I OZ 394/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 718/09 oddalające wniosek J. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek J. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 718/09 w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości W uzasadnieniu Sąd podał, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, że niedochowanie terminu w niniejszej sprawie było przez nią niezawinione. Stwierdzono, że skarżąca w żaden sposób nie wykazała faktu, że w okresie, kiedy biegł termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku była chora. Nie zostało bowiem przedstawione zaświadczenie lekarskie czy też recepty, które mogłyby świadczyć o przebytej chorobie w połowie lutego. Data wizyty lekarskiej w dniu [...] marca 2010 r., o której skarżąca napisała w odpowiedzi na zarządzenie dotyczy okoliczności która pozostaje bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Miała ona bowiem miejsce zarówno po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku (termin ten mijał w dniu 25 lutego 2010 r.) jak i po upływie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jak podał Sąd, w przedmiotowej sprawie skarżąca nie dołożyła wymaganej miary staranności o swe własne życiowo ważne sprawy. Z akt sprawy wynika, że skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy. Nie uczestniczyła ona w niej czynnie, ale mogła uzyskać informację o wyniku sprawy oraz co do dalszego postępowania w sekretariacie sądu. Sąd stwierdził, iż wniosek w kwestii żądania sporządzenia uzasadnienia nie jest skomplikowanym pismem, które wymagałoby znacznego nakładu sił, czy poświęcenia mu dłuższego przedziału czasu pracy. Wskazano, że gdyby nawet skarżąca rzeczywiście w tym okresie chorowała na grypę, to nie była to przeszkoda takiego rodzaju, aby przy dołożeniu należytej staranności o własne interesy, nie mogła ona złożyć stosownego wniosku w terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. M. podała, że wbrew twierdzeniom Sądu I instancji wykazała, że nie mogła złożyć wniosku o uzasadnienie wyroku w ustawowym terminie. Jak podała, ostra zapaść na zdrowiu uniemożliwiła jej podejmowanie czynności w sprawie. Stwierdziła, że złożone przez nią oświadczenie wraz z podaniem terminu wizyty lekarskiej w zaistniałych okolicznościach potwierdzają zasadność jej wniosku. Skarżąca podała też, że jest pozbawiona pomocy osób trzecich oraz że nie ma możliwości szczegółowego dokumentowania swojego stanu zdrowia. Stwierdziła, że w sprawie niniejszej zostało jej ograniczone prawo do sądu. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie można wskazać następujące przykłady okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu: nieoddanie przesyłki adresatowi przez domownika, obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, nieprawidłowe doręczenie pisma sądowego. Nie uzasadniają natomiast przywrócenia uchybionego terminu: zwolnienie lekarskie od pracy, przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki, niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa. Przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt. II UKN 667/98, publ. OSNP 1999/8/6; wyrok NSA O/Z w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 roku, sygn. akt I SA/Ka 1781/99, opubl. LEX nr 47160) . W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku podano ,,zapaść na zdrowiu". Skarżąca w żaden jednak sposób nie wykazała, że w połowie lutego nie domagała na zdrowiu. Strona nie przedstawiła bowiem żadnego dokumentu na potwierdzenie wskazywanej przez siebie okoliczności choroby. Należy przy tym podzielić pogląd Sądu I instancji, że podawana przez skarżącą data wizyty lekarskiej w dniu [...] marca 2010 r. dotyczy okoliczności, która pozostaje bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Miała ona bowiem miejsce zarówno po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku - termin ten mijał w dniu 25 lutego 2010 r. - jak i po upływie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto wskazać należy, że Sąd I instancji prawidłowo pouczył skarżącą o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego oraz o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, co wynika w sposób nie budzący wątpliwości z treści pouczenia zawartego w zawiadomieniu o rozprawie. W tej sytuacji skarżąca przy dochowaniu należytej staranności mogła złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto, nawet w przypadku wątpliwości co do treści w/w pouczenia i sposobu uzyskania uzasadnienia wyroku, przy dochowaniu należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw skarżąca mogła się zwrócić do Sądu o wyjaśnienie tych wątpliwości. Skoro jednak skarżąca w niniejszej sprawie takiej staranności nie wykazała, to brak jest podstaw do stwierdzenia, iż uchybiła on terminowi do złożenia w/w wniosku bez własnej winy. W takim stanie rzeczy stwierdzić należy, że strona w żaden sposób nie została pozbawiona prawa do sądu. Z powyższych względów stwierdzić należy, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2010 r. odmówił J. M. przywrócenia tego terminu. W zaistniałych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji .