IV SA/Wa 41/10

WyrokWSA w Warszawie2010-04-07

Skład orzekający: Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Tomasz Wykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił zmiany terminu ważności pozwolenia zintegrowanego dla składowiska odpadów, opierając się na lokalnym prawie miejscowym i twierdzeniu o szybszym zapełnieniu składowiska w związku z rozszerzeniem jego zakresu?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy administracji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Twierdzenia o szybszym zapełnieniu składowiska w związku z rozszerzeniem zakresu pozwolenia były gołosłowne i niepoparte wyliczeniami. Ponadto, organy nie wyjaśniły jednoznacznie, czy lokalne prawo miejscowe definitywnie zamyka składowisko, czy jedynie stanowi prognozę, ani nie rozważyły korzyści środowiskowych wynikających z planowanej budowy zakładu utylizacji odpadów.
Stan faktyczny
Spółka Z. Sp. z o.o. posiadała pozwolenie zintegrowane na składowanie odpadów do 31 grudnia 2007 r. Wniosła o zmianę pozwolenia, zwiększając ilość przyjmowanych odpadów i wydłużając termin ważności do 31 grudnia 2011 r. Organ I instancji (Marszałek Województwa) odmówił zmiany terminu, powołując się na niezgodność z prawem miejscowym. Minister Środowiska utrzymał w mocy tę decyzję, argumentując, że rozszerzenie zakresu pozwolenia skraca okres eksploatacji składowiska i że prawo miejscowe przewiduje zamknięcie do końca 2009 r. Spółka zaskarżyła decyzję Ministra, kwestionując te argumenty i wskazując na możliwość przyjmowania odpadów do 2013 r. oraz potencjalne koszty rekultywacji.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2009 r. w części utrzymującej w mocy decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] sierpnia 2009 r. w zakresie odmowy zmiany terminu ważności pozwolenia zintegrowanego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi Zakładu S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zmiany pozwolenia zintegrowanego dotyczącego odpadów uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 roku nr [...] w zakresie odmowy zmiany terminu ważności pozwolenia zintegrowanego Decyzją z dnia [...] listopada 2007r., znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie przepisu art. 201 ust. 1, art. 202, art. 211 w związku z art. 376 pkt 3 i art. 378 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz. U. z 2008r., Nr 25, poz. 150 ze zm.) udzielił Z. Spółka z o.o. z siedzibą w K., gm. K. pozwolenia zintegrowanego dla składowania odpadów innych niż niebezpieczne i obojętnych w miejscowości K., gm. K. W decyzji organ wskazał warunki eksploatacyjne prowadzenia składowiska, określił m.in. miejsce i sposób składowania odpadów, metody ich sortowania, a także czas obowiązywania zezwolenia tj. 31 grudnia 2007r. W dniu 25 września 2008r. Z. Spółka z o.o. z siedzibą w K., gm. K. wystąpił o zmianę pozwolenia zintegrowanego dla tego składowiska, poprzez zwiększenie ilości przyjmowanych szczegółowo wymienionych we wniosku odpadów. Natomiast w dniu 17 marca 2009r. Spółka wystąpiła o zmianę terminu ważności pozwolenia zintegrowanego przez wydłużenie czasu jego obowiązywania o dwa lata - tj. do dnia 31 grudnia 2011r. Zakład uzasadnił to tym, że kwatera na odpady nie jest wypełniona w 100%, a na terenie gminy B. [...] czerwca 2011r. ma powstać zakład przetwarzający odpady. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. Marszałek Województwa [...], działając na podstawie przepisu art. 155 k.p.a. odmówił zmiany terminu obowiązywania pozwolenia zintegrowanego. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że proponowana przez Zakład zmiana jest niezgodna z treścią uchwały nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lipca 2006r. w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czynności i porządku na terenie Gminy K. oraz uchwały nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] grudnia 2007r. zmieniającej uchwałę w sprawie uchwalenia Regulaminu utrzymania czynności i porządku na terenie Gminy K., gdyż akty te nie przewidują dłuższej działalności składowiska w K. niż do końca 2009r. Od dnia [...] stycznia 201 Or. odpady mają być gromadzone na innych składowiskach. Minister Środowiska decyzją z dnia [...] lipca 2009r. uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał m.in. że dla terminu zamknięcia składowiska ma znaczenie rozszerzenie ilości odpadów przyjmowanych na to składowisko. Zwiększenie ilości przyjmowanych na składowisko odpadów powoduje skrócenie okresu eksploatacji składowania odpadów, a nie jego wydłużenie. Marszałek Województwa [...], rozpoznając ponownie sprawę, decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r., znak: [...] zmienił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007r. w ten sposób, że zmienił pkt V.1 "Monitoring wód podziemnych" oraz punkt IV.3.1 "Rodzaje i ilości odpadów przyjmowanych do Zakładu oraz sposoby postępowania z tymi odpadami (tj. rozszerzył zakres pozwolenia zintegrowanego o nowy rodzaj odpadów o kodzie 17 03 80 oraz zwiększył ilość przyjmowanych do składowania odpadów). Odmówił natomiast zmiany terminu ważności pozwolenia zintegrowanego , tj. z dnia 31 grudnia 2009r. na 31 grudnia 2011r. W uzasadnieniu decyzji organ podał m.in., że przedłużenie terminu pozwolenia zintegrowanego o dwa lata byłoby niezgodne z prawem miejscowym gminy K. tj. uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] grudnia 2007r. przewidującą eksploatację składowiska do dnia 31 grudnia 2009r. W tej sytuacji Spółka powinna złożyć wniosek o zakończenie działalności polegającej na składowaniu odpadów i stopniowo przystąpić do procesu rekultywacji. Organ podkreślił, że brak jest zapotrzebowania na składowanie niektórych z odpadów objętych pozwoleniem zintegrowanym (tj. o kodach 17 03 80 i 17 06 04). Ponadto dodał, że ewentualne wybudowanie w ciągu najbliższych 2 lat na terenie gminy B. fabryki przerobu odpadów nie ma znaczenia dla niniejszego postępowania. W odwołaniu od tej decyzji skarżąca Spółka wniosła o jej zmianę poprzez określenie obowiązywania zezwolenia na okres do 31 grudnia 2011r. Spółka zarzuciła decyzji organu I instancji nie uwzględnienie wytycznych zawartych w decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2009r. Podkreśliła, że przedłużenie okresu obowiązywania pozwolenia zintegrowanego pozwoli uniknąć zbędnych kosztów rekultywacji. Decyzją z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...] Minister Środowiska utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2009r. i podzielił w całości argumentację w niej zawartą. Podkreślił, że zmiana pozwolenia zintegrowanego przez rozszerzenie jego zakresu o nowy rodzaj odpadu (o kodzie 17 03 80) oraz zwiększenie dotychczasowej ilości przyjmowanych przez Zakład odpadów powoduje zmniejszenie "wolnej pojemności" składowiska odpadów, co w konsekwencji oznacza skrócenie okresu eksploatacji tego obiektu. Stwierdził, że racjonalna gospodarka odpadami na danym terenie powinna być postrzegana jako kompleksowe rozwiązania obowiązujące na danym terenie w aspekcie uchwalonych planów i aktów prawa miejscowego i jako taka nie może być uzależniona od niepewnych zamierzeń inwestycyjnych poszczególnych podmiotów. Z. Spółka z o. o. z siedzibą w K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2009r. Decyzji zarzucił, że nie uwzględniła ona racjonalnej gospodarki odpadami, nie tylko na składowisku eksploatowanym przez skarżącego, ale również w odniesieniu do planowanych zamierzeń inwestycyjnych. Skarżący podkreślił, ze eksploatowane przez niego składowisko przyjmuje 11- 12 ton odpadów rocznie. Obecnie jest wypełnionych 74,7%. kwater. Oznacza to, że składowisko może przyjąć jeszcze ok. 52 tysiące ton odpadów. Jeżeli zatem wypełnianie kwater będzie przebiegało jak dotychczas to do końca 2011 wypełnionych będzie 90 % kwater. W ocenie skarżącego przedłużenie terminu obowiązywania pozwolenia zintegrowanego pozwoliłoby uniknąć zbędnych kosztów rekultywacji. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził ponadto, że uchwała Rady Miejskiej K. z dnia [...] grudnia 2007r. w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy K. nie ma w stosunku do niego zastosowania, albowiem Z. Spółka z o.o. w K. działa w oparciu o regulamin zatwierdzony przez zgromadzenie wspólników tej Spółki. Z tych względów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, w części dotyczącej terminu obowiązywania pozwolenia zintegrowanego. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko oraz argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Minister Środowiska dnia [...] listopada 2009r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. w części dotyczącej odmowy zmiany pozwolenia zintegrowanego w zakresie terminu jego ważności. Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę doszedł do przekonania, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem w ocenie Sądu rozstrzygające w niniejszej sprawie organy administracji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego do czego zobowiązują je art. 7 i 77 k. p. a., nie wykazując należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Minister Środowiska utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji stwierdził, że zmiana pozwolenia zintegrowanego przez rozszerzenie jego zakresu o nowy rodzaj odpadu (o kodzie 17 03 80) oraz zwiększenie dotychczasowej ilości przyjmowanych przez Zakład odpadów powoduje zmniejszenie "wolnej pojemności" składowiska odpadów, co w konsekwencji oznacza skrócenie okresu eksploatacji tego obiektu. Twierdzenia te jednak są gołosłowne i nie poparte jakimikolwiek wyliczeniami. Skarżąca spółka podniosła w skardze, iż uwzględniając ilość przyjmowanych odpadów oraz tempo zapełniania się kwater, możliwe jest przyjmowanie odpadów nawet do 2013 r. Weryfikacji powyższych danych powinny dokonać orzekające sprawie organy, czego w niniejszej sprawie nie uczyniły wychodząc z założenia, iż rozszerzenia pozwolenia zintegrowanego o kolejne rodzaje odpadów w konsekwencji doprowadzi do szybszego zapełnienia się składowiska. W ocenie Sądu jednoznacznego wyjaśnienia wymaga również kwestia czy zapisy uchwały Rady Miejskiej K. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007r. w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy K. oraz uchwały Sejmiku Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. w sprawie uchwalenia Planu Gospodarki Odpadami Województwa [...] przewidują definitywne zamknięcie wskazanego składowiska do końca 2009r. czy też ten zapis ten traktować należy jako pewne założenia i prognozę co do planowanego terminu eksploatacji składowiska. Wreszcie Minister podniósł, że racjonalna gospodarka odpadami na danym terenie powinna być postrzegana jako kompleksowe rozwiązania obowiązujące na danym terenie. Zdaniem Sądu zatem, organ odwoławczy zobowiązany był rozważyć czy planowana przez skarżącą budowa zakładu utylizacji odpadów nie będzie jednak korzystniejsza dla środowiska niż natychmiastowe zamknięcie składowiska i jego rekultywacja. Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku. Aby zaskarżone rozstrzygnięcie ocenić w sposób prawidłowy, Sąd musi dysponować stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich zarzutów stawianych przez stronę skarżącą. Sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, których w niniejszej sprawie nie poczyniono. Tym samym stwierdzić należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów stawianych przez normę zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., zgodnie z którą uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne decyzji powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło