I FSK 1486/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1587/09 w sprawie ze skargi J. S., P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z 12 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1587/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 14 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Sąd pierwszej instancji podał, że ww. decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została stronie doręczona 19 października 2009 r., a zatem – zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z., dalej "P.p.s.a.") termin do wniesienia skargi upływał 18 listopada 2009 r. Skarga na tę decyzję została nadana w placówce pocztowej 10 listopada 2009 r., jednakże została zaadresowana na Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który przekazał przesyłkę do organu już po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a., a więc skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia strona podniosła zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przepisów postępowania, tj. art. 54 § 1 oraz art. 53 § 1 P.p.s.a. i wniosła o uchylenie tego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Argumentując powyższe skarżący wskazał, że skarga została wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, a nie bezpośrednio do Sądu, a zatem Sąd ten niewłaściwie zastosował art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wnoszący skargę kasacyjną podniósł, że w niniejszej sprawie skarga na decyzję organu podatkowego została złożona bezpośrednio do tego organu, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w K., wobec czego Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw do jej odrzucenia. Tymczasem z akt niniejszej sprawy bezsprzecznie wynika, że przesyłka zawierająca skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, nadana 10 listopada 2009 r., została zaadresowana na Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (karta nr 7 akt WSA), doręczona temu Sądowi 13 listopada 2009 r., zarejestrowana w dzienniku korespondencji ogólnej pod nr 51/09 (karta nr 14 akt NSA), a następnie przesłana (z datą nadania 30 listopada 2009 r.) do Izby Skarbowej w K., o czym skarżący został poinformowany (karty nr 15-18 akt NSA). Należy wobec tego uznać, że skarżącemu nie udało się podważyć powyższych okoliczności – samo stwierdzenie skarżącego o złożeniu skargi bezpośrednio do organu nie może bowiem wywrzeć takiego skutku. Trzeba zatem przyjąć, że zasadne było odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji, skoro wskutek wadliwego zaadresowania przez skarżącego spornej przesyłki, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w kwestionowanej decyzji odnośnie terminu i sposobu złożenia środka zaskarżenia, została ona wadliwie skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a w konsekwencji tego nadana do Izby Skarbowej dopiero 30 listopada 2009 r., a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.