I SA/Lu 48/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), WSA Wiesława Achrymowicz,, Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. E. S. na ocenę Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oceny projektu p o s t a n a w i a - pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Skarżąca B. S. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą "A" złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Rozbudowa i dywersyfikacja przedsiębiorstwa "A" B. S. poprzez wdrożenie innowacji" Działanie 1.3 Osi Priorytetowej I Przedsiębiorczość i Innowacje Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, w ramach konkurs nr [...]. Z załączonych do skargi pism – informacji o odrzuceniu wniosku, protestu z dnia 1 grudnia 2009r. oraz rozstrzygnięcia protestu – wynika, że instytucja pośrednicząca –Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (AWP) pismem z dnia 18 listopada 2009 r. poinformowała skarżącą o odrzuceniu wniosku, w związku z oceną, iż projekt nie spełniał kryterium formalnego – dopuszczającego. Została ona oparta na tym, że w pkt. C1 wniosku, skarżąca wpisała kod PKD działalności gospodarczej, której dotyczy projekt: – 47.99.Z - określony jako pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami, która to działalność znalazła się na zatwierdzonej przez Zarząd Województwa liście "Zestawienie rodzajów działalności gospodarczej wyłączonej ze wsparcia w ramach RPO WL 2007-2013 według kodów PKD". Zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie zawierającym ocenę projektu, skarżąca w terminie złożyła do AWP protest kwestionując odrzucenie jej wniosku. W jego rozstrzygnięciu z dnia 5 stycznia 2010r., Agencja Wspierania Przedsiębiorczości uznała go na podstawie art. 30b w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) za niezasadny. Podkreśliła, że z jej pisma z dnia 18 listopada 2009r. jednoznacznie wynika, iż podstawą odrzucenia wniosku było objęcie kodu PKD 47.99.Z ( pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami) zatwierdzoną przez Zarząd Województwa listą "Zestawienie rodzajów działalności gospodarczej wyłączonej ze wsparcia w ramach RPO WL 2007-2013 według kodów PKD". Ze względu na wyłączenie możliwości wsparcia projektów, wpisujących się w działalność gospodarczą opisaną kodem PKO 47.99.Z w ramach konkursu nr [...], ocena iż projekt skarżącej dotyczący takiej właśnie działalności gospodarczej nie spełnia kryterium formalnego dopuszczającego ("Czy projekt występuje na liście projektów możliwych do realizowania w ramach danego Działania/Poddziałania?" ) została uznana przez AWP za prawidłową. Jednocześnie pouczono skarżącą, że w terminie 14 dni od otrzymania rozstrzygnięcia protestu może złożyć bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej. Od oceny w przedmiocie projektu B. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: zapisów dokumentu "Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 Uszczegółowienie Programu" poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Wnosząc o: 1. uwzględnienie skargi, poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, 2. przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Wspierania Przedsiębiorczości jako właściwej instytucji zarządzającej, 3. zasądzenie kosztów postępowania, skarżąca podała, iż prowadzona przez nią działalność opiera się w głównej mierze na świadczeniu usług w postaci automatów vendingowych. Przyznając, iż istotnie we wniosku o dofinansowanie wpisała kod działalności gospodarczej oznaczony jako 47.99.Z, tożsamy z wpisem do Ewidencji Działalności Gospodarczej, to jednak jest on jedynie tylko zbliżony do prowadzonej działalności, która faktycznie nie polega na sprzedaży, tak, jak to opisuje powołany kod. Zarzuciła przy tym, że zakres badania AWP ograniczony został jedynie do kontroli wpisu, jaki miał miejsce we wniosku z całkowitym pominięciem stanu faktycznego i sytuacji beneficjenta. Do skargi skarżąca załączyła: wniosek o dofinansowanie, informację o odrzuceniu wniosku, protest oraz rozstrzygnięcie protestu. W odpowiedzi na skargę, Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia złożyła kopię akt postępowania. Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / oraz art. 3 ( 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) w związku z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( tekst jednolity - Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ) – zwanej dalej: "ustawą o z.p.p.r.", podkreślenia wymaga na wstępie, że z mocy art. 30e tej ostatniej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że poza wyłączeniami, o których mowa, pozostałe przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi będą miały zastosowanie odpowiednie. Oznacza to, że takim przepisem będzie również art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wynika z niego zatem zarówno uprawnienie jak i obowiązek wyjścia sądu administracyjnego pierwszej instancji poza zarzuty, wnioski i podstawę prawną rozpatrywanej skargi. W kontekście powyższego, Sąd zauważa, że w myśl przepisu art. 30c ust. 2 ustawy o z.p.p.r., skargę w zakresie informacji o negatywnym rozpatrzeniu odwołania od negatywnej oceny projektu wnosi się bezpośrednio do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o rozstrzygnięciu procedury odwoławczej. Skargę wnosi się i opłaca w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o rozstrzygnięciu protestu. Stosownie do art. 30c ust. 5 ustawy o z.p.p.r. , wniesienie skargi: 1/ po terminie, o którym mowa w ust, 2, 2/ niekompletnej, 3/ bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 – powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania. Z treści złożonego wraz ze skargą wniosku o dofinansowanie (str. 21/22 wniosku) wynika wprost, że jego integralną częścią wymaganą przy jego złożeniu były składane jako załączniki: 1/ dokument potwierdzający formę i charakter prowadzonej działalności , 2/ biznes plan, 3/ kopie dokumentów potwierdzających sytuację finansową wnioskodawcy, 4/ dokumentacja w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, 5/ inne załączone do wniosku dokumenty wymagane prawem lub kategorią projektu. W treści wniosku skarżąca potwierdziła, że dokumenty te złożyła wraz z nim. Żaden z powyższych dokumentów nie został jednak dołączony do skargi, co oznacza, że wnioskodawca przedłożył dokumentację niekompletną. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z całą dokumentacją ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału, który umożliwiłby Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 - dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania. Zaistniały w niniejszej sprawie stan rzeczy uzasadnia pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o z.p.p.r.