VIII SA/Wa 708/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Protokolant Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 r. sprawy ze skargi Towarzystwa Oświatowego imienia C. P.-. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę. Sygn. akt VIII SA/Wa 70809 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 141, art. 144 i art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071z późn. zm.) - zwanej dalej k.p.a – utrzymał w mocy postanowienie Starosty Powiatu B. znak [...] z dnia [...] marca 2009 r. o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy przedstawił szczegółowo przebieg prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania, które zostało wszczęte na skutek wniosku Towarzystwa Oświatowego im. C.P.Z. (zwanego dalej skarżącym), złożonego w Starostwie Powiatowym w B. w dniu [...] lutego 2008 r. o wydanie wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów dla działek nr [...] i [...] o pow. [...] ha położonych w obrębie wsi S., gm. P., pow. B., jako dokumentu przeznaczonego do dokonywania wpisów w księdze wieczystej. W dniu [...] marca 2008 r. organ I instancji wydał na bazie posiadanej dokumentacji z ewidencji gruntów i budynków - wyrys wraz z wypisem dla obu działek, potwierdzający, że w tej ewidencji aktualnie figuruje samoistny posiadacz "Polski Związek Łowiecki - Ośrodek [...]". Jednocześnie organ wskazał, iż nie wykazany był żaden właściciel nieruchomości, a wpis samoistnego posiadacza do księgi wieczystej nie może nastąpić w obowiązującym systemie prawnym (brak aktualnego tytułu własności do nieruchomości). Powyższy wyrys został zwrócony przez skarżącego, gdyż nie zawierał adnotacji (klauzuli), że jest przeznaczony do dokonywania wpisów w księdze wieczystej i nie wykazywał żądanego wpisu określającego właściciela. Kolejny wniosek skarżącego w sprawie nie wydania wyrysu i wypisu o żądanej treści i domaganie się załatwienia sprawy przez organ I instancji zgodnie z art. 219 k.p.a. – zaskutkował wydaniem przez ten organ postanowienia z dnia [...] marca 2009 r. o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. W zażaleniu od powyższego postanowienia skarżący zarzucił mu naruszenie prawa zawartego w art. 24 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne, jednocześnie wnosząc o jego uchylenie i nakazanie organowi I instancji wydania żądanego wyrysu i wypisu, zgodnie wnioskiem skarżącego. Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wskazanym postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W szczegółowym uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty B., iż w przedmiotowej sprawie w obecnej chwili nie jest możliwe wydanie wyrysu i wypisu dla działek nr [...] i [...], które mają charakter zaświadczenia - wbrew zapisom figurującym aktualnie w ewidencji gruntów. W ocenie organu odwoławczego nie doszło do naruszenia art. 24 ust. 1 i 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, gdyż organ I instancji sporządził w dniu [...] marca 2008 r. wyrys i wypis dla działek nr [...] i [...], zgodny z treścią operatu ewidencyjnego. Jednocześnie organ wskazał, iż zgodnie z art. 218 § 1 k.p.a. istotą zaświadczenia jest jedynie urzędowe potwierdzenie określonych faktów dotyczących istniejącego stanu prawnego lub stanu faktycznego, wynikających z prowadzonej przez organ ewidencji i rejestrów. Ponadto organ zauważył, że wniosek oraz zażalenie skarżącego dotyczące wyrysu (zaświadczenia) wpłynęło w trakcie toczącego się odrębnie i nie zakończonego postępowania o dokonanie zmiany wpisu w ewidencji gruntów co do podmiotu tj. ujawnienie właściciela. W skardze na postanowienie z dnia [...] lipca 2009 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił organowi obrazę: – przepisów postępowania art. 217, art. 218 k.p.a. przez odmowę wydania zaświadczenia przeznaczonego do dokonywania wpisów w księdze wieczystej; – przepisów prawa materialnego mającą wpływ na wynik sprawy tj. art. 24 ust. 2 i 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji. W obszernym uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł m.in., iż art. 24 ust. 2 i 3 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie warunkuje wydania zaświadczenia z ewidencji gruntów wskazanym w art. 24 ust. 3 cyt. ustawy podmiotom od istnienia wpisu prawa własności. Jednocześnie wskazał, iż skarżący ma interes prawny w otrzymaniu żadnego zaświadczenia, które jest potrzebne do założenia księgi wieczystej. Powyższe prawo dają skarżącemu przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne – art. 24 ust. 2 pkt 3, jak i przepisy postępowania administracyjnego – art. 217 §2 pkt 2 k.p.a. W jego ocenie art. 218 k.p.a. obliguje organ administracji do wydania zaświadczenia potwierdzającego fakty i stan prawny wynikający z prowadzonej ewidencji gruntów i budynków. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w przedmiotowej sprawie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd w niniejszej sprawie, było postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji odmawiającego wydania zaświadczenia o żądanej treści, tzn. wypisu i wyrysu z rejestru gruntów obrębu S. gm. P. na działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...], przeznaczonego do wpisu w księgach wieczystych. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do ustalenia, czy po stronie organu administracji istniały przesłanki ku temu, aby odmówić wydania skarżącemu zaświadczenia żądanej treści. W myśl art. 218 k.p.a., w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Przechodząc do meritum niniejszej sprawy podkreślić należy, iż regulacja zawarta w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm. zwana dalej p.g.k.) ma charakter szczególny w stosunku do regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie zaświadczeń, a zatem przepisy art. 217 § 1 i 2 k.p.a. w zakresie uregulowanym w Prawie geodezyjnym i kartograficznym nie mają zastosowania do wydawania wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów i budynków, o jakich mowa w art. 24 ust. 3 p.g.k. oraz informacji o gruntach, budynkach i lokalach, o jakiej mowa w art. 24 ust. 2 p.g.k. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2009 r. sygn. akt: I OSK 189/09). Obowiązujący przepis art. 24 ust.1 p.g.k. stanowi, że informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Natomiast zgodnie z art. 24 ust. 2 p.g.k. informacje o gruntach, budynkach i lokalach o których mowa w art. 20 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 3 i 4 są jawne i powszechnie dostępne. W myśl art. 24 ust. 3 p.g.k. starosta wydaje wypis z operatu ewidencyjnego zawierający dane osobowe, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2, na żądanie: 1) właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub lokale będące przedmiotem wypisu; 2) podmiotów publicznych lub podmiotów niebędących podmiotami publicznymi, realizującymi zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny, które związane są z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wypisu; 3) innych podmiotów, niż wymienione w pkt 1 i 2, które mają interes prawny związany z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wypisu. Zasadniczym elementem różnicującym obie podstawy prawne jest to, iż dopuszczalność wydania wypisu i wyrysu na podstawie art. 24 ust. 3 p.g.k. powiązana została z faktem władania przez wnioskodawcę gruntem, budynkiem lub lokalem, albo z przysługiwaniem wnioskodawcy interesu prawnego w uzyskaniu wypisu i wyrysu. Natomiast udzielenie informacji na podstawie art. 24 ust. 2 p.g.k. nie zostało uzależnione od władania gruntem, budynkiem lub lokalem, wobec których określona informacja miałaby być udzielona. Udzielenie tej informacji nie jest również zależne od przysługiwania interesu prawnego. Odnosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż organ I instancji uwzględnił wniosek skarżącej i prawidłowo sporządził wyrys i wypis dla działek nr [...] i [...] zgodny z treścią operatu ewidencyjnego. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organów administracji, że wydanie wyrysu i wypisu o treści żądanej przez skarżącego było niedopuszczalne, gdyż obecnie trwa postępowanie przed sądem powszechnym mające na celu ustalenie prawnego właściciela wskazanych nieruchomości. Natomiast uwzględnienie wniosku skarżącego spowodowałoby zmiany w ostatnim ujawnionym w sprawie stanie prawnym przedmiotowych działek. Należy mieć na uwadze, że postępowanie ewidencyjne służy ewidencji bezspornych danych o gruntach, budynkach i lokalach i ma charakter informacyjny, a modernizacja, czy aktualizacja ewidencji gruntów nie służy regulowaniu stanów prawnych nieruchomości. Ewidencja gruntów pełniąc funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2004 r. sygn. akt: II SA 1456/03, LEX nr 158877, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 1999 r. sygn. akt: II SA 1384/99, LEX nr 46228, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 1998 r. sygn. akt: II SA 766/98,LEX nr 41298). Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących zaskarżonej decyzji należy uznać, iż nie zasługują one według Sądu na uwzględnienie z przyczyn wskazanych powyżej. Konkludując, sąd w całości podziela argumentację organów co do podstaw odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Jednocześnie należy podnieść, iż pomimo wskazania przez organ niepełnej podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia to odpowiada ono prawu, gdyż w jego uzasadnieniu organ wskazał stosowną regulację zawartą w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.