I OZ 375/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 1090/09 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia rodzinnego postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 3 grudnia 2009 r. K. Ż. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia [...] listopada 2009r., w przedmiocie świadczenia rodzinnego. Pismem z dnia 4 stycznia 2010 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi. W związku z nieuzupełnieniem przez skarżącą braków formalnych skargi, postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę. Pismem z dnia 13 lutego 2010 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podnosząc iż podpisany odpis skargi wysłała listem poleconym dnia 7 stycznia 2010 r. a także, że dnia 29 stycznia 2009 r. złożyła na Poczcie Polskiej reklamację powyższej przesyłki. Dodatkowo w piśmie z dnia 9 marca 2010 r. skarżąca wskazała, iż o tym że do Sądu nie dotarła przesyłka z dnia 7 stycznia 2010 r. dowiedziała się 5 lutego 2010 r. po odbyciu rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu. Postanowieniem z dnia 25 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek o przywrócenie terminu. Jak wskazał Sąd, przyjmując, że skarżąca była przekonana, iż do Sądu dotarła nadana przez nią korespondencja zawierająca podpisany odpis skargi, uznać należy, iż przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała wraz z chwilą dowiedzeniem się przez skarżącą o tym, iż do Sądu nie dotarła wspomniana przesyłka. Z oświadczenia skarżącej z dnia 9 marca 2010 r. wynika, że o powyższych okolicznościach dowiedziała się ona w dniu 5 lutego 2010 r. od pracownika Sądu. Tym samym termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał dla niej z dniem 12 lutego 2010 r. Tymczasem stosowny wniosek został złożony w dniu 13 lutego 2010 r. a więc z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek jako spóźniony odrzucił. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie podnosząc, że o zaginięciu przesyłki dowiedziała się 12 lutego 2010 r. o czym świadczy załączony biling rozmów a nie jak oświadczyła wcześniej w dniu 5 lutego 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała zostać dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W sprawie niniejszej przepisy powyższe były podstawą odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu złożonego przez K. Ż. Mając na uwadze okoliczności sprawy należy stwierdzić, że zastosowanie powołanych przepisów przez Sąd było prawidłowe. Jak bowiem wynika z pisma skarżącej z dnia 9 marca 2010 r. o tym, że do Sądu nie dotarła jej przesyłka uzupełniająca braki formalne skargi dowiedziała się podczas rozmowy telefonicznej z sekretariatem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 5 lutego 2010 r. Trafnie zatem Sąd I instancji przyjął, że w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W takiej sytuacji złożony w dniu 13 lutego 2010 r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został wniesiony w przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. i podlegał odrzuceniu jako spóźniony na podstawie art. 88 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do argumentów podniesionych w zażaleniu należy zauważyć, że dołączony do niego biling obejmuje okres od dnia 11 lutego 2010 r. a zatem w niczym nie podważa wcześniejszego oświadczenia skarżącej, że telefonowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 5 lutego 2010 r. Ponadto nie wyjaśnione zostało przez skarżącą czy rozmowa w pracownikiem Sądu odbyła się z tego samego numeru telefonu, którego dotyczą załączony biling. Skoro zatem argumenty skarżącej podniesione w zażaleniu nie mogą podważyć ustaleń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, z których wynika, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z przekroczeniem terminu – zażalenie skarżącej podlegało oddaleniu Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.