I OZ 732/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 548/09 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 548/09 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie ze skargi S. P. na postanowienie Prezesa Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 13 listopada 2009 r., Nr Adm-I-402-40/09 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 548/09, wezwano S. P. do uiszczenia – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia – wpisu sądowego w wysokości 100 złotych od zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu pisma skarżącego bez rozpoznania. Na to zarządzenie S. P. złożył zażalenie, w którym podniósł, że zgodnie z art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania wolne jest od wpisu. Wskazał także, iż § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dotyczy zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, zaś w niniejszej sprawie wydano zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast w myśl art. 220 § 1 wskazanej ustawy, Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w związku z czym Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie miał obowiązek wezwać skarżącego do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – należnej opłaty od zażalenia, pod rygorem jego odrzucenia. W odniesieniu do zarzutu postawionego w rozpoznawanym zażaleniu o naruszeniu przez Sąd pierwszej instancji art. 220 § 4 powołanej ustawy, wskazać należy, że brzmienie tego przepisu oznacza, iż zażalenie na pozostawienie pisma bez rozpoznania wolne jest od wpisu jedynie w przypadku, gdy powodem pozostawienia pisma bez rozpoznania było nieuiszczenie należnej opłaty. W niniejszej natomiast sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Pismo skarżącego z dnia 19 maja 2010 r. zostało pozostawione bez rozpoznania z uwagi na jego nieuzupełenienie (niesprecyzowanie), do czego skarżący był wzywany, a nie z uwagi na nieuiszczenie opłaty. Co zaś się tyczy zarzutu zażalenia, że przepis rozporządzenia, na podstawie którego wezwano skarżącego do uiszczenia przedmiotowego wpisu (§ 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi), dotyczy postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych, a nie zarządzeń, zauważyć należy, że art. 167 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi, iż przepisy dotyczące postanowień stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. W związku z tym należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od zażalenia na zarządzenie z dnia 16 czerwca 2010 r. Jak bowiem z akt wynika, przedmiotowa sprawa nie należy do kategorii spraw ustawowo zwolnionych z kosztów sądowych, określonych w art. 239 wskazanej ustawy, a skarżący nie występował z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Zatem Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wydając zarządzenie z dnia 10 sierpnia 2010 r. nie naruszył przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.