II FZ 395/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: sędzia NSA /del./ Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2011r. sygn.akt I SA/Kr 167/10 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia – oddalić zażalenie. Dnia 28 listopada 2011r. skarżący S. B., działający przez pełnomocnika, wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2011r., sygn.akt I SA/Kr 167/10, którym odrzucona została jego skarga kasacyjna od wyroku tego Sądu z dnia 27 kwietnia 2010r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 grudnia 2009r., nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. Żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skarżący stwierdził, iż – wbrew ustaleniu sądu I instancji – dołączył do skargi kasacyjnej jej odpisy wraz z załącznikami dla wszystkich stron postępowania, zatem nie było podstaw do wzywania go do przedłożenia odpisu skargi kasacyjnej z załącznikami, ponadto zaś na wezwanie z dnia 9.08.2011r., o którym mowa, skarżący przedłożył żądany odpis skargi kasacyjnej z załącznikami. W tej sytuacji nie było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej. Niezależnie od powyższego skarżący stwierdził, że zgodnie z art.178 w związku z art.176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "p.p.s.a.", nieprzedłożenie odpisów skargi kasacyjnej wraz z załącznikami dla wszystkich stron postępowania nie stanowi podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Jak prawidłowo wskazał sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, art.176 p.p.s.a. stanowi, iż skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Natomiast wymagania, jakim winno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym, określone są, między innymi, w art.46 § 1-4 i art.47 § 1 i 2 p.p.s.a., przy czym z tych ostatnich przepisów wynika, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych /§ 1/, odpisami w rozumieniu § 1 mogą zaś być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej /§ 2/. Zgodnie z art.49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Aby skarga kasacyjna mogła otrzymać prawidłowy bieg, konieczne jest doręczenie jej odpisu pozostałym stronom /por. w szczególności: art.179 p.p.s.a./, zatem niezałączenie jej odpisu uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu, uzasadnia więc także zastosowanie art.49 § 1 p.ps.a. Jednocześnie, stosownie do art.178 p.p.s.a. skutkiem nieuzupełnienia braków skargi kasacyjnej pomimo prawidłowego wezwania nie jest pozostawienie pisma bez rozpoznania, lecz jego, tj. skargi kasacyjnej, odrzucenie. Wobec treści art.178 w związku z art.49 § 1 i art.47 § 1 p.p.s.a. za nieuprawniony uznać należy przedstawiony w zażaleniu pogląd, iż brak odpisu skargi kasacyjnej, który mógłby być doręczony drugiej stronie postępowania /w stanie sprawy – Dyrektorowi Izby Skarbowej w K./, nie stanowi podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej. Jak wynika z akt sprawy, skarga kasacyjna skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2011r., sygn.akt I SA/Kr 167/10, wpłynęła do tego Sądu w dniu 30 lipca 2011r. w jednym /1/ egzemplarzu, a załączony był do niej jedynie wypełniony przez stronę formularz urzędowy PPF /por.: k-106-118 akt sprawy/. Świadczy o tym jednoznacznie adnotacja na pieczęci wpływu pisma do Sądu, a potwierdza także treść samej skargi kasacyjnej, w której części końcowej wymieniono tylko jeden załącznik – oświadczenie S. B. na urzędowym formularzu. Zatem twierdzenie zażalenia, iż do skargi kasacyjnej załączony był jej odpis wymagany art.47 § 1 .p.s.a., uznać należy za gołosłowne. Również wbrew twierdzeniu zażalenia, z akta sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braku skargi kasacyjnej, o którym mowa, pozostało bezskuteczne, pomimo jego prawidłowego doręczenia /por.: k-187-189 akt sprawy/, a skarżący /jego pełnomocnik/ nie wykazał wykonania tego wezwania nawet na wezwanie związane z treścią zażalenia /por.: k-206-208 akt sprawy/. W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie zgodne jest z prawem. Zażalenie podlega zatem oddaleniu na podstawie art.184 w związku z art.197 § 2 p.p.s.a.