IV SA/Po 677/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Kucznerowicz ( spr ) Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. sprawy ze skargi S.W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [..]. czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty G. z dnia [..] kwietnia 2009 r. nr [...] 2. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego /-/ E. Kręcichwost – Durchowska /-/ I. Kucznerowicz /-/ E. Makosz - Frymus S.W. pismem z dnia 26 stycznia 2009r. (data wpływu do Starostwa Powiatowego w G. w dniu 19 lutego 2009r.), wniosła o wznowienie postępowania w sprawie wydania decyzji Starosty G. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], położonej w B. Wnioskodawczym podniosła, iż działka nr [...] będąca w jej posiadaniu znajduje się obszarze oddziaływania inwestycji prowadzonej na podstawie decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania. S.W. poinformowała, iż o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, a więc o tym, że została wydana przedmiotowa decyzja administracyjna i decyzją ją zmieniająca z dnia [...] marca 2004r. nr [...] dowiedziała się 20 stycznia 2009r. z doręczonego w tym dniu pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Starosta G. działając na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 148 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania w powyższej sprawie z uwagi na przekroczenie wskazanego w art. 148 § 2 kpa terminu na wniesienie podania o wznowienie postępowania. Organ I instancji stwierdził, że w dniu [...] sierpnia 2008r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej – kserokopii pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego. Starosta G. uznał więc, że skoro we wniosku z dnia [...] sierpnia 2008r. wnioskodawczyni wskazała numer decyzji oraz sprawę, której dotyczyła, należy stwierdzić, że dowiedziała się ona o decyzji w sprawie pozwolenia na budowę co najmniej w dniu złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co zdaniem organu I instancji oznacza, iż przekroczony został ustawowy termin na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania. S.W. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, w którym podniosła, iż w chwili składania wniosku o udostępnienie informacji publicznej znała jedynie sygnaturę sprawy i ogólną wiedzę jakiej sprawy dotyczyła. Skarżąca podniosła, że dopiero w dacie otrzymania informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej powzięła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, w związku z czym od tej daty powinien być liczony termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wojewoda Wielkopolski po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte jedną z wad zawartych w art. 145 § 1 kpa. Warunkiem jest jednak aby podanie o wznowienie postępowania wniesiono do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W przypadku złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 §1 pkt 4 kpa podanie składa się w terminie, który biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ odwoławczy podkreślił, że w świetle art. 148 § 2 kpa bez znaczenia dla ustalenia daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji uzasadniającej żądanie wznowienia postępowania ma ocena prawidłowości lub wiarygodności decyzji, o której strona została poinformowana. Istotne jest jedynie to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu przy czym informacja o wydanej decyzji nie musi pochodzić wprost od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Wojewoda Wielkopolski wskazał, iż S.W. w dniu [..] sierpnia 2008r. złożyła w Starostwie Powiatowym w G.wniosek o udostępnienie informacji publicznej, tj. kopii pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego i budynku gospodarczego na terenie położonym w B. nr ewid. gruntu [...] Nr [...]. Oznacza to, że [...] sierpnia 2008r. wnioskodawczym posiadała informację o wydaniu przez Starostę G. przedmiotowej decyzji pozwolenia na budowę, co oznacza że wniosek z dnia 19 lutego 2009 r. słuszne został uznany za złożony z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 148 § 2 kpa. S.W. kwestionując powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie art. 149 § 2 kpa w zw. z art. 148 § 1 i 2 kpa przez błędne ich zastosowanie. W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, że podstawa odmowy wszczęcia postępowania przez organy obu instancji jest błędna, albowiem składająca podanie nie została uznana za stronę postępowania, a nadto w chwili składania wniosku o udostępnienie informacji publicznej do Starostwa Powiatowego posiadała jedynie sygnaturę sprawy i to tylko pierwszej decyzji Starosty z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz jedynie ogólną wiedzę jakiej sprawy dotyczyła. Skarżąca dopiero w dacie otrzymania kopii decyzji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej powzięła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. W chwili uzyskania przedmiotowej decyzji wraz z rozstrzygnięciem skarżąca w ustawowym terminie złożyła podanie o wznowienie postępowania z uwagi na podstawę zawartą w art. 145 § 4 kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przedmiot niniejszej sprawy sprowadza się do oceny decyzji organów I i II instancji odmawiających wznowienia postępowania w sprawie wydania decyzji Starosty G. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], położonej w B. z uwagi na uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie. Jak wynika z treści wniosku o wznowienie postępowania, skarżąca jest właścicielką działki [...] w B. bezpośrednio graniczącej z działką [...], na której wykonano inwestycję, działając na podstawie decyzji objętej zakresem wniosku o wznowienie postępowania. Jak wynika z treści wniosku o wznowienie (co nie jest przez organy administracyjne kwestionowane) Skarżąca nie brała udziału w powyższym postępowaniu, co uzasadnia złożenie wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 §1 pkt 4 kpa, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wznowienie postępowania z powodu zaistnienia wskazanej wyżej kwalifikowanej wady postępowania następuje wyłącznie na wniosek strony (art. 147 kpa) złożony do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 §1 i 2 kpa). Z powyższego wynika, na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy, że istotne jest aby do strony dotarła wiadomość nie tylko o wydaniu decyzji ale przede wszystkim o zawartym w niej rozstrzygnięciu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 1996 r., sygn. akt I SA 570/95, publik, w ONSA 1997/2/100.). W ocenie Sądu trudno jednak uznać za właściwą argumentację organów I i II instancji, iż skarżąca składając w dniu [...] sierpnia 2008r. w Starostwie Powiatowym w G. wniosek o udostępnienie informacji publicznej, tj. kopii pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego i budynku gospodarczego na terenie położonym w B nr ewid. gruntu [...] Nr [...] wiedziała nie tylko o fakcie wydania decyzji ale również o zawartym w nim rozstrzygnięciu. Z treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej wynika bowiem, iż w dniu jego złożenia ([...].08.2009r.) skarżąca nie znała pełnej treści rozstrzygnięcia objętego treścią tego wniosku, gdyż wnosiła o "kopię pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego i budynku gospodarczego na terenie położonym w B. nr. ew. [...] nr [...]". Decyzja objęta wnioskiem dotyczyła bowiem również zatwierdzenia projektu budowlanego. Podanie znaku i w jakiej sprawie została wydana nie oznacza, iż skarżąca wiedziała o najważniejszym elemencie decyzji tj. rozstrzygnięciu i to w pełnym jego brzmieniu. Dopiero moment powzięcia wiadomości o treści rozstrzygnięcia decyzji wraz z informacją kiedy ono zapadło stanowi o dowiedzeniu się o decyzji i otwiera bieg terminu do wniesienia złożenia podania o wznowienie, o którym mowa w art. 148 § 2 kpa. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż decyzja Starosty G. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], położonej w B. została zmieniona decyzją z dnia [...] marca 2004r. nr [...], o której wydaniu skarżąca dowiedziała się dopiero w dniu doręczenia jej odpowiedzi w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Powyższe wskazuje, iż wnioskodawczyni poznała pełną treść rozstrzygnięcia w sprawie pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego i budynku gospodarczego w dniu doręczenia jej odpowiedzi na wezwanie o udostępnienie informacji publicznej (20.01.2009r.). Tak więc wniosek z dnia 26 stycznia 2009r. (data wpływu do organu w dniu 19 lutego 2009r.) uznać należy za złożony w terminie przewidzianym w art. 148 §1 i 2 kpa. W związku z czym na podstawie art. 145 §1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) orzeczono jak w sentencji. Zgodnie z art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zasady ustalania wysokości zwrotu niezbędnych kosztów postępowania uregulowane są w art. 205 ppsa, który w § 2 przewiduje, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednakże nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W świetle powyższego zasadnym jest przyznanie skarżącemu zwrotu kosztów obejmujących wpis od skargi wynoszący [...] zł. oraz zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł. (dowód jej uiszczenia załączono do pełnomocnictwa przedłożonego na rozprawie ). Odnosząc się do kwestii zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych, stwierdzić należy, że stosownie do treści art. 205 § 3 ppsa zawierającego delegację do stosowania odrębnych przepisów w zakresie ustalania wysokości przysługujących należności stronie, do określania stawek opłat za czynności radców prawnych reprezentujących stronę stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. – dalej rozporządzenie). Zgodnie z treścią § 2 cytowanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynieniu się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w cytowanym powyżej przepisie, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3 - 4, przy czym opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż nakład pracy radcy prawnego jak i rodzaj oraz stopień zawiłości sprawy nie uzasadniają w ocenie Sądu przyznania wynagrodzenia w wysokości wyższej niż stawka minimalna określona w §14 ust. 2 pkt 1 c rozporządzenia. Zwrócić należy bowiem uwagę na fakt, iż udział pełnomocnika w całym postępowaniu ograniczał się do udziału w rozprawie przed Sądem. Powyższe w ocenie Sądu nie uzasadnia przyznania skarżącemu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości wyższej od minimalnej. /-/ E. Makosz – Frymus /-/ I. Kucznerowicz /-/ E. Kręcichwost – Durchowska