VII SAB/Wa 161/09

PostanowienieWSA w Warszawie2010-02-24

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Krystyna Tomaszewska, Leszek Kamiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie niepowołania kandydata na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego, mimo rozstrzygnięcia konkursu na to stanowisko?
Ratio decidendi
Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania spraw dotyczących odmowy mianowania na stanowisko lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek taki wynika wprost z przepisów prawa. Przeprowadzenie konkursu jest jedynie etapem wstępnym, a decyzja o powołaniu kandydata należy do uznania Ministra Finansów i stanowi sprawę ze stosunku pracy, niepodlegającą kognicji sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
B. K. zgłosiła kandydaturę na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w W. i B. Po rozstrzygnięciu konkursu na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B., Minister Finansów nie powołał żadnego z kandydatów. Następnie Minister ogłosił kolejny konkurs. B. K. wezwała Ministra do usunięcia naruszenia prawa, a po jego bezskutecznej odpowiedzi, złożyła skargę do WSA na bezczynność Ministra w przedmiocie niepowołania jej na stanowisko oraz bezprawne ogłoszenie nowego konkursu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2010 r. sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego postanawia: odrzucić skargę. Na ogłoszone przez Ministra Finansów w dniu [...] października 2008 r. konkursy na stanowiska naczelników 201 urzędów skarbowych, B. K. pismem z dnia [...] listopada 2008 r. zgłosiła swoją kandydaturę do konkursów na stanowiska naczelnika Urzędu Skarbowego w W. oraz naczelnika Urzędu Skarbowego w B. Konkurs na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B, w myśl postanowień § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2008 r. w sprawie trybu powołania komisji i przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora izby skarbowej i naczelnika urzędu skarbowego (Dz. U. Nr 133, poz. 844), został rozstrzygnięty, gdyż dwóch uczestników uzyskało łącznie z obu części konkursu co najmniej 68 punktów, z czego B. K. uzyskała łącznie [...] punktu, o czym została poinformowana pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r.. Pomimo rozstrzygnięcia konkursu Minister Finansów nie powołał żadnego z kandydatów wyłonionych w ww. konkursie w oparciu o art. 5 ust. 5 e ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1267, ze zm.). Po ogłoszeniu przez Ministra Finansów w dniu [...] lipca 2009 r. kolejnego konkursu na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B., B. K. pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r., w trybie art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na bezprawnym ogłoszeniu w dniu [...] lipca 2009 r. konkursu na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B., poprzez unieważnienie ww. konkursu oraz powołanie jednego z dwóch wyłonionych w drodze konkursu kandydatów. Minister Finansów pismem z dnia [...] września 2009 r. poinformował B. K., że zarówno zarzut bezprawnego ogłoszenia powtórnego konkursu na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B., jak i wniosek o jego unieważnienie jest bezzasadny. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Finansów polegającą na nie powołaniu na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B. jednego z dwóch kandydatów, wyłonionych w drodze przeprowadzonego konkursu oraz bezprawnym ogłoszeniu w dniu [...] lipca 2009 r. ponownego konkursu na to stanowisko, złożyła B. K. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że żaden przepis prawa nie nakłada na Ministra Finansów obowiązku uzasadniania decyzji. Organ powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt: I PK 250/07, zgodnie z którym powoływanie i odwoływanie naczelników urzędów skarbowych to element ich podległości i metoda sprawowania nad nimi kontroli, a decyzja w tym zakresie nie wymaga uzasadniania. Zdaniem organu postępowanie konkursowe na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B., jak również ponowne ogłoszenie konkursu na to stanowisko, w związku z niepowołaniem żadnego z wyłonionych w poprzednim konkursie kandydatów, zostały przeprowadzone zgodnie z literą prawa, bez żadnych uchybień. Ponadto Minister wskazał, że w ramach swobody decyzyjnej, może uznać, że dany kandydat nie gwarantuje obiektywnego wykonywania zadań na stanowisku naczelnika urzędu skarbowego, co nie oznacza, że ta osoba nie jest w stanie rzetelnie, bezstronnie i terminowo wykonywać zadań na innym stanowisku w korpusie służby cywilnej. Wniosek o odrzucenie skargi został uzasadniony, tym że działanie Ministra polegające na ogłoszeniu nowego konkursu nie wpisuje się w dyspozycję art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jak również niepowołanie na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego jednego z dwóch wyłonionych w drodze konkursu kandydatów nie podlega kontroli sądu administracyjnego, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowisko lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej chyba, że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. Nr 106, poz. 489, ze zm.), Ministrowi Finansów podlegają naczelnicy urzędów skarbowych. Jak stanowi art. 5 a dobór kandydatów na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego jest dokonywany w drodze konkursu. Z powyższego sformułowania należy wyprowadzić wniosek, iż przeprowadzenie konkursu stanowi wstępny etap w postępowaniu, którego skutkiem jest dobór pracowników, którzy mogą być powoływani przez Ministra, a sprawa powołania zależy od uznania tego organu (art. 5 ust. 5 e ustawy o urzędach i izbach skarbowych). Sprawa powoływania i odwołania pracownika są zaś sprawami ze stosunku pracy. Sądy administracyjne nie są zatem właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowisko lub powołania do funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2005 r., sygn. akt: OSK 835/04. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło