II OZ 658/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 2066/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Ż.S., Z. O., S.Ł., B. T., R. P., J. Ł., S.Ł. i M.D. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r. [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2066/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. O., S. Ł., B. T. i S.Ł. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Ż.-S., Z. O., S. Ł., B. T., R. P., J. Ł., S. Ł. i M. D. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu podano, że decyzja o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie przesądza jeszcze o lokalizacji takiej inwestycji, nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych, a także nie powoduje żadnych skutków prawno-rzeczowych w postaci np. utraty prawa własności. Ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Zaskarżona decyzja nie może zatem powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak podał Sąd, w przedmiotowym stanie faktycznym do wykonania nadawałaby się jedynie decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Dodano, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest rozstrzygnięciem tymczasowym tylko na czas trwania postępowania sądowego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła, działająca z pomocą pełnomocnika, Z. O., zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że z uwagi na szczególne zasady realizacji inwestycji w przedmiotowej sprawie tj. w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194), w szczególności "ekspresowe tempo" postępowania, a zwłaszcza ograniczoną możliwość wstrzymania budowy drogi, istnieje wysokie ryzyko, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r., spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub niemożliwych do odwrócenie skutków. Podano, że nawet w przypadku, gdy zaskarżona decyzja GDOŚ z dnia [...] kwietnia 2009 r. i poprzedzająca ją decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2007 r. zostaną uchylone lub zmienione, to w sytuacji, gdy nastąpi to po rozpoczęciu budowy drogi (a z uwagi na "ekspresowe tempo" postępowania dotyczącego zezwolenia na realizację inwestycji drogowej jest to prawdopodobne), realizacja inwestycji nie zostanie wstrzymana. Autor zażalenia stwierdził, że nawet pozytywny wynik postępowania zmierzającego do wzruszenia decyzji środowiskowej daje nikłe szanse na przerwanie procesu budowlanego. Odnosząc rozważania dotyczące szybkości procesu inwestycyjnego do stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazano, że w dniu [...] marca 2010 r. zostało zamieszczone ogłoszenie o udzieleniu zamówienia publicznego w przedmiocie weryfikacji dokumentacji projektowej budowy drogi ekspresowej [...] ([...] Obwodnicy Warszawy) na odcinkach od węzła [...] do węzła [...] — długość ok. 16,300 km oraz odcinek [...] — [...] — odcinek długości ok. 3,050 km. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r., określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] Obwodnicy Warszawy na odcinku od węzła [...] do węzła [...]. Decyzja w/w jako etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia o udzielenie koncesji i pozwolenia na budowę. Nie stanowi ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Trafnie ocenił Sąd I instancji, że w przedmiotowym stanie faktycznym do wykonania nadawałaby się jedynie decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia. Tym samym zasadne jest stanowisko Sądu I instancji, że nie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.