IV SA/Wa 1660/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2010 r. sprawy ze skarg Stowarzyszenia "B." z siedzibą w L., C. H. i Miasta P. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - oddala skargi - Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 127 § 2 i art. 144 Kpa w związku z art. 48 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie autostrady [...] na odcinku od [...] . Do jej wydania doszło w następującym stanie faktycznym. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., działając na wniosek GeN. alnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w L. z dnia 15 lutego 2008 r., określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Od decyzji tej odwołania wnieśli: Prezydent Miasta P.; Mieszkańcy Miasta P.: Z. K., C. H., P. L., L. C., A. L., E. L., L. J., M. J., K. G., M. P., Z. G., A. W., J. S., A. D., J. B., W. B., I. B., S. B., W. S., W. S., J. K., A. S., A. O., A. K., W.M., W. T., L. T., P.N., W. T., R. C.; S. K.; Stowarzyszenie "B."; Stowarzyszenie "O."; Rada Osiedla A.; A. A.; B. K.; A. K.; P.P.; M. Z.; Stowarzyszenie "P.". W odwołaniach strony wniosły o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o przeprowadzenie dowodu w postaci oceny wiarygodności "Raportu o oddziaływaniu na środowisko" firmy E. Sp. z o.o. przez Krajową Komisję do Spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko. Odwołujący się stwierdzili, że zgłoszone przez nich uwagi i wnioski w toku postępowania nie zostały rozpatrzone przez organ pierwszej instancji, a wydanej decyzji zarzucili: - brak w decyzji organu pierwszej instancji warunków dotyczących konieczności wykonania kładki pieszo - jezdnej, łączącej teren miasta z dzielnicą po stronie zachodniej autostrady [...] , w śladzie ul. [...] ; - naruszenie art. 47 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez nieuwzględnienie regulacji związanych z odprowadzaniem wód do rzeki S. ; - naruszenie art. 77 § 1 Kpa poprzez niedopełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego; - nieuwzględnienie zastrzeżeń złożonych przez strony do raportu o oddziaływaniu na środowisko wskazujących, iż raport sporządzony przez firmę E. Sp. z o.o. jest nierzetelny i nie powinien stanowić podstawy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia; - nieuwzględnienie przez organ pierwszej instancji, iż postępowania sądowe w sprawie decyzji lokalizacyjnej [...] w rejonie L. , w sprawie postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] dotyczącego uzgodnienia warunków sanitarnych i higienicznych dla realizacji planowanego przedsięwzięcia oraz w sprawie postanowienia Ministra Środowiska z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] dotyczącego uwarunkowań środowiskowych dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie zostały zakończone prawomocnymi wyrokami sądowymi; - naruszenie art. 15 Kpa; - zbieżność dat wydanego przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postanowienia z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] o umorzeniu postępowania zażaleniowego oraz decyzji organu pierwszej instancji, - brak w decyzji organu pierwszej instancji uzasadnienia dla wybranego wariantu przebiegu autostrady tj. dla wariantu zmodyfikowanego zachodniego, - naruszenie przepisów Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2001/42/WE z dnia 27 czerwca 2001 r., Dyrektywy Rady nr 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. oraz przepisów zawartych w Konwencji z Aarhus, w zakresie dotyczącym obowiązku wariantowania przebiegu autostrady zarówno dla odcinka od węzła "[...]" do węzła "[...]", ale także dla pozostałych odcinków tj. [...], - naruszenie art. 107 § 1 i 3 Kpa poprzez niewykazanie jakie dowody zostały dopuszczone i były rozpatrywane przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a jakim dowodom odmówiono wiarygodności oraz z jakich powodów - brak przedstawienia oddziaływania na środowisko węzłów drogowych i dróg dojazdowych do autostrady, w szczególności węzłów "[...]" oraz "[...]" oraz niewłaściwa lokalizacja ronda przy ul. [...]; - brak w raporcie o oddziaływaniu na środowisko informacji na temat opisu zagrożenia wynikającego z przeprowadzenia autostrady ponad skupiskiem czternastu torów stacji rozrządowej [...] oraz niedostateczne zabezpieczenia dla środowiska przy budowie autostrady nad torowiskiem; - nieprawidłowe obliczenie natężenia ruchu drogowego przedstawione w dokumentacji przedłożonej wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedstawiono oraz braku informacji o wartościach parametrów wykorzystanych do obliczeń; - brak w raporcie o oddziaływaniu na środowisko kopii map ewidencyjnych z zaznaczeniem przekroczeń standardów jakości klimatu akustycznego; - brak w dokumentacji, niezbędnej do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia, kopii map ewidencyjnych; - brak w raporcie o oddziaływaniu na środowisko odniesienia do kwestii wycinki 10,3 ha lasów [...], jak również pominięcia faktu, że proponowana lokalizacja węzła A. wymusza likwidację pozostałej części lasów [...] pod budowę dróg dojazdowych do węzła; - brak w decyzji organu pierwszej instancji oraz w raporcie o oddziaływaniu na środowisko wyjaśnień dotyczących odrzucenia dokumentacji firmy A.; - sprzeczności realizacji inwestycji z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego; - brak uwzględnienia w raporcie o oddziaływaniu na środowisko zagrożeń wynikających z lokalizacji autostrady [...] na obszarach mocno zurbanizowanych tzn. w okolicy osiedli: [...]; - brak informacji na temat zagrożeń dla użytkowania wód podziemnych, wynikających z budowy odcinka autostrady [...] ; - zawarcie w decyzji organu pierwszej instancji nieprawidłowych uwarunkowań w zakresie zastosowania systemów oczyszczania ścieków odprowadzanych do wód gruntowych, gospodarki odpadami oraz ochrony cennych drzew i roślin; - błędnego przedstawienia na stronie 17 raportu lokalizacji autostrady [...] , tzn. koło L. , a powinna być zaznaczona w granicach tego miasta; - brak przedstawienia na str. 215 raportu o oddziaływaniu na środowisko zdjęć satelitarnych przebiegu wariantu zmodyfikowanego zachodniego na terenach zabudowanych. Zdaniem stron umieszczono zdjęcia wyłącznie z terenów niezabudowanych, a ponadto pominięto w opisie na str. 216 fakt, że wybrany wariant przebiega przez teren zwartej zabudowy osiedla A.; - błędnego określenia w raporcie położenia miejscowości A. i A. (str. 211 raportu); - mylne stwierdzenia autorów (na str. 488 raportu), że nieruchomości sąsiadujące z ul. [...], torami PKP, liniami wysokiego napięcia i planowaną autostradą będą podlegały wykupowi w całości; - przedstawienie nieprawdziwej informacji, iż wariant pierwotny tj. wschodni rozcinał zwartą zabudowę A. i A. ; - pominięcie w raporcie informacji dotyczących oddziaływania planowanej autostrady na warunki przemieszczania się względem siebie mas powietrza na terenie miasta L. . Zdaniem stron wybrany do realizacji wariant planowanej drogi będzie kolidował z jedynym korytarzem przewietrzającym w mieście L. ; - całkowite pominięcie w dokumentacji informacji na temat korytarza migracji zwierząt- doliny rzeki N. ; - pominięcie w raporcie o oddziaływaniu na środowisko faktu, że wariant zmodyfikowany zachodni przecina dolinę rzeki N. na odcinku [...]. Zdaniem odwołujących się autorzy raportu powinni uwzględnić wpływ planowanej autostrady na ten ciek ze względu na jego oznaczenie na mapach L. , w planach zagospodarowania przestrzennego miasta L. oraz w [...] Systemie Informacji o Terenie; - brak w raporcie informacji dotyczących jakie natężenia ruchu (w ilości pojazdów/godzinę) przyjęto do obliczeń dla poszczególnych horyzontów czasowych, jakie warunki atmosferyczne oraz jaki rodzaj nawierzchni wykorzystano w obliczeniach, a także jakie były parametry akustyczne do wyliczeń barier dźwiękochłonnych; - brak należytej ochrony przed ponadnormatywnym oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia w zakresie zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego; - brak informacji autorów raportu wykonujących pomiary hałasu: jakie warunki meteorologiczne panowały podczas pomiarów, w jakim terminie zostały przeprowadzone pomiary, nie podano natężenia ruchu komunikacyjnego występującego podczas 24 godzinnych pomiarów, nie porównano wyników pomiarów z otrzymanymi wynikami obliczeń oraz w jaki sposób kalibrowano model obliczeniowy; - brak uzasadnienia nadania decyzji organu pierwszej instancji rygoru natychmiastowej wykonalności; - brak rozpatrzenia przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy na postanowienie Ministra Środowiska uzgadniające warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. W wyniku rozpatrzenia powyższych odwołań Generalnego Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy wskazał, iż biorąc pod uwagę treść art. 153 ust 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), sprawę niniejszą rozpatrzono w oparciu o przepisy dotyczące ocen oddziaływania na środowisko, wynikające z ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, ze zm.). Rozpatrując zarzuty wniesione w odwołaniach oraz analizując zgromadzone podczas postępowania organu pierwszej instancji dokumenty, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał, że podnoszone w odwołaniach zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego konieczności budowy kładki pieszo – jezdne wskazano, iż organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest kompetentny do rozstrzygania tego typu kwestii, nie może bowiem wykraczać poza uprawnienia przyznane mu w przepisach ustawy Prawo ochrony środowiska. Podkreślono ponadto, że układ drogowy wraz ze wszystkimi jego elementami ustalony został na etapie projektu wstępnego oraz materiałów do decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady, następnie zaś został przekazany do zaopiniowania władzom samorządowym, które ostatecznie nie zgłosiły potrzeby budowy kładki pieszo-jezdnej nad autostradą [...] . Za bezpodstawny uznano również zarzut naruszenia art. 47 pkt 1 lit. a ustaw Prawo ochrony środowiska, poprzez niedopełnienie obowiązku analizy oraz oceny bezpośredniego i pośredniego wpływu przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi. Organ odwoławczy wskazał, iż przyjęte rozwiązania techniczne zapewniają dogodną komunikację pomiędzy terenami przyległymi do autostrady [...] , poprzez: węzeł B. dla ruchu samochodowego, a także dwa przejazdy pod autostradą tj. w km [...] (w odległości ok. 700 m od planowanej kładki) oraz [...] (w odległości ok. 550 m od planowanej kładki) zarówno dla ruchu samochodowego jak i pieszego. Odnosząc się do zarzutu braku w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków związanych z odprowadzaniem wód opadowych do rzeki S. wyjaśniono, że zgodnie przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. 2005, Nr 239, poz. 2019 ze zm.) na wykonanie urządzeń wodnych oraz odprowadzanie wód opadowych, przed wydaniem pozwolenia na budowę, należy uzyskać pozwolenie wodnoprawne, w którym będą, regulowane powyższe kwestie. Dodatkowo zaznaczono, iż w raporcie o oddziaływaniu na środowisko w rozdziale 10.2. Ochrona wód powierzchniowych i podziemnych zawarto zapis, iż w przypadku odprowadzania wód opadowych do cieków należy zastosować szczelny system rowów drogowych. Wody opadowe przed zrzutem do odbiornika będą oczyszczane w urządzeniach typu osadniki z zasyfonowanym odpływem. Organ odwoławczy nie znalazł również uzasadnienia dla uwzględnienia zarzutu dotyczącego naruszenia przepisów prawa w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przedmiotowego przedsięwzięcia. W opinii organu, po przeanalizowaniu dokumentacji pod względem proceduralnym i merytorycznym nie stwierdzono uchybień, które mogłyby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Ponadto zaznaczono, że przestawiony zarzut sformułowany został w sposób niejasny i lakoniczny, bez wyjaśnienia do jakiego naruszenia przepisów prawa doszło w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji. W opinii organu odwoławczego za bezzasadny należy również uznać zarzut niedopełnienie, przez organ pierwszej instancji, obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu, dotyczących nieuwzględnienia w decyzji organu pierwszej instancji zastrzeżeń złożonych do raportu o oddziaływaniu na środowisko Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podniósł, iż w dniu 23 kwietnia 2008 r. odbyła się rozprawa administracyjna, w której uczestniczyli przedstawiciele [...] Urzędu Wojewódzkiego, Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w W., przedstawiciele Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w L. oraz wykonawcy dokumentacji - firma E. Sp. z o.o. Na rozprawę przybyli także zainteresowani mieszkańcy oraz przedstawiciele organizacji społecznych. Celem rozprawy było wyjaśnienie wątpliwości związanych z raportem o oddziaływaniu na środowisko, omówiono także zastrzeżenia dotyczące środowiskowych uwarunkowań planowanej inwestycji. Ponadto wskazano, iż organ prowadzący postępowanie przeanalizował całość akt sprawy, w tym również raport o oddziaływaniu na środowisko. Wnikliwa analiza dokumentacji potwierdza, że raport o oddziaływaniu na środowisko jest zgodny z art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska. Za niesłuszny w ocenie organu odwoławczego należy uznać również zarzut, w którym stwierdza się, że postępowania sądowe toczące się w sprawach: decyzji lokalizacyjnej [...] w rejonie L. , postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] dotyczącego uzgodnienia warunków sanitarnych i higienicznych dla realizacji planowanego przedsięwzięcia oraz w sprawie postanowienia Ministra Środowiska z dnia [...] września 2008 r, znak [...] dotyczącego uwarunkowań środowiskowych dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie zostały zakończone prawomocnymi wyrokami sądowymi. Podkreślono, iż organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia jest związany rozstrzygnięciem organów uzgadniających, natomiast stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Ponadto zaznaczono, iż bez znaczenia pozostaje fakt, czy decyzja została wydana w oparciu o nieostateczne postanowienia, gdyż zgodnie z art. 143 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, co de facto oznacza, że postanowienie jest wykonalne od dnia jego wydania. W związku z powyższym zarzut należy uznać za bezzasadny. Nadto zdaniem organu odwoławczego za bezpodstawny należy uznać zarzut, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana w oparciu o nieostateczne w toku postępowania sądowego postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] o umorzeniu postępowania zażaleniowego. Ponownie podkreślono bowiem, iż zgodnie z art. 143 Kpa, wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, co oznacza, że postanowienie jest wykonalne w dniu jego wydania. Zbieżność natomiast dat decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2009 r. i postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2009 r. jest przypadkowa. Zaznaczono również, iż zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wszystkie decyzje nieostateczne mogą być na wniosek osoby uprawnionej zaskarżone do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem, który wydał zaskarżoną decyzję. W myśl zasady dwuinstancyjności strony w niniejszej sprawie odwołały się od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Odnosząc się do zarzutu braku w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uzasadnienia dla wariantu planowanego do realizacji organ odwoławczy podniósł, iż na etapie uzyskiwania wskazań lokalizacyjnych, na podstawie których prowadzono następnie procedurę w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady [...] , analizowano pierwotnie dwa warianty realizacji planowanego przedsięwzięcia od węzła na odcinku "R." do węzła "B.", tj. warianty: wschodni i zachodni. Jednak badania nad oceną skutków realizacji autostrady w tych wariantach dowiodły, że są one niewłaściwe z punktu widzenia ochrony środowiska oraz zdrowia i warunków życia ludzi. Wariant wschodni przebiegałby bowiem przez gęstą zabudowę mieszkaniową miejscowości B., A. i A., co spowodowałoby konieczność wyburzenia dużej ilości budynków mieszkalnych, przy czym następne kilkaset budynków znalazłoby się w strefie bezpośredniego oddziaływania zagrożeń i uciążliwości komunikacyjnych od autostrady. Natomiast wariant zachodni przechodziłby w zasadzie przez tereny niezabudowane, jednak znajdowałby się on w bliskiej odległości zwartej zabudowy miasta L. tj. dzielnicy W. Ponadto wariant zachodni kolidowałby z terenami rekreacyjnymi doliny rzeki N. W związku z dyskusyjnym przebiegiem trasy na odcinku między węzłem "R. " a węzłem "B. ", zaprojektowano wariant zmodyfikowany zachodni, stanowiący modyfikację wariantu zachodniego. Nowy przebieg autostrady miał na celu m.in. ograniczenie kolizji w stosunku do dużych skupisk osadniczych na O. i w A. Z dokumentacji wynika także, że w trakcie analizowania materiałów dołączonych do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady, dokonano analiz i ocen zmodyfikowanego wariantu zachodniego porównując go z wariantem wschodnim i wariantem zachodnim. Na podstawie przeprowadzonych analiz i oceny oddziaływania poszczególnych wariantów, w szczególności uwzględniających istotne problemy środowiska przyrodniczego i antropogenicznego stwierdzono wówczas, iż najkorzystniejszy jest wariant zachodni zmodyfikowany. Omawiając natomiast zarzutu braku wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji przyczyn wyboru wariantu realizacyjnego przedsięwzięcia Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, iż zarzut ten jest uzasadniony, bowiem nie było to prawidłowe działanie. Stwierdzono jednak, że uchybienie to nie stanowi naruszenia dającego podstawę do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W opinii organu odwoławczego na obecnym etapie postępowania nie zaszły dodatkowe okoliczności, które powodowałyby konieczność zmiany wariantu przebiegu planowanej inwestycji. Podkreślono, iż w wyniku analizy dokumentacji uznano za słuszne przedstawienie w raporcie o oddziaływaniu na środowisko wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia i jego skutków dla środowiska (rozdział 5.1. raportu) oraz szczegółowych wyników analiz środowiskowych dotyczących przedmiotowego odcinka autostrady [...] , według wariantu zmodyfikowanego zachodniego. W opinii organu odwoławczego również zarzut rażącego naruszenia przepisów Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 2001/42/WE z dnia 27 czerwca 2001 r., Dyrektywy Rady Nr 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. oraz Konwencji z Aarhus w zakresie wariantowania przebiegu planowanej autostrady dla odcinka od węzła "B. " do węzła "R. " należy uznać za niesłuszny. Jak podkreślono bowiem powyżej proces wariantowania przebiegu tego fragmentu planowanej autostrady został przeprowadzony w sposób wystarczający, z uwzględnieniem m.in. kryteriów środowiskowych i społecznych, na etapie ustalania wskazań lokalizacyjnych, a następnie na etapie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady [...] . W ramach obecnie toczącego się postępowania proponowany wariant został ponownie szczegółowo przeanalizowany pod kątem wpływu na środowisko oraz zdrowie i życie ludzi. Dlatego też w opinii organu odwoławczego nie zachodzą przesłanki do zmiany rozstrzygnięcia w zakresie lokalizacji planowanej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu braku wariantowania na dwóch pozostałych odcinkach trasy [...] podano, iż przebieg autostrady na tym terenie został zapisany w planach zagospodarowania przestrzennego gmin jeszcze w latach 80. i 90. XX wieku. Dla całego odcinka autostrady [...] , tj. od granicy gminy G. z gminą P. do granicy gminy R. z gminą T. uzyskano decyzję o wskazaniach lokalizacyjnych, a następnie decyzję lokalizacyjną. Analizy wariantowe w kontekście całego przedsięwzięcia prowadzono więc na etapie uzyskiwania tych decyzji. W ocenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z art. 107 § 1 Kpa, zawiera bowiem wszystkie istotne elementy decyzji, o których mowa w tym przepisie. W odniesieniu natomiast do zarzutu naruszenia art. 107 § 3 Kpa wyjaśniono, że organ prowadzący postępowanie rozpatrzył wszystkie zgłoszone przez strony postępowania wnioski, co ma swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu niniejszej decyzji. Ponadto zwrócono uwagę, że uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zawiera bardzo szczegółowy opis przebiegu postępowania administracyjnego, w oparciu o które organ wydał kwestionowane rozstrzygnięcie. Zdaniem odwołujących się wykonawcy raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedmiotowej inwestycji nie wskazali oddziaływania na środowisko węzłów drogowych i dróg dojazdowych do autostrady [...] , w szczególności węzłów "B. " i "A. " oraz ronda przy ul. [...]. Zarzut ten zdaniem organu drugiej instancji jest bezpodstawny, ponieważ raport o oddziaływaniu na środowisko został sporządzony dla ok.. 103,9 km odcinka autostrady [...] , łącznie z ww. węzłami, co zostało przedstawione w rozdziale 6 raportu pt. Określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko. Ponadto w opinii organu odwoławczego powyższy zarzut jest sformułowany zbyt ogólnie, nie wskazuje bowiem jakich konkretnie oddziaływań na środowisko nie uwzględniono. Zdaniem organu wykonawcy raportu w sposób bardzo dokładny odnieśli się do ochrony akustycznej m.in. na terenach w pobliżu których znajdują się ww. węzły drogowe, co ma swoje odzwierciedlenie w raporcie w rozdziale 10.3 Ochrona klimatu akustycznego (str. 403 — 435 raportu). Z dokumentacji jasno wynika, iż w obrębie tych obiektów inżynierskich zaplanowano ekrany akustyczne, które ograniczają uciążliwość w zakresie klimatu akustycznego, wynikającego z ruchu samochodowego. Ponadto wskazano, iż analiza raportu pod względem oddziaływania autostrady [...] na powietrze atmosferyczne, w tym również zdrowie ludzi potwierdza, że mogą wystąpić przekroczenia stężeń tlenków azotu (NOx) w przeliczeniu na dwutlenek azotu (NO2). Z prognozy wynika, że przekroczenia wartości dopuszczalnych dla N02 mogą wystąpić na całym projektowanym odcinku autostrady [...] , w tym również na węzłach drogowych. W celu minimalizacji tych oddziaływań zaproponowano nasadzenia zieleni izolacyjnej wzdłuż planowanej inwestycji. Ponadto Wojewoda [...] w punkcie 4.2. w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nałożył na wnioskodawcę obowiązek wykonania, po upływie 1 roku od oddania obiektu do użytkowania, analizy porealizacyjnej w zakresie oceny skuteczności zastosowanych urządzeń zabezpieczających i przedstawienia jej wyników organowi ochrony środowiska w terminie 18 miesięcy od oddania obiektu do użytkowania. Analiza ta, umożliwi porównanie ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i oceną skuteczności działań podjętych w celu jego ograniczenia oraz pozwoli stwierdzić czy standardy jakości środowiska przy zastosowaniu zaprojektowanych rozwiązań technicznych zostały zachowane. W przypadku stwierdzenia przekroczeń wartości dopuszczalnych, o czym mowa jest w punkcie 4.3. niniejszej decyzji, należy zastosować odpowiednie środki ochrony, których rodzaje i parametry będą dobierane na podstawie wyników uzyskanych z analizy porealizacyjnej. Odnosząc się natomiast do zarzutu lokalizacji ronda przy ul. [...] oraz zarzutu kolizyjnej z zabudową mieszkaniową lokalizacji węzłów "B. " oraz "A. ", zaznaczono, że decyzja środowiskowa ma na celu określenie warunków korzystania z zasobów środowiskowych, organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowania nie może więc wykraczać poza kompetencje określone w przepisach ustawy Prawo ochrony środowiska w zakresie ocen oddziaływania na środowisko. W opinii organu odwoławczego zarzut pominięcia w raporcie o oddziaływaniu na środowisko opisu zagrożeń wynikających z przebiegu autostrady nad stacją przeładunkową L. należy uznać za niesłuszny. Jak wynika z akt administracyjnych zarówno w raporcie jak również w trakcie rozprawy administracyjnej omawiano problem skutków awarii transportowych z udziałem niebezpiecznych substancji w powiązaniu z budową w tej lokalizacji autostrady [...] . Uwzględniono wówczas możliwość wystąpienia poważnej awarii, pożaru, wybuchu oraz uwolnienia substancji toksycznych. Pomimo, iż prawdopodobieństwo zaistnienia tych zdarzeń jest bardzo małe zaproponowano zastosowanie dodatkowych środków zwiększających bezpieczeństwo ruchu drogowego. Podkreślono również, że planowana autostrada nad stacją L. - będzie przebiegała estakadą, wzdłuż której zostaną zamontowane energochłonne bariery sztywne (stalowe lub betonowe) oraz ekrany akustyczne w celu ochrony przed hałasem budynków mieszkalnych znajdujących się w pobliżu. W opinii organu taki system zabezpieczeń stanowił będzie także skuteczną ochronę przed wypadnięciem pojazdów na stację przeładunkową. Zwrócono również uwagę na fakt, iż wybór wariantu zachodniego zmodyfikowanego miał na celu odsunięcie planowanej autostrady od zabudowy mieszkaniowej, co jednocześnie spowodowało istotne zmniejszenie wady, jaką posiadał wariant zachodni. Wybrany do realizacji wariant pozwoli zdaniem organu zminimalizować zakres i charakter kolizji ze stacją towarową L. , ponieważ przebieg drogi będzie przecinał linię kolejową na krótkich odcinkach i w bezpiecznej odległości od stacji przeładunkowej. Odnosząc się do zarzutu wadliwego sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko w zakresie obliczeń natężenia ruchu drogowego stwierdzono, że na etapie wstępnych opracowań wykorzystano dane ruchowe jedynie dla węzła "B. ", ponieważ tylko te dane były dostępne i zawarte w prognozie ruchu pojazdów do 2015 r. Z kolei dla międzywęzłowych odcinków autostrady wykorzystano pełne analizy ruchowe. W rezultacie obliczono, że prognozowany zasięg występowania dopuszczalnych przekroczeń hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowej w porze nocnej, bez zastosowania zabezpieczeń akustycznych, wynosić będzie 200 m licząc od krawędzi jezdni. Uwzględnienie zatem w ocenie organu odwoławczego nawet 30% ruchu pojazdów na łącznicach węzłów w stosunku do prognozowanego ruchu na odcinkach międzywęzłowych autostrady nie będzie miało istotnego wpływu na zasięg oddziaływania wyznaczony w opracowaniu. Nadto zaznaczono, iż prognozy przeprowadzone w ramach raportu o oddziaływaniu na środowisko uwzględniały zakładane natężenie ruchu na wszystkich węzłach drogowych. Zaproponowane natomiast zabezpieczenia minimalizujące uwzględniają prognozowany ruch na autostradzie i łącznicach. Bezzasadny zdaniem organu odwoławczego pozostaje również zarzut, iż w raporcie o oddziaływaniu na środowisko brak jest map ewidencyjnych z zaznaczonym zasięgiem przekroczeń standardów jakości środowiska w zakresie klimatu akustycznego od drogi. Podkreślono, iż przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska nie wskazują na konieczność zaznaczania zasięgu klimatu akustycznego na tego rodzaju mapach. Zwrócono ponadto uwagę, iż zasięgi przekroczeń dopuszczalnych wartości hałasu przy zastosowaniu zabezpieczeń w postaci ekranów akustycznych zostały uwzględnione na mapach topograficznych, dołączonych do raportu o oddziaływaniu na środowisko (arkusze Załącznika Nr 5 do raportu). W ocenie organu także zarzut dotyczący braku załączonych do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej kopii map ewidencyjnych, jest bezpodstawny. Zgodnie bowiem z art. 46a ust 4 ustawy Prawo ochrony środowiska dokumentacja dołączona do wniosku do wydania przedmiotowej decyzji zawierała wszystkie niezbędne materiały, w tym raport o oddziaływaniu na środowisko oraz kopie map ewidencyjnych. Ponadto nieuprawniony pozostaje zarzut nieuwzględnienia w raporcie o oddziaływaniu na środowisko kwestii wycinki ok. 10 ha lasów [...] . Wskazano, iż w ocenie wykonawców raportu wpływ planowanej inwestycji na stan zadrzewień z towarzyszącą roślinnością ograniczał się będzie w większości do zniszczenia pospolitych zbiorowisk w pasie terenu zajętym pod drogę wraz z obszarem budowy. Podkreślono przy tym, iż na terenie obszarów leśnych w okolicy O., przez które będzie przebiegał odcinek autostrady [...] , proponowane wprowadzenie zieleni dogęszczającej. Niezbędne natomiast wylesiania dokonywane na trasie budowy autostrady będą rekompensowane nowymi pasami zadrzewień stanowiącymi zieleń izolacyjną. Odnosząc się do zarzutu związanego z nieuwzględnieniem zarówno w raporcie jak i w zaskarżonej decyzji informacji dotyczących odrzucenia dokumentacji sporządzonej przez firmę A. wyjaśniono, iż dokument firmy A. nie był dokumentem dołączonym do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia. W toku postępowania odwoławczego ustalono natomiast, iż dokument ten zawierał jedynie wyniki z przeprowadzonej inwentaryzacji przyrodniczej, które zostały w całości przeniesione do raportu sporządzonego przez firmę E. Sp. z o.o., stanowiący podstawowy dokument w procedurze. Rozpatrując zarzut niezgodności wydanego rozstrzygnięcia z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego wyjaśniono, iż zgodnie z art. 56 ust. 1a ustawy Prawo ochrony środowiska wymóg stwierdzenia przez organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej zgodności lokalizacji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie znajduje zastosowania w odniesieniu do dróg krajowych. Ponadto zaznaczono, iż w sprawach dotyczących lokalizacji dróg przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym nie stosuje się. W konsekwencji, zarzut rażącego naruszenia prawa polegający na sprzeczności rozstrzygnięcia z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego uznano za niezasadny. Bezzasadny, w ocenie organu, pozostaje również zarzut nieuwzględnienia w raporcie o oddziaływaniu na środowisko zagrożeń wynikających z lokalizacji autostrady [...] w rejonie osiedli: N., O., A., F. i M. Wskazano, iż wszystkie przeprowadzone analizy dotyczyły ww. osiedli. W rozdziale 6 autorzy raportu szczegółowo określili przewidywane oddziaływania autostrady na środowisko, zarówno na terenie na którym będzie realizowane przedsięwzięcie jak i na terenie działek sąsiednich. W ocenie organu odwoławczego nie może osiągnąć zamierzonego skutku zarzut, iż decyzja organu pierwszej instancji nie uwzględnia degradacji i zagrożeń dla głównych zbiorników wód podziemnych (GZWP) nr [...], wynikających z budowy i eksploatacji planowanej autostrady na odcinku od węzła "B. " do węzła "R. ". Podano, iż mając na uwadze, ze zbiorniki te mają strategiczne znaczenie dla miasta L. zobowiązano inwestora do zaprojektowania i wykonania systemu odwodnienia drogi pozwalającego na ograniczenie do minimum możliwości zanieczyszczenia wód powierzchniowych i podziemnych. W tym celu na odcinku kolizji drogi przebiegającej przez obszar GZWP, a także na terenach gdzie brak jest wystarczającej izolacji wód podziemnych, zaplanowano wykonanie systemu kanalizacyjnego oraz rowów drogowych służących do zbierania wód opadowych z drogi wraz z osadnikami z zasyfonowanym odpływem. Uszczelnienie systemu zostanie wykonane za pomocą geomembrany lub maty bentonitowej. Wody opadowe przed zrzutem do odbiorników będą oczyszczane w urządzeniach typu osadniki i zbiorniki retencyjno — infiltracyjne z zasyfonowanym odpływem. W świetle zarzutów, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zawiera wątpliwe zalecenia dotyczące systemów oczyszczania ścieków odprowadzanych do wód gruntowych, gospodarki odpadami oraz ochrony cennych gatunków drzew i roślin wyjaśniono iż do kwestii systemów oczyszczania ścieków odniesiono się w punkcie 20 niniejszej decyzji. Zgodnie z warunkami określonymi w tej decyzji powstające w trakcie budowy odpady będą segregowane i składowane w wydzielonym miejscu, w pojemnikach oraz regularnie odbierane przez uprawnione organy. Odpady niebezpieczne, jakie mogą się pojawiać w ramach robót budowlanych, będą segregowane i oddzielane od odpadów obojętnych i wywożone do specjalistycznych przedsiębiorstw zajmujących się ich unieszkodliwianiem. Bazy materiałowe oraz parkingi sprzętu i maszyn zostaną zlokalizowane m.in. poza obszarami zabudowy mieszkaniowej oraz poza granicami GZWP nr [...]. Odnosząc się do zarzutu zbyt lakonicznych zapisów dotyczących ochrony cennych drzew i roślin wskazano, że zgodnie z zaleceniami Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wycinkę drzew i krzewów należy ograniczyć do niezbędnego minimum, natomiast drzewa znajdujące się w obrębie placu budowy zostaną zabezpieczone przed uszkodzeniami mechanicznymi. Ponadto wycinkę drzew i krzewów należy przeprowadzić poza sezonem lęgowym ptaków tj. poza okresem od marca do końca sierpnia. Zwrócono również uwagę na fakt, że inwestor został zobowiązany do uzupełnienia strat w zieleni poprzez wprowadzenie nowych nasadzeń. Analizując zarzut błędnego przedstawienia lokalizacji autostrady [...] , tzn. obok miasta L. , zdaniem organu odwoławczego mapa (rycina) na stronie 17 raportu ma charakter orientacyjny, szczegółowa lokalizacja autostrady znajduje się natomiast na trzech arkuszach mapy poglądowej po stronie 18 raportu, gdzie dokładnie zobrazowano przebieg autostrady w granicach miasta L. . Odpowiadając na zarzut błędnego usytuowania miejscowości A. i A. na stronie 211 raportu wyjaśniono, że jest to pomyłka pisarska na mapie poglądowej nie mająca wpływu na treść opracowania. W ocenie organu nie ma również podstaw do przyznania stronom słuszności, iż w raporcie mylnie stwierdzono, że nieruchomości sąsiadujące z ul. [...], torami PKP, liniami wysokiego napięcia oraz autostradą będą podlegały w całości wykupowi. W dokumentacji projektowej opracowanej na etapie wydawania decyzji lokalizacyjnej znajduje się jednoznaczna informacja o tym, że budynki znajdujące się pomiędzy autostradą, ul [...] a łącznicą komunikującą [...] z ul. [...] oraz linią kolejową zostaną wykupione, a posadowione na nich budynki będą wyburzone. Takie założenie zostało przyjęte w analizach w raporcie ,co obrazują między innymi załączniki graficzne (arkusz 5.12, 6.12). Nieuprawniony jest zdaniem organu również zarzut odwołujących się, zdaniem których nieprawdziwa jest informacja w raporcie, iż wariant pierwotny tzn. wschodni rozcinał zwartą zabudowę A. i A. . Z raportu wynika, że osiedla A. i A. tworzą zwarty układ zabudowy i poprowadzenie trasy według wariantu wschodniego powodowałoby jego rozcięcie. Kolejny zarzut dotyczący kolizji wariantu przeznaczonego do realizacji planowanej inwestycji z jedynym korytarzem tzw. klinem przewietrzającym na terenie miasta L. , w opinii organu odwoławczego nie znajduje uzasadnienia. Podkreślono bowiem, iż z analizy dokumentacji wynika, że dominującymi kierunkami, z których wieją wiatry w obrębie miasta L. , jest zachód oraz południowy-zachód. Natomiast planowana autostrada omija obszar miasta po stronie wschodniej miasta, co praktycznie wyklucza możliwość zaburzenia warunków przemieszczenia się mas powietrza w samym mieście. Brak odniesienia się do kwestii korytarza ekologicznego -dolina rzeki N. , organ odwoławczy natomiast uzasadnił faktem, iż w związku z ekspansją terenów mieszkalnych utracił on swój pierwotny charakter. Dlatego w ocenie organu analizowanie go i proponowanie w tym miejscu przejścia dla zwierząt średnich lub dużych byłoby bezpodstawne. Z tego też względu na tym odcinku zaproponowano tylko przejścia dla zwierząt małych oraz płazów, które na tym obszarze pomimo presji człowieka oraz budowy autostrady będą dalej występować. W odniesieniu do zarzutu, iż wariant zachodni zmodyfikowany koliduje z rzeką N. organ wskazał, iż z mapy poglądowej załączonej do akt sprawy jednoznacznie wynika, że planowana inwestycja w wariancie zachodnim zmodyfikowanym nie przecina w żadnym miejscu rzeki N. . Nieuzasadniony w ocenie organu odwoławczego pozostaje również zarzut braku w raporcie informacji: jakie natężenie ruchu, warunki atmosferyczne oraz rodzaj nawierzchni przyjęto w obliczeniach, a także jakie przyjęto parametry akustyczne do wyliczeń barier dźwiękochłonnych. Podkreślono, iż dane dotyczące natężenia ruchu podano w tabeli 9.21 w rozdziale 9.3.1 Metoda prognozy równoważnego poziomu dźwięku. W opinii organu odwoławczego kolejny zarzut- dotyczący funkcjonowania zieleni wzdłuż autostrady [...] należy uznać za chybiony. Z akt niniejszej sprawy wynika, że ponadnormatywne oddziaływanie w zakresie zanieczyszczeń powietrza będzie występowało od chwili oddania autostrady do użytku i z tego właśnie względu zaprojektowano środki ochronne. Ponadto ekrany akustyczne zlokalizowane wzdłuż drogi będą ograniczały rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń. Jednocześnie zgodnie z punktem 4.2 decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Wojewoda [...] nałożył na wnioskodawcę obowiązek wykonania, po upływie 1 roku od oddania obiektu do użytkowania, analizy porealizacyjnej. Wyjaśniono ponadto, iż wszystkie pomiary dotyczące hałasu zostały wykonane zgodnie z "Wytycznymi wykonywania pomiarów hałasu przy drogach krajowych prowadzonych w trakcie Generalnego pomiaru ruchu" W., styczeń-marzec 2005. Nieuzasadnionym ponadto w ocenie organu odwoławczego jest zarzut, że w uzasadnieniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach brak jest uzasadnienia nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. Przytaczając poszczególne argumenty przemawiające za nadaniem decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności zaznaczono, iż szczegółowe uzasadnienie w tym przedmiocie znajduje się na str. 36 i 37 decyzji organu pierwszej instancji. Odnosząc się natomiast na zakończenie do zarzutu odwołujących się, dotyczącego nierozpoznania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy na postanowienie z dnia [...] stycznia 2009 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego od postanowienia Minister Środowiska z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] uzgadniającego środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, iż wniosek ten nie mógł zostać rozpatrzony, z uwagi na fakt, iż zmieniły się przepisy regulujące kwestie dotyczące wnoszenia zażaleń od postanowień wydawanych na podstawie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska. Podkreślono, iż zgodnie z art. 153 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, która weszła w życie w trakcie postępowania odwoławczego, do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska, a niezakończonych decyzją ostateczną należy stosować, przepisy dotychczasowe, z tym że dotychczasowe kompetencje ministra właściwego do spraw środowiska przejmuje Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Jednocześnie zgodnie z art. 153 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy na postanowienia w tych sprawach wydane przez ministra właściwego do spraw środowiska nie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec powyższego w ocenie organu należało stwierdzić, iż postępowanie odwoławcze w sprawie powyższych wniosków stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Skargi na powyższą decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli: Stowarzyszenie ,,B.", C.H. oraz Prezydent miasta P. W obszernej skardze Stowarzyszenie ,,B. " wskazało, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem: - przepisów prawa materialnego, tj.: art. 46 ust. 1a i 2a, art. 52 ust. 1 pkt 2, art. 52 ust. 1 pkt 3, art. 52 ust. 1 pkt 4, art. 52 ust. 1 pkt 6, art. 52 ust. 1 pkt 15, art. 55, art. 56 ust. 7 i 8 ustawy Prawo ochrony środowiska, - art. 6 ust. 2 do 6 Dyrektywy Rady Europy nr 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r., zmienionej Dyrektywą 96/61/WE oraz Dyrektywą 2003/35/WE Rady Europy z dnia 26 maja 2003 r. - przepisów procesowych, tj.: art. 7, art. 15, art. 77 §1, art. 78 §1, art. 107 §3 Kpa. W uzasadnieniu skargi skarżące Stowarzyszenie podniosło, iż organy administracji publicznej pominęły przy wydaniu zaskarżonej decyzji konieczność uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, czym naruszyły art. 7 Kpa. W ocenie strony skarżącej dokonany bowiem przez orzekające w niniejszej sprawie organy wybór wariantu autostrady pozostaje w rażącej sprzeczności z wymogiem respektowania przedmiotowych interesów. W ocenie skarżącego zmodyfikowany wariant zachodni nie był nigdy przewidziany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który obowiązuje od 27 lat. Proponowany natomiast przebieg autostrady i węzłów determinuje zupełnie inny przebieg dróg dojazdowych. Zdaniem skarżącego organy nie przeanalizowały wniosków stron postępowania, które wpłynęły w trakcie postępowania, a z których wynikała zasadność wyboru innego niż proponowany wariant przebiegu autostrady- wariant wschodni. W opinii Stowarzyszenia ,,B. " orzekające organy naruszyły również zasadę prawdy obiektywnej, dokonując rażąco błędnych ustaleń faktycznych na podstawie niewiarygodnego ich zdaniem raportu oddziaływania na środowisko oraz zasadę dwuinstancyjności wynikającą z art. 15 Kpa. Podkreślono bowiem, iż organ odwoławczy rozpoznając sprawę ponownie nie przeprowadził merytorycznej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dając wiarę fałszywym argumentom organu pierwszej instancji. Ponadto wskazano, iż strony w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym składały wnioski o przeprowadzenie dowodu w postaci oceny wiarygodności sporządzonego przez firmę E. raportu oddziaływania na środowisko przez Krajową Komisję do Spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko, jednak żaden z organów nie rozpoznał przedmiotowych wniosków. Przytaczając obszerną argumentację odnośnie nieprawidłowości sporządzonego w niniejszej sprawie raportu autorstwa firmy E. , skarżące Stowarzyszenie podkreśliło, iż zastrzeżenia te mogły być zweryfikowane jedynie przez Wojewódzką lub Krajową Komisję do Spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko. Brak natomiast szczegółowych danych oraz metodyki opracowania przedmiotowego raportu w ocenie Stowarzyszenia skutkuje uzyskaniem niewiarygodnych wyników obliczeń, a zatem i zasięgów oddziaływania. Wskazano również, iż przedstawione uchybienia sporządzonego raportu potwierdzają, iż rozstrzygnięcia organów obu instancji naruszają wspomnianą zasadę prawdy obiektywnej. Na uwagę, zdaniem skarżącego, zasługuje również fakt, iż Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie wskazał przyczyny oraz nie uzasadnił w jakikolwiek sposób odmowy uwzględnienia, zgłoszonego przez skarżącego opracowania w postaci dokumentacji lokalizacyjnej pt. ,,Inwentaryzacja przyrodnicza" Tom III, jako dowodu w niniejszej sprawie. W ocenie skarżących przedstawiony dowód potwierdza, że raport formy E. jest nierzetelny i pomija zasadnicze dla niniejszej sprawy kwestie. Organ odwoławczy nie uwzględnił również kolejnego dowodu w postaci wyrysuj z planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 31 grudnia 2003 r. oraz opracowania pt. ,,Opinia dotycząca przewidywanych skutków oddziaływania autostrady [...] w rejonie A. ", opracowanego na zlecenie Gminy A. Nieodniesiono się również do wniosku stron o uwzględnienie opinii przyrodnika, członka Wojewódzkiej Komisji do Spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko w L. , kwestionującej rzetelność sporządzonego raportu o oddziaływaniu na środowisko. Opinia ta stanowił załącznik do odwołania Stowarzyszenia. Wskazując na naruszenie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska stwierdzono, iż zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem art. 46 ust. 1a oraz ust. 2a cyt. ustawy. Zdaniem skarżącego decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia dotyczy bowiem jedynie odcinka od S. ( bez węzła) do granic z województwem [...] , nie obejmuje zaś pozostałego odcinka od węzła S. do granicy z województwem [...], który jest technologicznie powiązany z zaskarżonym odcinkiem. Ponadto zdaniem skarżącego organy administracyjne nie przeprowadziły wariantowania przebiegu autostrady [...] dla odcinka R. -B. oraz na odcinku S.-R. oraz R. –T.. Powołując się na wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 3 czerwca 2008 r. dotyczące obowiązku sporządzania i analizy wariantów dla przedsięwzięć polegających na przebudowie drogi oraz dla dróg podkreślono, iż przedmiotowy raportu oddziaływania na środowisko jest niezgodny w tym zakresie z przepisami prawa wspólnotowego. W ocenie skarżącego uzasadnienie zaskarżonej decyzji jak i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji nie zawiera również jakichkolwiek informacji o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych przez strony w trakcie toczącego się postępowania, co narusza treść art. 56 ust. 7 i 8 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz art. 6 Dyrektywy OOŚ. Podkreślono, iż organy administracji nie przeanalizowały ani nie uwzględniły żadnego z 600 negatywnych wniosków, złożonych przez mieszkańców na temat proponowanego wariantu realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, pomimo, iż złożone wnioski wskazywały na zasadność wyboru innego wariantu niż proponowany. Nadto wskazano, iż w raporcie, będącym podstawą wydania zaskarżonej decyzji nie przeanalizowano skumulowanych efektów przedsięwzięcia z innymi planowanymi przedsięwzięciami, do czego zobowiązuje oraz art. 52 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska. Tymczasem raport autorstwa firmy E. i wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie uwzględniają w jakimkolwiek zakresie oddziaływania na środowisko węzłów i dróg dojazdowych do autostrady, pomimo, iż zarówno węzeł ,, B. " jak i ,,A. ", a także wszystkie drogi dojazdowe do tych węzłów, znajdują się na terenie gęstej zabudowy mieszkaniowej. Zdaniem skarżącego w przypadku węzła ,,B. " aktualna jego lokalizacja jest niebezpieczna dla zdrowia i życia okolicznych mieszkańców dlatego też wymusza poprowadzenie drogi dojazdowej, tzw. obwodnicy osiedla N. po stronie południowej. Przytaczając treść art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazującego, iż raport o oddziaływaniu na środowisko powinien zawierać opis elementów przyrodniczych środowiska, objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia podniesiono, iż w raporcie formy E. nie odniesiono się w żaden sposób do zasadniczych kwestii, takich jak: konieczność wycięcia lasów [...] o pow. 10,30 ha, pokrywaniu się autostrady z ciekiem rzeki N. na odcinku od km [...]. W raporcie wymieniono jedynie cieki, które będą przecięte przez przedmiotową autostradę, pominięto natomiast zupełnie ciek rzeki N. , który pokrywa się na całej długości z planowaną autostradą. Jako naruszenie art. 52 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo ochrony środowiska powołano, iż w raporcie o oddziaływaniu na środowisko nie przeanalizowano w jakikolwiek sposób zagrożenia wynikającego z przejścia autostrady ponad skupiskiem 14 torów stacji rozrządowej L. -O. Podkreślono, iż autorzy raportu oraz organy orzekające w niniejszej sprawie nie zwróciły się do odpowiednich służb o udostępnienie istniejących raportów na temat zagrożeń w rejonie stacji i nie przeanalizowały ich, naruszając tym samym treść powołanego wyżej art. 52 ust. 1 pkt 4. Mając na uwadze przytoczone argumenty skarżące Stowarzyszenie stwierdziło, iż decyzje środowiskowe organów obu instancji powinny być wyeliminowane z obrotu prawnego jako niezgodne z prawem. W kolejnych skargach złożonych do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego przez Prezydenta Miasta P. oraz C. H. wskazano natomiast, iż zaskarżona decyzja narusza przepisu art. 47 pkt 1 lit a ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez niedopełnienie w postępowaniu obowiązku przeprowadzenia analizy i oceny bezpośredniego i pośredniego wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi. Zdaniem skarżących żaden z organów prowadzących przedmiotowe postępowanie nie rozpatrzył merytorycznie kwestii konieczności skomunikowania rozdzielonych przez projektowaną inwestycję części miasta P. . Podkreślono, iż mając na uwadze treść art. 47 pkt 1 lit. a ustawy Prawo ochrony środowiska organy winny poddać analizie i ocenie to, czy i w jakim zakresie nie pogorszą się warunki życia ludzi na skutek przeprowadzenia autostrady przez miasto. Podkreślono, iż złożone przez nich skargi, podobnie jak odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, nie są protestem przeciwko budowie samej autostrady ale skargami na nieuwzględnienie pogorszenia się warunków życia ludzi faktycznie odciętych od miasta, w którym żyją. Wskazano, iż negatywnym wpływem inwestycji na życie mieszkańców będą także skutki w postaci odcięcia części mieszkańców od dostępu od miasta, w którym mieszkają, a tym samym odcięcia dostępu wszelkiego rodzaju służb, straży, pogotowia. Wydane w niniejszej sprawie decyzje środowiskowe pomijają okoliczność, iż faktyczny dojazd nie odbywałby się w linii prostej ok. 700 czy 550 m ale poprzez wielokilometrowe dojazdy oraz fakt, że proponowany węzeł B. w ogóle nie przewiduje ruchu pieszego. Jedynym racjonalnym rozwiązaniem w ocenie skarżących byłoby zaprojektowanie kładki pieszo-jezdnej w ciągu ul. [...]. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 25 lutego 2010 r. pełnomocnik uczestnika postępowania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w L. oświadczył, iż złożone odpisy decyzji lokalizacyjnych odnoszą się do przedmiotowego odcinka autostrady, którego dotyczy decyzja o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji. Wskazano, że innych decyzji lokalizacyjnych na ten odcinek nie ma. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skargi nie są zasadne i podlegają oddaleniu. Zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.) realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Zgodnie z art. 46a ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. W przedmiotowej sprawie postępowanie zostało wszczęte wnioskiem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w L. z dnia 15 lutego 2008 r. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 46a ust. 7 pkt 1 lit. a był Wojewoda [...] , którego kompetencje w dniu 15 listopada 2008 r., w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227) przejął Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. . Zgodnie z art. 153 ust. 1 w/w ustawy w stosunku do spraw wszczętych przed dniem 15 listopada 2008 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym, że dotychczasowe kompetencje ministra właściwego do spraw środowiska przejmuje Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska a wojewodów przejmują regionalni dyrektorzy ochrony środowiska. Planowane przedsięwzięcie polegające na budowie autostrady [...] na odcinku od [...] zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska dla planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, sporządzenie raportu jest obligatoryjne. Art. 47 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazuje, jakie zagadnienia powinny być brane pod uwagę i oceniane w ramach przeprowadzonej oceny oddziaływania na środowisko. I tak zgodnie z tym przepisem w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, d) wzajemne oddziaływanie między czynnikami, o których mowa w lit. a-c, e) dostępność do złóż kopalin; 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko; 3) wymagany zakres monitoringu. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ prowadzący postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dokonuje uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięcia z właściwymi organami zgodnie z art. 48 ustawy Prawo ochrony środowiska. W przypadku dróg będących przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1, zgodnie z art. 48 ust. 2 pkt 2 warunki realizacji przedsięwzięcia uzgadnia się z ministrem właściwym do spraw środowiska oraz państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym. Z kolei art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazuje, jakie elementy powinien zawierać raport oddziaływania na środowisko. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, należy zapewnić możliwość udziału społeczeństwa – art. 53 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z art. 56 ust. 1b pkt 1, 2, 3, ust. 2 pkt 1, 2, 3, ust. 3, ust. 4 pkt 2, ust. 7, ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska organ wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach winien między innymi, uwzględnić uzgodnienia organów, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki przeprowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ określa m. in. : 1) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; 2) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; 3) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Decyzja musi zawierać charakterystykę całego przedsięwzięcia w postaci załącznika do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wymaga uzasadnienia i powinna zawierać informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem w postępowaniu społeczeństwa. W ocenie Sądu decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie autostrady [...] na odcinku od [...] wydana w przedmiotowej sprawie odpowiada wszystkim wyżej wskazanym przepisom prawa. Również raport o oddziaływaniu na środowisko dołączony do wniosku inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia spełnia, wbrew twierdzeniom skarżących, wymogi art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska. W ocenie Sądu, raport o oddziaływaniu na środowisko przedstawiony w niniejszej sprawie nie budzi zastrzeżeń, nie zawiera nieścisłości, nieprawidłowości, nie ma podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności i przyjąć za podstawę ustaleń faktycznych. Sąd nie podziela zarzutu zawartego w skargach Miasta P. i C. H. naruszenia zaskarżoną decyzją art. 47 pkt 1 lit. a ustawy Prawo ochrony środowiska. Art. 47 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazuje organom administracji, jakie zagadnienia powinny być brane pod uwagę i oceniane w toku postępowania administracyjnego, którego przedmiotem jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. W art. 47 pkt 1 lit. a ustawy Prawo ochrony środowiska wskazane zostało, iż w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia m.in. bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi. W tym konkretnym postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, ocena oddziaływania na środowisko miała m.in. określić, przeanalizować oraz ocenić bezpośredni i pośredni wpływ autostrady [...] na odcinku od [...] na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi. Dokonanie oceny oddziaływania na środowisko danej inwestycji ma na celu ochronę środowiska naturalnego. Jednym z elementów tego środowiska jest człowiek. Dlatego ocena oddziaływania na środowisko obejmuje również ocenę oddziaływania danej inwestycji na zdrowie i warunki życia człowieka. W art. 3 pkt 11 ustawy Prawo ochrony środowiska ustawodawca wskazał, że przez oddziaływanie na środowisko rozumie się także oddziaływanie na zdrowie ludzi. Z kolei art. 3 pkt 13 ustawy Prawo ochrony środowiska definiuje pojęcie ochrony środowiska, jako podjęcie lub zaniechanie działań, umożliwiające zachowanie lub przywracanie równowagi przyrodniczej. Ochrona ta polega w szczególności na: a) racjonalnym kształtowaniu środowiska i gospodarowaniu zasobami środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, b) przeciwdziałaniu zanieczyszczeniom, c) przywracaniu elementów przyrodniczych do stanu właściwego. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu kwestia odcięcia części mieszkańców od dostępu do miasta na skutek realizacji przedmiotowej inwestycji, jest kwestią rozwiązań komunikacyjnych przyjętych do realizacji w związku z budową tego odcinka autostrady [...] , a nie elementem środowiska naturalnego w postaci warunków życia ludzi. Zdrowie i warunki życia ludzi w ramach ustawy Prawo ochrony środowiska podlegają ochronie jako elementy środowiska naturalnego. Kwestia wybudowania kładki pieszo-jezdnej w ciągu ul. [...] w P. nie jest elementem środowiska naturalnego a kwestią związaną z planowanymi przez inwestora rozwiązaniami komunikacyjnymi, które niewątpliwie maja wpływ na warunki życia mieszkańców ul. [...] , ale nie w znaczeniu jakie temu pojęciu nadaje ustawa Prawo ochrony środowiska. W tej sytuacji nieuzasadniony jest zarzut skarżących naruszenia art. 47 pkt 1 lit. a ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z art. 46 ust. 3 pkt 8 ustawy Prawo ochrony środowiska wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady - na podstawie ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 155, poz. 1297 i Nr 172, poz. 1440 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 61). Na potrzeby postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach sporządza się raport. Z kolei art. 52 ust. 1 pkt 3 cyt. wyżej ustawy stanowi, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać, z zastrzeżeniem ust. 1a, opis analizowanych wariantów, w tym wariantu: a) polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, b) najkorzystniejszego dla środowiska, wraz z uzasadnieniem ich wyboru. Odstępstwo od zasady, że decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się przed uzyskaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady i w ramach tego postępowania należy przeprowadzić analizę wariantów przedsięwzięcia przewiduje art. 52 ust. 1d ustawy Prawo ochrony środowiska, zgodnie z którym dla przedsięwzięć polegających na przebudowie drogi oraz dla dróg, dla których została wydana decyzja, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 8 lub 9, informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 3-4 i pkt 5, nie dotyczą wariantów lokalizacyjnych planowanego przedsięwzięcia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Decyzja organu pierwszej instancji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, tj. budowy autostrady [...] na odcinku od [...] została wydana w dniu [...] stycznia 2009 r., a postępowanie administracyjne w tym przedmiocie zostało wszczęte w dniu 15 lutego 2008 r. Decyzje o ustaleniu lokalizacji dla tego odcinka autostrady [...] zostały wydane na podstawie art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym przez Wojewodę [...] w dniu [...] grudnia 1998 r., decyzja nr [...] oraz przez Wojewodę [...] w dniu [...] września 2004 r., decyzja nr [...]. Decyzje te stały się ostateczne w administracyjnym toku przed dniem 15 lutego 2008 r. W tym stanie faktycznym, skoro przed wszczęciem postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zostały wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji tego odcinka autostrady [...] , to w oparciu o art. 52 ust. 1d ustawy Prawo ochrony środowiska, raport sporządzony na potrzeby postępowania o środowiskowych uwarunkowaniach nie zawierał wariantów przebiegu przedsięwzięcia, gdyż wcześniej wydane decyzje lokalizacyjne przesądziły już przebieg tego odcinka autostrady [...] . Organ w zaskarżonej decyzji uzasadnił zasadność przyjęcia wariantu zachodniego zmodyfikowanego dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Wobec powyższego, niezasadne są zarzuty naruszenia art. 7 kpa, art. 52 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz art. 55 ustawy Prawo ochrony środowiska zawarte w skardze Stowarzyszenia "B. ". Stosownie do zapisu art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Jednakże na podstawie ust. 1a art. 56 cyt. ustawy, reguły tej nie stosuje się do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi krajowej. Stąd w toku przedmiotowego postępowania organ nie był zobowiązany do badania zgodności planowanego przedsięwzięcia z zapisami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, co zarzuciło w skardze Stowarzyszenie "B. ". Zgodnie z art. 46 ust. 1a pkt 1 oraz ust. 2a ustawy Prawo ochrony środowiska w przypadku dróg będących przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się dla całego przedsięwzięcia realizowanego w granicach województwa. Przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że inwestor może dzielić większe zadania inwestycyjne na poszczególne przedsięwzięcia, jeżeli nie wpływa to na konieczność przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania na środowisko i oceny kumulacji tego oddziaływania. Słusznie podniósł organ, iż budowa poszczególnych odcinków autostrady nie jest powiązana technologicznie, gdyż każdy odcinek może funkcjonować samodzielnie, ale jest powiązana funkcjonalnie. Art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska stanowi, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać, z zastrzeżeniem ust. 1a, opis elementów przyrodniczych środowiska, objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Raport o oddziaływaniu na środowisko dołączony do wniosku o wydanie decyzji i środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedmiotowego odcinka autostrady [...] w rozdziale 4 zawiera opis elementów przyrodniczych środowiska, objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Na stronie 151 raportu, opisany został odcinek IV przedsięwzięcia – km [...] obejmujący tereny silnie zurbanizowane dawnej miejscowości A. (obecnie osiedla w granicach administracyjnych L. ). Odcinek od strony północnej zamyka linia kolejowa L. – K., od południowej rejon węzła kolejowego O. Zawarty jest tam opis elementów przyrodniczych środowiska, objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, w tym m.in. lasy, które obejmują także lasy nazwane przez skarżące Stowarzyszenie "B. " lasami [...]. Część tych lasów będzie wycięta. Na stronie 439 raport stwierdza, że w związku z faktem przecinania przez planowaną autostradę zwartych kompleksów leśnych zaleca się zastosowanie zieleni dogęszczającej o szerokości 20 m, która będzie pełniła funkcję strefy ekotonowej. Jak wynika z przedstawionej tam tabeli, proponuje się lokalizację odtworzenia stref ekotonowych obejmujących także lasy odcinka IV przedsięwzięcia. Skarżące Stowarzyszenie "B. " zarzuciło, że raport nie odnosi się do faktu pokrywania się autostrady z ciekiem rzeki N. Fakt ten nie został potwierdzony, gdyż jak wynika z materiałów, na podstawie których wnioskował organ, tj. pisma Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak [...] i dołączonej do niego mapy poglądowej, planowana inwestycja w wariancie zachodnim zmodyfikowanym nie przecina w żadnym miejscu rzeki N. Potwierdziła to również, jak wskazał organ, wizja lokalna w terenie. Z kolei odnosząc się do zarzutu braku odniesienia się w raporcie do kwestii korytarza migracji zwierząt – dolina rzeki N. , organ stwierdził, że dolina ta ma charakter wyłącznie lokalny i nie jest objęta ochroną przyrodniczą. Korytarz migracji zwierząt w dolinie rzeki N. ma jedynie zasięg lokalny. Z uwagi na bliskość terenów mieszkalnych, korytarz ten utracił swój pierwotny charakter. Dlatego analizowanie go i proponowanie w tym miejscu przejść dla zwierząt średnich lub dużych jest w ocenie organu bezpodstawne. Natomiast na tym odcinku zaproponowano przejścia dla zwierząt małych oraz płazów, które na tym obszarze, pomimo presji człowieka oraz budowy autostrady, nadal będą występować. Powyższe wskazuje na niezasadność zarzutu naruszenia art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. Art. 52 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska stanowi, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać, z zastrzeżeniem ust. 1a, opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z: a) istnienia przedsięwzięcia, b) wykorzystywania zasobów środowiska, c) emisji, oraz opis metod prognozowania, zastosowanych przez wnioskodawcę. W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że w raporcie została uwzględniona kwestia kumulacji oddziaływań z dróg dojazdowych oraz węzłów łączących się z autostradą [...] . Jak wskazał organ, z raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika, że kumulacja oddziaływań występować będzie zarówno podczas budowy, jak i eksploatacji autostrady [...] i obejmować może emisję produktów spalania paliw w silnikach samochodowych, emisję z terenów innych ciągów komunikacyjnych. W raporcie odniesiono się również do kwestii kumulowania się oddziaływań w zakresie klimatu akustycznego na planowanej autostradzie [...] , jak również na drogach dojazdowych do tej inwestycji. Powyższe nie potwierdza zarzutu naruszenia art. 52 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska. Raport o oddziaływaniu na środowisko będący podstawą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego odcinka autostrady [...] , wskazuje nazwiska osób, które sporządzały go, co wypełnia normę aer. 52 ust. 1 pkt 15 ustawy Prawo ochrony środowiska. Stosownie do art. 56 ust. 7 i 8 ustawy Prawo ochrony środowiska decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem społeczeństwa oraz informacje dotyczące konieczności wykonania analizy porealizacyjnej, o której mowa w ust. 4 pkt 2. Jak wynika z decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. z dnia [...] stycznia 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach w sprawie budowy autostrady [...] na odcinku od [...] , jak i utrzymującej ją w mocy decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2009 r., obie decyzje zawierają uzasadnienie faktyczne i prawne rozstrzygnięć w nich zawartych. Organ pierwszej instancji odniósł się także w uzasadnieniu do złożonych przez społeczeństwo w toku postępowania administracyjnego wniosków. Skarżące Stowarzyszenie "B. " zgłosiło szereg zarzutów dot. nieprawidłowości zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. W ocenie skarżącego Stowarzyszenia nieprawidłowości te wskazują na błędne ustalenia faktyczne, które stały się podstawą rozstrzygnięcia. W toku postępowania administracyjnego przeprowadzono rozprawę administracyjną, której przedmiotem były m.in. zgłaszane przez strony nieprawidłowości raportu co do ustaleń faktycznych. Organy w zaskarżonych decyzjach odniosły się do tych zarzutów, wskazując na ich niezasadność. W ocenie Sądu, uzasadnienie stanowiska organów w tym zakresie jest prawidłowe i poparte treścią raportu. Dlatego, zdaniem Sądu, nie można uznać za zasadny zarzut skarżącego Stowarzyszenia, że w sprawie doszło do naruszenia art. 77 § 1 kpa. Organ administracji dokonując oceny zgłoszonych zarzutów jako niezasadnych, miał prawo uznać za niemający znaczenia dla sprawy dowód w postaci oceny wiarygodności raportu. Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu organ administracji publicznej jest obowiązany uwzględnić tylko wówczas, gdy stwierdzi, że przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. To czy przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy, należy do uznania organu. Skoro organ, w ocenie Sądu, prawidłowo wywiódł, że zastrzeżenia do raportu nie są uzasadnione, to zbędne było przeprowadzenie dowodu w postaci oceny wiarygodności raportu. Tym samym nie doszło do naruszenia art. 78 § 1 kpa. Wbrew stanowisku skarżącego Stowarzyszenia zaskarżona decyzja oraz treść jej uzasadnienia potwierdzają, że w sprawie została zachowana zasada dwuinstancyjności ustanowiona w art. 15 kpa. Sąd nie znalazł również podstaw do uznania za zasadny zarzutu skarżącego Stowarzyszenia naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 107 § 3 kpa. Zaskarżona decyzja nie narusza także art. 6 ust. 2 do 6 Dyrektywy Rady Europy nr 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r., zmienionej Dyrektywą 96/61/WE oraz Dyrektywą 2003/35/WE Rady Europy z dnia 26 maja 2003 r., które mają charakter jedynie wytycznych, a nie obowiązującego prawa. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.