V SA/Wa 1807/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2010 r. sprawy ze skargi L. B. B. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę L. B. B. (zwana dalej: "Skarżącą") wnioskiem z [...] kwietnia 2009 r., złożonym w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. zwróciła się o pomoc finansową w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013 w zakresie działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Biuro Powiatowe przekazało wniosek Skarżącej [...] Oddziałowi Regionalnemu ARiMR zgodnie z §12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. (Dz.U. z 2007 r. nr 193 poz. 1397) – dalej "rozporządzenie". Pismem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...][...] Oddział Regionalny ARiMR odmówił Skarżącej przyznania pomocy w związku z tym, że złożony wniosek nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach formularza – brakowało całej sekcji III wniosku "Opis operacji" (pozycje 13-20). Skarżąca pismem z dnia 29 lipca 2009 r. wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, w którym stwierdziła, że jej wniosek był kompletny i poprawnie sporządzony. Podniosła, że pracownik Biura Powiatowego ARiMR w P. sprawdził wniosek i wydał jej potwierdzenie złożenia. W jej ocenie, gdyby wniosek rzeczywiście był niekompletny pracownik ten nie powinien był go przyjąć. Pismem z [...] września 2009 r. nr [...] Zastępca Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa i podtrzymał w całości stanowisko zawarte w piśmie z [...] lipca 2009 r. W skardze na rozstrzygnięcie z dnia [...] lipca 2009 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżąca stwierdziła, że złożony przez nią wniosek był kompletny, co potwierdza fakt sprawdzenia wniosku na etapie jego przyjęcia. Podniosła, że nie może ponosić negatywnych konsekwencji zagubienia części wniosku w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR. Skarżąca podniosła następnie, iż nawet niekompletność wniosku w zakresie wskazanym w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie uzasadniała zastosowania sankcji nie przyznania pomocy określonej w §14 ust. 1 rozporządzenia. Dodała, że w jej ocenie §14 rozporządzenia w zakresie, w jakim różnicuje wnioskodawców i przewiduje różne sankcje dla podobnych wad wniosków jest niezgodny z art. 2 i 32 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę organ uznał podniesione w niej zarzuty za bezzasadne i wniósł oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) dalej p.p.s.a., w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone postanowienie pod względem jego zgodności z przepisami ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2007 r. nr 64, poz. 427) oraz przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2007 r. nr 193, poz. 1397), Sąd nie dopatrzył się w sprawie takich uchybień prawa, które winny skutkować uchyleniem skarżonego rozstrzygnięcia i uznał, iż podniesione w skardze zarzuty są nieuzasadnione. Przedmiotem kontroli Sądu było rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – [...] Oddział Regionalny z dnia [...] lipca 2009 r. Rozstrzygnięciem tym organ poinformował L. B. B. o odmowie przyznania jej pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013 w zakresie działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" z uwagi na niewypełnienie wniosku o przyznanie pomocy we wszystkich wymaganych pozycjach formularza – brak sekcji III wniosku "Opis operacji" (pozycje 13-20). Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w skardze wskazać w pierwszej kolejności należy, że wbrew twierdzeniom Skarżącej sporządzenie potwierdzenia złożenia wniosku wydane jej przez pracownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nie było równoznaczne z potwierdzeniem przez tego pracownika kompletności wniosku. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na tryb składania wniosków o przyznanie pomocy. Zgodnie z §12 ust. 1-4 rozporządzenia wniosek o przyznanie pomocy składa się w oddziale regionalnym Agencji właściwym ze względu na miejsce realizacji operacji lub za pośrednictwem biura powiatowego Agencji, znajdującego się na obszarze właściwości miejscowej oddziału regionalnego właściwego ze względu na miejsce realizacji operacji, w takiej sytuacji biuro powiatowe przekazuje niezwłocznie wniosek do właściwego oddziału regionalnego Agencji. Z chwilą złożenia wniosku Agencja wydaje potwierdzenie jego złożenia, zawierające datę wpływu, opatrzone pieczęcią Agencji oraz podpisane przez osobę przyjmującą wniosek (pracownika oddziału regionalnego lub biura powiatowego). Z powołanych przepisów nie wynikają więc w żaden sposób uprawnienia pracownika biura powiatowego ARiMR do sprawdzania kompletności składanych wniosków o przyznanie pomocy. Pracownik ten potwierdza jedynie przyjęcie wniosku i niezwłocznie przekazuje go do właściwego oddziału regionalnego ARiMR – takie rozwiązanie ma służyć usprawnieniu obsługi wnioskodawców. Dalsza kontrola wniosku odbywa się bowiem dopiero w oddziale regionalnym ARiMR na etapie tzw. preselekcji, czyli weryfikacji wniosku pod kątem spełnienia podstawowych wymagań formalnych. Wskazać też należy, że zapisy procedury w zakresie przyjmowania i rejestrowania wniosków w biurze powiatowym ARiMR zobowiązują pracownika przyjmującego wniosek jedynie do sprawdzenia, czy załączniki zadeklarowane do złożenia w sekcji VI wniosku zostały rzeczywiście do tego wniosku dołączone. Pracownik ten nie jest natomiast uprawniony do weryfikacji kompletności wniosku w pozostałym zakresie, nie może sprawdzać, czy wnioskodawca wypełnił wszystkie wymagane pola. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż wniosek złożony przez Skarżącą był niekompletny, nie zawierał bowiem całej sekcji III wniosku "Opis operacji" (pozycje 13-20). Wyjaśnić należy, że zgodnie § 14 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których nieodłącznie skutkuje nie przyznaniem pomocy, lub wniosek nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 2, lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy. Zgodnie natomiast z §13 ust. 1 pkt 5, wniosek o przyznanie pomocy zawiera w szczególności opis planowanej operacji, w tym określenie miejsca jej realizacji, celów, zakresu i kosztów. Konkretyzację tego przepisu stanowią zapisy formularza wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych", z którego wynika jednoznacznie, iż sekcja III "Opis operacji" jest integralną częścią wniosku o przyznanie pomocy. Sekcja ta zawiera pozycje wymagane dla wszystkich wnioskodawców, ich niewypełnienie natomiast – zgodnie z §14 ust. 1 rozporządzenia – skutkuje nie przyznaniem pomocy finansowej. Potwierdza to również instrukcja wypełnienia wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych". W ocenie Sądu z określonej w powyższych przepisach konieczności wypełnienia wniosku we wszystkich wymaganych pozycjach wynika twierdzenie, że w ramach wniosku muszą być złożone wszystkie ustalone w urzędowym formularzu arkusze, na których znajdują się wymagane pozycje. Niemożliwe jest bowiem złożenie wniosku o przyznanie pomocy wypełnionego we wszystkich niezbędnych rubrykach, jeżeli nie złożono arkuszy zawierających te rubryki. W przypadku złożenia – tak jak w niniejszej sprawie – niepełnego wniosku, pomijającego strony formularza zawierającego obligatoryjne oświadczenia wnioskodawcy zachodzi przesłanka do odmowy pomocy. Za niezasadny należało więc uznać podniesiony przez Skarżącą zarzut, iż §14 ust. 1 rozporządzenia nie powinien być w przedmiotowej sprawie w ogóle zastosowany. Niezasadny jest również zarzut naruszenia przez §14 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. wskazanych w skardze art. 2 i 32 Konstytucji RP. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Ponadto, zgodnie z art. 32 Konstytucji, wszyscy są równi wobec prawa, wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne, nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. Zasada równości wobec prawa jest traktowana jako norma konstytucyjna wymagająca, aby prawodawstwo traktowało na równi osoby znajdujące się w podobnej sytuacji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zakwestionowana regulacja umieszczona w §14 ww. rozporządzenia nie narusza zasady równości i sprawiedliwości społecznej, ponieważ znajduje uzasadnienie w obiektywnych okolicznościach. Sankcja odmowy przyznania pomocy określona w §14 ust. 1 tego rozporządzenia dotyczy bowiem tych wnioskodawców, których wnioski dotknięte są – tak jak w niniejszej sprawie – poważnymi uchybieniami formalnymi, tj. nie zawierają pewnych podstawowych elementów. Wezwanie do usunięcia braków określone w §14 ust. 2 dotyczy natomiast tych wnioskodawców, których wnioski nie spełniają wymagań innych niż te uniemożliwiające ich merytoryczną weryfikację. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.