projektu" można wskazać na następujący zapis w punkcie I części opisowej biznes planu: "Na podstawie informacji zawartych w biznes planie zostanie oceniony potencjał wnioskodawcy gwarantujący efektywną i kompleksową realizację projektu. Proszę zawrzeć wszystkie informacje mające w opinii wnioskodawcy wpływ na jego potencjał np. historia działalności przedsiębiorstwa, mocne strony i atuty przedsiębiorstwa, sytuacja przedsiębiorstwa na tle konkurencji, posiadane przez firmę zasoby oraz kadry, doświadczenie w prowadzeniu inwestycji, know – how, patenty, licencje, zakładane do zastosowania w ramach projektu". Dla zagwarantowania rzetelnej i bezstronnej oceny projektów istotne znaczenie ma również możliwość udziału ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym (art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), a ponadto weryfikacja dokonanej oceny projektu w ramach procedury odwoławczej i kontroli sądowoadministracyjnej. Sąd nie podziela również zarzutów skarżącego, jakoby merytoryczna ocena projektu skarżącego została dokonana w sposób dowolny, odbiegający od zasad wiedzy i rzeczywistych realiów rynkowych. Ocena projektów winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 ww. ustawy. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie, zbliżonej w swej istocie do uznania administracyjnego. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o przyznanej ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny. W niniejszej sprawie sporna była ocena projektu w zakresie ilości punktów przyznanych w ramach kryteriów nr 5, 9 i 10. Argumentacja dotycząca ilości przyznanych punktów w ramach powyższych kryteriów wskazana przez Komisję Oceny Projektów została szeroko rozwinięta i uzupełniona przez Komisję Odwoławczą, która szczegółowo ustosunkowała się do zarzutów skarżącego podniesionych w proteście oraz wyjaśniła w sposób wyczerpujący okoliczności, które zadecydowały o ilości przyznanych punktów oraz przyczyn, dla których wbrew żądaniom wnioskodawcy niemożliwe było przyznanie maksymalnej ilości punktów. W ramach kryterium nr 5 ("Wnioskodawca posiada potencjał gwarantujący efektywną i kompleksową realizację projektu") o przyznaniu 2 z 6 możliwych punktów – jak szczegółowo przedstawiono powyżej, zadecydowały: stosunkowo krótki (2 lata) okres działania firmy skarżącego na rynku, brak nagród i wyróżnień przyznanych skarżącemu, brak praw własności przemysłowej, wyłącznie jeden odbiorca usług (na dzień złożenia wniosku), forma (najem) zasobów lokalowych, stosunkowo krótki okres budowania marki, brak ustalonej lokalizacji dla drugiego ekranu [...] (na dzień złożenia wniosku). Wbrew twierdzeniem skargi w ramach oceny potencjału wnioskodawcy decydujące znaczenie mają okoliczności wskazane w części opisowej biznes planu (na których skoncentrował się organ), a nie okoliczności, które są istotne w subiektywnej ocenie wnioskodawcy. Nie może przy tym budzić wątpliwości, że długość okresu działania firmy na rynku, czy też budowania marki ma istotne znaczenie dla oceny jej potencjału. Natomiast akcentowany przez skarżącego kapitał ludzki również ma istotne, choć nie jedyne znaczenie w tym zakresie i został przez organ wzięty pod uwagę, lecz inaczej oceniony aniżeli chciałby tego skarżący, co jednak nie świadczy o nieprawidłowości dokonane oceny. Umiejętności i doświadczenie skarżącego w prowadzonej działalności, której dotyczy projekt nie zostały bowiem poparte żadnymi dowodami uzyskania nagród i wyróżnień, natomiast przyznanie nagród firmie, w której pracował skarżący nie jest tożsame z otrzymaniem tych nagród przez samego skarżącego. Nie jest również obarczone błędem stanowisko organu, że najem lokalu stanowi mniejszą gwarancję zasobów lokalowych aniżeli własność. Bez wątpienia ocenę potencjału obniża również wyłącznie jeden odbiorca usług skarżącego (na dzień złożenia wniosku), podczas gdy rozszerzenie rynku odbiorców pozostaje jeszcze w fazie planowania czy prognozowania. Należy przy tym podkreślić, że organ prawidłowo dokonywał oceny w oparciu o okoliczności wykazane we wniosku o dofinansowanie i dołączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej, a późniejsze zdarzenia powoływane przez skarżącego nie mogły mieć wpływu na tę ocenę. Takie działanie jest zgodne z zasadą równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów wynikającej z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W odniesieniu do kryterium nr 9 ("Projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i/lub produktowe i/lub organizacyjne") wbrew zarzutom skargi Komisja Odwoławcza nie stwierdziła, że projekt nie jest w ogóle innowacyjny pod względem organizacyjnym, lecz wskazała, podtrzymując ocenę Komisji Oceny Projektów, że projekt mógł być uznany za innowacyjny jedynie w skali przedsiębiorstwa (co skutkowało przyznaniem 2 punktów), a nie w skali kraju (4 punkty) – jak domagał się skarżący. Komisja Odwoławcza wyjaśniła przy tym, że rozwiązanie, na które powoływał się skarżący w proteście mogło być i zostało uwzględnione jedynie w ramach innowacyjności technologicznej i – co wymaga podkreślenia, jako takie zostało przedstawione w punkcie 3.1.2. biznes planu. Warto przy tym dodać, że w tym zakresie projekt otrzymał maksymalną ilość punktów (4 punkty), co oznacza, że organy uznały innowacyjność technologiczną w skali kraju. W ramach kryterium nr 10 ("Realizacja projektu wpłynie na rozwój przedsiębiorstwa oraz wzrost jego konkurencyjności") – wbrew zarzutom skargi Komisja Odwoławcza uwzględniła wszystkie okoliczności wskazane w tym zakresie przez skarżącego we wniosku i biznes planie, przy czym oceniła je na 2 (z 3 możliwych) punkty, a ocena ta zdaniem Sądu została należycie uzasadniona ze wskazaniem okoliczności, które wykluczyły możliwość przyznania maksymalnej ilości punktów za powyższe kryterium. Należy przy tym podkreślić, że powołanie się przez organ na okoliczności wskazane w biznes planie, nie świadczy – jak zarzucał skarżący, o analizie wyrwanej z kontekstu, lecz oznacza, że uzasadnienie stanowiska organu znajduje potwierdzenie w dokumentacji aplikacyjnej wniosku. Jako prawidłowe należy przy tym ocenić powołanie się na konkretne prognozy dotyczące popytu na rynku reklamy, a nie ogólnikowe stwierdzenia w tym zakresie. Natomiast opinie badania rynku wydane przez profesjonalny podmiot, nawet jeśli nie są obligatoryjne, niewątpliwie byłyby wiarygodnym źródłem w tej materii. Ponadto nie miały znaczenia argumenty skarżącego dotyczące spodziewanej lokalizacji dla tablicy reklamowej, ponieważ – jak już wykazano powyżej, ocenie podlegają okoliczności istniejące na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie i wykazane w tymże wniosku i dokumentacji aplikacyjnej, a nie zdarzenia późniejsze czy spodziewane. Uwzględniając powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie merytoryczna ocenia projektu została dokonana zgodnie z prawem, wobec czego orzeczono o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej na podstawie art. 30 c) ust. 3 pkt 2 powołanej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. /-/Sz. Widłak /-/W. Długaszewska /-/M. Kosewska